All posts tagged: nondualiteit

Foto van lammetjes op dijk

Verwarring tussen doen en zijn

De werkelijkheid kent meerdere lagen. De meeste daarvan bevinden zich in de tastbare wereld van doen. Zelfs onze ziel en ons persoonlijk bewustzijn zijn bijvoorbeeld subtiele, energetische vormen van doen. In dit artikel ga ik in op de twee basale ‘lagen’ van de werkelijkheid namelijk ‘doen’ en ‘zijn’, en de verwarring die kan ontstaan wanneer je het non-duale zijns-domein probeert te interpreteren vanuit het domein van het duale doen.  VOORBIJ DE 3-DIMENSIONALE WERKELIJKHEID Met het denken, voelen en ervaren neem je de drie dimensionale werkelijkheid waar. Het is de tastbare wereld van doen. Met het universum, de aarde en zijn bewoners. Wanneer je bewustzijn zich hiermee identificeert dan lijkt het leven hiertoe beperkt. Het lijkt alsof jij een lichaam bent in een wereld. Boeddhisten noemen dit de wereld van Samsara. Het is een wereld gevuld met lijden waaruit geen ontsnappen mogelijk is. Dat wil zeggen; er is geen ontsnappen mogelijk vanuit het domein van doen. (Iets wat we natuurlijk wel proberen, opnieuw en opnieuw. Ik zal hier meer over schrijven bij het kopje: Er is …

Vrede, https://unsplash.com/@rhindaxu

Waarmee wil je uitlijnen?

Dit is een belangrijke vraag. Altijd, en nu in het bijzonder. Want hoewel het lijkt alsof iedereen in dezelfde werkelijkheid leeft, is dat niet helemaal het geval. Ieder beleeft de werkelijkheid zoals hij gelooft dat deze is. En hoewel er ook een collectieve werkelijkheid met gedeelde wetmatigheden lijkt te bestaan, is deze op dit moment onderhevig aan een transformatie. Van een solide, relatief eenduidig collectieve werkelijkheid, zijn we in een overgangsfase beland waarbij de verschillen in beleving aan het licht komen en het ook verschillende kanten op kan gaan. En zoals dit meestal gaat met transformatie en verandering is het kantelpunt vaak een crisis. Ik vermoed dat er nog een aantal zullen volgen, om ons de kans te geven om een nieuw gedeelde werkelijkheid te vormen die voortkomt en uitgelijnd is met de liefde en wijsheid van ons hart. Verschillende universa Toen ik nog werkte als therapeut en maatschappelijk werkster puzzelde het me hoe het kon dat mensen waarmee ik in dezelfde kamer zat, soms in een compleet ander universum dan de mijne leefden. Het …

Deel van een foto: vanJohannes Plenio, Unsplashfoto’s

Droom of werkelijkheid?

Lieve lezer, Stel dat je leven als een droom is. Zolang we geloven dat we enkel een droompersonage zijn, zal de kracht van onze verlangens en angsten de aandacht heel gemakkelijk de droom intrekken en zullen we geloof hechten aan de inhoud ervan. We hebben dan niet door wie we in werkelijkheid zijn en ons leven beperkt zich tot wat we als droompersonage ervaren. Dit is de reden dat binnen non-dualiteit, het boeddhisme, in kloosters of bij sjamanen zoveel aandacht wordt besteed aan het pad van onthechten. Zodat we ontdekken wat en wie we werkelijk zijn. WANNEER ONTHECHTEN HECHTEN WORDT Maar dit pad van onthechting stuit al heel snel op een paradox. Want wanneer je geen geloof meer hecht aan de inhoud van de droom, betekent dat niet dat de droom zelf oplost, tenzij de droompersonage sterft. En in de droom is een gezonde hechting tussen ouders en kind bijvoorbeeld onderdeel van wat zich afspeelt. Evenals een verbinding aangaan met andere personages, omgevingen en dieren. Wanneer je in de droom een dierbare verliest dan doet dit pijn. …

Foto van Carsten Stalljohann.

Nu (thuis) zijn

Nu (thuis) zijn vraagt de radicale erkenning dat je er al bent. Volledig en heel. Iedereen heeft beperkingen, bepaalde neurosen en takelt op den duur af. Je ontkomt er niet aan en juist de kreukels van het leven maken je ontvankelijk voor je menselijkheid. Je kreukels nodigen je uit om de realiteit te omarmen, in plaats van de plaatjes van succesvol zijn of wat het ook is wat je graag wilt realiseren. Ik zie sinds kort grijze haren, rimpels en kreukels, waar eerder nog elastische jeugdigheid straalde. De beweging van vergankelijkheid in onmetelijkheid. Wanneer ik hecht aan het veranderlijke, aan de tastbare wereld, dan stap ik uit de realiteit, waardoor er acuut spanning ontstaat. Het is de weg naar buiten gericht. En hoewel daar niets mis mee is, is het voor spiritueel ontwaken essentieel om de aandacht naar binnen te richten. Om bereid te zijn om de hechting aan ‘buiten’ los te laten. Alle hechting. Wat het ook maar is waaraan je hecht, het houdt je gevangen en zorgt voor lijden en spanning. Er is …

Afbeelding van Hoornse meer

De helende kracht van verdraagzaamheid

Het artikel van deze maand gaat over verdragen wat er is. Niet met de kiezen op elkaar maar vanuit een aannemen wat er is. Dat is inclusief het ergens moeilijk mee hebben en het als onverdraagzaam ervaren. Ook dat kun je verdragen. Het is een andere invalshoek op ‘zijn met wat er is’. Zodra je aanwezig bent met wat er is, kan zich ook de diepere dimensie van zijn openen. Verdraagzaamheid betekent overigens niet dat je alles maar voor zoete koek aanneemt en dat je geen krachtige grenzen meer stelt. Heldhaftig Ik kan me voorstellen dat het woord verdraagzaamheid associaties oproept aan lijdzaamheid. Lijdzaam verdragen dat je onrecht wordt aangedaan bijvoorbeeld, vanuit nobele ideeën over vrede. Wat mij betreft is het verdragen van wat er is allesbehalve lijdzaam en heeft het niets te maken met verhalen over goed en slecht. Daarom wil ik verdraagzaamheid in dit artikel graag belichten vanuit het perspectief van heldenmoed. Een held is iemand die geconfronteerd met moeilijkheden, bereid is om ze aan te gaan. Waarbij door het aangaan van de …

Afbeelding van Hoornse meer

Geef niet op!

Geef niet op wanneer het zoveelste ego-patroon je bij de nekvel grijpt en meesleurt.Ga erin kopje onder. Probeer er niet tegen te vechten want dat zal het enkel voeding geven. En als je al iets op wilt geven, geef het ego dan op. Het bestaat namelijk niet echt. Het is gewoon een verzamelnaam voor gedachten, gevoelens en patronen. Die vormen jou niet, jij vormt hen! Je hebt er echter geen invloed op zoals een ego invloed en controle denkt te hebben. Jij bent juist in essentie overgave, open en ondeelbaar. Ver voorbij de controle van het niet werkelijk bestaande ego. Wat je dan wel kunt doen wanneer ego-patronen opkomen? Voel wat ze met je doen. Met je lichaam, geest en leven. Voel hoe ze je beperken, hoe ze schuren en pijn doen. Wordt zat van ze. Meer dan zat. Geef je eraan over, aan de is-heid van het leven. Dit is wat het (nu) is.En onderzoek wat je erover gelooft, zodat je de waarheid weer ziet.Onderzoek dit niet slechts mentaal maar vanuit jouw zijn. Vanuit …

https://unsplash.com/@kencheungphoto

Ego of is-heid?

In feite is natuurlijk alles de is-heid van het bestaan. In die zin maakt het ook totaal niet uit of je nou opgaat in het ego of dat het ego oplost, want ook het ego valt gewoon onder de is-heid van het leven. Toch maakt het een wereld van verschil in je ervaring of je opgaat in de ego-werkelijkheid of dat je opent voor de is-heid van het bestaan. Het verschil komt tot uitdrukking in lijden.

Afbeelding van vogelt in de lucht

Geen twee

Alles is één. Ofwel; er is niet werkelijk twee, duizend, of een miljoen. Wanneer deze non-duale realisatie tot ons doordringt zal het steeds op verschillende manieren en vanuit verschillende invalshoeken belicht worden. Een aantal weken geleden werd mijn relatie tot God belicht vanuit deze realisatie en viel deze uit elkaar. Dat was pijnlijk. Sinds het schrijven aan het boek Het ja-gevoel ervoer ik een sterke connectie met God/ de Bron. Hoewel ik me wel realiseerde dat er niet werkelijk sprake is van twee, en dus ook niet van mij en God, genoot ik desalniettemin van de sterke verbinding die ik voelde. Het voelde niet als tegenstrijdig, maar als en… en… Tot dus een aantal weken geleden de realisatie dat er niet werkelijk sprake is van twee en van relaties, en dus ook niet van een relatie tussen mij en god, verdiepend tot me doordrong. Er zijn niet werkelijk twee… Het liet me leeg en koud achter en een aantal weken voelde ik me wat verloren. Er was de is-heid van het leven, dansend in leegte. …

Lik op stuk

Lieve lezer, Een artikel over het lik op stuk beleid van ons ego, als hulpmiddel tot zelf-bevrijding. Dank voor de leuke titel Akke-Antje! Tijdens een meditatieve bijeenkomst een aantal jaren geleden, zei een deelnemer eens zoiets moois over wat ik bedoel met het lik op stuk beleid van ons ego. Het ging ongeveer zo: ‘Het ego kan je vrij maken als je de helderheid hebt om het te zien. Door gedrag wat voortkomt uit je ego krijg je namelijk vroeg of laat een vuistslag van het leven, recht in je gezicht en snoeihard. En tegelijkertijd is het alleen het ego dat hier last van heeft en die dus de gevolgen van zichzelf incasseert.’ Voor de duidelijkheid; ze doelde hiermee niet perse op pijnlijke levensgebeurtenissen zoals ziekte of ontslag. Pijnlijke levenservaringen hebben an sich niets met het ego van doen. Waar ze wel op doelde dat hoop ik in dit artikel duidelijk te maken. Zachte vrede Wanneer het ego even afwezig is, blijft een gevoel van zachte vrede over, van stilte. Bijvoorbeeld tijdens een avondwandeling of …

Deel van een foto van Vision Webagency, unsplahfoto's

Hoe verkramping je kan dienen

Lieve lezer, Een artikel over verkramping en hoe de kramp een signaal is die je vertelt dat je je ergens tegen verzet. Verkramping ontstaat namelijk wanneer je je verzet tegen wat je denkt dat er is. Hoe kan dit besef je behulpzaam zijn? En wat hebben ideaalbeelden, grenzen, angsten en beperkingen hiermee te maken? Angst, grenzen en beperkingen als leermeesters Door de jaren bleken angst, grenzen en ‘beperkingen’ mijn grootste leermeesters te zijn. En wat ik leerde was niet zozeer hoe ik de angsten kon overwinnen en hoe ik beperkingen kon omzetten in mogelijkheden, maar hoe ik de verhalen over de angsten en beperkingen kon doorzien en loslaten. Sommige angsten of beperkingen nam ik aan als grens voor dat moment en andere losten in de tijd vervolgens ‘vanzelf’ op. Ik ben, net als jij, een wandelend voorbeeld van de imperfecte perfectie van het bestaan. In mijn leven waren het juist de ogenschijnlijke beperkingen, angsten en grenzen die me dwongen om de beperkende conclusies die ik daaróver geloofde onder ogen te komen. En het bleken keer op keer de …