Geen categorie, Nieuwsbrief

Lucifer als lichtbrenger

Foto van Andy Watkins, unsplashfoto's

Lieve lezer,

Toen ik in het thema schuld dook om er het artikel het Hof van Eden over te schrijven, diende Lucifer zich al aan. Alleen durfde ik het toen nog niet aan om hem te onderzoeken. De gedachte kwam namelijk in me op dat de duivel misschien wel eerlijk was toen hij als slang tegen Eva zei dat ze door te eten van de vrucht van de boom van kennis, Gods gelijke zou worden. Maar alleen al zo’n gedachte onderzoeken zou toch al een teken zijn dat ik me liet verleiden door de duivel?! Dus parkeerde ik de gedachte. Ik verwarde duivelse hoogmoed, wat uit het ego ontspringt, met het prachtige licht van de waarheid. We zien zo graag dat iemand of iets goed of slecht is en o, wat hebben we het er moeilijk mee wanneer iemand niet in een hokje te plaatsen is. Dat indelen in goed of slecht, ying of yang hoort bij onze denkende geest. Het is een onmisbare kwaliteit en onderdeel van de vonk van zelfbewustzijn die in ons ontvlamde nadat Eva van de vrucht van de boom van kennis at. Het geschenk dat deze vrucht in zich draagt reikt echter veel verder dan de kennis die de eenheid van het aardse paradijs versplinterde. Dat dit artikel ertoe mag bijdragen dat het geschenk zich ten volle in je ontvouwt.

Tweeledig

Wanneer ik over Lucifer lees op het internet vind ik allerlei verwijzingen die tweeledigheid in zich dragen. In het latijn betekent zijn naam morgenster, ofwel Venus, wat in het nieuwe testament juist naar Jezus verwijst, zie bronFoto van Annette Batista Day, unpslashfoto'sZou dit toeval zijn of geeft dit iets weer over de aard van Lucifer? Venus is naast morgenster ook avondster en is verbonden met de Romeinse godin van de liefde, Venus. Verder lezende op het net blijkt de ster ook verbonden met Isjtar, de godin van vruchtbaarheid, liefde, oorlog en seks. Met andere woorden, met de godin met vele namen. Overal vind ik verbanden tussen de godin en de duivel. Denk maar aan de zondeval, waarbij in het ene verhaal de duivel en in het andere Lilith als slang Eva verleidde om van de vrucht van de boom van kennis te eten.
In de Hebreeuwse bijbel werkt de duivel als engel-aanklager in dienst van het Goddelijk gerechtshof ( bron>>) en vergelijkbaar met Lilith en andere wraakgodinnen krijgt Lucifer in het nieuwe testament de functie om zondaars te straffen om hen op die manier de kans te geven om hun weg naar God opnieuw te vinden, bron>>  Dit is voor mij een belangrijke aanwijzing over zowel de godin als Lucifer. Eigenlijk wijst alles wat ik over Lucifer vind erop dat mensen het gewoon erg moeilijk vinden om God en zijn schepping als non-duaal en inclusief te ervaren, waardoor we een goede god aan de ene kant en een slechte duivel aan de andere kant plaatsen. Het is precies hoe een ego de werkelijkheid ervaart. Maar hoe zou de duivel tegenover God kunnen staan, als alles ten diepste uitdrukking van het ene, van God, is?

Ben je slecht als je een diefstal hebt gepleegd? Als er gedachten in je opkomen van jaloezie, irritatie of minachting? Je hoeft alleen maar af te dalen in jezelf om te ervaren dat alles gewoon ‘is’. In jouw licht is het volkomen helder dat zonder concept, zonder verhaal en zonder waardeoordeel de naakte waarheid overblijft. De is-heid van het leven. We hebben geleerd dat het een passende straf is om iets, iemand of onszelf te veroordelen, in de hoop dat hij, zij of wij, daar iets van leren en boete door doen. Maar blijkt het tegendeel niet juist waar? Door iemand letterlijk of figuurlijk te veroordelen is het voor diegene, of datgene in jou, veel moeilijker om zich daarvan te bevrijden en de ketenen van conditioneringen te doorbreken. Vrede is te vinden in de is-heid van het leven, niet in de kennis en verhalen daarover.

De ultieme uitdaging 

Er zit dus een bijna ongrijpbare tweeledigheid in Lucifer. Mooi woord hé, twee-ledig, ofwel non-duaal. Enerzijds staat hij symbool voor de verleiding om ‘het kwade te volgen’ en anderzijds schijnt hij daarmee juist het goddelijke licht op de punten waarop we heelheid, innerlijke vrede en vrijheid verlaten. Hij geeft ons problemen. (Begrijp je nu de relatie met het vrouwelijke in ons, met de godin? 😉 )
Hij daagt ons uit: ‘Luister je naar mijn stem?’ Eerst doet hij dat zoet en zalvend en dan, als dat niet werkt, dreigend en beangstigend. Wat nu als je daarin de volgende boodschap hoort?: ‘Doorzie mij, als deel van jezelf, kijk me in de ogen en ontmoet me in het vuur van de waarheid in je hart.’

Foto: Nick Fewings, unsplashfoto's

Boeddha in het vuur van de waarheid,
rustend in innerlijke kalmte

Dit is de uitdaging waarmee Jezus te maken kreeg in de woestijn en Boeddha onder de Bodhi-boom en waarover ik ook schrijf in mijn boek Het ja-gevoel. Zonder deze uitdaging/keuze zouden we onbewust en onwetend blijven en onze verlichte natuur niet realiseren. Lucifer geeft ons precies de uitdaging die nodig is voor verlichting, spiritueel ontwaken en volwassen worden. Niet alleen individueel maar ook als mensheid in zijn geheel.

Deze uitdaging is pittig. Het is niet gemakkelijk om ego-conditioneringen van eeuwen en eeuwen in de ogen te kijken en te doorbreken. Het kan voelen als het nemen van een ongelofelijk risico en soms zelfs als sterven. Want het bizarre is dat de illusie ons zal toeschreeuwen dat het waarheid is en het zal proberen je ervan te overtuigen dat de stem van je hart juist onbetrouwbaar en eigenlijk de stem van de duivel is. Fake news! Alles in ons lijkt te zijn bedraad om dit te (willen) geloven. Juist omdat de waarheid er niet altijd zo glanzend en mooi uitziet als de zoete broodjes en gebakken lucht van de leugen. Lucifer kan alle jasjes aantrekken waar jij maar gevoelig voor bent. Ben je gevoelig voor schaamte? Dan zal hij/zij je daarop aanspreken. Ben je schuldgevoelig? Dan spreekt hij/zij je daarop aan. Snel angstig? Je raad het al. En ben je gemakkelijk te verleiden tot korte termijn geneugten? Ja hoor, ook daar weet hij raad mee.

Geen gemakkelijke uitdaging dus.

Lichtbrenger

Onze bron is ondeelbaar, ongrijpbaar, tijdloos, grenzeloos en onbenoembaar. Je zou het kunnen beschouwen als een veld van potentie, als licht zonder kleur. En je zou Lucifer kunnen beschouwen als een engel die in dienst van dit licht het als een spotlight richt op het punt waar we de waarheid verlaten en nog in een leugen leven. Precies daar waar je problemen ervaart. Let wel, de duivel zelf doet geen kwaad! Dat doen wij mensen zelf. Omdat we het moeilijk vinden om daar verantwoordelijkheid voor te nemen, projecteren we het kwaad maar wat graag op een entiteit buiten onszelf; de duivel. Of; de maatschappij, die nare buurman, vervelende collega, partner, patronen in onszelf, God, onze jeugd, opvoeders, vorige levens enz. Wie doorbreekt de keten?

Foto: Cristina Gottardi, unpslaschfoto's
Waaraan kun je merken of je in een leugen leeft? Aan spanning, aan je klein voelen, aan machtsstrijd, aan gedoe in je leven en aan het gevoel dat het leven ploeteren is. Een vraag die de leugen aan het licht kan brengen is:
Wat geloof ik over deze situatie, waardoor ik er zo’n last van heb?
En weet dat het antwoord vaak heel reëel en heel echt lijkt. Meestal is het gekoppeld aan ervaringen die je hebt meegemaakt en die je hebben gevormd als mens. Waar het om gaat is dat zodra je iets gelooft óver ervaringen, dit je ervaring van het huidige moment kleurt en de werkelijkheid aan het oog onttrekt. Is wat je gelooft ook wat je wil geloven? Voelt het als het nemen van een risico om dit los te laten? Wat geloof je daar over? Naar welke stem luister je?

Gods gelijke

Lucifer zei tegen Eva dat ze door te eten van de vruchten van de boom van kennis, Gods gelijke zou worden. Ik kan me voorstellen dat God het eten ervan had verboden omdat hij ons wilde behoeden voor het lijden dat hij wist dat eruit zou ontstaan. Hij moet hebben geweten dat de mensheid er nog niet aan toe was om dit geschenk ten volle bewust te zijn. Maar Lucifer, die als lichtbrenger nu eenmaal de taak heeft om licht te werpen op waar we nog niet volledig bewust zijn, zette het proces van zelfrealisatie in werking. De mensheid verloor zich in de schat die kennis hen bracht en identificeerde zich ermee. Denkend dat kennis de mens tot Gods gelijke maakte, vergaten de mensen hun ware goddelijkheid. En daarmee (ogenschijnlijk) afgesneden van de bron ontstond het lijden onmiddellijk.
Wie ben je werkelijk? De persoon die het denken je voorschotelt te zijn? Of ben je in wezen onbenoembaar, tijdloos en ondefinieerbaar zoals God? Tot je de verhalen die je nog gelooft over jezelf en het leven helemaal doorziet, zal Lucifer het licht precies daar schijnen waar je heelheid verlaat. Om je te helpen bewust te worden van bewustzijn. Zodat het geschenk van de vruchten van de boom van kennis; zelfbewustzijn en zelfrealisatie, zich ten volle in je ontvouwt.
Ben je onder invloed van Lucifer wanneer je gelooft dat ieder wezen, alles wat bestaat in oorsprong goddelijk is? Dat we ten diepste één zijn met God/de Bron? Is dat duivels? Of is het waarheid? En durf je het te onderzoeken? Durf je de ontmoeting met Lucifer aan?

Ik hoop dat dit artikel een fris licht werpt op Lucifer en wat hij voor ons als mensheid kan betekenen.

Liefs,

Linda

Nb. Mocht je het leuk vinden dan kun je hier nog een interessant artikel lezen over dit onderwerp, dat ik op mijn ontdekkingstocht tegenkwam>>

En mocht je het fijn vinden om een begeleide meditatie te volgen over het belichamen van de paradox van mens-zijn, dan kun je die hier vinden>>