Latest Posts

Foto van lammetjes op dijk

Verwarring tussen doen en zijn

De werkelijkheid kent meerdere lagen. De meeste daarvan bevinden zich in de tastbare wereld van doen. Zelfs onze ziel en ons persoonlijk bewustzijn zijn bijvoorbeeld subtiele, energetische vormen van doen. In dit artikel ga ik in op de twee basale ‘lagen’ van de werkelijkheid namelijk ‘doen’ en ‘zijn’, en de verwarring die kan ontstaan wanneer je het non-duale zijns-domein probeert te interpreteren vanuit het domein van het duale doen. 

VOORBIJ DE 3-DIMENSIONALE WERKELIJKHEID

Met het denken, voelen en ervaren neem je de drie dimensionale werkelijkheid waar. Het is de tastbare wereld van doen. Met het universum, de aarde en zijn bewoners. Wanneer je bewustzijn zich hiermee identificeert dan lijkt het leven hiertoe beperkt. Het lijkt alsof jij een lichaam bent in een wereld. Boeddhisten noemen dit de wereld van Samsara. Het is een wereld gevuld met lijden waaruit geen ontsnappen mogelijk is. Dat wil zeggen; er is geen ontsnappen mogelijk vanuit het domein van doen. (Iets wat we natuurlijk wel proberen, opnieuw en opnieuw. Ik zal hier meer over schrijven bij het kopje: Er is geen ik die doet.) Tot je realiseert dat je hier helemaal niet toe beperkt bent en dat die hele wereld van doen in jou verschijnt! Je ontdekt het zijns-domein. Dit voelt als bevrijding en herboren worden. De beknellende begrenzing van degene die je dacht te zijn maakt plaats voor de stille ruimtelijke vrede van zijn. De is-heid van het leven licht op. Binnen de spirituele en advaita gemeenschap ontstaat er soms verwarring over deze diepe realisatie van zijn. Hieronder noem ik een aantal veelvoorkomende verwarringen.

HET IS GOED ZOALS HET IS

‘Het is goed zoals het is’ gaat over de diepste werkelijkheid en over je wezenlijke natuur. Daar kun je voelen dat alles precies is zoals het moet zijn. Inclusief dat iets soms niet goed is op menselijk niveau. Dit lijkt tegenstrijdig maar dat is het alleen wanneer je erover nadenkt. Dieren, planten en bomen rusten bijvoorbeeld diepgaand in de is-heid van het bestaan, omdat ze er niet over na kunnen denken. Ze hebben geen zelfreflectief vermogen. Ze leven volledig in het moment en nemen het zoals het is. Ze zijn het zich alleen niet bewust, zoals wij mensen dat wel bewust kunnen zijn, juist dankzij ons vermogen tot zelfreflectie. 

Foto van Ramiz Dedakovic, unsplashfot's

Bewust-zijn is de grond-natuur waarin het hele leven zich afspeelt. Hier is geen sprake van tegenstellingen en hier kun je voelen dat alles intelligentie in beweging is. Alles. Het is. Hierin rusten voelt veilig omdat wat er ook is, je weet en voelt dat het precies is zoals het moet zijn. Niets gaat verkeerd, het is goed. Dat is dus inclusief dat het in de tastbare wereld niet altijd goed is zoals het is. Daar kan het belangrijk zijn om grenzen te stellen, positie in te nemen en dergelijke. De uitspraak dat het goed is zoals het is, is dus niet bedoeld om situaties die scheef zijn, recht te praten! Of om je in een situatie te houden die ondermijnend en ongezond voor je is. Zelfrealisatie en de belichaming daarvan betekenen niet dat je nooit boos bent of dat je altijd met een zachte glimlach voor je uit zit te staren. 

ALLES VERSCHIJNT IN MIJ, ALS MIJ

Ook deze uitspraak kan voor verwarring zorgen. Het gaat om dezelfde paradox, dezelfde ogenschijnlijke tegenstelling. Vooral vrouwen die invoelend, empathisch en sensitief zijn hoor ik over deze verwarring. Maar ook bij mannen komt het natuurlijk voor. Wanneer je geleerd heb om je af te stemmen op de ander en zorg te dragen voor relaties, kan het gebeuren dat de ik-jij grenzen wat diffuus raken. Er kan een automatische aangeleerde neiging zijn om voor de ander te zorgen door bijvoorbeeld diegene zijn pijn, schuld, verwijten en projecties te dragen. Na verlichtings- en eenheidservaringen kan dit patroon versterkt worden door de realisatie dat alles in jouw bewustzijn verschijnt en dat er niet wezenlijk een ‘buiten jou’ is. Voeg daar een portie zelfreflectief vermogen aan toe en je hebt het ideale recept om verstoringen die niet van jou zijn wel in jou op te willen lossen. Ik was er een ster in. Gebeurde er iets bij een ander waarvan die zich niet bewust was en legde diegene dat bij mij neer, dan nam ik dat in veel gevallen aan. Op die manier verteerde ik jaren lang wat helemaal niet aan mij was om te verteren, wat natuurlijk voor mijn systeem ook onverteerbaar was en wat de ander ook helemaal niet hielp. Ik verwarde lange tijd de essentie van bewustzijn waarin alles ‘mij is’ met de buitenste laag van doen, waarin er natuurlijk wel degelijk sprake is van: ik -jij, en van: dit hoort bij mij en dat hoort bij jou.

ER IS GEEN IK DIE DOET

‘Je kunt niets doen voor zelfrealisatie want er is niet iemand die doet.’ Ook dit is een spirituele uitspraak die voor veel verwarring kan zorgen. Het gaat om dezelfde paradox die ik hierboven beschrijf. Wanneer je naar jezelf zoekt in de wereld van doen, dan zul je eindeloos blijven zoeken zonder ooit jezelf te vinden. In die zin kun je niets doen. Maar je kunt wel de shift maken van doen naar zijn! Je verlichte natuur is er altijd. Het is niet iets wat zich ontwikkelt of opbouwt tijdens je leven, het was er al voor je geboren werd. Je hoeft alleen de shift te maken. Op mijn Youtube kanaal vind je meditaties die hierbij behulpzaam zijn.

https://unsplash.com/@nkuutz

Tijdens eenheid- of verlichtingservaringen realiseer je dat je niet werkelijk de persoon bent die je dacht te zijn. De werkelijkheid opent zich. Je blijkt onmetelijk, ongrijpbaar en onbenoembaar. Vanuit de diepere dimensie van zijn, je grond natuur, is het volkomen helder dat er geen losstaand individu is die doet. Er is bewustzijn dat zich uitdrukt door alles wat je ziet, hoort, voelt, proeft en ervaart. Onderdeel daarvan is dat je in de ochtend wakker wordt, opstaat, je door de dag beweegt en in de avond weer gaat slapen. Er is alleen geen persoon meer die dit doet. Het is een grandioze paradox. Je kunt het ‘voelen’ wanneer er even geen gedachten zijn. Wat is er dan nog wel? Als je niet bedenkt wie je bent. Maar ervaart wat er op dit moment door je heen gaat. En wanneer je dat niet van etiketten en labels voorziet…

Waarschijnlijk zul je merken dat er al heel snel weer gedachten komen die je opnieuw proberen te definiëren. Het zijn de illusies die als sluiers voor de werkelijkheid hangen. Onderzoek ze, zodat de naadloze werkelijkheid oplicht. Ook zonder een persoon (denken) te zijn leef je nog gewoon je leven. 

Je kunt dus wel degelijk iets doen voor zelfrealisatie, al is er niet werkelijk een persoon die hier invloed op heeft ;-). Wat je kunt doen is de shift maken van doen naar zijn, zo vaak je kunt. En van daaruit onderzoeken wat je nog gelooft over de werkelijkheid wat er als sluiers voor hangt. Iets doen is niet tegengesteld aan zijn, ze vormen samen de dans die leven mogelijk maakt. 

Het ga je goed.

Liefs,

Linda 

Vrede, https://unsplash.com/@rhindaxu

Waarmee wil je uitlijnen?

Dit is een belangrijke vraag. Altijd, en nu in het bijzonder. Want hoewel het lijkt alsof iedereen in dezelfde werkelijkheid leeft, is dat niet helemaal het geval. Ieder beleeft de werkelijkheid zoals hij gelooft dat deze is. En hoewel er ook een collectieve werkelijkheid met gedeelde wetmatigheden lijkt te bestaan, is deze op dit moment onderhevig aan een transformatie. Van een solide, relatief eenduidig collectieve werkelijkheid, zijn we in een overgangsfase beland waarbij de verschillen in beleving aan het licht komen en het ook verschillende kanten op kan gaan. En zoals dit meestal gaat met transformatie en verandering is het kantelpunt vaak een crisis. Ik vermoed dat er nog een aantal zullen volgen, om ons de kans te geven om een nieuw gedeelde werkelijkheid te vormen die voortkomt en uitgelijnd is met de liefde en wijsheid van ons hart.

Verschillende universa

Toen ik nog werkte als therapeut en maatschappelijk werkster puzzelde het me hoe het kon dat mensen waarmee ik in dezelfde kamer zat, soms in een compleet ander universum dan de mijne leefden. Het waren universa vol tekort en geweld, wantrouwen en angst. Ik vroeg me af: ‘Hoe kan het dat de ene mens geboren lijkt voor het ongeluk, terwijl de andere relatief fluitend en gelukkig door het leven gaat?’ We wonen op dezelfde aarde en hebben er toch een compleet andere perceptie op en ervaring mee. En ik vroeg me af of het mogelijk was om deze perceptie te veranderen. Want dat zou betekenen dat ook mijn perceptie, die vaak voortkwam uit angst, veranderen kon. Het werd een drijfveer voor me om dit te onderzoeken en het leidde me naar het ja-gevoel en het zelfonderzoek de Vragen naar Vrijheid.

Wat maakt je gelukkig?

In je hart is voelbaar dat leven vanuit vrede en liefde mogelijk is. Sterker nog, daar vind je vrede en liefde. Nooit eerder is daarop afstemmen zo belangrijk geweest. We worden gebombardeerd met ervaringen, nieuws, wetenschappelijk onderzoek en zogenaamde feiten die jouw (onbewuste) levensvisie onderbouwen en bevestigen. Een levensvisie die naast positieve ervaringen ook gebaseerd is op oud zeer, beperkende overtuigingen en angsten. Pijn en verhalen die soms levens en levens teruggaan. Het is nu zo zichtbaar hoe er voor ieder individueel beleefd universum ervaringen, data en informatie beschikbaar zijn, die dat zelfde universum onderbouwen en bevestigen. ‘Wat is nou waar en wat niet? Wat voor informatie kan ik nog vertrouwen?’, hoor ik mensen uitroepen. Eerder leek het alsof er een soort solide werkelijkheid was. Maar we maken zo vaak mee dat wat tien jaar geleden als waarheid werd beschouwd, gestaafd met allerlei wetenschappelijk onderzoek, daarover in sommige gevallen nu totaal het tegenovergestelde wordt beweerd. Ook weer ondersteund met wetenschappelijk onderzoek. Denk maar aan wat als gezonde voeding wordt beschouwd. Dus wat is waar? En evenzo belangrijk, waar stem je op af? Stem je af op wat het duale denken je toefluistert? Of stem je af op de wijsheid en ongrijpbare vrede die je in je hart voelt?

En stel dat je je stekels overeind voelt gaan bij wat je hierboven las. Want: “Ja, lekker makkelijk, afstemmen op je hart! Ik heb wel een gezin te onderhouden of ouders die ziek kunnen worden, een hypotheek om af te lossen en een drukke baan. Kiezen voor liefde terwijl ondertussen 5G de aarde overspoelt, mensen werkloos raken en er zich een ramp voltrekt, lekker dan! Kom op zeg, je moet wel met je beide benen op de grond staan!’ Mochten dit soort gedachten in je opkomen, onderzoek dan op welke grond je staat. Want dit is de grond waarop je jouw huis bouwt en waaruit jouw universum bestaat.

Licht brengen in de schaduw

Wanneer ik je aanmoedig om te kiezen voor een werkelijkheid die voelbaar is in je hart en die gegrond is in vrede en vrijheid, bedoel ik daar overigens niet mee dat je de ogen sluit voor schaduwkanten. Juist niet, want het is de schaduw waar het licht nog niet ontstoken is, wat innerlijke vrede en vrijheid aan het oog onttrekt. Als er bijvoorbeeld ook maar een beetje waarheid schuilt in de vele complot-theorieën die de ronde gaan, dan doen we er wijsheid aan om dit onder ogen te komen en ons licht daarop te schijnen. Maar wat ontzettend belangrijk is, is dat we ons licht daar laten schijnen en niet onze angst, onbewuste pijn of conditioneringen. Omdat de informatie dan innerlijke verdeeldheid, oud zeer en verhalen voedt in plaats van dat het dan bijdraagt aan heling. Voor je er erg in hebt geloof je de verhalen, ga je aan ze hechten en erin investeren. Terwijl het juist onderdrukt oud zeer, verhalen en innerlijke verdeeldheid is waaruit macht, onmacht, oorlog, corruptie en dergelijke ontstaan. Wat is werkelijkheid? Onderzoek en doorzie het. Je kunt in je lichaam en hart voelen of de informatie die je tot je neemt uit hartgedragen bewustzijn voortkomt, of voornamelijk uit angst, weerstand en een verzet tegen wat er is (ego). Het maakt een wereld/ universum van verschil.

De intelligentie waaruit alles voortkomt

Wanneer je aandacht opgaat in ervaringen, in verhalen en in deelstukjes, kan het gebeuren dat je de intelligentie waaruit alles voortkomt uit het oog verliest. En daarmee ook de verbinding, het onlosmakelijk verbonden en één zijn met alles en iedereen. Dat maakt angstig en je voelt je dan afgescheiden. Gelukkig is het mogelijk om ten alle tijden weer terug te keren naar jouw thuis, de vrede van je hart. Zodat je vanuit je hart weer de bedding bent voor alle ervaringen die door je heen spoelen. En ik vind het nog steeds zo magisch wat er dan gebeurt. Namelijk dat de werkelijkheid die je beleeft moeiteloos uitlijnt met de vrede van je hart. Een vrede die inclusief is. Een vrede die heelt. En in welk universum je ook leeft, je hart is de ‘plek’ waar alle universa samenkomen en waar je elkaar en de wereld kunt ontmoeten. De kracht van de grote intelligentie beweegt door ons heen. Gebruik makend van alles en iedereen. Gebruikmakend van grote en kleine ego’s, van natuurkrachten en van kunstmatige intelligentie. Het beweegt door jou en het beweegt door mij. Vaak kun je pas achteraf zien hoe alles precies klopt. En totdat dit inzicht zich aan je openbaart helpt het om op je hart af te stemmen, te koersen op wat je daar voelt wat waar is en om spanning als signaal te beschouwen die aangeeft dat je nog hecht aan verhalen die tot innerlijke verdeeldheid leiden.

Je weet niet alles, je kunt met de menselijke geest niet alles weten en overzien. Maar jouw diepste Zelf weet en dat is voelbaar in je hart.
Stem daarop af, vertrouw en koers erop zodat het je handelen voedt.
Alles is uitdrukking van het Ene en komt daaruit voort.

Een door mij bewerkte foto van Vincentiu Solomon, Unsplashfoto's

Pluto’s hulp

Een artikel over de invloed van de dwergplaneet Pluto. Geïnspireerd door wat mijn vriendin Dineke Hoekstra, astrologe bij praktijk Aspect, me erover vertelde. Let wel, ik ben zelf geen astroloog en wat ik erover deel is hoe ik haar woorden heb geïnterpreteerd en wat ik in mijn hart voel wat waar is. Het geeft volgens mij heel duidelijk weer in wat voor proces we ons als mensheid momenteel bevinden. Wat de bedoeling is en hoe de planeten ons hierbij helpen. Dat het je een hart onder de riem mag steken en helpt om je te verbinden met vertrouwen. Alles klopt precies, ook de crisissen, hoe pijnlijk ze ook zijn.

Pluto

Pluto oefent een krachtige invloed uit op de evolutie van de ziel. Zowel in je persoonlijke leven als voor de mensheid in zijn geheel.
Pluto is een onpersoonlijke ofwel transpersoonlijke, omdat hij niet heerst over de opbouw van de persoonlijkheid of het perfectioneren daarvan, maar juist over het afbreken en transformeren daarvan. Hij wijst naar wat je zielenpad is en welke potentieel tot bloei kan komen. En niet onbelangrijk, hij helpt ons te ontwaken in ons ware zelf. En dat begint voor de meeste mensen met de realisatie van wat je allemaal niet bent (‘Ik ben niet dit lichaam, niet deze geest, niet deze persoonlijkheid enz.) De manier waarop Pluto ons helpt is dan ook door omver te werpen wat niet meer passend is. Hij geeft ons crisissen.

Zijn we op het juiste spoor?

De vraag die Pluto aan je stelt is: Ben je op het juiste spoor? Volg je de flow of oude, ineffectieve conditioneringen? En het teken waar Pluto staat geeft aan wat het thema is waar het over gaat. Momenteel staat Pluto in het teken Steenbok en Steenbok gaat over maatschappelijke verhoudingen, ordening, structuur, verantwoordelijkheid, beperking, grenzen. Dat betekent dat we als mensheid nu uitgenodigd worden om na te denken en stil te staan bij of de huidige maatschappelijke verhoudingen en structuren nog wel bij bij ons aansluiten. Zijn we daarmee nog wel op het juiste spoor?

Foto van Jeremy Thomas, Unsplashfoto's

Pluto in Steenbok

In 2008 kwam Pluto in Steenbok en hij blijft daar tot eind 2024. Dat is best een lange tijd omdat Pluto- (ziels-) processen tijd kosten. Pluto in Steenbok laat zien en legt bloot welke structuren niet meer voor ons werken, maar tegen ons. Wat vinden we belangrijk? Waar kiezen we voor? Wat is onze zielsbestemming? En het mooie is dat Pluto niet opgeeft en net zolang doorgraaft tot de onderste steen boven is en de wortel van overtuigingen en ongezonde patronen en structuren eruit zijn. De manier waarop dat in 2008 gebeurde was dat de niet bezielde bedrijven omvielen. Want Pluto was nog maar net in het teken Steenbok toen de eerste crisis zich aandiende. De banken vielen om. We werden uitgenodigd om te onderzoeken of we nog in het oude bank- en geld (waarden-)systeem wilden investeren. Daar waar we als maatschappij vooral gericht waren op winst maken, stelt Pluto ons de vraag of we daar nog wel op willen blijven koersen. Gaat het om dividend, aandelen, bonussen, zoveel mogelijk winst maken of gaat het om doen wat wat je hart je ingeeft? Wat heeft werkelijk waarde? Ik vind het mooi om te zien hoe beroepen in zorg, voeding en onderwijs nu herwaardeerd worden.

Naar het Waterman-tijdperk

De reden dat Pluto-processen zoveel tijd nodig hebben is omdat mensen het moeilijk vinden om oude, vertrouwde patronen los te laten. Zelfs aan de meest pijnlijke patronen zijn we geneigd vast te houden. En daarom helpt Pluto door het oude en vertrouwde omver te werpen, zodat we er gewoonweg niet meer aan kunnen vasthouden. En tegelijkertijd laat Pluto ook zien wat de bedoeling is, als lichtpunt. Want Pluto laat intact en heel wat vanuit onze ziel de bedoeling is. Als je de maatschappij met een huis vergelijkt dan sloopt Pluto de delen van dat huis die onbezield zijn, terwijl hij de fundering voor een gezond en bezield nieuw huis intact laat.

De laatste jaren dat ik als maatschappelijk werkster werkte was Pluto in mijn leven zeer actief. Over het proces wat ik doormaakte schreef ik in het boek Het ja-gevoel. Het wierp in een precies bij mij passend tempo oude, vertrouwde, ineffectieve patronen omver zodat er geen weg terug meer was. En tegelijkertijd opende het ook de zachte vrede van mijn hart waar ik nog steeds in dobber. En hoe mooi is het dat Pluto eind 2024 het Waterman-teken ingaat! De werking daarvan is nu al voelbaar! Het teken Waterman, dat staat voor de nieuwe tijd, de nieuwe aarde! Als mensheid bevinden we ons al in dit nieuwe tijdperk en Pluto helpt om daar waar we nog vasthouden aan het oude, dat los te weken. Weet je nog hoe erover gezongen werd in de musical Hair? Aquarius (waterman)!

Foto van Guillermo Ferla, unsplashfoto's

Moed houden

Dit soort uitdagingen zijn niet gemakkelijk. Het dragen van pijn, voelen wat de situatie met je doet… En het is natuurlijk ook eng en pijnlijk dat het bij een crisis twee kanten op kan gaan. Graven we ons nog meer in op oude op (on)macht gebaseerde structuren of openen we in de zachte maar ongrijpbare vrede van ons hart? Zoals je bij individuen kunt zien, durft niet iedereen die sprong aan. Dat risico bestaat… Het risico bestaat dat we het als mensheid als geheel niet aandurven en vasthouden aan iets wat duidelijk niet meer werkt. En hoe meer weerstand en verzet er is, hoe moeilijker het proces verloopt. Maar ieder die nu al afstemt op zijn hart en los durft te laten wat in werkelijkheid nooit vast was, draagt bij aan het ontstaan van die nieuwe aarde. En je hebt daarbij dus het universum aan je zijde! Hoe mooi is dat!? Nog even een leuk weetje daarover. Half maart kwam Saturnus, die bij het teken Steenbok hoort en over hetzelfde thema heerst, in het Waterman teken. Dus Saturnus die over maatschappelijke verhoudingen, verantwoordelijkheid, beperkingen, regels, controle en dergelijke gaat, kwam half maart in het teken Waterman, dat voor vrijheid staat. Saturnus (beperking) in Waterman (vrijheid)! Is dat niet bijzonder?! Dus de crisis en maatregelen waar we nu mee te maken hebben, zijn mede in gang gezet door de werking van Pluto en Saturnus. Saturnus staat nog tot 2 juli in de Waterman. Dus grote kans dat de huidige maatregelen tot die tijd van kracht zullen zijn. Ik ben benieuwd!

Mocht het nou zo zijn dat het lezen van deze tekst op een angst knop heeft gedrukt dan zou ik je willen uitnodigen om terug te keren naar je hart, waar vertrouwen is. Want liefde, vertrouwen en ons fundamentele een-zijn is waar Pluto ons in helpt ontwaken. Dat is de bedoeling, dat is waar alle krachten ons bij helpen en in steunen. En het is een spannende tijd waarin angst, oude overtuigingen, verhalen en patronen naar boven kunnen komen. Verdraag ze, wees met ze, onderzoek wat je er nog over gelooft. Vanuit je hart.

Vanuit mijn hart tot jouw hart alle liefs,

Linda

https://unsplash.com/@kencheungphoto

Pas op de plaats

Toen ik nog werkte als maatschappelijk werkster werd ik regelmatig gevraagd om hulp te verlenen in situaties die om onmiddellijk handelen vroegen. In de beginjaren was dat ook wat ik deed, brandjes blussen. De ene na de andere. Huisuitzettingen voorkomen of afsluiting van gas, water en licht. Mensen beschermen voor huiselijk geweld, voedselhulp regelen enzovoort. Ik schoot volledig in de doe-modus, handelen, handelen, handelen, redden, redden, redden. Terwijl wanneer mensen mijn begeleiding vroegen bij verwerking, persoonlijke groei of omgaan met bijvoorbeeld angst, ik wel in zijn kon verblijven om van daaruit mensen te begeleiden. Ik wist dus dat het mogelijk was. Wanneer brandjes geblust waren, ontstonden er altijd weer nieuwe. Eigenlijk deed ik meer van hetzelfde wat deze mensen zelf ook al jarenlang deden. Het voelde als water naar de zee dragen en mijn lichaam reageerde met stress, spanning en een gevoel van onmacht. Waarop ik dan nog harder mijn best ging doen.

Uitzoomen

Tot het besef begon te dagen dat zolang de onderliggende overtuigingen en conditioneringen onveranderd bleven liggen (ook in mij!), er niets wezenlijks zou veranderen. En juist in situaties waarin het leek of onmiddellijke actie het enig belangrijke en nodige was, begon ik te leren om dan een pas op de plaats te maken. Om uit te zoomen, in plaats mee te rennen en redderen. Natuurlijk waren ook praktische handelingen nodig maar veel wezenlijker en levens-veranderd bleken de gesprekken die ik met de mensen had. En door ze een plek te bieden waar ze tot stilstand konden komen, was reflectie mogelijk. Het waren mensen die bereid waren tot zelfonderzoek, zodat de wortels van hun patronen aan het licht kwamen en doorzien werden. De spanning in mijn lichaam maakte plaats voor bezieling, inspiratie en sprankeling.

Bevrijding

De reden dat ik dit deel is omdat we allemaal met beperkende patronen te maken hebben. (En opgaan in de doe-modus heeft de hele maatschappij in zijn greep.) Maar hoe hardnekkig patronen ook kunnen zijn, het is mogelijk ze te bevrijden, als je maar doorzet. Door iedere keer wanneer een patroon aan het stuur van je leven is gaan staan, jezelf tot stilstand te dwingen en zelfonderzoek toe te passen. Vaak is er sprake van levensthematiek en meerdere generatie-problematiek. Misschien herken je het zelf ook dat een centraal thema steeds in verschillende gedaanten in je leven oppopt. De hechting aan zo’n thema los je (zeer waarschijnlijk) niet met een keer zelfonderzoek volledig op. Maar zelfs als je voor de allereerste keer zelfonderzoek toepast, lost er al zoveel op dat de vrede en vrijheid van je natuur blootgelegd worden. En zodra je eenmaal van die vrede geproefd hebt dan is het hek van de dam. Wellicht dat er patronen zijn die blijven, dat kan. Je zult dan merken dat ze de vrede niet meer verduisteren. En nieuwe, heilzame handelingen dienen zich aan, doordat je daar ruimte voor biedt. Handelingen die voortkomen uit de stille wijsheid van je hart en die afgestemd zijn op het geheel.

Dus, merk je dat je vast zit in de doe-modus? Is je lichaam gevuld met stress en lijkt het alsof je nu, nu, nu in actie moet komen? Maak dan, naast wijs handelen, tijd voor een pas op de plaats. (Bijvoorbeeld door de shift van doen naar zijn te maken) Onderzoek vervolgens het patroon waarin je verwikkeld bent en wat je daarover gelooft. Je kunt daar bijvoorbeeld de Vragen naar Vrijheid voor gebruiken, The Work of je eigen vorm van zelfonderzoek.

Dat het je goed mag gaan.

Liefs,

Linda

Deel van een foto: vanJohannes Plenio, Unsplashfoto’s

Droom of werkelijkheid?

Lieve lezer,

Stel dat je leven als een droom is.
Zolang we geloven dat we enkel een droompersonage zijn, zal de kracht van onze verlangens en angsten de aandacht heel gemakkelijk de droom intrekken en zullen we geloof hechten aan de inhoud ervan. We hebben dan niet door wie we in werkelijkheid zijn en ons leven beperkt zich tot wat we als droompersonage ervaren. Dit is de reden dat binnen non-dualiteit, het boeddhisme, in kloosters of bij sjamanen zoveel aandacht wordt besteed aan het pad van onthechten. Zodat we ontdekken wat en wie we werkelijk zijn.

WANNEER ONTHECHTEN HECHTEN WORDT

Maar dit pad van onthechting stuit al heel snel op een paradox. Want wanneer je geen geloof meer hecht aan de inhoud van de droom, betekent dat niet dat de droom zelf oplost, tenzij de droompersonage sterft. En in de droom is een gezonde hechting tussen ouders en kind bijvoorbeeld onderdeel van wat zich afspeelt. Evenals een verbinding aangaan met andere personages, omgevingen en dieren. Wanneer je in de droom een dierbare verliest dan doet dit pijn. Dat is niet een teken dat je gelooft in illusies, het is een teken dat je leeft.
Je kunt in de droom celibatair of in afzondering gaan leven, zoals sommige monniken dat doen, om je leven te wijden aan God, aan de hoogste waarheid, maar daarmee verdwijnt het menselijk leven niet. Je wordt er alleen wat minder mee geconfronteerd. Hoewel tijd voor verstilling, naar binnen keren en ontdekken wat je allemaal niet bent onmisbaar is om jezelf te leren kennen, raken sommige mensen gehecht aan ‘het onthecht zijn’. Wat eigenlijk gewoon een spirituele vorm van hechten is. Namelijk een hechten aan non-dualiteit, aan je vormloze natuur. Natuurlijk kan in afzondering of in een klooster leven ook een roeping zijn en alles behalve hechten.

ALS JE MIDDEN IN HET LEVEN STAAT

Ik schat in dat het leven jou geen kloosterleven heeft gegeven en dat je te maken hebt met werkzaamheden, contact met collega’s, gezinsleden en geliefden. En dat is niet voor niets. Blijkbaar wil het leven in zijn volledigheid geleefd worden. Vol en ledig tegelijkertijd.

Het is een pittige reis om je te openen voor je menselijke ervaringen. Dat is natuurlijk ook de reden dat sommige mensen het liever uit de weg gaan. Gerechtvaardigd met het argument dat alles goed is zoals het is en dat er helemaal geen doener bestaat. De doener is immers slechts een droompersonages die tot leven gedroomd wordt. En hoewel dit ten diepste waar is, is het niet de volledige waarheid. Wanneer je realiseert wie je ten diepste bent vraagt het leven op een gegeven moment van je om je te openen voor je menselijkheid. Om droom, droompersonage en dromer te zijn en tegelijkertijd daaraan voorbij te gaan.

KOPJE ONDER GAAN

Juist de uitdagingen in je leven helpen je om de realisatie van vol-ledigheid te verdiepen. Regelmatig ging ik weer kopje onder in de inhoud van mijn leven en wilde ik bijvoorbeeld van alles en nog wat bereiken in de hoop daarmee gelukkig te worden. Zodra dit gebeurde bouwde spanning zich op als hulpbron om me weer wakker te maken.

Het kopje onder gaan geeft ons misschien wel de belangrijkste lessen, inzichten en mogelijkheden tot bevrijding. Het geeft niet dat je kopje onder gaat. Want wie gaat kopje onder? De droompersonage? Wie is zich daarvan bewust? En wie of wat zorgt ervoor dat je weer boven komt?

Daarin mag je smelten en op vertrouwen. Vergelijkingen met ‘droom’, ‘film’ of ‘oceaan’ zijn er om ons te openen voor de werkelijkheid. Zodra we ervaren wat hiermee bedoeld wordt, is het echter de bedoeling dat we aan de vergelijking voorbij gaan en deze ook weer loslaten. Want je leven is geen oceaan, geen droom en geen film. Het is áls een droom, áls een film en áls een oceaan. Als je gelooft dat je leven een droom ís geloof je slechts in een nieuw concept. Een concept dat de werkelijkheid kadert terwijl die niet te kaderen valt.

Op de ongrijpbare werkelijkheid.🥂

Liefs,

Linda

Foto van Carsten Stalljohann.

Nu (thuis) zijn

Nu (thuis) zijn vraagt de radicale erkenning dat je er al bent. Volledig en heel.
Iedereen heeft beperkingen, bepaalde neurosen en takelt op den duur af. Je ontkomt er niet aan en juist de kreukels van het leven maken je ontvankelijk voor je menselijkheid. Je kreukels nodigen je uit om de realiteit te omarmen, in plaats van de plaatjes van succesvol zijn of wat het ook is wat je graag wilt realiseren. Ik zie sinds kort grijze haren, rimpels en kreukels, waar eerder nog elastische jeugdigheid straalde. De beweging van vergankelijkheid in onmetelijkheid. Wanneer ik hecht aan het veranderlijke, aan de tastbare wereld, dan stap ik uit de realiteit, waardoor er acuut spanning ontstaat. Het is de weg naar buiten gericht. En hoewel daar niets mis mee is, is het voor spiritueel ontwaken essentieel om de aandacht naar binnen te richten. Om bereid te zijn om de hechting aan ‘buiten’ los te laten. Alle hechting. Wat het ook maar is waaraan je hecht, het houdt je gevangen en zorgt voor lijden en spanning.

Er is geen oplossing voor lijden te vinden in de wereld of in het denken.
Er is daar ook geen bevrijding te vinden.
Geen vrede en vrijheid.
En geen verlichting.

Lichaamsbewustzijn

Alles wat je wilt hebben en waaraan je hecht, houdt je gevangen in de ratrace van nooit genoeg en steeds meer willen. Alles; ook verlichting en bevrijding. Hoe weet je of je ergens aan hecht? Door de aanwezigheid van spanning. Dat kan ook heel subtiele spanning zijn waaraan je gedurende je leven gewend bent geraakt. Bijna alle mensen lopen rond met een gebalde vuist in hun hoofd, hart en buik. Om je hier bewust van te worden is het behulpzaam om stil te staan bij wat er in je lichaam gebeurt. Om regelmatig je lichaam te scannen, zodat dit een gewoonte wordt en lichaamsbewustzijn vanzelfsprekend wordt. Je kunt het bijvoorbeeld nu doen, door je aandacht als een scan door je lichaam te laten glijden. Wat voel je in je voeten? Enkels? Onderbenen? Bovenbenen, bekkengebied…En wanneer je je aandacht naar boven laat glijden langs je buik, rug, borstkas, schouders, armen en handen, nek en gezicht. Wat voel je in je lichaam?

Spirituele beoefening?

In de jaren na het schrijven aan het boek Het ja-gevoel, nadat ik gestopt was met mijn werk als maatschappelijk werkster, stroomde de levensstroom naar verstilling. Naar mate mijn leven eenvoudiger werd, voelde ik een innerlijk nee bij veel spirituele methoden en oefeningen. Ik voelde überhaupt een nee-gevoel bij veel doe-dingen. Ik besefte dat het me op dat moment afleidde van wat wezenlijk belangrijk voor me was, ‘nu zijn’. Ik kon nog te gemakkelijk opgaan in het opnieuw de touwtjes in handen proberen te nemen.

In die periode ontving ik nog regelmatig blogs en e-boeken waarvoor ik me ooit had aangemeld over het realiseren van succes, innerlijke vrijheid en levensgeluk. Zodra mijn oog er op viel, voelde ik hoe het voor mij niet klopte. Het viel me op dat veel van die aangeboden zelfhulp informatie inspeelde op angst. Als je niet zus of zo, dan realiseer je ook niet dit of dat. Ik kreeg er steeds meer argwaan voor. Ook gladde verkooppraatjes en verleidings trucs om mee te doen aan allerlei seminars begonnen me tegen te staan. Wat is de intentie hierachter? Om wiens welzijn en verlichting gaat het hier eigenlijk? Ik besefte me gaande weg dat het doen van allerlei spirituele oefeningen, werkelijk spiritueel ontwaken juist in de weg kan staan. Het kan de aandacht juist afleiden van wie, wat en waar, je wezenlijk bent.

Om het spel van illusies radicaal te doorzien is het belangrijk om te stoppen met iets willen bereiken en nu te zijn met wat er is.

Dat is uiteindelijk de meest effectieve spirituele beoefening.

Te zijn met wat er nu is

En wat er nu is, is genoeg. Dit moment geeft je precies wat nodig is voor verdiepende realisatie. De beweging te voelen van beter willen worden. Beter, meer, anders, dan je nu bent. Dat impliceert immers dat wat er nu is niet goed of verlicht genoeg is en dat je ergens anders naar moet streven. Maar is dat waar? Onderzoek het. Er is niets mis met die beweging. Zodra je opmerkt dat het in jou verschijnt, ben je er geen slaaf meer van en kun je voelen dat het goed is zoals het is. Alle gedachten die tegenspreken dat het nu niet goed is zoals het is, zijn parels om te onderzoeken. Wat geloof je daarover? En hoe voelt dat in je lichaam?

Opmerken wat al zo is

Spiritueel ontwaken gaat over je heel zijn opmerken. Daarvoor hoef je niet beter of anders te worden. Na een opgaande lijn volgt een neergaande lijn. Beiden horen bij elkaar. Opbouwen en afbreken, geboorte en sterven. Onverbiddelijk. En daar middenin is je thuis, Bewustzijn. Tijdloos, onveranderlijk en onbreekbaar. Je merkt dat je thuis bent, zodra je stopt met het volautomatisch opgaan in de naar buiten gerichte beweging. Het volautomatisch opgaan in gedachten, gevoelens en dingen doen. Je bent thuis wanneer je opmerkt dat het hele gebeuren zich afspeelt in jouw bewustzijn, jouw thuis, jouw zijn.

Dat het je goed mag gaan.

Liefs,

Linda

Een begeleide meditatie over de kracht van ‘nu zijn’
Afbeelding van Hoornse meer

De helende kracht van verdraagzaamheid

Het artikel van deze maand gaat over verdragen wat er is. Niet met de kiezen op elkaar maar vanuit een aannemen wat er is. Dat is inclusief het ergens moeilijk mee hebben en het als onverdraagzaam ervaren. Ook dat kun je verdragen. Het is een andere invalshoek op ‘zijn met wat er is’. Zodra je aanwezig bent met wat er is, kan zich ook de diepere dimensie van zijn openen. Verdraagzaamheid betekent overigens niet dat je alles maar voor zoete koek aanneemt en dat je geen krachtige grenzen meer stelt.

Heldhaftig

Ik kan me voorstellen dat het woord verdraagzaamheid associaties oproept aan lijdzaamheid. Lijdzaam verdragen dat je onrecht wordt aangedaan bijvoorbeeld, vanuit nobele ideeën over vrede. Wat mij betreft is het verdragen van wat er is allesbehalve lijdzaam en heeft het niets te maken met verhalen over goed en slecht. Daarom wil ik verdraagzaamheid in dit artikel graag belichten vanuit het perspectief van heldenmoed. Een held is iemand die geconfronteerd met moeilijkheden, bereid is om ze aan te gaan. Waarbij door het aangaan van de moeilijkheden bovenmenselijke krachten vrij kunnen komen waarbij je je achteraf soms afvraagt hoe je iets in hemelsnaam voor elkaar kreeg. Aanwezig zijn met lichamelijke of emotionele pijn vraagt bijvoorbeeld heldenmoed. Zijn met gedachten die door pijn getriggerd worden, vraagt heldenmoed. Zijn met willekeurig wat voor getriggerde conditionering ook, vraagt heldenmoed. Omdat het zovele malen gemakkelijker is om slachtoffer of dader te worden, een schuldige aan te wijzen, pijn of een overlevingspatroon te verdoven, vermijden, onderdrukken of uit te leven. Zoals ik me helaas soms wel eens laat gaan in het me afreageren op mijn geliefden omdat dat zovele malen gemakkelijker is dan het verdragen van wat er is. Zeker als er van alles samenkomt. Arghh, zijn met wat er is kan soms zo intens zijn. 

Terug naar de feitelijkheid

Foto van Tom Barret, unsplashfoto's

Dit heb je vast al vele malen gehoord: wat er nu is is geen probleem. Het is je reactie op wat er is, wat er een probleem van kan maken.

En hoewel dat ontzettend begrijpelijk is en we dat riedeltje allemaal heel goed kennen, helpt het je niet verder. Dus om een probleem te ontwarren is het nodig om je te openen voor wat er is. Gewoon heel feitelijk door op te merken wat je hoort, ruikt, proeft, voelt en denkt en daarmee te zijn.


Dit zijn met wat er is kan voor de persoonlijkheid voelen als kopje onder gaan, omdat het compleet anders is dan hoe we geleerd hebben om met moeilijkheden om te gaan. Namelijk door er iets ermee te doen.  En dat heeft zijn tijd en plaats, maar om een probleem wezenlijk te ontwarren is er eerst een shift nodig van ‘doen’ naar ‘zijn’. Dus in plaats van met de persoonlijkheid controle proberen te houden en jezelf en anderen te beheersen en manipuleren, zak je als het ware in de is-heid van het leven. En juist wanneer het ego-patronen zijn die in jou stormen, kan dit een flinke uitdaging zijn. Het is deze overgave aan wat er is, dit bewust kiezen om erin kopje onder te durven gaan, die je opent voor de grote intelligentie van het bestaan. In plaats van je persoonlijkheid staat dan je wezenlijke natuur aan het roer. En dat kan behoorlijk spannend zijn omdat het niet manipuleerbaar is.

Een radicale shift

Wat je dan ‘doet’ is dat je draagt wat van jou is. Je bewustzijn draagt in werkelijkheid altijd je ervaringen, sterker nog; de ervaringen die je hebt zijn manifestaties in en van jouw bewustzijn. En door te zijn met wat er is en dat te verdragen vind er bijna ongemerkt een verschuiving plaats van het zwaartepunt van je aandacht. In plaats van dat je aandacht volledig opgaat in, en zich vereenzelvigd met, gedachten, gevoelens en ervaringen, verplaatst het zich ook naar zijn bron; bewustzijn. Waarmee ook je gevoel van zelf verschuift. Je bent het allemaal, alle kleurschakeringen van het kleurloze licht dat je bent. Ook die kleuren waarvan je denkt dat ze niet van jou zijn. Het denken ervaart de wereld als duaal, lineair, in tijd en ruimte en begrensd. Dat is het domein waar je problemen ervaart. En hoewel het denken onderdeel is van jezelf ben je er niet toe beperkt. Dus verdragen wat er is, kan een radicale shift teweegbrengen. Een shift van het domein van doen, naar het domein van zijn. En dat domein is inclusief en sluit niets uit. Het (ver)draagt en is alles, inclusief de grote intelligentie van het bestaan; de diepere dimensie van zijn.  

Uitlijning

Foto van Saksham Gangwar

Dus door de shift van ‘opgaan in doen’ naar ‘aanwezig zijn met’ lijnen ‘doen’ en ‘zijn’ als het ware met elkaar uit. Ze waren natuurlijk nooit twee, maar door de shift kunnen ze ook samenvallen in jouw ervaring.

Dit kun je heling noemen. Omdat deze heling soms de vorm aanneemt van dat ziekten genezen of dat problemen als sneeuw voor de storm oplossen, kan dat de illusie voeden dat heling gelijk staat aan genezing. Terwijl in werkelijkheid het heel-zijn wat er al is, oplicht. Hoe die heelheid zich vervolgens uitdrukt is onpersoonlijk. Het is niet perse fijn, plezierig of gewenst maar wel oké omdat het zo is. Dit is de diepere betekenis van perfect imperfect zijn. Een diepe vrede licht op en doordat je ja zei tegen wat is, voel je de ja waarmee het bestaan antwoord.

Dus als je een beoefening wilt, dan is verdraagzaamheid, ofwel zijn met wat er is, een bijzonder krachtige. Je leert daarmee steeds meer opmerken wat in werkelijkheid al zo is en dat ontspant en geeft innerlijke vrede en rust. Het opent de diepere dimensie van zijn, wat je herkent als je thuis. 

Liefs,

Linda

Een krachtige begeleide meditatie over de shift van doen naar zijn.
Vrede, https://unsplash.com/@rhindaxu

Innerlijke vrede te midden van tegenslag

‘Hoe kan een mens met fysieke mankementen en pijnklachten toch flow in het leven ervaren?’ Deze vraag werd me gesteld naar aanleiding van een tekst die ik deelde over aanvaarding op de sociale media. Een mooie vraag die vast bij meer mensen leeft.

Auw!

Deze vraag gaat niet over het willen wegwuiven of wegmoffelen van hartzeer, moeilijkheden en pijn. Eerder juist het tegenovergestelde; het gaat over het toestaan van wat we ervaren en het stoppen met ertegen te vechten. (Wat natuurlijk niet betekent dat je stopt met doen wat binnen je vermogen ligt om de situatie te verbeteren.) Maar hemeltje lief, dat klinkt zo gemakkelijk: stoppen met vechten tegen wat er is. Maar wat nu als wat er is, pijnlijk is? Wat nu als je het gevoel hebt dat als je je ervoor opent en het toestaat, je daarmee aangeeft dat je het oké vindt wat er is? Terwijl alles in je lichaam en geest je juist toeschreeuwt dat het helemaal niet oké is! Wat nu als je levensomstandigheden echt pijnlijk zijn of verre van hoe jij wilt dat ze zijn?

Genade

Want hoe kun je nou in vrede zijn en een flow ervaren terwijl je lichaam beperkingen en pijnklachten heeft? Terwijl je geldproblemen hebt? Terwijl je een groot verlies meemaakt? Terwijl krachtige ego-patronen je meesleuren in hun val? Toch heb je vast wel eens ervaren dat juist op dit soort momenten je ego open kan breken. De tegenslag is te groot en je houdt het vechten tegen wat er is gewoonweg niet meer vol. Je breekt en… beland in de armen van genade! Je voelt een aanwezigheid die groter is dan het ego, innig verbonden met al wat is. Vervullend, zingevend, zonder dat je het uit kunt leggen of begrijpt. Aan de feitelijkheid van je situatie is niets veranderd en toch is het goed zo.

En lijden

WAAAAAT, goed zo?! HOEZO GOED ZO!? En dan begint het riedeltje weer. Het ego heeft even kunnen rusten en komt met hernieuwde kracht terug om je aandacht weer te kapen. ‘Hoe kan het nu goed zijn terwijl …. (vul maar in).’ En zelfs wanneer er even geen persoonlijk lijden is dan heeft het ego daar ook een oplossing voor; het lijden in de wereld. ‘Hoe kun je nu in vrede zijn terwijl er zoveel lijden in de wereld is. Egoïst!’
Ik weet het, het lijkt helemaal niet goed. Want dat het goed is betekent ook niet dat een situatie persé fijn is of leuk of prettig. Voor het ego voelt de overgave als capitulatie. Alsof overgave aan wat is, betekent dat je de situatie goedkeurt en alsof er niets meer zal veranderen.

Een open deur

Foto van: Nikola Knezevic, unsplashfotot's

Wat er is, dat is wat er is. En alleen daarin kun je vervulling, vrede, geluk en de flow vinden. Dat is een open deur, behalve voor ons ego. Die zal zich blijven verzetten tegen wat is, in de hoop dat de situatie daarmee verandert. Ieder van ons heeft zijn eigen unieke levensthema waarmee wordt geworsteld. Daar waar de ene persoon te maken heeft met fysieke klachten, heeft de ander te maken met geldissues en weer een ander met relatiegedoe. Niemand ontspringt de dans en het zijn precies de issues die je hebt, die jouw specifieke poort vormen naar innerlijke vrede. De genade en diepe verbinding met al wat is; het volledig zijn, is er altijd. Het is voelbaar in de diepere dimensie van zijn; in de is-heid van het leven. Juist daar waar je je tegen verzet!

Jouw levenssituatie vormt precies de juiste omstandigheid voor jouw ontwaken.

Heling

Dat betekent dat de lichamelijke beperkingen en pijn in het leven van de vraagsteller haar poort naar bevrijding zijn. En hoewel het juist lijkt alsof het de lichamelijke beperkingen en de pijn zijn die ervoor zorgen dat er geen geluk en flow is, is het juist haar verzet tegen de situatie die daarvoor zorgt. Zodra ze dit doorziet licht de is-heid van het leven weer op en kunnen rouwverwerking en heling op gang komen. Hoop en dromen zullen ineenstorten. De hoop en dromen van hoe ze had gewild dat haar leven eruit zou zien. Haar hart zal openbreken. Boosheid, verdriet en alle gevoelens zullen gevoeld worden. En bovenal zal de diepere dimensie van zijn, haar heel zijn, vanuit de achtergrond van haar ervaring naar voren treden. En hoewel het de fysieke pijn en beperking waarschijnlijk niet weg zal nemen, zal het wel een onnoembare vrede en potentieel openen die nu aan het zicht onttrokken zijn. De levensflow rijst juist overvloedig op uit wat is. Niet uit hoe je persé wilt dat het is (hoe begrijpelijk dat ook is!). Wat ik beschrijf is overigens iets wat de vraagsteller al vaker heeft ervaren maar tijdelijk is vergeten.

Kopje onder gaan

Glas in lood ramen in spiraal

Zoals we dat allemaal tijdelijk vergeten wanneer we kopje onder gaan in een pijn-patroon en in ego-stukken. Opeens raakt onze aandacht gevangen in een beperkt en pijnlijk perspectief van waaruit we dan leven. Het lijkt wel of we ons levensthema meerdere keren, vanuit verschillende invalshoeken tegenkomen om te doorzien en helen. Als in een spiraal. En iedere keer kun je er weer kopje onder in gaan. Maar wie gaat kopje onder? Ben jij dat of is dat het ego die grip probeert te houden, dat verliest en kopje onder gaat in zichzelf? Want werkelijk, kun JIJ kopje onder gaan? Waar komt het plotselinge inzicht vandaan dat je weer wakker maakt? Waar komt de impuls vandaan om net even die tekst te lezen die je de ogen opent? Dat iemand net de juiste woorden tegen je spreekt?

Je bent onmetelijk. Tegelijkertijd ben je zo geconditioneerd om te denken dat je beperkt bent tot je lichaam, geest en geschiedenis, dat het logisch is dat jouw onmetelijkheid door al die lagen van conditioneringen heen moet schijnen, voordat het allemaal met elkaar is uitgelijnd en samenvalt.

Liefs,

Linda

Afbeelding van Hoornse meer

Geef niet op!

Geef niet op wanneer het zoveelste ego-patroon je bij de nekvel grijpt en meesleurt.
Ga erin kopje onder. Probeer er niet tegen te vechten want dat zal het enkel voeding geven.
En als je al iets op wilt geven, geef het ego dan op. Het bestaat namelijk niet echt. Het is gewoon een verzamelnaam voor gedachten, gevoelens en patronen. Die vormen jou niet, jij vormt hen!
Je hebt er echter geen invloed op zoals een ego invloed en controle denkt te hebben. Jij bent juist in essentie overgave, open en ondeelbaar. Ver voorbij de controle van het niet werkelijk bestaande ego.

Wat je dan wel kunt doen wanneer ego-patronen opkomen?

Voel wat ze met je doen. Met je lichaam, geest en leven. Voel hoe ze je beperken, hoe ze schuren en pijn doen. Wordt zat van ze. Meer dan zat. Geef je eraan over, aan de is-heid van het leven. Dit is wat het (nu) is.
En onderzoek wat je erover gelooft, zodat je de waarheid weer ziet.
Onderzoek dit niet slechts mentaal maar vanuit jouw zijn. Vanuit bewustzijn.
Je zult merken dat zodra je de gedachten, gevoelens en patronen doorziet voor wat ze zijn, ze hun grip op jou verliezen.

Lange tijd kan het lijken of er geen einde komt aan de zuigkracht van het ego. Soms zul je wanhopen. Geef dan niet op. Het zal lichter worden, en met ieder verhaal dat je doorziet lost er meer zuigkracht en overtuigingskracht op. En het mooie is dat het leven, jij!, jezelf hierbij helpt. Door middel van tekstjes als deze waar je ogen op vallen. Door middel van inzicht wat plots oprijst. Door middel van iets wat iemand tegen je zegt. Door middel van jouw doorzettingsvermogen. Keep going!
Je doet het goed, het leven ontvouwt zich precies zoals de bedoeling is.

Innerlijke vrede Foto: https://unsplash.com/@coopery
https://unsplash.com/@kencheungphoto

Ego of is-heid?

In feite is natuurlijk alles de is-heid van het bestaan. In die zin maakt het ook totaal niet uit of je nou opgaat in het ego of dat het ego oplost, want ook het ego valt gewoon onder de is-heid van het leven. Toch maakt het een wereld van verschil in je ervaring of je opgaat in de ego-werkelijkheid of dat je opent voor de is-heid van het bestaan. Het verschil komt namelijk tot uitdrukking in lijden. En daar wordt niemand gelukkig van, toch?

De is-heid van het leven

https://unsplash.com/@fhfpix
'Ego en is-heid'

De is-heid van het bestaan is de overall is-heid waarin alles eenvoudigweg is. Het is leegte, ruimte, intelligentie, onvoorwaardelijke liefde of wat voor naam je er ook aan geeft met alles wat erin verschijnt. Dit door je menselijkheid heen ervaren voelt helder en eenvoudig, zelfs als er verwarring is. Het stroomt, zelfs als er niets lijkt te gebeuren. Er is een diepe vrede voelbaar omdat het moment volledig is. Het is wat Eckhart Tolle de kracht van het nu noemt. Het is uniek dat we als mensen in staat zijn om deze is-heid van het leven te ervaren en bewust te zijn. Daarin verschillen we van alle andere dieren, die wel de is-heid leven, maar het zich niet bewust zijn. Een ander uniek iets wat mensen kunnen is opgaan in een fragment van de is-heid, namelijk in een persoonlijk perspectief. Het is het perspectief van waaruit we als ego’s leven, als persoonlijkheden, denkende dat het de werkelijkheid is.

Lichaamsbewustzijn

Laatst zei iemand tegen me: ‘Maar het geeft toch niet of ik reageer vanuit het ego of vauit de is-heid van het bestaan? Alles is toch de is-heid van het bestaan? Wat maakt het dan uit van waaruit mijn gedrag voortkomt?’ Vanuit de overall is-heid bekeken heeft deze persoon gelijk. Alles is. Maar daar heb je niets aan, wanneer je lijdt aan de gevolgen van leven vanuit het ego-perspectief. Wanneer je ploetert, je zorgen maakt, spanning voelt, onrust, angst… Dus heel kort de bocht maakt het voor jou als mens wel degelijk uit of je leeft vanuit de ego-werkelijkheid of vanuit de is-heid van het bestaan. Lijden is het signaal dat je vanuit een beperkt perspectief leeft die je afsnijdt van de heelheid van het bestaan. Het geeft een nee-gevoel en een nee-spiraal. Het leren herkennen van een nee-gevoel is een belangrijke stap om uit het ego-perspectief te ontwaken. En daarvoor is het nodig om stil te staan en te luisteren naar wat je lichaam je vertelt. Wat voel je? Voelt je lichaam ontspannen, ruimtelijk? Of is er ergens kramp of spanning te voelen? Voel je een ja of een nee in je lichaam? Lijden heeft altijd een lichamelijk component dat je duidelijk maakt dat je opgaat in een ego-perspectief.

En inzicht

En dan voel je je lichaam… voel je bijvoorbeeld een lichte kramp in je buik, gespannen schouders… Of, wanneer het al wat langer speelt misschien zelfs klachten als een maagzweer, burn out… Wat je kunt doen is onderzoeken waar de spanning mee te maken heeft. Niet door erover na te denken maar door ervarend op te merken wanneer de spanning bijvoorbeeld toeneemt. Wanneer ontstaat het? Is het soms ook afwezig? Door stil te staan bij wat je voelt, wanneer je het voelt, vergroot je je bewustzijn, verzacht je en wordt je ook ontvankelijk voor het verhaal wat vast zit aan de spanning. Het boven water krijgen van dit verhaal is belangrijk, omdat zolang je het (onbewust) gelooft, het je bewustzijn kan kapen en spanning veroorzaakt. Zodra je echter helder inzicht hebt in het verhaal zul je merken dat het verhaal uiteenvalt, omdat je er dwars doorheen kijkt vanuit de is-heid van het leven. Helder inzicht verkrijg je door zelfonderzoek. En hoewel zelfonderzoek eenvoudig is en na enige oefening steeds eenvoudiger wordt, is het voor de meeste mensen in het begin niet gemakkelijk. We hebben zo geleerd om vanuit het ego-perspectief te leven dat enige hulp welkom kan zijn. De kans is groot dat je anders vanuit het ego-perspectief naar de verhalen kijkt, wat je enkel in cirkels zal doen rondgaan. Ik vond en vind die hulp in de Vragen naar Vrijheid.

Magie

Hoe meer ego-perspectief oplost, hoe meer ruimte er ontstaat voor de magie van het leven. Het hele leven, de is-heid ervan, is eigenlijk pure magie. Het is intelligentie in beweging. Wanneer je aandacht niet meer gevangen zit in verhalen over het leven, ben je ontvankelijk voor wat het leven je toont. Er is ruimte om nieuwe inzichten te ontvangen, nieuwe informatie. Het is alsof de bron tegen je spreekt door middel van je ervaring in het moment. Je voelt als het ware dat alle ervaringen verschillende kleuren van hetzelfde licht zijn. En je voelt dat het moment goed is zoals het is. Bijzonder is dat in de is-heid van het bestaan dezelfde kleuren voorbij komen als in de ego-werkelijkheid. En hoewel minder vaak, blijven ook gevoelens zoals schaamte, schuld en boosheid voorbij komen. Gevoelens die vaak als ego-gevoelens en onverlicht worden beschouwd. Zonder verhaal eraan geplakt voelt boosheid echter helemaal niet kleverig of naar. Evenals verdriet en schuldgevoel. Ze geven informatie en zijn energieen die door je heen gaan, meer niet. Zelfs fysieke pijn is vrij van lijden wanneer er geen verhaal en conclusie aan vastgeplakt zit. Gevoelens en ervaringen (alle) horen bij onze menselijkheid en spelen allemaal hun rol in het geheel.

Je kunt niet falen

En belangrijk! Als een ego-verhaal en patroon opkomt betekent dat NIET dat je faalt of onverlicht bent of wat ook. Alleen vanuit een ego-perspectief kan dat zo lijken. Die kijkt immers met ogen van tekort en wil graag dat je blijft streven naar iets beters en mooiers in de toekomst. Vanuit het ego-perspectief is de heelheid van het leven niet te voelen en niet te zien en dus is er altijd een gemis. Je natuur ís verlicht, is de bron van de hele is-heid van het bestaan. Het is juist verheugend wanneer je opmerkt dat er een verhaal opkomt waar nog haakjes aan zitten. Omdat zodra je dat opmerkt, je er al niet meer helemaal aan vastzit en je in staat bent om het verhaal te doorzien. Heling en verwerking kunnen dan plaatsvinden tot diep in je menselijkheid, dat is toch prachtig! Persoonlijk vind ik dat verlichter dan pretenderen dat je een staat van zijn hebt bereikt die ver boven die van anderen verheven zou zijn. Want hoe zou dat kunnen, als die staat van zijn juist is wat we allemaal zijn? Ook verlicht spiritueel leraren worden gewoon ziek, hebben kwaaltjes en soms eigenaardige persoonlijkheidstrekken, net als ieder ander. Je blijft mens met alles wat daarbij komt kijken. Je wordt geen supermens. Integendeel. Je realiseert juist je heel-zijn en verlicht-zijn midden in het menselijke. Voor mij is dit misschien wel het meest fijne aan de is-heid van het bestaan. Om te ervaren dat ik oké ben, precies zoals ik ben en dat het leven goed is, precies zoals het is.

Van hart tot hart,

Linda

Een krachtige begeleide meditatie over de is-heid van het leven