In Butterflies are free to fly (Op de site kun je een gratis e-boek downloaden, aanrader!) wordt het proces van spiritueel ontwaken vergeleken met een bioscoopzaal en met de cocon van een rups. De meeste mensen brengen in deze vergelijking hun leven door in een stoel in een bioscoopzaal, terwijl ze helemaal opgaan in de film die draait. Maar niet iedereen gaat helemaal op in de film! Steeds meer mensen worden als het ware wakker. En ontdekken dat ze in een stoel zitten waaruit ze op kunnen staan.
Achter in de zaal blijken er meer mensen te zijn die wakker zijn geworden. Hoe fijn! Er vormen zich groepjes waar met elkaar gedeeld wordt over hoe je uit de film kunt ontwaken. Of over hoe je de film kunt beinvloeden.
En dan zijn er de spaarzame enkelingen die het ondenkbare doen. Die door een deur gaan waaruit niemand is teruggekeerd. Naast de deur hangt een bordje waarop staat: ‘Extreem gevaarlijk, niet betreden!’ Mensen laten het wel om daar doorheen te gaan. Behalve dus die paar eenlingen die een niet te negeren innerlijke roep volgen. Niet wetende waar ze uitkomen.
Deze blog gaat over de fase die zich aandient wanneer je door de deur bent gegaan. Of wanneer je voelt dat je richting de deur schuift. Mocht je het fijn vinden om een video te bekijken waarin ik hier nog wat dieper op inga, dan kan dat onderaan deze blog.
Door de poort gaan
De deur aan de achterzijde van de bioscoopzaal noem ik in de poorten van verlichting – de poort van het ego. Wat gebeurt er wanneer de poort van het ego opent?
Allereerst is het goed om te weten dat wanneer deze poort opent en oplost er geen weg meer terug is de bioscoopzaal in. Geen weg meer terug de ego-werkelijkheid en ratrace in. Dat is dus heel anders dan praten over bevrijding. Dit is bevrijding. Hoewel dat goed nieuws is, kan het ook een poosje best spannend zijn. Je belandt in een totaal nieuwe vergelijking, namelijk in de cocon van de rups die vlinder wordt.
Spannend
Hoewel dit een fase van grote transformatie is, klinkt dat misschien magischer dan het soms voelt. Wanneer je door de deur gaat, laat je het ego achter je. Die kan de deur niet door. Je hebt nog geen ervaring met leven zonder ego, zonder een zoeker in je die van alles probeert te bereiken en fixen. Dat kan onthand voelen. Want komt het nu wel goed?
Het is bovendien een fase waarin alles wat met het ego samenhangt loslaat en soms ook wegvalt. Je verliest dus niet alleen je ego als voornaamste aansturing; de ego-motivatie, maar soms ook bezigheden, de plek waar je woont, relaties, werk …
Het kan rouw geven en van alles in je losmaken. Hoe dat er in de praktijk uitziet is voor iedereen anders.
Liefde helpt je in de cocon
Wees in deze fase lief voor jezelf. Heb compassie voor jezelf. Gun jezelf hier de tijd voor. Gelukkig opent zich hier meestal ook de poort van het hart, wat enorm behulpzaam is in deze fase. Liefde zorgt in de cocon voor een proces van eenwording en heling. Waarvan dr vlinder het resultaat is. Je kunt dit proces niet doen. Je realiseert je hier juist steeds diepgaander dat er geen afscheiden doener is die aan het roer staat. Liefde en het leven staan aan het roer en stonden altijd al aan het roer. En alles wat hiertegen in probeert te gaan komt in deze fase aan het licht. Dat is wat het proces van verlichting en eenwording doet. Waarbij zelfs de donkerste schaduwstukken verlicht worden en zichzelf herkennen als licht.
Uiteenvallen
Je kunt dus niet meer terug naar rups-zijn, dat werkt niet meer. En vliegen lukt gedurende het transformatieproces vaak ook nog niet, al zijn er momenten dat het wel zo voelt.
De rups die aan het uiteenvallen is, heeft in deze periode een veilige bedding nodig. In mijn leven vond deze fase plaats toen ik afscheid nam van mijn werk als therapeut en hulpverlener. Ik wist dat ik niet meer terug het reguliere werk in kon. Iets wat me bij tijd en wijle de stuipen op het lijf jaagde. Want wat dan? Het zette ook de relatie met mijn partner onder grote druk. Een ww-uitkering gaf me in die periode een relatief veilige bedding om de stuipen te verdragen en ze te onderzoeken. Later was dat met een bijbaan die een basisinkomen gaf.
Twee maken wat één is
Vanaf het moment dat je je in de cocon bevindt, voel je het wanneer je de werkelijkheid uit probeert te gaan met je aandacht. Wanneer je twee maakt wat één is. Hoewel dat wezenlijk niet kan, kan de aandacht vastgeplakt aan conditioneringen het wel proberen. Het zijn de momenten dat je getriggerd raakt en waar je voorheen volautomatisch in de overleving zou zijn geschoten. Momenten waarop tegenslag je leven binnenkomt en waar je je op ego-kracht een weg doorheen zou hebben gebaand. Hoewel dat nu niet meer lukt, kan je innerlijk systeem nog wel getriggerd raken. ‘Help! Hoe overleef ik dit?!
Alchemie
Dit zijn precies de momenten dat alchemie mogelijk is. Waarin de rups oplost en transformeert tot vlinder. Het zijn de momenten waarop oude overtuigingen aan het licht komen en oud zeer kan worden geheeld. Momenten dat je ruimte maakt voor wat er nog gestold in je ligt aan rups-restanten en aan opgeslagen pijn. En wat nu verlicht en geheeld wordt.
Je levensomstandigheden groeien hierin met je mee en lijnen uit met jouw transformatie tot vlinder. In mijn geval betekende het bijvoorbeeld dat mijn partner voor de keuze stond of hij nog wel een relatie met me wilde. Want hij had het gevoel opeens een heel andere vrouw te hebben. Soms vallen relaties in deze fase uiteen. Of vriendschappen, levensomstandigheden en dergelijke. In mijn geval transformeerde de relatie en kozen we opnieuw voor elkaar. In een proces wat jaren duurde.
Een keuze voor ja of nee
De coconfase is een fase waarin het leven je uitdagingen geeft. Kies je voor de oude vertrouwde conditioneringen? Wat heel lastig is omdat het eigenlijk niet meer werkt wanneer je eenmaal door de deur bent gegaan. En waardoor je juist vast komt te zitten in de cocon. Maar wat wel heel begrijpelijk is als dat gebeurt. Je zegt dan in feite nee tegen het leven, vaak uit angst, schaamte of schuldgevoel. Of laat je los, zeg je ja en doorzie je de overtuigingen? Waarmee je ontspant in het leven dat zich ontvouwt. En waardoor liefde uitlijnt met alle aspecten van je leven. In een dans waarin alles met elkaar samenhangt en naadloos verbonden is. Waarin je voelt dat het allemaal precies klopt. Zelfs het mogelijke verlies van je ego-dromen.
En alvast: Mocht je merken dat je nog nee zegt, heb ook dat lief. Dan is dat onderdeel van het transformatieproces. De nee leidt je dan naar de ja, in een tempo wat precies bij jou past. Ik heb regelmatig nee ‘gezegd’. Dan verkrampte ik in angst en toonde dat me waar ik nog in geloofde. Zodra ik het doorzag opende het leven zich in een breede ja, die opende en heelde.
Mocht je merken dat je op weg bent naar de deur, of er net doorheen zijn gegaan dan kan ik je van harte mijn boek Het ja-gevoel aanraden en het online aanbod – De poorten van verlichting. In het boek beschrijf ik een deel van mijn proces en wat voor mij behulpzaam was. In de poorten van verlichting ga ik in detail in op de verschillende facetten en processen en wat daarbij behulpzaam is rondom spiritueel ontwaken en verlichting.
Een podcast over de alchemie van eenwording kun je hier op Spotify beluisteren, en hier op YouTube.
Het is al licht, altijd al geweest.
Liefs,
Linda Rood
...
Het boek ‘van doen naar zijn‘ gaat over de verschuiving van tweeheid naar één-zijn.
Stukjes uit recensies:
Van alles wat ik over non dualiteit heb gelezen, ook van leermeesters als Mooji, Rupert Spira etc, is dit de eerste die me met iedere zin rechtstreeks naar de stilte en het ruime gewaarzijn brengt. Prachtig!’ – Nanette Kant, oprichter en coach bij Innersteps, school voor natuurcoaching en auteur van Zen in de chaos.
‘De shift van doen naar zijn die ze beschrijft lijkt één-voudig en is dat ook, al zal je denken het daar niet mee eens zijn. Op een directe manier wijst ze naar het ervaren van de onvoorstelbare verstilde is-heid.’ – Jan van Delden, spiritueel leraar en auteur van onder andere Terug van nooit weggeweest.
TAGGED WITH: coconfase, rups, vlinder, ego, transformatie, alchemie, non-dualiteit, verlichting, poorten, verlichting, heling
