All posts filed under: Nieuwsbrief

Een door mij bewerkte foto van Vincentiu Solomon, Unsplashfoto's

In de één (van) voud

Een poosje geleden had ik een transcendente ervaring waarvan mijn lichaam en geest de tijd nodig hadden om het te verwerken en te integreren. Want hoewel het op het moment zelf nauwelijks indruk maakte, sloeg het later alsnog in als een bom en had ik tijd nodig om bewust terug te keren naar de één (van) voud. Ofwel naar de stilte van zijn. Als rust en middelpunt, als tijdloos nulpunt waarin het hele leven zich afspeelt. Veelvoud De ervaring was dat ik verschillende tijdlijnen, dimensies en universa tegelijkertijd zag en ervoer. Waar ik aan dacht, daar was ik. Het was zoveel, zo oneindig veel en tegelijkertijd was het in de rust van dat moment. In de periode erna was het of de ervaring pas echt tot me doordrong en kwamen er vragen in me op zoals hoe de veelvoud zich verhoudt tot het absolute, tot God. Ik voelde hoe mijn systeem er wat hyper op reageerde en rust nodig had. Dus keerde ik dankbaar terug naar de stilte van zijn en liet ik de ervaring …

Vrede, https://unsplash.com/@rhindaxu

Een volledig zichtbaar geheim

Verlichting is een volledig zichtbaar geheim. De enige reden waarom het verborgen lijkt is omdat het te voor de hand liggend is. Te eenvoudig, subtiel en gewoon. Volledige bevrijding zoals de Boeddha… dat moet wel speciaal, buitengewoon, transcendent en verheven zijn? Onbereikbaar Verlichting is alleen transcendent als je het vergelijkt met, of afzet tegen, leven vanuit het ego. En wie is dol op vergelijken? Haha, het ego. Het is waar dat vanuit het ego onze verlichte natuur onbereikbaar is. Dus voor het ego-denken (die denkt dat hij jou is) is dit ook zo. Het vult vervolgens vanuit zijn eigen kaders in dat het misschien wel te bereiken is in de toekomst als je er heel hard je best voor doet. Terwijl juist het hele punt is dat je vanuit het denken de heelheid niet kunt ervaren. Gisteren niet, nu niet en in de toekomst ook niet. Voor ieder te realiseren Toch is het voor iedereen mogelijk om een verschuiving naar zijn verlichte natuur te maken. Het is immers ieders natuur, het is de natuur van …

Foto: Alexandru Zdrobau, unsplashfotos

Wat er altijd is

Terwijl ik dit schrijf zit ik met mijn gezin in het gras, onder een boom in Bretagne. Vogels zingen en ik kijk naar mijn vriend en onze kinderen. Ze zijn me zo dierbaar. Ik besef me dat ze op dit moment opgaan in de buitenste laag van bewustzijn; de tastbare wereld. Ze zijn zich niet bewust van de diepere dimensie van zijn. Ze horen dezelfde geluiden als ik, er gaan gedachten en gevoelens door ze heen en dezelfde wind die ik ook voel streelt hun huid. Wat hieraan ten grondslag ligt, de stille roerloze dimensie van zijn, ontgaat ze op dit moment. De stilte die hun hele leven draagt, zoals het mijn leven draagt en wat fysiek voelbaar is als zachte vrede. Een verschil tussen praten over en delen vanuit Mensen die me kennen weten dat ik thuis weinig tot niet praat over spiritualiteit en non-dualiteit. Ze kunnen het zich niet voorstellen; ‘Je ademt het Linda, het stroomt door je bloed, hoe kan het dan dat je er thuis niet over praat? Mis je dat …

Foto van lammetjes op dijk

Verwarring tussen doen en zijn

De werkelijkheid kent meerdere lagen. De meeste daarvan bevinden zich in de tastbare wereld van doen. Zelfs onze ziel en ons persoonlijk bewustzijn zijn bijvoorbeeld subtiele, energetische vormen van doen. In dit artikel ga ik in op de twee basale ‘lagen’ van de werkelijkheid namelijk ‘doen’ en ‘zijn’, en de verwarring die kan ontstaan wanneer je het non-duale zijns-domein probeert te interpreteren vanuit het domein van het duale doen.  VOORBIJ DE 3-DIMENSIONALE WERKELIJKHEID Met het denken, voelen en ervaren neem je de drie dimensionale werkelijkheid waar. Het is de tastbare wereld van doen. Met het universum, de aarde en zijn bewoners. Wanneer je bewustzijn zich hiermee identificeert dan lijkt het leven hiertoe beperkt. Het lijkt alsof jij een lichaam bent in een wereld. Boeddhisten noemen dit de wereld van Samsara. Het is een wereld gevuld met lijden waaruit geen ontsnappen mogelijk is. Dat wil zeggen; er is geen ontsnappen mogelijk vanuit het domein van doen. (Iets wat we natuurlijk wel proberen, opnieuw en opnieuw. Ik zal hier meer over schrijven bij het kopje: Er is …

Vrede, https://unsplash.com/@rhindaxu

Waarmee wil je uitlijnen?

Dit is een belangrijke vraag. Altijd, en nu in het bijzonder. Want hoewel het lijkt alsof iedereen in dezelfde werkelijkheid leeft, is dat niet helemaal het geval. Ieder beleeft de werkelijkheid zoals hij gelooft dat deze is. En hoewel er ook een collectieve werkelijkheid met gedeelde wetmatigheden lijkt te bestaan, is deze op dit moment onderhevig aan een transformatie. Van een solide, relatief eenduidig collectieve werkelijkheid, zijn we in een overgangsfase beland waarbij de verschillen in beleving aan het licht komen en het ook verschillende kanten op kan gaan. En zoals dit meestal gaat met transformatie en verandering is het kantelpunt vaak een crisis. Ik vermoed dat er nog een aantal zullen volgen, om ons de kans te geven om een nieuw gedeelde werkelijkheid te vormen die voortkomt en uitgelijnd is met de liefde en wijsheid van ons hart. Verschillende universa Toen ik nog werkte als therapeut en maatschappelijk werkster puzzelde het me hoe het kon dat mensen waarmee ik in dezelfde kamer zat, soms in een compleet ander universum dan de mijne leefden. Het …

Een door mij bewerkte foto van Vincentiu Solomon, Unsplashfoto's

Pluto’s hulp

Een artikel over de invloed van de dwergplaneet Pluto. Geïnspireerd door wat mijn vriendin Dineke Hoekstra, astrologe bij praktijk Aspect, me erover vertelde. Let wel, ik ben zelf geen astroloog en wat ik erover deel is hoe ik haar woorden heb geïnterpreteerd en wat ik in mijn hart voel wat waar is. Het geeft volgens mij heel duidelijk weer in wat voor proces we ons als mensheid momenteel bevinden. Wat de bedoeling is en hoe de planeten ons hierbij helpen. Dat het je een hart onder de riem mag steken en helpt om je te verbinden met vertrouwen. Alles klopt precies, ook de crisissen, hoe pijnlijk ze ook zijn. Pluto Pluto oefent een krachtige invloed uit op de evolutie van de ziel. Zowel in je persoonlijke leven als voor de mensheid in zijn geheel. Pluto is een onpersoonlijke ofwel transpersoonlijke, omdat hij niet heerst over de opbouw van de persoonlijkheid of het perfectioneren daarvan, maar juist over het afbreken en transformeren daarvan. Hij wijst naar wat je zielenpad is en welke potentieel tot bloei kan …

https://unsplash.com/@kencheungphoto

Pas op de plaats

Toen ik nog werkte als maatschappelijk werkster werd ik regelmatig gevraagd om hulp te verlenen in situaties die om onmiddellijk handelen vroegen. In de beginjaren was dat ook wat ik deed, brandjes blussen. De ene na de andere. Huisuitzettingen voorkomen of afsluiting van gas, water en licht. Mensen beschermen voor huiselijk geweld, voedselhulp regelen enzovoort. Ik schoot volledig in de doe-modus, handelen, handelen, handelen, redden, redden, redden. Terwijl wanneer mensen mijn begeleiding vroegen bij verwerking, persoonlijke groei of omgaan met bijvoorbeeld angst, ik wel in zijn kon verblijven om van daaruit mensen te begeleiden. Ik wist dus dat het mogelijk was. Wanneer brandjes geblust waren, ontstonden er altijd weer nieuwe. Eigenlijk deed ik meer van hetzelfde wat deze mensen zelf ook al jarenlang deden. Het voelde als water naar de zee dragen en mijn lichaam reageerde met stress, spanning en een gevoel van onmacht. Waarop ik dan nog harder mijn best ging doen. Uitzoomen Tot het besef begon te dagen dat zolang de onderliggende overtuigingen en conditioneringen onveranderd bleven liggen (ook in mij!), er niets …

Deel van een foto: vanJohannes Plenio, Unsplashfoto’s

Droom of werkelijkheid?

Lieve lezer, Stel dat je leven als een droom is. Zolang we geloven dat we enkel een droompersonage zijn, zal de kracht van onze verlangens en angsten de aandacht heel gemakkelijk de droom intrekken en zullen we geloof hechten aan de inhoud ervan. We hebben dan niet door wie we in werkelijkheid zijn en ons leven beperkt zich tot wat we als droompersonage ervaren. Dit is de reden dat binnen non-dualiteit, het boeddhisme, in kloosters of bij sjamanen zoveel aandacht wordt besteed aan het pad van onthechten. Zodat we ontdekken wat en wie we werkelijk zijn. WANNEER ONTHECHTEN HECHTEN WORDT Maar dit pad van onthechting stuit al heel snel op een paradox. Want wanneer je geen geloof meer hecht aan de inhoud van de droom, betekent dat niet dat de droom zelf oplost, tenzij de droompersonage sterft. En in de droom is een gezonde hechting tussen ouders en kind bijvoorbeeld onderdeel van wat zich afspeelt. Evenals een verbinding aangaan met andere personages, omgevingen en dieren. Wanneer je in de droom een dierbare verliest dan doet dit pijn. …

Foto van Carsten Stalljohann.

Nu (thuis) zijn

Nu (thuis) zijn vraagt de radicale erkenning dat je er al bent. Volledig en heel. Iedereen heeft beperkingen, bepaalde neurosen en takelt op den duur af. Je ontkomt er niet aan en juist de kreukels van het leven maken je ontvankelijk voor je menselijkheid. Je kreukels nodigen je uit om de realiteit te omarmen, in plaats van de plaatjes van succesvol zijn of wat het ook is wat je graag wilt realiseren. Ik zie sinds kort grijze haren, rimpels en kreukels, waar eerder nog elastische jeugdigheid straalde. De beweging van vergankelijkheid in onmetelijkheid. Wanneer ik hecht aan het veranderlijke, aan de tastbare wereld, dan stap ik uit de realiteit, waardoor er acuut spanning ontstaat. Het is de weg naar buiten gericht. En hoewel daar niets mis mee is, is het voor spiritueel ontwaken essentieel om de aandacht naar binnen te richten. Om bereid te zijn om de hechting aan ‘buiten’ los te laten. Alle hechting. Wat het ook maar is waaraan je hecht, het houdt je gevangen en zorgt voor lijden en spanning. Er is …

Afbeelding van Hoornse meer

De helende kracht van verdraagzaamheid

Het artikel van deze maand gaat over verdragen wat er is. Niet met de kiezen op elkaar maar vanuit een aannemen wat er is. Dat is inclusief het ergens moeilijk mee hebben en het als onverdraagzaam ervaren. Ook dat kun je verdragen. Het is een andere invalshoek op ‘zijn met wat er is’. Zodra je aanwezig bent met wat er is, kan zich ook de diepere dimensie van zijn openen. Verdraagzaamheid betekent overigens niet dat je alles maar voor zoete koek aanneemt en dat je geen krachtige grenzen meer stelt. Heldhaftig Ik kan me voorstellen dat het woord verdraagzaamheid associaties oproept aan lijdzaamheid. Lijdzaam verdragen dat je onrecht wordt aangedaan bijvoorbeeld, vanuit nobele ideeën over vrede. Wat mij betreft is het verdragen van wat er is allesbehalve lijdzaam en heeft het niets te maken met verhalen over goed en slecht. Daarom wil ik verdraagzaamheid in dit artikel graag belichten vanuit het perspectief van heldenmoed. Een held is iemand die geconfronteerd met moeilijkheden, bereid is om ze aan te gaan. Waarbij door het aangaan van de …