Author: Linda Rood

Vrede, https://unsplash.com/@rhindaxu

Waarmee wil je uitlijnen?

Dit is een belangrijke vraag. Altijd, en nu in het bijzonder. Want hoewel het lijkt alsof iedereen in dezelfde werkelijkheid leeft, is dat niet helemaal het geval. Ieder beleeft de werkelijkheid zoals hij gelooft dat deze is. En hoewel er ook een collectieve werkelijkheid met gedeelde wetmatigheden lijkt te bestaan, is deze op dit moment onderhevig aan een transformatie. Van een solide, relatief eenduidig collectieve werkelijkheid, zijn we in een overgangsfase beland waarbij de verschillen in beleving aan het licht komen en het ook verschillende kanten op kan gaan. En zoals dit meestal gaat met transformatie en verandering is het kantelpunt vaak een crisis. Ik vermoed dat er nog een aantal zullen volgen, om ons de kans te geven om een nieuw gedeelde werkelijkheid te vormen die voortkomt en uitgelijnd is met de liefde en wijsheid van ons hart. Verschillende universa Toen ik nog werkte als therapeut en maatschappelijk werkster puzzelde het me hoe het kon dat mensen waarmee ik in dezelfde kamer zat, soms in een compleet ander universum dan de mijne leefden. Het …

Een door mij bewerkte foto van Vincentiu Solomon, Unsplashfoto's

Pluto’s hulp

Een artikel over de invloed van de dwergplaneet Pluto. Geïnspireerd door wat mijn vriendin Dineke Hoekstra, astrologe bij praktijk Aspect, me erover vertelde. Let wel, ik ben zelf geen astroloog en wat ik erover deel is hoe ik haar woorden heb geïnterpreteerd en wat ik in mijn hart voel wat waar is. Het geeft volgens mij heel duidelijk weer in wat voor proces we ons als mensheid momenteel bevinden. Wat de bedoeling is en hoe de planeten ons hierbij helpen. Dat het je een hart onder de riem mag steken en helpt om je te verbinden met vertrouwen. Alles klopt precies, ook de crisissen, hoe pijnlijk ze ook zijn. Pluto Pluto oefent een krachtige invloed uit op de evolutie van de ziel. Zowel in je persoonlijke leven als voor de mensheid in zijn geheel. Pluto is een onpersoonlijke ofwel transpersoonlijke, omdat hij niet heerst over de opbouw van de persoonlijkheid of het perfectioneren daarvan, maar juist over het afbreken en transformeren daarvan. Hij wijst naar wat je zielenpad is en welke potentieel tot bloei kan …

https://unsplash.com/@kencheungphoto

Pas op de plaats

Toen ik nog werkte als maatschappelijk werkster werd ik regelmatig gevraagd om hulp te verlenen in situaties die om onmiddellijk handelen vroegen. In de beginjaren was dat ook wat ik deed, brandjes blussen. De ene na de andere. Huisuitzettingen voorkomen of afsluiting van gas, water en licht. Mensen beschermen voor huiselijk geweld, voedselhulp regelen enzovoort. Ik schoot volledig in de doe-modus, handelen, handelen, handelen, redden, redden, redden. (Terwijl wanneer mensen mijn begeleiding vroegen bij verwerking, persoonlijke groei of omgaan met bijvoorbeeld angst, ik wel in zijn kon verblijven om van daaruit mensen te begeleiden. Ik wist dus dat het mogelijk was.) Wanneer brandjes geblust waren, ontstonden er altijd weer nieuwe. Eigenlijk deed ik meer van hetzelfde wat deze mensen zelf ook al jarenlang deden. Het voelde als water naar de zee dragen en mijn lichaam reageerde met stress, spanning en een gevoel van onmacht. Waarop ik dan nog harder mijn best ging doen. Uitzoomen Tot het besef begon te dagen dat zolang de onderliggende overtuigingen en conditioneringen onveranderd bleven liggen (ook in mij!), er niets …

Deel van een foto: vanJohannes Plenio, Unsplashfoto’s

Als een droom

Lieve lezer, Stel dat je leven als een droom is. Zolang we geloven dat we enkel een droompersonage zijn, zal de kracht van onze verlangens de aandacht heel gemakkelijk de droom intrekken en zullen we geloof hechten aan de inhoud ervan. We hebben dan niet door wie we in werkelijkheid zijn en ons leven beperkt zich tot wat we als droompersonage ervaren. Dit is de reden dat binnen non-dualiteit, het boeddhisme, in kloosters of bij sjamanen zoveel aandacht wordt besteed aan het pad van onthechten. Zodat we ontdekken wat werkelijk is. WANNEER ONTHECHTEN HECHTEN WORDT Maar dit pad van onthechting stuit al heel snel op een paradox. Want wanneer het geloof hechten aan de inhoud van de droom oplost, betekent dat niet dat de droom zelf oplost, tenzij de droompersonage sterft. In de droom is een gezonde hechting tussen ouders en kind bijvoorbeeld onderdeel van wat zich afspeelt. Evenals een verbinding aangaan met andere personages, omgevingen en dieren. Wanneer je in de droom een dierbare verliest dan doet dit pijn. Dat is geen teken van geloven in …

Foto van Carsten Stalljohann.

Nu (thuis) zijn

Nu (thuis) zijn vraagt de radicale erkenning dat je er al bent. Volledig en heel. Iedereen heeft beperkingen, bepaalde neurosen en takelt op den duur af. Je ontkomt er niet aan en juist de kreukels van het leven maken je ontvankelijk voor je menselijkheid. Je kreukels nodigen je uit om de realiteit te omarmen, in plaats van de plaatjes van succesvol zijn of wat het ook is wat je graag wilt realiseren. Ik zie sinds kort grijze haren, rimpels en kreukels, waar eerder nog elastische jeugdigheid straalde. De beweging van vergankelijkheid in onmetelijkheid. Wanneer ik hecht aan het veranderlijke, aan de tastbare wereld, dan stap ik uit de realiteit, waardoor er acuut spanning ontstaat. Het is de weg naar buiten gericht. En hoewel daar niets mis mee is, is het voor spiritueel ontwaken essentieel om de aandacht naar binnen te richten. Om bereid te zijn om de hechting aan ‘buiten’ los te laten. Alle hechting. Wat het ook maar is waaraan je hecht, het houdt je gevangen en zorgt voor lijden en spanning. Er is …

Afbeelding van Hoornse meer

De helende kracht van verdraagzaamheid

Het artikel van deze maand gaat over verdragen wat er is. Niet met de kiezen op elkaar maar vanuit een aannemen wat er is. Dat is inclusief het ergens moeilijk mee hebben en het als onverdraagzaam ervaren. Ook dat kun je verdragen. Het is een andere invalshoek op ‘zijn met wat er is’. Zodra je aanwezig bent met wat er is, kan zich ook de diepere dimensie van zijn openen. Verdraagzaamheid betekent overigens niet dat je alles maar voor zoete koek aanneemt en dat je geen krachtige grenzen meer stelt. Heldhaftig Ik kan me voorstellen dat het woord verdraagzaamheid associaties oproept aan lijdzaamheid. Lijdzaam verdragen dat je onrecht wordt aangedaan bijvoorbeeld, vanuit nobele ideeën over vrede. Wat mij betreft is het verdragen van wat er is allesbehalve lijdzaam en heeft het niets te maken met verhalen over goed en slecht. Daarom wil ik verdraagzaamheid in dit artikel graag belichten vanuit het perspectief van heldenmoed. Een held is iemand die geconfronteerd met moeilijkheden, bereid is om ze aan te gaan. Waarbij door het aangaan van de …

Vrede, https://unsplash.com/@rhindaxu

Innerlijke vrede te midden van tegenslag

‘Hoe kan een mens met fysieke mankementen en pijnklachten toch flow in het leven ervaren?’ Deze vraag werd me gesteld naar aanleiding van een tekst die ik deelde over aanvaarding op de sociale media. Een mooie vraag die vast bij meer mensen leeft. Auw! Deze vraag gaat niet over het willen wegwuiven of wegmoffelen van hartzeer, moeilijkheden en pijn. Eerder juist het tegenovergestelde; het gaat over het toestaan van wat we ervaren en het stoppen met ertegen te vechten. (Wat natuurlijk niet betekent dat je stopt met doen wat binnen je vermogen ligt om de situatie te verbeteren.) Maar hemeltje lief, dat klinkt zo gemakkelijk: stoppen met vechten tegen wat er is. Maar wat nu als wat er is, pijnlijk is? Wat nu als je het gevoel hebt dat als je je ervoor opent en het toestaat, je daarmee aangeeft dat je het oké vindt wat er is? Terwijl alles in je lichaam en geest je juist toeschreeuwt dat het helemaal niet oké is! Wat nu als je levensomstandigheden echt pijnlijk zijn of verre van …

Afbeelding van Hoornse meer

Geef niet op!

Geef niet op wanneer het zoveelste ego-patroon je bij de nekvel grijpt en meesleurt.Ga erin kopje onder. Probeer er niet tegen te vechten want dat zal het enkel voeding geven. En als je al iets op wilt geven, geef het ego dan op. Het bestaat namelijk niet echt. Het is gewoon een verzamelnaam voor gedachten, gevoelens en patronen. Die vormen jou niet, jij vormt hen! Je hebt er echter geen invloed op zoals een ego invloed en controle denkt te hebben. Jij bent juist in essentie overgave, open en ondeelbaar. Ver voorbij de controle van het niet werkelijk bestaande ego. Wat je dan wel kunt doen wanneer ego-patronen opkomen? Voel wat ze met je doen. Met je lichaam, geest en leven. Voel hoe ze je beperken, hoe ze schuren en pijn doen. Wordt zat van ze. Meer dan zat. Geef je eraan over, aan de is-heid van het leven. Dit is wat het (nu) is.En onderzoek wat je erover gelooft, zodat je de waarheid weer ziet.Onderzoek dit niet slechts mentaal maar vanuit jouw zijn. Vanuit …

https://unsplash.com/@kencheungphoto

Ego of is-heid?

In feite is natuurlijk alles de is-heid van het bestaan. In die zin maakt het ook totaal niet uit of je nou opgaat in het ego of dat het ego oplost, want ook het ego valt gewoon onder de is-heid van het leven. Toch maakt het een wereld van verschil in je ervaring of je opgaat in de ego-werkelijkheid of dat je opent voor de is-heid van het bestaan. Het verschil komt tot uitdrukking in lijden.

Afbeelding van vogelt in de lucht

Geen twee

Alles is één. Ofwel; er is niet werkelijk twee, duizend, of een miljoen. Wanneer deze non-duale realisatie tot ons doordringt zal het steeds op verschillende manieren en vanuit verschillende invalshoeken belicht worden. Een aantal weken geleden werd mijn relatie tot God belicht vanuit deze realisatie en viel deze uit elkaar. Dat was pijnlijk. Sinds het schrijven aan het boek Het ja-gevoel ervoer ik een sterke connectie met God/ de Bron. Hoewel ik me wel realiseerde dat er niet werkelijk sprake is van twee, en dus ook niet van mij en God, genoot ik desalniettemin van de sterke verbinding die ik voelde. Het voelde niet als tegenstrijdig, maar als en… en… Tot dus een aantal weken geleden de realisatie dat er niet werkelijk sprake is van twee en van relaties, en dus ook niet van een relatie tussen mij en god, verdiepend tot me doordrong. Er zijn niet werkelijk twee… Het liet me leeg en koud achter en een aantal weken voelde ik me wat verloren. Er was de is-heid van het leven, dansend in leegte. …