Geen categorie, Nieuwsbrief

Hoe verkramping je kan dienen

Deel van een foto van Vision Webagency, unsplahfoto's
Lieve lezer,
Een artikel over verkramping en hoe de kramp een signaal is die je vertelt dat je je ergens tegen verzet. Verkramping ontstaat namelijk wanneer je je verzet tegen wat je denkt dat er is. Hoe kan dit besef je behulpzaam zijn? En wat hebben ideaalbeelden, grenzen, angsten en beperkingen hiermee te maken?
Angst, grenzen en beperkingen als leermeesters

Door de jaren bleken angst, grenzen en ‘beperkingen’ mijn grootste leermeesters te zijn. En wat ik leerde was niet zozeer hoe ik de angsten kon overwinnen en hoe ik beperkingen kon omzetten in mogelijkheden, maar hoe ik de verhalen over de angsten en beperkingen kon doorzien en loslaten. Sommige angsten of beperkingen nam ik aan als grens voor dat moment en andere losten in de tijd vervolgens ‘vanzelf’ op. Ik ben, net als jij, een wandelend voorbeeld van de imperfecte perfectie van het bestaan.
In mijn leven waren het juist de ogenschijnlijke beperkingen, angsten en grenzen die me dwongen om de beperkende conclusies die ik daaróver geloofde onder ogen te komen. En het bleken keer op keer de verhalen óver de angst en óver de zogenaamde beperkingen te zijn,  die verkramping en werkelijke beperking veroorzaakten.

Een zegen

Veel grenzen en beperkingen bleken namelijk helemaal niet beperkend, zoals ik had gedacht! Maar juist een zegen. In het Engels zeggen ze ‘a blessing in disguise’, en dat is precies wat ze waren en zijn. Ze hebben me op mijn unieke levenspad gezet en ze laten me keer op keer de richting van mijn zielepad hier op aarde zien. De grenzen en beperkingen zorgen er bijvoorbeeld voor dat ik geen werk doe en kan doen waar ik energie in verlies en waarin mijn licht niet tot zijn recht komt. Ik volg trouw waar de flow stroomt en wat het leven (on)mogelijk maakt. En dat doe ik imperfect perfect. Dus al struikelend, ‘fouten’ makend, onhandig en soms verrassend handig. Wanneer ik me daartegen verzet, doordat ik er van alles van vind en over geloof, dan ontstaat er weerstand en spanning. En geloof me, dàt is wat werkelijk beperkt.

Een alternatief voor aanvaarding, overgave en vertrouwen

Een alternatief voor leven vanuit aanvaarding, overgave en vertrouwen is door je leven te baseren op gedachten over het leven en over hoe je leven eruit zou moeten zien (ideaalbeelden). Ik ken dit alternatief en vind het weinig aantrekkelijk. Voor mij bleek het uiteindelijk te destructief en pijnlijk om erin te volharden. En juist die kant van mij die ik ooit het meeste afwees, namelijk mijn gevoeligheid, zorgde ervoor dat ik het alternatief niet volhield. Het alternatief: Mijzelf afwijzen omdat ik iets niet durfde, ergens niet goed in was of ergens gewoonweg geen interesse voor voelde. Foto van Mitchell Hollander, unsplashofoto's
En wat je gelooft is wat je ervaart. Ik zag dagelijks hoe ik faalde en tekort kwam op allerlei gebieden; op werkgebied, spiritueel en persoonlijk gebied. En doordat ik dat geloofde, was het in mijn beleving ook zo en leek het leven dit steeds te bevestigen. Alleen was het geen bevestiging maar een kans om de situatie alsnog echt onder ogen te komen, doorzien en eindelijk aan te nemen.

Wat het leven geeft aannemen

Wat geeft het leven je op dit moment? En nog belangrijker, wat geloof je daarover? Het is dit laatste waar bevrijding in mogelijk is. Wanneer je de beperkende conclusies doorziet lost de hechting op aan hoe jij wilt dat jij en de situatie zijn, en open je je voor de werkelijkheid. Zodra je de verhalen doorziet wordt de situatie van troebel naar helder en kun je weer zien wat ‘de bedoeling’ is, wat de juiste actie is.
Het leven kan dan ook weer alle energie steken in je behulpzaam zijn in het volgen van de flow en daarvoor hulp en mogelijkheden op je pad brengen. In plaats van dat het leven alle energie moet steken in je tegenwind geven zodat je de situatie eindelijk onder ogen komt. Uiteindelijk zal het leven je op deze manier helpen om alle verhalen die je gelooft over een niet werkelijk bestaand ‘ik’ versus ‘de wereld daaromheen’ onder ogen te komen. Zodat leven overblijft, één en onderling onlosmakelijk verbonden. De perfectie in de imperfectie kan dan oplichten, je grondnatuur, wat voelbaar is als zachte vrede. Een vrede die ook angst, schuld, schaamte, verdriet, boosheid, frustratie, ongeduld, saaiheid, onvrede maar ook vreugde, bliss en extase doordrenkt. Alles waarvan je dacht dat het zo persoonlijk was, blijkt gewoon het ontvouwend leven te zijn.

De bron van leven wil zijn directe flow als liefde door je heen doen stromen. Deze liefde/ dit licht wil belichaamd worden. Oorspronkelijke foto van Fuu J, unsplashfoto'sNiet in ideaalbeelden zoals perfecte handelingen of bijvoorbeeld stralende jeugdigheid terwijl je bijvoorbeeld tachtig bent. Het wil stromen door hoe het nu in werkelijkheid is. Dus als er jeugdigheid is dan stroomt het daar doorheen. En als er ouderdom is, dan stroomt het daar evenzo doorheen. Dat betekent dat dit moment niet anders hoeft te zijn dan het is en dat je de (im)perfectie van dit moment aanneemt. Je zult merken dat de imperfectie zich enkel in je denken bevindt.

Dat de woorden een snaar in je mogen raken om je te openen voor wat er is.

Liefs,

Linda

Nb. Wil je ook leren om met de Vragen naar Vrijheid beperkende conclusies te doorzien? Eind september is er een dagworkshop waarin ik je leer om de methode ‘de Vragen naar Vrijheid’ toe te passen. Mocht je ermee willen werken als therapeut of coach, of ter verdieping voor jezelf, dan kun je ook deelnemen aan de vervolgdagen.