Latest Posts

Afbeelding van vrouw die haar hand voor de zon vouwt

Geef niet op

Lieve lezer,

Onlangs stelde iemand me een prachtige vraag waarop ik in dit artikel antwoord wil geven. De vraagsteller stelde vast dat ‘je hart volgen’ een trend lijkt te zijn geworden waarbij er ook veel ‘stuk’ gaat, zoals de ene scheiding na de andere. Het viel haar op dat het daarna vaak niet eens zoveel beter gaat met de betrokkenen, vooral wanneer er kinderen bij betrokken zijn. Ze vroeg zich af of we wel goed zitten met zijn allen, met dat ‘je hart volgen’.

Zodra ze de vraag stelde wist ik dat dit niet een vraag was om zomaar even antwoord op te geven. Ik besloot er een artikel over te schrijven waarbij ik vooral het thema scheiding als voorbeeld zal nemen, maar ook ontslag of andere keuzen die voortvloeien uit je hart volgen kunnen grote impact hebben.

EEN TREND

De eerste invalshoek die ik wil nemen is die van een trend. Alles wat hip is trekt grotere aantallen mensen aan, waardoor het risico toeneemt dat er mensen bij zijn die ‘het je hart volgen’ op een geheel eigen manier interpreteren. Je hart volgen kan een soort vrijbrief worden om seksuele, spirituele, materiële, emotionele, rationele of sensationele (ego-)impulsen te volgen en uit te leven. De pijnlijke gevolgen die dit met zich mee kan brengen kunnen heel gemakkelijk worden gerechtvaardigd met een spirituele dooddoener als: ‘Ik volgde mijn hart’. Het slagveld wat dan achter blijft zal naar alle waarschijnlijkheid verdeeldheid (het ego) bevestigen. Hoe weet je nu of je werkelijk je hart volgt of dat je ego-verlangens volgt? Wanneer je je ego volgt dan wil je iets hebben van de buitenwereld; veiligheid, waardering, liefde, een high of een low, aandacht en dergelijke. Je hart is liefde, aanwezigheid en aanvaarding en tegelijkertijd rijst in haar een flow op die samenvalt met de levensstroom en daar uitdrukking aan wil geven. Daarbij is je hart bereid verlies te aanvaarden, mocht dat het gevolg zijn van het uitdrukking geven aan de levensstroom. Lange tijd zul je waarschijnlijk zowel ego-verlangens als je hart volgen waarbij gaandeweg je hart de ego-verlangens verlicht en oplost.

WAT VERSTA IK ONDER JE HART VOLGEN?

Om dieper in te gaan op de gevolgen die het trouw zijn aan je hart kan hebben wil ik beschrijven over wat ik daaronder versta. Voor mij is je hart volgen trouw zijn aan wat je diep van binnen weet en voelt wat waar is voor jou. Je volgt het ja- en nee-gevoel in jezelf, ofwel de levensstroom. Deze levensstroom stroomt van nature naar zijn bron: je hart (als symbool van je ware zelf). Daarbij schijnt het licht van je hart, in de vorm van liefde, op alles wat nog innerlijk verdeeld en ongeliefd is. Hoewel dit helend is en innerlijke vrede blootlegt is het ook een pad met uitdagingen.

‘Het is geen pad met alleen maar goud wat voor je ligt. Het is niet zo dat luisteren en trouw zijn aan je hart ervoor zorgt dat het vanaf nu allemaal geweldig en hallelujah is. Uitdagingen horen erbij.’

Dit is een uitspraak van iemand die zowel een scheiding als ontslag op haar pad kreeg terwijl ze ondertussen een diepe spirituele transformatie onderging.

VERANTWOORDELIJKHEID

Je hart volgen brengt een verantwoordelijkheid met zich mee die alleen maar groeit naar mate je het pad verder bewandeld. Het heeft echter niets van doen met de verantwoordelijkheid zoals we die kennen vanuit onze persoonlijkheid, zoals: ‘Als moeder ben je verantwoordelijk voor het geluk van je kinderen.’ Of bijvoorbeeld alle zinnen die beginnen met: ‘Je moet wel …’ Die valse verantwoordelijkheden worden doorzien als illusies. Dat lijkt een paradox, laat het me uitleggen. Wanneer je je hart volgt, zie je met steeds meer helderheid dat alles wat je meemaakt als een spiegel is. Het verschijnt immers in jouw bewustzijn. Kon je eerder de oorzaak van problemen nog buiten jezelf projecteren, dat lukt niet meer wanneer je trouw bent aan je hart. Je neemt dus steeds meer verantwoordelijkheid voor je projecties en doorziet deze. Diepe liefdevolle relaties met anderen of met je kinderen en partner zijn ook mogelijk zonder dit soort overtuigingen.

UITLIJNEN MET JE HART

Wanneer je je hart gaat volgen schijnt haar licht op steeds meer aspecten en kanten van jou. Het is een bevrijdend proces waarbij er steeds meer ruimte ontstaat voor je potentieel en voor innerlijke vrede en vrijheid. Je hart weet tijdens dat proces precies wanneer je ergens wel of nog niet aan toe bent. Wanneer haar licht schijnt op omstandigheden of mensen die spanning in je losmaken dan kun je dat als een uitnodiging beschouwen tot heling. De kans is vrij groot dat het een projectie is van eigen onvrijheid en pijn. Soms lijnen als gevolg van de innerlijke heling de omstandigheden dan alsnog uit met je hart maar als dat niet het geval is wordt het pijnlijk zichtbaar dat de situatie niet meer voor je klopt. Een fase van loslaten en afscheid nemen breekt dan aan. Zo kan het gebeuren dat een werkomgeving die eerst veiligheid bood nu niet meer bij je aansluit en als een keurslijf is geworden voor je potentieel. Ook in vriendschappen of partnerrelaties kan dit gebeuren. Ik denk dat er niemand is die dit proces juichend tegemoet treedt, zeker niet als er kinderen bij betrokken zijn. Afscheid nemen doet pijn.                      Moeder die haar zoon troost, foto Jordan Whitt

Soms, meestal, gaan er jaren van toeleven naar deze fase aan vooraf. Jaren waarin vaak van alles geprobeerd wordt om de keuze van loslaten te voorkomen. Wanneer echter alles is geprobeerd kan het zijn dat afscheid nemen toch de enige mogelijkheid blijkt om trouw te blijven aan jezelf. En hoe pijnlijk de gevolgen ook zijn voor alle betrokkenen, degene die loslaat kan op een bepaalde manier niet anders. Deze mensen weten dat doorgaan met een relatie, baan of wonen op een plek die niet klopt uiteindelijk meer schade zal opleveren dan het loslaten ervan.

‘Het leven is er na mijn scheiding niet gemakkelijker op geworden en leuker ook niet. Ben het schijnbare paradijs dat we hadden verloren en ben nog op weg om te helen. Wat het hele proces het echter ‘waard’ maakt is dat ik toen gevangen zat en nu vrij ben.’

Het is een uitspraak van iemand die ik interviewde over dit onderwerp. Het is wat ik vaker hoor van mensen die gescheiden zijn. Ook wel: ‘Ik zou het niemand aanraden, toch kon ik niet anders en was dit wat ik had te doen.’

AUW

Loslaten en afscheid nemen van mensen, dieren, omstandigheden of een omgeving doet vaak pijn. Er stort iets ineen en hoewel het ruimte schept voor iets nieuws wat meer in lijn is met de liefde en wijsheid van je hart, de fase van afscheid nemen is nu eenmaal pijnlijk. Soms kunnen we vanuit ons persoonlijke perspectief de gevolgen van zo’n keuze niet overzien. Je verliest niet alleen zekerheden en (schijn)veiligheid maar vooral wanneer er kinderen bij betrokken zijn dan kan het lijken of er meer schade dan heling plaatsvindt. Toen ik mijn baan als maatschappelijk werker en therapeut losliet had deze keuze jarenlang grote impact op de relatie met mijn partner en ons gezinsleven. Hoewel ik voelde en wist dat zich een heel mooi en bevrijdend proces voltrok wat in overeenstemming was met ons allemaal, was dat niet zichtbaar voor mijn partner die zich vertwijfeld afvroeg waar ik in hemelsnaam mee bezig was. Hij zag vooral wat we als gezin allemaal verloren en dat was ook zo. Angst, onzekerheid, wanhoop, moedeloosheid, boosheid, verdriet, het zijn allemaal emoties die in deze fase voorbij komen. Juist daarom is enigszins begrijpen wat zich in je voltrekt zo belangrijk, zodat je geaard blijft in vertrouwen. Zo kan de fase waarin zekerheden oplossen en er nog geen nieuwe ijkpunten zijn een spannende en moeilijke fase zijn maar ook een heilige, mooie en bijzondere fase. Mocht je hier meer over willen lezen dan verwijs ik graag naar een artikel in Bresmagazine dat ik er ooit over schreef toen ik er midden in zat; de woestijnfase van spiritueel ontwaken>>

HELING

Wanneer je in deze periode trouw blijft aan je hart en niet opgeeft kan heling plaatsvinden. Deze heling kan zich vervolgens na verloop van tijd gaan weerspiegelen in je levensomstandigheden. Voordat heling helemaal doordringt in de grofstoffelijke wereld is soms tijd nodig. Ik heb vele mensen na een periode van rouw, nieuwe en precies passende liefdes, woonomgevingen en werkomstandigheden zien ontvangen, die zoveel meer aansluiten bij hoe ze nu in het leven staan. De meeste verhalen die ik hoor en meemaak zijn de verhalen van mensen waarbij het uiteindelijk zowel voor henzelf als voor hun omgeving ‘goed’  uitpakt, ook voor de betrokken kinderen. Ik ontmoet echter ook mensen die halverwege lijken op te geven. Ik kan het me zo goed voorstellen, ik heb zelf ook regelmatig op een punt gestaan dat ik het trouw zijn aan mijn hart dreigde op te geven. Omdat het zoveel gevolgen leek te hebben en het alleen maar verlies leek te geven. Het is op dit soort momenten dat het leven diepe overtuigingen bevestigt die zo waar lijken.

regenboog foto van Leo Wieling‘Ik wist in mijn hart dat het mogelijk was om een goede en fijne relatie met mijn ex-partner te hebben en ik ben daar altijd op in blijven zetten. Jarenlang ging het met vallen en opstaan en zeiden mensen tegen me dat het onmogelijk was. Ik bleef erin geloven, erop vertrouwen en het kansen geven. Het had tijd nodig, maar naast dat we als ouders nog steeds goed contact hebben, hebben we het nu ook fijn als ex-partners. We kunnen bij elkaar terecht en zijn er voor elkaar.’                        

Dit is een uitspraak van iemand die me haar verhaal vertelde als voorbeeld van trouw blijven aan haar innerlijke waarheid ondanks vele uitdagingen die er op haar pad kwamen.

HALVERWEGE OPGEVEN, OFWEL EEN OMWEG NEMEN

Wanneer je dan halverwege opgeeft blijf je hangen in een soort niemandsland. Je plukt nog niet de vruchten van ‘de nieuwe aarde’ maar de vruchten van ‘de oude aarde’ smaken je ook niet meer. Het voelt leeg, hol, inspiratieloos, eenzaam en zinloos. Functionerend in een baan waarin je je levenloos voelt of in een relatie waarin je de sprankeling mist, wonend in een omgeving die niet kloppend voelt. De overtuiging die je diep van binnen over de situatie gelooft zie je steeds bevestigd. Bijvoorbeeld ‘Zie je wel, ik kan het niet of ben het niet waard’, ‘Zie je wel, voor mij is liefde, geluk, spiritueel ontwaken, overvloed enz. niet weggelegd’. Leven als een persoonlijkheid is loodzwaar en de kans is vrij groot dat het dan voelt alsof je in een neerwaartse spiraal zit. Wat voor verhaal zie je bevestigd? Dit verhaal mag doorzien en geheeld worden. Gelukkig geeft het leven je nooit op en zal het je blijven uitnodigen om te helen en om te ontwaken in de liefde van je hart. Ieder moment opnieuw kun je op haar afstemmen en luisteren naar wat ze je vertelt. Ze is verbonden met een wijsheid waaruit niet alleen jouw leven maar het hele universum voort komt. Het is één, jij staat niet los van de rest van het universum, het is een levend en kloppend geheel. Bijzonder is dat je vaak achteraf ziet dat ook de omweg nodig was om je op een diepere laag bewust en vrij te maken, ook daarin schuilt wijsheid. Ik maak regelmatig omwegen, het is oké. Er is maar één pad en dat ben jij.

Het is een uitgebreid antwoord geworden. Ik hoop dat het verheldering geeft en licht werpt op wat je misschien zelf meemaakt of om je heen ziet gebeuren. Mocht je steun en inspiratie kunnen gebruiken bij dit proces dan kan ik je natuurlijk mijn boek aanraden en de jaargroep ‘Je hart volgen in het dagelijks leven’. In het voorjaar van 2019 start een nieuwe groep.

Lieve groet,

Linda

Afbeelding van vogelt in de lucht

Een pad van spiritueel ontwaken en verlichting

Lieve lezer,

Afgelopen week vroeg iemand me of ik wat meer over mijzelf zou willen delen, ter inspiratie. Ze was vooral nieuwsgierig naar de verlichtingservaringen die ik had meegemaakt en hoe die mijn leven hebben beïnvloed. Over deze verlichtingservaringen heb ik eerder weinig gedeeld omdat er angst op zat. Angst die nog vastzat aan ervaringen van leven op leven waarin het niet veilig leek om mijn innerlijk licht te ervaren en delen. Dat is nu aan het oplossen dus hier komt ie, een deel van mijn verhaal. Omdat deze ervaringen verbonden zijn met de Vragen naar Vrijheid deel ik ook daarover. Dat het je mag inspireren en bemoedigen op jouw pad van spiritueel ontwaken.

DIAMANT

Jarenlang vroeg ik mij met enige regelmaat af waarom de transformerende methode de Vragen naar Vrijheid in hemelsnaam aan mij werd geopenbaard. Want ik was verre van out-going en stond niet te popelen om van de daken te schreeuwen dat ik een baanbrekende methode had ontwikkeld. Het was een vraag die natuurlijk alleen een persoonlijkheid (ego) zichzelf stelt en waarop geen antwoord is. Desalniettemin leek ik er totaal niet op gebouwd om deze diamant van een methode onder de aandacht te brengen. Als ik keek naar voor mij grote voorbeelden zoals Brandon Bays en Byron Katie dan zakte de moed me in de schoenen. Om zo zichtbaar als zij hun methoden onder de aandacht brengen, dat met de Vragen naar Vrijheid te doen dat wilde (en durfde) ik helemaal niet. Toch voelde ik dat het belangrijk was dat deze methode terecht zou komen bij de mensen voor wie het bedoeld was. Mensen die zoals ik verlangen naar spirituele bevrijding en verlichting. Dus gaf ik de vraag ‘Waarom ik?’ terug aan de Bron en besloot maar gewoon te genieten van de bevrijding die de methode mij en de mensen die ik begeleidde gaf. Bovendien was het eigenlijk wel fijn om onder de radar, in een kleine gemeenschap en veilig onder de vleugels van een hulpverlenende instantie kleinschalig de methode met mensen te delen. Zo konden zowel de methode als ik rijpen.

VERLICHTINGSERVARINGEN

Hoewel ik al mijn hele leven een drang voelde tot spiritueel ontwaken, kwam het ontvouwen daarvan in een stroomversnelling na verlichtingservaringen. Toch waren de ervaringen an sich niet het belangrijkst. Hoewel die intens en onvergetelijk waren was het vooral het openende effect van deze ervaringen voor ‘mijn’ ware natuur wat wezenlijk was. Dacht ik voor die tijd dat verlichting onbereikbaar was en slechts voor enkelen weggelegd, nu wist ik dat ieders natuur verlicht is. Dit was het bemoedigend aspect van deze ervaringen. Tegelijkertijd realiseerde ik me meer dan ooit tevoren dat je verlichte natuur onbereikbaar is als je aandacht volledig opgaat en gevangen zit in de persoonlijkheid.

De eerste verlichtingservaring vond plaats na het lezen van het boek ‘Big Mind, Big Heart’ van toenmalige zenleraar, Genpo Roshi. In het voorwoord van zijn boek beloofde hij met zijn methode ‘Big Mind, Big Heart’ instant verlichting. Daar waren geen jaren en jaren van meditatie en zelfonderzoek meer voor nodig. Ik was vrij naïef en had nog niet door dat het in Amerika gebruikelijk is om gouden bergen te beloven als je wat wilt verkopen. Dus geloofde ik hem op zijn woord en vertrouwde volledig in die instant verlichting. Dat vertrouwen en geloof bleek uiteindelijk ongelofelijk belangrijk. Het doorbrak namelijk de overtuiging dat verlichting voor een gewone ziel als ik onbereikbaar was. Ter voorbereiding las ik eerst het boek waarna ik er helemaal klaar voor was. Ik deed de bijbehorende cd in de cd speler, ging op mijn meditatiekussen zitten vol vertrouwen dat mijn ware natuur zich voor mij zou openen. Ik ging zitten, deed wat hij suggereerde en … de wereld ging open.
Werkelijk, de wereld ging open. Het was of ik in een vibrerend veld van potentie terecht kwam. Ik kon het fysiek als het ware voelen zoemen terwijl mijn waarneming verbreedde en verruimde. Er was geen centrum meer, alleen een veld van zijn; Bewustzijn.

Voor sommige mensen is een eerste verlichtingservaring voldoende om de persoonlijkheid vrijwel volledig op te branden, omdat in het vuur van de waarheid illusies geen stand kunnen houden. Wanneer dat het geval is volgt daarna een pad van het belichamen van en uitlijnen met de zuivere verlichte natuur. In mijn geval was er nog flink wat persoonlijkheid over. En juist omdat ik had ervaren hoe weids en vrij ik in werkelijkheid ben, was het opnieuw gevangen zitten in een veel te kleine en beperkende persoonlijkheid ondragelijk. Dus ging ik op zoek naar een manier waarop ik de illusies van de persoonlijkheid kon leren doorzien.

EEN ZOEKTOCHT NAAR BEVRIJDING

Ik had menig spiritueel leraar horen vertellen over het belang van zelfonderzoek en het doorzien van overtuigingen (waaruit de persoonlijkheid o.a. is opgebouwd) en ik voelde tot in iedere vezel van mijn wezen dat dit waarheid was. Ik wist alleen niet hoe. Niet door erover na te denken, maar hoe dan? Ik onderzocht onder andere The Work van Byron Katie, ging naar weekenden waarin ik De helende reis leerde van Brandon Bays en ik volgde retraites bij onder andere Adyashanti. En hoewel dat allemaal helend was en ook bijdroeg aan een verder openen in mijn ware natuur, miste ik iets. Ik was op zoek naar een manier van zelfonderzoek die als een vlijmscherp mes naar de kern zou leiden. Een methode die me zou helpen om zowel de overtuigingen te doorzien, die zou helpen om oud zeer te verwerken en die me in mijn ware natuur zou brengen voorbij de beperkende overtuigingen. Haha, ik vroeg nogal wat hè? Ik vroeg het ook daadwerkelijk aan het universum. Al stond ik er destijds niet bij stil dat er een antwoord zou kunnen volgen. Op een dag piekerde ik over een situatie waar ik last van had en waar mijn aandacht steeds naartoe werd getrokken. Dat slurpte energie en maakte mijn lichaam gespannen. Ik volgde al een poosje trouw mijn hart en vertrouwde op de levensstroom waardoor ik een ingeving herkende toen die in me opkwam en ik besloot het serieus te nemen. Ik ging zitten, opende me voor onvoorwaardelijke liefde en dat wat groter is dan mijn ‘ik’ en stelde mijzelf een eenvoudige vraag. Moeiteloos kwam de beperkende overtuiging naar voren, werd doorzien en loste op. De Vragen naar Vrijheid waren geboren.

OVERGAVE

Vanaf dat moment draaide mijn leven in een precies bij mij passend tempo langzaam 180 graden om. Het resulteerde in toenemende innerlijke vrede en vrijheid, in het loslaten van de veilige baan waar ik mij zo graag achter had verschuild en het resulteerde in een springen in de diepte, ruimte, weidsheid maar ook onzekerheid van de bron; Bewustzijn. Ik leerde mij overgeven aan het leven en hoe meer ik mij overgaf hoe meer ik ermee samenviel. Een soort oké-heid, zachte vrede, werd de grond van mijn leven. Anders dan die eerste verlichtingservaringen (die kwamen en gingen en die vrij intens waren) vond er langzaam een eenvoudige versmelting plaats van mijn verlichte, ongebonden natuur met de uitdrukkingsvorm ervan: mijn lichaam en leven. Dat is nog steeds gaande en met iedere overtuiging die doorzien wordt, neemt innerlijke vrede en vrijheid toe. Het is inclusief, dus ook inclusief boosheid, verdriet, angst, opgaan in delen van de persoonlijkheid waaraan ik blijkbaar nog hecht. Het is perfecte imperfectie.

JA- EN NEE-GEVOEL

En het is zo grappig, want uiteindelijk ben ik toch de Vragen naar Vrijheid en het gedachtegoed over koersen op je innerlijk kompas (het ja-gevoel) onder de aandacht gaan brengen. Via het boek dat ik schreef, artikelen, lezingen, bijeenkomsten en een opleiding-3-daagse voor therapeuten en coaches die ik geef. Ik volgde daarin steeds trouw de levensstroom en liet me daardoor leiden. Als ik ergens een nee-gevoel bij had, ook al leek het nog zo lucratief of wijs om het wel te doen, dan deed ik het niet. Mijn prioriteit lag in de jaren na het schrijven aan het boek ‘Het ja-gevoel’ bij verstilling en een dieper afdalen in de stilte van zijn en dat is grotendeels nog zo. Tegelijkertijd nam de stroom een jaar geleden een wending meer het sociale leven in, als uitnodiging om de stilte van zijn te belichamen en delen in mijn dagelijkse leven, onder de mensen. Wat een vreugde om ons ‘zijn’ te delen en met elkaar te resoneren!

Zin om je rond de kerstperiode te laten inspireren door het boek ‘Het ja-gevoel’ en al lezende mee af te dalen in ‘zijn’? In het boek kun je ook alles lezen over de methode de Vragen naar Vrijheid, zodat je deze zelf kunt toepassen. Als je meer over het boek wilt lezen en een leesvoorbeeld wilt inzien dan kun je hier kijken>>

 

Mees en de magische poort

Lieve lezer,

Na ruim een jaar is het zover! Met blijdschap en trots kan ik het fantastische nieuws met je delen dat volgend jaar het kinderprentenboek van Yvonne Molkenboer, Tanja Timmerman en mijzelf  ‘Mees en de magische poort’ verschijnt bij uitgeverij Bewust Zijn! En wat zijn we blij met het prachtige voorwoord van Jan Geurtz!  Vind je het leuk om het verhaal te lezen over de totstandkoming van het prentenboek?

Eind augustus 2017 vielen verschillende puzzelstukjes samen, waardoor het idee in me opkwam om een kinderboek te maken met daarin de Vragen naar Vrijheid opgenomen, aangepast aan het niveau voor kinderen. Je zou het de lichte variant van de Vragen naar Vrijheid kunnen noemen. Een variant die overigens niet alleen voor kinderen maar ook voor volwassenen erg prettig toepasbaar is. Het belangrijkste puzzelstukje was de vraag van mijn dochter of ik een vriendinnetje wilde helpen met de Vragen naar Vrijheid, omdat het meisje last had van angsten. Ze gunde dit meisje zo de ervaring van innerlijke vrede die achter alle angstige en beperkende gedachten ligt. Hoewel ik wist dat daar voor mij geen taak lag roerde zich wel iets in me en een paar dagen later kwam het idee op om een kinderboek te schrijven. Een boek over een magische poort en een toversleutel die deze ontsluit.

Zodra het idee om een boek te schrijven voor kinderen opkwam ‘wist’ ik dat Yvonne Molkenboer degene zou zijn die de illustraties zou maken. Ik ben dol op haar werk omdat het helemaal aansluit bij de sprookjeswereld in mij. (Ik ben opgegroeid in het Anton Pieck-achtige Enkhuizen, vlakbij de binnenhaven tegenover (het toen nog alleen in de zomermaanden open zijnde) Sprookjeswonderland. Ik bracht hele dagen door tussen de kabouters en andere sprookjesfiguren.) Zodra ik Yvonne vroeg of ze dit avontuur met me wilde aangaan, voelde ook zij direct een diepe, brede Ja. Het was of we beiden voelden dat het de bedoeling was om het boek samen te maken. Ze vroeg me of het verhaal zou kunnen gaan over een vogeltje. En het moment dat ze deze vraag stelde vielen er opnieuw puzzelstukjes op zijn plaats. Kort daarvoor had mijn dochter een verlichtingservaring waarbij een vogeltje was betrokken. Dus natuurlijk werd het een vogeltje, Mees! En mijn hemel wat heeft Yvonne mooie prenten gemaakt. Ik vroeg Tanja Timmerman, die ook het boek Het ja-gevoel heeft geredigeerd, of ze me wilde helpen met het (schrijf)proces en zo gingen we als drie musketiers aan de slag met dit prachtige prentenboek. Ik creëerde het verhaal, Yvonne de illustraties en Tanja zorgde ervoor dat alles gestroomlijnd werd en dat het ook taaltechnisch tot in de puntjes klopte. Van tig kantjes tekst, wist zij de tekst in te korten tot prentenboek formaat, zonder aan de inhoud in te boeten, het leek mij een onmogelijke opgave. We vonden een geweldige uitgever, Frank Janse van uitgeverij Bewust Zijn die het boek gaat uitgeven.

Toen ik bezig was met het creëren van het verhaal over Mees en de magische poort vroeg Digmon Roovers, bekend gitarist van The five great guitars, Groningen Guitar college en Gitaar in de klas, me op een dag of ik een lied met hem wilde maken. De vraag borrelde spontaan in hem op en zodra hij het me vroeg, gebeurde er iets vergelijkbaars als toen het idee van het prentenboek opkwam. Ik ‘wist’ op dat moment dat er een lied voor kinderen zou komen over Mees en Konijn. Ik zag Mees breed lachend voor me en wist dat hij er heel blij mee was. Ik nodig je graag uit je hart te laten beroeren door het lied wat je hier onderaan kunt vinden over het heerlijke duo Mees en Konijn. Een lief liedje over de liefde die we in essentie zijn.

Het prentenboek kent twee hoofdpersonages, Mees en Konijn. Nadat het verhaal over deze twee bijzondere dieren op papier stond, liet ik het aan mijn vriend lezen. Hij vertelde dat het hem deed denken aan iets wat we meemaakte toen we nog maar net samen waren. Mijn partner woonde in een studentenhuis aan de rand van de stad Groningen, in de natuur. Daar zagen we dagen achter elkaar een duif optrekken met een konijn. Ze waren onafscheidelijk en ik weet nog hoe bijzonder we deze vriendschap vonden. Het voelde magisch om ze zo samen rond te zien scharrelen. Heeft deze herinnering vanuit mijn onbewuste meegespeeld in de totstandkoming van het verhaal? Ik weet het niet. Wel weet ik dat het verhaal over Mees en de magische poort magie in zich draagt, de magie van de sprookjes waar ik mee opgroeide en waar leven vanuit je hart sowieso mee doordrenkt is.

Toen het verhaal in grote lijnen af was vloog er op een warme nazomermorgen een merel ons huis binnen! Dat was nog nooit eerder gebeurd. Hij vloog zomaar door een open deur naar binnen, vloog een rondje boven onze hoofden om daarna weer naar buiten te vliegen. Het voelde alsof het boek werd gezegend.

Ik wens je veel luister en kijkplezier met het lied en mocht je willen weten waar het boek over gaat dan kun je dat hier lezen>>

Liefs,

Linda

 

Grote ik en kleine ik

Lieve lezer,

Een artikel over bevrijd leven. Wat houdt dat in? Is dat ook mogelijk wanneer je leven alles behalve bevrijd voelt? Of is het alleen maar weggelegd voor een aantal happy few?
Laat ik daar meteen maar duidelijk over zijn. Bevrijd leven is mogelijk, zodra je perspectief verschuift van opgaan in de wereld van doen, naar aanwezig zijn. Op het moment dat je zakt in zijn, merk je dat je in essentie vrij bent. Van daaruit kan de innerlijke vrijheid van je natuur, in een bij jou passend tempo, uitlijnen met je lichaam, geest en levensomstandigheden. Het voelt bevrijd als de loden last van je persoonlijkheid van je afvalt, wat een gevoel van gewichtsloosheid geeft, van ruimte en diepe oké-heid. Het neemt iets overbodigs weg wat alleen werkelijkheidsgehalte heeft als je erin gelooft. Zodra dit wegvalt blijft je natuurlijke staat van zijn en het zich ontvouwend leven over.

Ons kleine en grote ik

In dit artikel heb ik het over ons kleine ik en ons grote ik om het verschil aan te geven tussen ons ego en onze ware natuur. De reden dat ik klein en groot noem is omdat dat precies is hoe het voelt. Wanneer we geloven dat we een persoon zijn dan voelt dat klein, beperkt en benauwd. Meestal hebben we niet door hoe klein dat is als we geen vergelijkingsmateriaal hebben. De meeste van ons zijn gewend geraakt aan de beknelling van ons ego en zijn de onmetelijkheid van onze natuur vergeten, hoewel de fluistering ervan altijd voelbaar is in ons hart. Zodra je echter geproefd hebt van je ware natuur dan wordt het steeds lastiger om als persoonlijkheid te leven. Omdat dat eenvoudigweg te pijnlijk is. Mensen die de Vragen naar Vrijheid of vergelijkbare methoden toepassen geven aan dat dit precies is wat ze ervaren tijdens en na het meditatief onderzoek. Een overtuiging geloven geeft een verkrampt en klein gevoel, terwijl zodra deze doorzien wordt de ruimtelijkheid en vrede van je natuur blootgelegd wordt.

Een constructie

Ons kleine ik bestaat vrijwel volledig uit pogingen om ons te beschermen tegen mogelijk gevaar en tegelijkertijd is het juist de constructie van het kleine ik die ons gevangen houdt in zich eindeloos herhalende pijnpatronen. Het kleine ik is opgebouwd rondom beperktheid-denken door herinneringen aan oud zeer en manieren om dit te overleven. Het ziet wat er allemaal mis kan gaan, afwezig is en onmogelijk, want dat is wat het heeft meegemaakt. Zodra we als kind leren ons te identificeren met (hechten aan) ons lichaam en onze geest dan begint het ploeteren en ons best doen om ons als individu staande te houden. Ik heb hier vaker over geschreven en zal hier vandaag niet uitgebreid op in gaan. Waar het op neer komt is dat we zo graag gelukkig willen worden door daar vreselijk ons best voor doen. Onderwijl vergetende dat geluk onze natuur is en dat dat niet iets is wat bereikt kan worden omdat dat er al is.

Hoe mislukkingen je een groots geschenk kunnen geven

Juist wanneer het leven ervoor zorgt dat (ego) geluk niet meer bereikt kan worden, kan dat ons ego openbreken. Bijvoorbeeld in de vorm van mislukkingen, dat we niet krijgen waar we zo naar verlangen of dat het leven tegen zit. Hoewel dit pijnlijke perioden zijn, kan het ook bevrijdend zijn. Toen ik het boek Het ja-gevoel had geschreven, hechte ik op een gegeven moment aan een uitkomst; het uitgeven van het boek. Zodra dat plaatsvond stokte de energie en kwamen er tegenkrachten op gang die ervoor zorgden dat alles leek te mislukken. Ik kreeg bijvoorbeeld afwijzing op afwijzing van uitgevers. In werkelijkheid ging alles juist precies goed en werd alleen maar de gehechtheid aan een uitkomst opengebroken om plaats te maken voor het zich ontvouwend leven. De tegenkrachten waren alleen maar tegenkrachten voor mijn ego en zodra ik dat zag en voelde, was de tegenstroom niet meer nodig. Ik weet nog hoe na het openbreken zachte vrede alles vulde en hoe ik tot stilstand kwam. Het was bevrijdend om mijn ego-dromen en verlangens op te geven en het gaf een bereidheid om aan te nemen wat er wel was.

Bereidheid om te nemen wat er is

Zodra je bereid bent om te ontvangen wat het leven je geeft dan opent het leven zich voor je. De hele energetische constructie van de persoonlijkheid die weerstand biedt tegen de werkelijkheid valt daarmee weg, wat aanvoelt als een enorme bevrijding. Zachte vrede opent zich, een vrede die er altijd is maar waar de spanning van een persoonlijkheid als een statische deken overheen kan liggen. Op het moment dat de weerstand wegvalt zie je dat er in werkelijkheid geen kleine ik bestaat. ‘Ahhh, er is helemaal niets om te bereiken! Er is helemaal geen ‘ik’ die iets hoeft te doen of zelfs kan doen. Alles ontvouwt zich precies zoals het zich ontvouwt.’ En hoe bevrijdend! Met het doorzien en wegvallen van het kleine ik vindt acute vergeving en ontschuldiging plaats en een zware last valt van de schouders. De last van valse verantwoordelijkheden, schuld, schaamte en nagejaagde verlangens. Er is een diepe vrede en een weten dat alles zich precies ontvouwt zoals ‘de bedoeling is’. Het bevrijdt je van alle lasten die samenhangen met denken een persoon te zijn, van je zelfbeeld, van de noodzaak om aan beelden te voldoen en van het afspelen van steeds dezelfde riedeltjes. Wat overblijft is het zich ontvouwend leven dat niet meer gehinderd wordt door beperktheid-denken. En hoewel je potentieel dan ten volle benut kan worden, is dat niet meer persoonlijk. Het kan dan zijn dat waar de levensstroom naartoe vloeit samenvalt met de verlangens van het kleine ik maar het kan evengoed zo zijn dat de levensstroom een heel andere kant opstoomt. Een kant die nog veel meer voor jou opent en mogelijk maakt.

Vrij zijn

Het fijne is dat je niet volledig verlicht hoeft te zijn om de vruchten te plukken van je verlichte natuur. Iedere keer dat je afdaalt in je zijns-natuur dan lijn je er vanzelf mee uit. Langzaam groeit een diep vertrouwen in je ware natuur, je grote Ik. Dat zou je de natuur of God kunnen noemen, onze Boeddha-natuur of Christus-bewustzijn waar al het leven uit voortkomt. Je realiseert je steeds diepgaander dat je niet hoeft te ploeteren, dat alles van werkelijke waarde er al is, zodat deze realisatie zich steeds dieper kan ontvouwen. Voor ons kleine ik is het niet te bevatten dat al zijn dromen en verlangens niet werkelijk de vreugde zullen schenken waarvan we denken dat het dat zal doen. Het lijkt zo echt. ‘Als ik een partner heb, dan ben ik gelukkig.’, ‘Als ik voldoende inkomen heb, dan ben ik gelukkig.’, ‘Als ik slank ben, dan ben ik gelukkig.’, ‘Als ik dat huis heb, dan ben ik gelukkig.’ En zelfs: ‘Als ik gezond ben, dan ben ik gelukkig.’ En natuurlijk is het fijn om voldoende inkomen te hebben, gelukkig te zijn in de liefde en een gezond lichaam te hebben. Het punt is dat wanneer dat op dit moment niet het geval is, dat geluk in de weg lijkt te staan. Misschien is het juist de grootste uitdaging en uitnodiging om het geluk te leren kennen en realiseren dat er altijd is, onder alle omstandigheden. Want je zult nu eenmaal een imperfect leven houden en uiteindelijk takelen we allemaal af. Daarin te midden is een diepe vrede die alles omvat en wil omvatten.

Over deze vrede, wat ik de vreugde van zijn noem, gaat het filmpje hieronder.

Dat je deze vrede mag ontdekken en belichamen.

Liefs,

Linda

 

groende bladeren

Wat je in je hart weet dat waar is

Lieve lezer,

Een artikel over waarachtig zijn. Maar ja, wat is de waarheid? Want ieder heeft zijn daar zijn eigen perspectief op en hoeveel strijd wordt er wel niet gevoerd over al die verschillende invalshoeken, in naam van de waarheid? Je zou kunnen stellen dat de waarheid alles is, alle verschillende invalshoeken, en dat het er tegelijkertijd de bron van is.

De binnen en buitenkant van de waarheid

En hoewel de buitenkant van de waarheid er voor ieder anders uitziet, al naar gelang zijn gekleurde bril en het perspectief van waaruit hij kijkt, is er een waarheid die voor ieder gelijk is. Namelijk de binnenkant van de waarheid. Een ander woord voor deze waarheid is Bewustzijn. Binnen non-dualiteit spreken ze over de relatieve en de absolute waarheid. De relatieve waarheid is onze subjectieve ervaring van de tastbare- en grond stoffelijke wereld, de wereld van diversiteit. Je kunt dit als de buitenste rand van bewustzijn beschouwen. Wanneer we echter een shift in perspectief maken en onze aandacht naar binnen keren, naar bewustzijn zelf (de binnenkant) dan is daar geen verschil meer te vinden. Geen vorm, geen kleur, geen geur en geen sensatie. Het is tijd- en dimensie loos, het is ruim, weids, onmetelijk, het is één en onbeschrijfbaar; de absolute waarheid. Het is je wezenlijke ervaring in ieder moment, alleen kan het zijn dat je het niet opmerkt wanneer je aandacht opgaat in de tastbare wereld. Ieder woord wat ik echter over de binnenkant van bewustzijn schrijf slaat de plank mis, woorden kunnen het niet beschrijven.

Jouw innerlijke waarheid

Afdalen in de diepe stilte in jezelf is niet alleen helend en verfrissend, het helpt ook eenvoud en helderheid terug te brengen in je dagelijks leven. Denk maar aan wat een nacht goed slapen met je doet, wanneer we in de diepe stilte versmelten. Wat je kunt opmerken wanneer je afdaalt in de stilte van jezelf, dat is dat jouw lichaam precies weet wat voor jou waar is in dit moment. Jouw lichaam is een haarscherp kompas die, zodra je afwijkt van de waarheid, zal uitslaan door middel van het geven van spanning. Zodra er spanning in je lichaam aanwezig is, dan weet je dat je niet helemaal jouw waarheid leeft. Dat je niet helemaal uitgelijnd bent met de bron van het leven. Je gelooft dan iets wat in strijd is met de werkelijkheid. Meestal heeft dit te maken met oude angsten, pijn en de manier waarop we hiermee om hebben leren gaan.

Je kunt de werkelijkheid ontkennen, onderdrukken, compenseren of afleiden. Je kunt haar echter nooit ontlopen. Hoe dieper je hiervan doordrongen bent, hoe gemakkelijker het is de werkelijkheid te omarmen. Haar lief te hebben, omdat de werkelijkheid je leven is. Zodra je de werkelijkheid omarmt en aanvaardt, ben je weer aanwezig in Bewustzijn, en kunnen vrede en vrijheid weer door je heen stromen.
Uit: Het ja-gevoel

Uitlijning met de bron

Er vindt een mystiek wonder plaats wanneer je bereid bent om jouw innerlijke waarheid onder ogen te komen. (Verlangens, behoeften, spanning, grenzen, angst, pijn en de verhalen die je over dit alles gelooft.) Zodra je opent voor wat er is, ben je weer uitgelijnd met de absolute waarheid, de bron van het leven. Hiermee uitgelijnd zijn geeft naast vrede en vrijheid een innerlijk weten dat het allemaal precies klopt en goed is zoals het is. Het opent je voor de onderlinge verbondenheid en eenheid die er is. Het denken kan hier echter niets mee. Die houdt van de verschillen tussen de invalshoeken en ervaart de uitlijning met de bron als ‘niet weten’ en als een verlies van controle. Doodeng en iets wat ten alle tijden vermeden moet worden. Gelukkig is daar de levensflow en fluistering van je hart die op een gegeven moment niet meer te negeren zijn.

Krachtige, verlichte pijn

Voordat de uitlijning met de bron plaatsvindt is het dus nodig om de waarheid in jezelf onder ogen te komen. En hier is de tricky part. Want ons denken en onze instincten zijn getraind om de pijnlijke waarheid te vermijden, onderdrukken, ontkennen en compenseren. Alles om dat maar niet onder ogen te komen. Zodra je ervoor opent en je het licht en de kracht van het universum door je heen voelt stromen, lijkt het onbegrijpelijk dat je je er ooit voor sloot. Want wat een vrede en vrijheid! Wat een kracht en wijsheid staan tot je beschikking! Wonderen blijken mogelijk. Maar ja, voor dit zich voor je opent vraagt het wel moed en wilskracht om naar de pijnlijke waarheid toe te keren en het onder ogen te komen. Het kan bijvoorbeeld betekenen dat je onder ogen komt dat je jezelf hebt verloochend in je relatie(s) door niet uit te spreken hoe iets voor jou is. Uit angst om de ander zijn respect, aandacht of liefde te verliezen. Het kan bijvoorbeeld ook betekenen dat je onder ogen komt dat je jezelf al jaren wijsmaakt dat jouw perspectief op de werkelijkheid onjuist is en dat je je oren hebt laten hangen naar de waarheid van anderen. Daarmee andermans waarheid levend, in plaats van die van jezelf en jouw pad te gaan, jouw leven te leven. Uit angst om verketterd te worden, uitgelachen of afgewezen.

Zodra je de waarheid onder ogen komt en je opent voor de pijn erachter (die er al was maar die onderdrukt of vermeden werd) kan de levensstroom weer door je heen stromen. En hoewel dit rauw kan zijn, staat de energie van de pijn en de energie die nodig was om het te onderdrukken nu weer tot je beschikking. En sta je open voor de levensstroom die uitgelijnd is met het hart van het universum, het hart van de waarheid, van Bewustzijn. Een levensstroom die wijsheid zelf is, vertrouwen en onvoorwaardelijke liefde. Een flow die vrijmaakt wanneer je dat toestaat.

Wil je mee resoneren met waar ik over schijf? In de agenda op deze site kun je kijken of er een bijeenkomst of training is die je aanspreekt. Je bent van harte welkom. Hieronder vind je een vlog over het thema van dit artikel.

Liefs,

Linda

 

lege bladzijde met potlood

Een krachtige oefening

Lieve lezer,

Ik hou van lege bladzijden die voor me liggen, nog onbeschreven. Ze zijn zoals de lente en ik voel me vol verwachting voor de woorden die erop te voorschijn zullen komen. Ik weet nooit van te voren wat zich op papier gaat ontvouwen. Zal het een boek, artikel, gedicht of kort verhaal zijn? Waar zal het over gaan? Ik laat de woorden komen, steeds ontvankelijk voor de volgende woorden, zonder me er als persoon mee te bemoeien. Iedere dag is eigenlijk als zo’n lege bladzijde. In de ochtend weten we nooit werkelijk hoe de dag eruit zal zien. Hoewel de kans vrij groot is dat het een herhaling zal vormen van wat we gewend zijn, tenzij je de dag, ochtend, middag, avond of het (half) uur aangrijpt om als een lege bladzijde te zijn ;-).  Het is een krachtige oefening die zowel je onbegrensde vrijheid als de flow voelbaar maakt en die je helpt om het ego te doorzien.

De oefening

Wat nu als we de dag laten ontvouwen zoals de nu nog halflege bladzijde voor mij zich vult met woorden? Zonder plan, zonder doel, gewoon volgen wat er komt? Het leven een kans geven om zich nieuw, fris en vrij te ontplooien zoals het zich ontplooien wil.

Wat is het eerste wat je dan opmerkt?

Ik vermoed dat je je ‘ik’ zult opmerken die zich met het zich spontaan ontvouwende leven bemoeit door erover na te denken. Want wat kan het ‘ik’ met zoveel vrijheid? Met ruimte, weids en onbegrensd? Met leven dat zichzelf spontaan ontwikkeld?
‘Hoe bedoel je dat?’ ‘Hoe ziet het ‘de dag zich laten ontvouwen’ er uit?’ ‘Betekent het dat ik dan op de bank ga liggen en niets meer ga doen?’ ‘Naar welke gedachten luister ik dan wel en naar welke niet?’ Wat is ontvouwend leven?’ Je ‘ik’ zal hier waarschijnlijk allerlei waardevolle vragen over stellen. Voor deze oefening nodig ik je echter uit om niet je ‘ik’ te volgen en dus niet na te gaan denken over het zich ontvouwend leven, maar om ontvankelijk te zijn en als een lege bladzijde te verblijven die zich vanzelf vult.

Wat volg je?

Het denken kan deze oefening niet bevatten, maar jij wel! Wat als je alle gedachten gewoon laat voor wat ze zijn en het leven opmerkt wat ook zonder het denken zich gewoon ontvouwt. Het omvat alles en beperkt zich niet tot je lichaam en geest. Het is de vlieg die in de kamer vliegt, de temperatuur van je lichaam en het is het geluid van een appje dat binnenkomt. Het is de behoefte aan een glas water en de sensatie van het koele water in je mond en keel. Het is de gedachte aan je vriend(in) en het maffe toeval dat ze je nog geen uur later een appje stuurt. Het is zowel de stilte als de volheid die zich hierin ontvouwt. Je zult merken dat wanneer je stopt met het volgen van een uit wilskracht gestuurde stroom van wat ‘jij’ wilt dat er gebeurt, dat er dan ruimte ontstaat voor een stroom die rechtstreekst uit de bron ontspringt. Je bewustzijn wordt ruimer, breder, weidser. Je opent je als het ware en bent als een verwachtingsvol kind voor wat er zal verschijnen. Open en ontvankelijk.

Een tip: Je weet wanneer het ‘ik’ het leven weer overneemt wanneer je iets met wilskracht wilt bereiken, wanneer je een doel wilt behalen. Het ‘ik’ heeft namelijk altijd een belang die het vervult wil zien. Als een lege bladzijde zijn betekent dat je ontvankelijk en open blijft, ook wanneer je iets doet zoals wandelen of koffie drinken. Experimenteer met het voelen van het verschil tussen doen vanuit ‘ik’ en vanuit als een lege bladzijde zijn.

Magisch

Magisch vind ik wat er dan plaatsvindt. Wie creëert deze woorden? Waar komen ze vandaan? Wie maakt er een logisch geheel van? Wie ademt je en brengt de impuls in je naar boven om de kat te gaan aaien of om net vandaag een stukje in dat boek te gaan lezen waardoor je ogen vallen op een stukje tekst die een kanteling in je teweegbrengt? Met deze vragen wil ik je niet aan het nadenken zetten. Als dat gebeurt is dat prima, maar daal vervolgens weer af in de lege bladzijde die je bent.

De overgang, de brug, tussen het zichtbare en ongeziene dat ben jij.
Het is voelbaar in je hart.
Waar alle werelden één zijn.

Als een lege bladzijde zijn

Zodra je woorden of ervaringen vast houdt, is er geen ruimte meer voor frisse, nieuwe ervaringen. Het is voor baby’s en jonge kinderen nog vanzelfsprekend om als een lege bladzijde te zijn. Maar juist wanneer we leren van onze ervaringen, wordt het moeilijker om als een lege bladzijde te verblijven. De kunst is om erop te vertrouwen dat al onze ervaringen opgenomen zijn in de bron, in Bewustzijn, en dat bewustzijn er verder raad mee weet. De ervaringen en wat we er van hebben geleerd staan dan tot onze beschikking zonder ons te beperken. Hoe meer we erop vertrouwen dat we als persoon de hele zaak niet hoeven te runnen en dat in werkelijkheid een oneindige intelligentie ‘ons runt’, hoe gemakkelijker het is om als een lege bladzijde te zijn en ons over te geven.

Voor het tot wasdom komen van nieuwe vormen is ruimte nodig.
Een bladzijde die volgeschreven is, daar past bijna niets bij.
Daarvan kun je slechts herlezen wat al geschreven is.
Hoe minder er op jou als bladzijde blijft staan, dus hoe leger je bent,
hoe frisser en verrassender de levensvormen zijn die in jou tot bloei kunnen komen.

Dat het je goed mag gaan.

Liefs,

Linda

Hieronder vind je een filmpje dat ik opnam nadat ik deze woorden schreef en die dezelfde uitnodiging in zich draagt. Dat het je mag aanmoedigen en dat je hart ermee mag resoneren.

Je vrij voelen

Lieve Lezer,

Je hebt vast wel eens een gevoel van innerlijke vrede en vrijheid ervaren. Momenten dat je even niet op zoek was naar het volgende moment en kon ontspannen waar je was. Misschien wel terwijl witte sneeuwvlokken om je heen neerdwarrelden, op vakantie, tijdens een mooi muziekstuk, zonsondergang of tijdens een meditatie.

Wat doe je waardoor je de vrede en vrijheid die je bent, verlaat?
Wanneer je de stille vrede hebt leren kennen die je essentie is dan vermoed ik dat  je er meer van wilt. Dat je niet alleen wilt weten dat vrede en vrijheid je essentie vormen maar dat je dit wilt beleven en belichamen. Daarbij kan de volgende vraag behulpzaam zijn:
Wat doe je, of wat geloof je, waardoor je innerlijke vrede en vrijheid verlaat?

Ik stelde mijzelf onlangs die vraag omdat ik voelde dat ik mijzelf klein maakte door mijn volledigheid in een persoonlijkheid te persen. Weg was de is-heid van het leven waar mijn lichaam en geest zich zo graag in laven en hups daar waren piekeren, spanning, angst, streven en kramp. Maar goed, ik stelde mijzelf dus die vraag. Het antwoord luidde dat ik geloofde dat iets buiten mijzelf me gelukkig kon maken. Waarmee ik mijzelf energetisch onttrok uit de volledigheid van het moment door te focussen op iets wat er niet was en wat ik graag wilde hebben. Opeens waren er tralies die innerlijke vrede en vrijheid leken te beperken en het leek of geluk er pas kon zijn wanneer aan bepaalde voorwaarden was voldaan. Dat is de omgekeerde wereld want ik ben geluk, maar het is wel een manier van leven en kijken die me met de paplepel is ingegoten en die voor de meeste mensen een tweede natuur is geworden. Een hardnekkige gewoonte dus. ‘Ik ben gelukkig als … ‘

Terugkeren dus 
Jouw verlichte natuur heeft een unieke manier gevonden om je weer naar de vrede en vrijheid te loodsen die je essentie vormen. En dat is door ervoor te zorgen dat de tralies die je bouwt in de volledigheid van het moment, spanning gaan veroorzaken. Spanning als signaal dat je iets gelooft wat in strijd is met de werkelijkheid. Zodra je in strijd gaat met de werkelijkheid (namelijk dat je geluk bent en dat je geluk niet buiten jezelf kunt vinden), dan voel je je ongelukkig. De tralies zijn gemaakt van overtuigingen die je gelooft over de werkelijkheid en die de levensflow indammen, zoals: ‘Ik ben gelukkig als mijn buik strak is’. Het nare van geloof hechten aan overtuigingen is dat ze, naast je een ongelukkig en gespannen gevoel te geven, zichzelf continue bevestigen. ‘Zie je wel, ik kan niet gelukkig zijn omdat ik een dikke buik heb.’ Tot het moment dat je ze doorziet!

Een keuze
Dus waar je kies je voor? Voor een buiten jezelf geprojecteerd geluk wat er weliswaar nu niet is maar waarvan je hoopt dat het er misschien ooit komt? Het kan ook zijn dat er omstandigheden in je leven zijn die je gelukkig lijken te maken maar waarvan je weet dat je het ooit weer kunt verliezen. Hoe gelukkig voelt dat?
Of kies je voor innerlijke vrede en vrijheid, wat er nu al is en wat oplicht zodra je de hechting aan geluk buiten jezelf zoeken loslaat.

Het is zo gemakkelijk te geloven dat iets buiten jezelf je gelukkig kan maken.
Maar je bent geluk en een kenmerk van dit geluk is dat het volkomen vrij is.
Ieder zoeken naar geluk buiten jezelf maakt je juist ongelukkig.
Het veroorzaakt spanning en lijden omdat het een gevangenis creëert in de vrijheid. 
Een gevangenis die je precies spiegelt wat je nog gelooft.

Ik weet hoe moeilijk het soms is om nagejaagde dromen over geluk los te laten. Zoals ik je zojuist vertelde kan ik soms tijdelijk weer geloven dat het me echt gelukkig zal maken als dit of dat in mijn leven zal zijn. ‘Dan ben ik gelukkig, echt waar.’ Natuurlijk weet ik in mijn hart dat het niet waar is maar als datgene waar mijn verlangen naar uitgaat maar belangrijk genoeg is voor me, dan neig ik toch naar eraan te hechten. Zoals mijn geliefde, ons huis, inkomen, gezondheid en ga zo maar door. Hoe vaker je hebt ervaren wat werkelijk geluk is en dat dit is wie je bent, hoe eerder je voelt dat ieder nagejaagd verlangen je ongelukkig maakt. Vrijheid wordt belangrijker dan het nagejaagde geluk. Omdat er niets zo fijn voelt als het belichamen van de innerlijke vrede en vrijheid die we zijn. Het ontspant de spieren en geeft een gevoel van ruimtelijkheid, openheid en vrijheid. Er is ruimte voor de volledigheid van je ervaring.

Je vrij voelen
Wanneer er ruimte is voor de volledigheid van je ervaring dan kun je weer voelen dat alles wat in je bewustzijn verschijnt, aanvaard en geliefd is. Dat is wat je vrij voelen inhoudt. Je voelt je vrij met alles wat er in je ervaring voorbij komt zoals angst, zorgelijke gedachten, boosheid, vreugde, verlangens, tranen of saaiheid omdat de ervaring je niet meer definieert of beperkt. De is-heid van het leven licht weer op. 

Eigenlijk is het de kunst om geen schepjes extra (zoals je zorgen maken, zelfkritiek of ander drama) over je leven uit te storten.
En tegelijkertijd je hart te openen voor wat er zich nu ontvouwt.

De is-heid van het leven licht daarmee op.
En daarmee innerlijke vrede en vrijheid.
Dus komen er zorgelijke, hatelijke, ondermijnende
of angstig gekleurde gedachten en gevoelens langs,

wanneer je deze er laat zijn zonder er iets mee te doen,
dan zul je merken dat innerlijke vrede en vrijheid er doorheen schijnt.

Ik sluit dit artikel af met een filmpje waarin ik je uitnodig mee af te dalen in de is-heid van het leven, zodat je de shift kunt maken van doen naar zijn. Deze shift maken, zodra je maar kunt, helpt je om de identificatie met de persoonlijkheid losser te maken en je te openen voor de weidsheid en wijsheid van je natuur.

Dat het je goed mag gaan.

Liefs,

Linda

Moed

Lieve lezer,

Tijdens het interview dat ik onlangs had met Monique en Anthony van Hallo radio spirituality werd geopperd dat het moed vraagt om je hart te volgen en dat wellicht niet iedereen deze moed heeft. Dit bleef in me nazingen. Heb je moed nodig om je hart te volgen en hoe zit dat wanneer je alles behalve moed voelt?

Grenzen respecteren
Ik volg het pad van mijn hart en ik voel regelmatig alles behalve moed. Soms kies ik ervoor om iets nog niet te doen, omdat de angst (nee-gevoel) op dat vlak dan nog groter is dan moed. Ik vertrouw er op dat het voor dat moment klopt en dat ik er dan nog niet aan toe ben. Door de jaren heen heb ik namelijk ervaren dat het voor mij niet uitmaakt of een nee-gevoel voortkomt uit angst en ondermijnende overtuigingen of uit een gezonde grens. Een grens is een grens en die respecteer ik wanneer een nee-gevoel krachtiger aanwezig is dan een ja-gevoel. Ook dat is de levensstroom. Wel weet ik dat grenzen die voorkomen uit innerlijke verdeeldheid zoals angst en overtuigingen een uitnodiging zijn tot zelfonderzoek zodat heling plaats kan vinden en de grens eventueel kan verschuiven.

Dus hoe zit het dan met moed? 
Heel eerlijk gezegd denk ik dat het er vooral om gaat waar het zwaartepunt van je verlangen ligt. Ligt je verlangen er in om vrij en waarachtig te leven? Of ligt dat vooral in veilig willen zijn en gewaardeerd willen worden?
Wanneer je dit onderzoekt zul je waarschijnlijk net als ik ontdekken dat beide verlangens in je aanwezig zijn. Ik dacht tijdens het schrijven aan het boek Het ja-gevoel dat mijn verlangen naar vrij zijn en de waarheid groter was dan mijn verlangen naar veiligheid en waardering. Maar als ik keek naar mijn dagelijks leven dan was het duidelijk dat veel van wat ik deed voortkwam uit mijn verlangen naar veiligheid. Zoals aardig doen tegen mensen in de hoop dat ze me niet zouden afwijzen. Of mijn baan proberen te behouden terwijl het niet gezond meer voelde. Het enige dat nodig bleek was om dit onder ogen te komen. Zodra je je bewust bent waar het zwaartepunt van je verlangen ligt en waar dit mee te maken heeft, kan het gaan verschuiven.
Waar ligt bij jou het zwaartepunt?

Het verlangen naar vrij zijn en waarheid (een ja-gevoel) komt voort uit je hart en is om die reden ongekend krachtig, wijs en betrouwbaar. Dit verlangen is de weerspiegeling van je innerlijke vrede en vrijheid, van de waarheid die je bent en het heeft de potentie om je naar huis te leiden langs alle obstakels die er nog voor liggen.
Het verlangen naar veiligheid is verbonden met onze instincten en persoonlijkheid, de manier waarop we ons staande proberen te houden in het leven (meestal geeft dit een nee-gevoel, spanning). Het is verbonden met de herinneringen aan oud zeer en innerlijke verdeeldheid. Het is echter ook een prachtig en krachtig instinct die ons van belangrijke informatie en hulp kan voorzien.

Beginnen waar je bent
Ik denk dat ieder die zijn hart volgt, gewoon niet anders kan. Vraagt het moed? Vast wel en dan vooral om eerlijk naar jezelf te zijn, maar dit is niet iets persoonlijks omdat het voortkomt uit je hart, uit wie je werkelijk bent. Mijn persoonlijkheid (ego) is vooral opgebouwd rondom verlangen naar zekerheid en angsten en toch bewandel ik het pad van mijn hart, voluit. Dat is inclusief angsten en inclusief soms dingen niet durven doen omdat de angst dan nog te groot is. Wat maakt dat uit? Want blijkbaar is het evengoed mogelijk om vanuit mijn hart te leven, te realiseren wie ik werkelijk ben en dit te belichamen. Bijvoorbeeld: lange tijd voelde ik een nee-gevoel ten aanzien van het geven van lezingen. Ik durfde het gewoon niet en voelde er ook geen ja bij, de flow zat er niet in. Tot ik er begin dit jaar opeens zin in kreeg en er een ja-gevoel bij voelde die vele malen krachtiger was dan een nee-gevoel. De flow zat erin. Het fijne van leven vanuit je hart is dat je geen stap verder hoeft te gaan dan waar je nu bent. Dat kan zelfs niet. En waar je nu bent is het veilig om te zijn. Voel het maar hoe dit moment inclusief is en je hele ervaring omvat. Wat er ook speelt in je leven, hier in dit moment kun je zijn. Het is volledig.

Je hart volgen
Het is natuurlijk spannend dat je van te voren niet weet waarheen je hart je zal leiden. Je hart is volkomen vrij en zal zich niet altijd houden aan wat verstandig wordt gevonden of maatschappelijk gewaardeerd. Iedere keer dat je hart je uitnodigt haar te volgen in iets wat tegen je huidige status quo ingaat kunnen beide verlangens getriggerd worden. Het verlangen om veilig te zijn zal je overlevingsstrategieën triggeren en je proberen te manen om naar je hoofd te luisteren, naar wat verstandig lijkt. En ondertussen zal het verlangen om vrij te zijn en de waarheid te leven je uitnodigen naar de stille stem van je hart te luisteren, soms dwars tegen alle redelijkheid in. Dat betekent dat wanneer je verlangen naar veiligheid groter is dan je verlangen naar vrijheid, het lastig en beangstigend kan zijn om je hart te volgen.

Of je er nu voor kiest om je hart te volgen of nog niet omdat je nog te bang bent voor de gevolgen, het is belangrijk om je hiervan bewust te zijn. Hier eerlijk in te zijn. Want eerlijkheid en waarachtigheid zijn belangrijker dan welke stap je ook zet. Eerlijkheid en waarachtigheid komen voort uit je hart en zetten de poort naar jezelf wijd open, zodat heling zich in jou kan voltrekken vanuit je heel zijn. Wanneer de niet werkelijk bestaande poort naar jezelf openstaat kan daar vervolgens moed uit opwellen, om je te ondersteunen in het belichamen van wat je in je hart weet dat waar is voor je.

Dit is het.
Dat waar je zo lang naar zocht en naar verlangde is hier.
Precies zoals dit moment zich openbaart in zijn volledigheid.

en wanneer dit het niet lijkt te zijn…
dan kun je ervan uitgaan dat je aandacht
in een deel van de werkelijkheid is gedoken
en daarin opgaat.
Zich verzettend tegen aspecten van de realiteit
die onaanvaardbaar lijken.
Je achterlatend met een gevoel van beperking
en een gemis aan de bron, je hart.

Waar verzet je je tegen?
Waar houd je aan vast?
Mag het er zijn, zowel je verzet en vasthouden
als dat waar je je tegen verzet en dat waar je aan vasthoud?

Je zult merken dat wanneer je stopt met dit moment te vermijden,
het leven je ervoor opent en zijn diepe wijsheid toont.
Precies daar waar je niet volledig wilt zijn.
Daar ligt je les.

Dat je mag voelen dat je oké en volledig bent in al je onvolkomenheden.

Liefs,

Linda

Zichtbaar zijn

Lieve lezer,

Zoals je misschien weet is zichtbaar worden, zichtbaar zijn, al een poosje een thema in mijn leven. Gelukkig neemt het leven me hierbij in een voor mij bij te benen tempo aan de hand, zodat ik langzaam uit mijn comfortzone stap.

Met ooit een flinke angst voor groepen, geef ik sinds dit jaar lezingen, begeleid ik met veel plezier een jaargroep en ben ik uitgenodigd voor een radio interview. Het zijn dingen die ik vijf jaar geleden niet had durven dromen, haha zelfs een jaar geleden nog niet, het zou een nachtmerrie zijn geweest. Nu blijkt het een droom die uitkomt. Hoe meer ik uit de schaduw stap hoe zichtbaarder ook innerlijke verkrampingen worden die me klein proberen te houden, in een poging mij daarmee te beschermen tegen de ‘grote boze buitenwereld’. Zo ook een aantal weken geleden. Tijdens een verhelderend gesprek met mijn lieve oud-overbuurvrouw en yogajuf Agnes Klinkert, werd het me duidelijk dat ik de door mij ontwikkelde methode De Vragen naar Vrijheid klein hield.

En dat terwijl ik weet dat de methode goud is, zo krachtig in zijn eenvoud. Toch durfde ik er nauwelijks mee naar buiten te komen en zeker niet met krachttermen. Zodra ik dit besefte, voelde ik de verkramping eronder. Ik wist dat zich in mij een flinke overtuiging bevond waar ik onbewust aan haakte. Dus onderzocht ik er de Vragen naar Vrijheid op. De wortel van de kramp bleek een overtuiging te zijn dat als ik hiermee naar buiten zou treden, het mijn ondergang zou worden. Soms duurt het een paar weken, en soms zelfs maanden, voordat de bevrijdende werking volledig verwerkt en gerealiseerd is, dit keer was de bevrijding onmiddellijk. Ik voelde: Deze methode is mij door het Leven gegeven en dus ben ik in staat om het te delen. Nog diezelfde week bleek dat ik woensdag 6 juni een radio interview mag geven bij Hello Radio Spirituality en dat ik een artikel mocht schrijven over mijn boek en methode voor bewustzijnonline.nl! Het artikel is binnenkort te lezen op de site en het radio programma is vanaf 6 juni terug te luisteren wanneer je maar wilt. Dit soort wonderlijke gebeurtenissen maak ik keer op keer mee. Wanneer overtuigingen in mij oplossen, kan het leven voluit stromen. Zo binnen, zo buiten.

En wat kunnen processen dan opeens snel gaan! Ik besloot duidelijker taal te spreken met betrekking tot deze door mij ontwikkelde methode en sprak een mp-3 geluidsbestand in die je kunt beluisteren als je het boek Het ja-gevoel hebt gelezen en zelf De Vragen naar Vrijheid wilt onderzoeken. Het is zo maf. Hoe vaak is me dit niet gevraagd door mensen die zelf bezig wilden met deze methode. Toen uitgeverij Samsara bezig was met de vormgeving van mijn boek werd het me ook al door hun geadviseerd. Maar ik zag het gewoon niet. Ik dacht dat het niet mogelijk was. En nu was het er opeens, het was er al voordat ik het daadwerkelijk ingesproken had, ik hoefde enkel de levensstroom te volgen. Dus heb je het boek gelezen en wil je zelf aan de slag met de Vragen naar Vrijheid?  Dan kun je hier het MP-3 bestand beluisteren>> En dat is nog niet alles, ik heb namelijk ook mijn eerste filmpje opgenomen! Ik zal het onder dit artikel plaatsen.

Ben je nieuwsgierig naar de methode, wil je het ook graag toepassen in je eigen leven of ermee werken in je werk als therapeut of coach? Zondag 8 juli organiseer ik een dag workshop ‘De Vragen naar Vrijheid onderzoeken’. En dit najaar geef ik weer een opleidingsdriedaagse voor therapeuten en coaches die mensen willen begeleiden met deze methode.

Ik wens je de helende en bevrijdende werking toe van De Vragen naar Vrijheid en hoor graag hoe dat voor je is geweest. Mocht je er vragen over hebben, schroom niet om ze te stellen, ik beantwoord ze graag.

Liefs,

Linda

 

Vogel op een takje met bloesems

Dit is het

Lieve lezer,

Wat is de wereld toch in beweging. Zowel onze binnen- als buitenwereld. Het licht van bewustzijn schijnt op alles wat nog innerlijke verdeeld is, zodat het kan helen. Alles speelt daarin mee en is daarbij behulpzaam. Zowel onze macro-omgeving als de sterren, planeten en de zonne-stormen, vrienden van het Licht, tot onze micro- omgeving als onze naaste geliefden, collega’s of buren. Wanneer je dat weet, kan dat moed en steun geven als er woelige baren zijn. Je weet immers, het is er voor je bevrijding en heling.

De is-heid van het leven

De kunst is om de levensstroom te laten plaatsvinden, je eraan over te geven en het toe te staan, zodat je ermee samenvalt, zodat je de levensstroom bent. De is-heid van het leven licht daarnee op, en de diepe rust die daarmee gepaard gaat. In plaats van je tegen de werkelijkheid te verzetten, het proberen tegen te houden of er grip op proberen te houden. En mijn hemel, wat is er veel moois in het leven! Wanneer er golven van pijn langskomen, merk je dat die veel beter te dragen zijn, omdat er geen weerstand aan wordt gegeven of verhaal omheen wordt gesponnen. Vaak hebben deze golven te maken met oude bewegingen van innerlijk verzet, angst en controle. Want hoe vaak maken we daadwerkelijke pijn mee? Hoewel sommigen van ons dagelijks te maken hebben met pijn, geldt voor de meeste mensen dat het vermijden van pijn, vele maken pijnlijker is dan oorspronkelijke pijn. Wanneer een oud patroon opkomt is er diezelfde uitnodiging om ook dat te laten plaatsvinden, daar niet nog extra gedoe aan toe te voegen en te ervaren dat het er is. Het gedoe wil eenvoudigweg aan het licht komen en helen. Het gedoe is de pijn van het kind in jezelf dat (jouw) liefde wil ervaren.

Dit is het.
Dit, wat er nu is.

Dus ook het gedoe wat we daaroverheen strooien.
Zodra je ziet dat ook dat het is, nu…
Kan er iets tot stilstand komen.
Een nieuwe laag gedoe is niet meer nodig.
Een proces van ont-doen kan zijn intrede doen.

Ont-doen

Een proces van ont-doen. Een schrikbeeld voor ons ego dat in stand wordt gehouden door het met de aandacht volautomatisch opgaan in het domein van dingen doen. Wat ligt in het hart van doen? Daar is jouw zijn, jouw aanwezigheid. Nooit geboren en onsterfelijk. Maar ook onpersoonlijk en vrij van alle verhalen die we er zo graag in mee willen nemen. We willen graag naar morgen, naar volgend jaar, naar een volgend leven, met onze spullen, ons lichaam, onze geliefden…

Wat ik zo ontzettend fijn vind is dat ons hart ook dit verlangen en de angst voor verlies liefheeft. Het houdt alles in haar tijdloze en vormloze armen. De angst om onze geliefden te verliezen, de tijd die ons door de vingers glipt, ons lichaam dat ouder wordt, onze gezondheid die kan gaan haperen of al hapert… Maar ook de angst voor pijn, voor afwijzing, voor alleen zijn. De liefde van je hart, de liefde die je natuur is, houdt het allemaal in haar armen. En wat is het fijn daarin af te dalen en te rusten, dat te zijn.

Een shift

Het vraagt ‘enkel’ een shift van jou, een shift van automatisch opgaan in een golf die voorbij komt (een golf van doen, een ervaring zoals angst, pijn, controle proberen te houden) naar opmerken dat de golf in jou verschijnt. Zodra je deze shift maakt, hoeft de golf niet meer weg. De golf is er immers al en is al in jou aanvaard. Ook het niet aanvaarden vanuit je persoonlijkheid is hier aanvaard. Je ervaart dat alles zijn eigen unieke functie heeft, ook al kan het denken dit niet altijd bevatten. Dat betekent niet dat je alles maar goed hoeft te vinden, dat je geen grenzen meer stelt. Grenzen en goed voor jezelf zorgen verschijnt daar ook in en heeft juist meer ruimte wanneer je aandacht niet automatisch opgaat in destructieve patronen.

Een begeleide meditatie die aansluit bij dit artikel kun je hier beluisteren>>

Ik wens je alle goeds toe en toenemende overgave aan de wijsheid en liefde van je hart.

Liefs,

Linda