Latest Posts

Foto van Carsten Stalljohann.

De hoop van wanhoop

Wanneer er momenten waren met diepe wanhoop, tegenslag, vertwijfeling en onzekerheid, bleken dit vaak grote transformatie en keerpunten te zijn in mijn leven.
Als ik dacht dat ik niet meer verder kon, geen hand voor ogen zag, was het licht van de dageraad dichterbij dan ooit.
Het waren de momenten dat oude huid afgeworpen werd en ik nog geen weet had van nieuwe vermogens en nieuwe mogelijkheden.

Hoe zouden we ons voelen als we ons als een rups in een cocon zouden bevinden en alles verandert in ons?
Al het oude verdwijnt terwijl je geen grip hebt op het transformatie proces dat zich in je voltrekt.
Je hebt geen idee hoe je vanaf nu kunt voortbewegen. Je weet wel dat kruipen niet meer werkt. Maar wat dan wel?

De aarde, de zon, regen en de sterren zijn getuige van jouw ontpoppen.
Niets hoeft en kan geforceerd worden.
Het is een natuurlijk en zich vanzelf ontvouwend proces van sterven voor wat was.
En ontwaken voor wat is.

Stel dat de rups kon denken?
Zou het dan niet een wereld van verschil maken in hoe hij dit proces zou interpreteren?

Liefs,

Linda Rood

 

Nb. Het is een korte bijdrage dit keer. Mocht je het fijn vinden om nog wat inspiratie tot je te nemen dan kun je de column van de maart-april editie van Onkruid magazine over inzicht lezen. Wil je je abonneren op dit magazine dan kan dat bij www.onkruid.nl 

Oorspronkelijke foto van Carsten Stalljohann.

Foto van Sharon Mc Cutcheon, unplashfoto's

Geld en spiritualiteit

Lieve lezer,

Een artikel over geld en spiritualiteit. Poeh, ik haal me wel wat op de hals ;-). Het is een beladen thema. Geld wordt in spirituele kringen soms bijna als duivels gezien, als symbool voor het ego, waar de wereld bijna aan ten gronde gaat. Mede daardoor kan geld ons ongelofelijk veel leren over onszelf en over onze schaduwkanten. In mijn leven is het zelfs een thema wat nauw samenhangt met spirituele bevrijding.

Symbool

Waar staat geld symbool voor? Waar verwijst het naar? Hoewel ieder daar natuurlijk een uniek en eigen antwoord op heeft zul je waarschijnlijk ook uitkomen bij waarde. Geld drukt uit hoeveel we iets waard vinden en dat vertalen we in een geldbedrag. We ruilen bijna geen diensten en goederen meer maar geven elkaar daar geld voor. Vanaf onze kindertijd worden we klaargestoomd voor de grote mensen-wereld waar onze rollen en wat wij doen qua werk, zich zal gaan vertalen in letterlijke waarde; een inkomen. De meeste mensen koppelen hun gevoel van eigenwaarde aan hun inkomen of de waardering die mensen op andere manieren geven. Het is de waarde die ons kleine zelf krijgt, onze persoonlijkheid, die continue bevestiging nodig heeft om zich goed te voelen en bestaansrecht te ervaren. Zodra de bevestiging stokt voelt de persoonlijkheid zijn beperkingen en dreigt zijn kaartenhuis ineen te storten.

Dualiteit

Vanaf het moment dat we leren denken, leren we onderscheid maken en waarde toekennen aan wat we ervaren. Het denken is daarmee een onmisbaar instrument voor ons dagelijks leven. Zodra we ons echter identificeren met het denken is het geen instrument meer maar denkt het jou te zijn. Het is de dienaar die denkt dat het de meester is. Het denken kan vanuit zichzelf de wereld alleen als duaal ervaren in de vorm van goed en slecht, hoog en laag, mooi en lelijk, losers en winners. En dus beoordeeld het zichzelf en de wereld om zich heen ook op deze manier. Bij de meeste mensen ontstaat er als gevolg van het identificeren met onze lichaam en geest al op jonge leeftijd een meerder- of minderwaardigheidscomplex, welke heel gemakkelijk kan flip-flappen. Een persoonlijkheid/ ego is dol op succes, waardering en een goed inkomen. Het motto van een flitsend ego is: ‘Natuurlijk verdien ik veel (aandacht, waardering, geld)’. Maar vergis je niet, ook: ‘Ik verdien niet veel (aandacht, waardering, geld)’ duidt op een krachtig ego. Het zijn beiden verhalen die geloofd worden en ze vormen de zijden van dezelfde medaille. 

‘Het verhaal wil dat de duivel eigenlijk een gevallen engel is. Voor zijn val was hij de hoogste dienaar van God totdat hij in zijn hoogmoed zelf over het universum wilde gaan heersen en de plek van God wilde innemen. God die deze hoogmoed natuurlijk niet kon tolereren, verbande de duivel uit de hemel. Je zou de duivel, de gevallen engel, kunnen beschouwen als het denken, of het ego, dat niet meer doorheeft dat het dienaar is van het Ene dat onnoembaar is. Afgescheiden van de bron waaruit het is ontstaan waant het zich de heerser van het lichaam. Tot wordt doorzien dat het denken natuurlijk nooit werkelijk op de troon van God kan zitten en het weer zijn rechtmatige rol in het geheel krijgt.’

 Een stukje uit het het hoofdstuk: ‘De duivel en zijn ouwe moer’ uit het vervolg op Het ja-gevoel waaraan ik schrijf.

Wanneer je geld ontvangt voor een flow die opwelt uit je hart

Of je nu een inkomen ontvangt voor schilderen, muziek, boetseren, het land bewerken, schrijven, therapiesessies geven of wat er ook maar voortkomt uit je hart, dan vermoed ik dat voldoende geld ontvangen voor je werkzaamheden best eens een thema voor je zou kunnen zijn. Veel mensen die voelen dat zij qua werk niet meer willen meedraaien in het oude systeem gebaseerd op het ego en die het pad bewandelen van hun hart krijgen het nog niet voor elkaar om een gemiddeld inkomen te ontvangen voor hun hartgedragen werkzaamheden. Wanneer je geld verdiend uit het oude systeem dan zegt de hoogte van je inkomen vaak iets over hoe succesvol je als persoon bent. Maar wat betekent het wanneer je (onvoldoende) inkomen ontvangt wanneer je leeft en werkt vanuit je hart?

Foto van Jean Lokosnyk, unsplashfoto's

Wanneer geld een issue is

Zodra je het pad van je hart gaat volgen helpt het leven je door je ervaringen te geven die zichtbaar maken waar je je nog bindt aan dualiteit, aan de wereld van het ego, zodat je dit los kunt laten en de non-duale werkelijkheid zichtbaar wordt. Omdat geld het sublieme symbool voor waarde is, is het niet vreemd dat het leven dit thema gebruikt voor je bevrijdingsproces. Dat betekent niet dat geld het probleem is! Geld zelf is neutraal, het is wat we erover geloven wat het lading geeft. Het leven wil via issues met geld de hechting aan het kleine zelf, het ego, losweken zodat het denken weer kan zijn wat het in werkelijkheid is, een instrument van het grote Zelf. zelfwaardering en zelfvertrouwen (en vooral een gebrek daaraan) maakt langzaam plaats voor Zelfwaardering en Zelfvertrouwen.

De bron

Alles, alles komt voort uit ons grote Zelf, de Bron. De bron is oorzaak en gevolg, het is het begin, midden en einde. Alle ervaringen die het leven je geeft komen voort uit de bron en die bron ben jij ten diepste. Het inkomen wat je ontvangt (of denkt te verdienen ;-)) komt in essentie uit de bron en dus in wezen niet van de instelling, het bedrijf of de klanten waarvoor je werkt. Dat is slechts de vorm die de bron gebruikt om je geld te geven. Ik kan het misschien verduidelijken met de vergelijking met een droom. In een droom lijkt er sprake te zijn van oorzaak en gevolg wanneer je de droom bekijkt vanuit het perspectief van een droomkarakter. In de droom kan het zijn dat deze karakter werkt voor een leuk bedrijf en daarvoor een royaal inkomen verdiend. Vanuit het perspectief van de droomkarakter is dat hoe het is. Hij ervaart zichzelf als een individu en de andere karakters als andere individuen. In werkelijkheid is de droom echter een ongescheiden geheel en liggen oorzaak en gevolg natuurlijk bij degene die droomt, hoewel het juister is om te zeggen dat het ook hier ligt bij de bron.

Wat je ziet ben jezelf

De bron maakt gebruik van de tastbare wereld om je ervaringen te geven, inclusief de ervaringen van lichaam en geest. Het is een flow van ervaringen die door je heen stroomt, van continue ontvangen en doorgeven. Daarbij volgt energie de weg van de minste weerstand, ofwel het volgt de bedding die het als flow krijgt. Wanneer je ervan overtuigd bent dat je geld (waarde) niet verdient, vanuit minderwaardigheid- of tekort-denken, dan is dat de bedding die energie volgt en is dat wat je ervaart. Er is geen sprake van minder of meer waarde of van tekort wanneer je dat niet als zodanig ervaart. Dan is er wat er is zonder dat het je beperkt, bepaald of beheerst. Of je meer geld zult ontvangen wanneer je dit tekort-denken doorziet, dat weet je niet. Dat maakt het voor het kleine zelf ook zo verschrikkelijk spannend en beangstigend. Het kleine zelf heeft het gevoel dat het gaat springen in een gapend gat, wanneer het zijn overtuigingen prijs geeft. ‘Ik zal wel gek zijn om mijn overlevingsstrategieën en overtuigingen daaromheen los te laten. Straks ervaar ik weer pijn!’ Het paradoxale is dat alleen het kleine zelf, het ego, zich druk kan maken over of er voldoende geld zal zijn om van te leven. Je wezenlijke zelf weet en ervaart dat alles goed is zoals het is en ervaart daar de goddelijkheid in. Ter bemoediging, mijn ervaring is dat het leven heel goed voor me zorgt, ook en juist na het doorzien van de overtuigingen die ik had (en nog heb) over geld. Deze zorg is echter onpersoonlijk en niet zichtbaar voor het kleine zelf.

Foto van Rawpixel, unsplashfoto's

Zelfonderzoek

Je hebt zelfonderzoek en Zelfonderzoek en beiden komen uiteindelijk bij hetzelfde uit.
Zelfonderzoek is onderzoeken wie je werkelijk bent door je aandacht terug te volgen naar zijn bron, het Zelf. Het kleine zelf is zo bekend met afwijzing en het ervaren van tekort, dat het de liefde, kracht, wijsheid en het vertrouwen van het grote Zelf nodig heeft om te ontspannen. Rust daarom waar je kunt in jeZelf, wat ik zakken in zijn noem. Op mijn youtube kanaal kun je meditaties vinden die daarbij behulpzaam kunnen zijn.
Door vervolgens vanuit je hart te onderzoeken waaruit je kleine zelf is opgebouwd en dit te doorzien als illusie, ontstaat er steeds meer ruimte voor je wezenlijke Zelf om op te lichten. Dit is zelfonderzoek.

Het doorzien van dualiteit met ogen van heelheid

Het leven reikt je het onderzoeksmateriaal voor zelfonderzoek aan. Vaak op het gebied van relaties en werk maar dus ook via geld. Onderzoek wat je nog over geld gelooft vanuit je hart, zodat je hier met ogen van heelheid naar kunt kijken en het kunt doorzien. Het meditatief zelfonderzoek de Vragen naar Vrijheid kun je hier goed voor gebruiken. Voorbeelden van kernovertuigingen die naar voren kunnen komen zijn: ‘Ik verdien niet voldoende’, ‘Geld is slecht’, ‘Ik (kleine ik) moet geld verdienen (want anders kan ik niet in mijn levensstandaard voorzien)’ ‘Geld vragen voor wat er uit mijn hart voortkomt houdt het ego-systeem in stand’. Wat het ook maar is wat je erover gelooft, zul je weerspiegelt zien in je leven zolang je het gelooft. Het is zeer waarschijnlijk dat je vele malen zelfonderzoek hebt toe te passen, voordat dit thema vanuit verschillende invalshoeken volledig is doorzien. Besef dat alles wat je over geld en waarde gelooft een illusie is. Juist de ‘ja maar’ die tijdens het lezen misschien omhoog kwam. 😉
Met iedere overtuiging die doorzien wordt, ontstaat er niet alleen steeds meer ruimte voor je wezenlijke natuur en innerlijke vrede en vrijheid, ook ontvouwen zich levenslessen over de aard van de ondeelbare werkelijkheid. Niet zozeer in de vorm van verstandelijke kennis maar in de vorm van inzicht en een diep weten.

Wil je het zelfonderzoek de Vragen naar Vrijheid zelf ook toepassen? Zondag 3 maart geef ik een dagworkshop. Ook start deze dag de opleiding-3-daagse voor therapeuten en coaches die met deze methode willen werken. Aanrader! Deze methode welde ooit op in en uit mijn hart en ik doe niets liever dan het doorgeven, zodat mensen dit zelf als tool voor zelfonderzoek kunnen gebruiken.

Liefs,

Linda

 

 

Foto van Pablo Garcia Saldana, unsplashfotos, eiland in de zee.

De kracht en macht van verlangens

Lieve lezer,

Het artikel van deze maand gaat over verlangens en over willen. Verlangens en willen zijn verbonden met ons tweede chakra en dragen prachtige creatiekracht in zich. Wanneer verlangens vrij zijn dan dragen ze bij tot het prachtige spel van creatie op een manier die in harmonie is met het geheel. Het heikele punt is dat dit spel van creatie bij de meeste mensen niet vrij is maar juist onvrij doordat we van alles willen hebben, bang zijn dat niet te krijgen of het weer te verliezen. De levensstroom raakt daardoor vervormd en vernauwd. Deze verkrampte vorm van iets willen hebben komt voort uit ons ego, voedt de illusie dat we een persoon zijn en houdt ons gevangen in samsara, de wereld van lijden. (Samsara betekent in cirkels ronddraaien; wikipedia) Toch zijn verlangens heel natuurlijk en niet iets om ons van af te wenden of bang voor te zijn. Maar hoe zit dat dan? Wanneer is willen vrij en wanneer komt het voort uit het ego?

Onverdeeld in dit moment?

Omdat de meeste mensen zich geïdentificeerd hebben met hun persoonlijkheid en van daaruit leven, maken we de verlangens die oprijzen vaak ook persoonlijk. Onze persoonlijkheid ontwikkelt zich ongeveer vanaf het einde van ons eerste levensjaar. We ontdekken dan dat we een ‘ik’ zijn en dat er ‘anderen’ en ‘een wereld’ bestaan en we leren onze persoonlijke wil gebruiken. Het is een mijlpaal in de ontwikkeling van ons bewustzijn. Een persoonlijkheid, ofwel ego, wil iets hebben en voelt zich pas (kortstondig) bevredigd wanneer het krijgt wat het wil hebben. Omdat een persoonlijkheid slechts een deel is van het geheel, en het vanuit zichzelf deze heelheid niet kan ervaren, voelt het zich chronisch onvervuld. Het is altijd op zoek en streeft naar vervulling. Ofwel; vanuit de persoonlijkheid ben je altijd bezig om een ander moment te bereiken, een andere situatie, dan die waarin je je bevindt. Omdat dit moment iets lijkt te missen, namelijk een diepe vervulling en een gevoel van dat het goed is zoals het is. En dat is ook zo, vanuit de persoonlijkheid bekeken.

Foto van Marit de Weerd - I own my needs

Illustratie: Marit de Weerd

Je kunt in je lichaam voelen of je onverdeeld in dit moment bent of dat een deel van jou zich splitst en uitreikt naar een ander, gewenst moment in de toekomst. Omdat je dit moment natuurlijk nooit werkelijk kunt verlaten is iedere poging om dat wel te doen als het ware in strijd met hoe het werkelijk is. Dit vertaalt zich in je lichaam als spanning of bijvoorbeeld een lichte druk in je buik. In je geest vertaalt het zich in verhalen over de situatie. Wat voel je in je lichaam, op dit moment? Ben je helemaal hier? Wat als je niet vooruit snelt naar het volgende moment of het volgende woord…? Maar nu bent? Wat voel je? Wat hoor, ruik en proef je?
Zodra je de shift maakt van opgaan in doen naar zijn, stap je weer in de werkelijkheid van dit moment die inclusief is. Ook inclusief verzet of willen uitreiken naar een ander moment. Deze impulsen en bewegingen bepalen, beheersen en definiëren je dan echter niet meer maar spoelen als golven, soms heel grote, door je heen. Zoals ik het beschouw is dit de volgende mijlpaal in de ontwikkeling van ons bewustzijn, een proces van Zelfrealisatie.

Intenties en doelen

Bij intenties en het stellen van doelen werkt het vergelijkhaar. Wanneer het stellen van intenties en doelen vanuit de persoonlijkheid plaatsvindt, vanuit het najagen en willen hebben van iets wat er nu niet is, dan is het onvrij. Bovendien kun je dan niet zien dat wat het leven je nu geeft, precies de bedoeling is en dat in dit moment vrede te vinden is. Het leven stroomt van nature naar ontplooiing maar het volgt daarbij niet altijd een logische route die begrijpbaar is voor het denken. Kunnen we ons daaraan overgeven en erop vertrouwen? De kans is groot dat je persoonlijkheid denkt dat het weet wat voor jou het beste en hoogst haalbare is. Maar is dat echt zo? Kan een klein beperkt onderdeeltje van het geheel dat werkelijk weten, alles in ogenschouw nemend? Hoeveel ruimte heeft het leven om je te verrassen? Zolang de persoonlijkheid nog niet helemaal is doorzien kan het nog heel gemakkelijk je aandacht kapen. Spirituele persoonlijkheden zijn hier ook heel vernuftig in. Voor je er erg in hebt spant het verlangens, dromen en willen voor zijn karretje met allerlei nobele en spirituele verhalen eromheen gesponnen. Dat is niet erg, ook dat is dan klaarblijkelijk de bedoeling. Het zijn de ‘omwegen’ die we maken, die ons misschien wel de belangrijkste lessen, inzichten en mogelijkheid tot bevrijding geven.

Ja, maar

‘Ja maar, ieder mens wil toch een aantal basale dingen hebben zoals voldoende inkomen, liefde, gezondheid? En verlangens of doelen dragen toch creatiekracht in zich!? Wat is er mis met dat te volgen?’ Mocht er een ‘ja, maar’ in je zijn opgekomen toen je de vorige alinea’s las, dan is het in die ‘ja, maar’ waar jouw bevrijding in ligt. Het is die ‘ja, maar’ die zowel een dichte poort kan lijken naar je onverdeelde natuur wanneer je erin blijft geloven, als wijdt open kan gaan om je toegang te geven tot het nirwana, zodra je de ‘ja, maar’ doorziet. Een voorbeeld van mijzelf:

In de kerstvakantie waren we met ons gezin een midweek in een idyllisch vakantiehuisje midden in het bos. Wat een vreugde, de vogeltjes en konijnen liepen gewoon voor ons huisje en wat een heerlijke geur van naaldhout en natuur! Ik kon mijn geluk niet op tot ik opeens een enorme mast achter het huisje zag staan. Het was een wifi-mast die het hele park van wifi voorzag. Ik heb het niet zo op teveel straling en het idee dat we dag en nacht naast die mast zouden verblijven veroorzaakte acuut spanning in mijn lichaam. Ik besloot de Vragen naar Vrijheid te onderzoeken. Tot mijn verrassing merkte ik dat ik de Vragen met een geheime agenda onderzocht. (Ik heb een heel slimme, spirituele persoonlijkheid ;-)) Doordat ik vaak heb meegemaakt dat de praktische realiteit verandert wanneer ik overtuigingen doorzie, hoopte ik dat dat dit keer ook zo zou zijn. Ik wilde van de straling af, in plaats van mijn gehechtheid aan de ideeën daarover. Wonderen zijn immers mogelijk. Dit is precies wat persoonlijkheden doen met dit soort inzichten, die gaan ermee aan de haal en willen het inzetten voor hun persoonlijk gewin om te krijgen wat ze willen hebben. Maar hoewel hartgedragen wensen de neiging hebben om tot ontplooiing te komen, ontstaat een hartgedragen wens niet uit de persoonlijkheid. En de persoonlijkheid heeft er ook niet wezenlijk invloed op. De mystiek van het leven laat zich niet begrijpen. Gelukkig bracht het meditatief onderzoek dit glashelder naar voren zodat ik het verhaal over de straling kon doorzien en loslaten. Dat veranderde in dit geval niets aan de omstandigheden maar bevrijdde me wel van het lijden. En hoewel dit misschien een ‘klein’ voorbeeld lijkt en op een bepaalde manier ook is, zijn de vrede en vrijheid die erin schuil gaan dat alles behalve. Die is grenzeloos, tijdloos, vormloos en vooral vrij van lijden en verzet. Je kunt je vast wel voorstellen hoe fijn de vakantieweek uiteindelijk was.

Voor de duidelijkheid: Hiermee wil ik niet uitdragen dat het stellen van doelen of het volgen van een impuls of een verlangen je vast houdt in samsara. Verlangens, behoeften, voorkeuren, dromen en impulsen tot creatie blijven in je oprijzen, ook wanneer je de persoonlijkheid doorziet. Het verschil is dat wanneer heel zijn je thuis is, de verlangens daar onderdeel van zijn en niet meer nagejaagd hoeven worden. De verlangens zijn dan vrij en stromen door. Wanneer het leven een andere wending neemt, dan is dat hoe het is. De vervulling ligt niet in de verlangens maar in heel zijn. Gek genoeg (voor het ego) is het moment precies goed zoals het is, ook wanneer een situatie minder prettig is. Dat geeft een diepe rust en ontspanning. De ratrace is niet meer nodig.

Ontvangen

Eigenlijk is ontvangen wat het leven je geeft het enige wat je op dit moment hoeft te doen, zodat het leven zich voor je opent. Dat is inclusief alle verschillende smaken en ervaringen van het leven. En inclusief intenties, verlangens en een lichtpunt aan de horizon. Het leven maakt immers gebruik van jouw hele zijn, inclusief je verlangens om het leven vorm te geven. Het is ook inclusief lijden, als dat is wat je ontvangt. In ieder lijden ligt diepe wijsheid besloten en het kan je tonen waar je nog hecht aan overtuigingen en patronen die tezamen de persoonlijkheid vormen. Zodra je de verhalen van de persoonlijkheid doorziet en opent voor wat het leven je nu geeft, opent zich ook de vervullende vrede en vrijheid van heel zijn. Meer en meer wordt de persoonlijke wil doorzien als illusie om op te lossen in het zich ontvouwend leven. Het was nooit werkelijk persoonlijk, dat dachten we alleen maar. Dat realiseren is bevrijdend, een juk valt van onze schouders. Het is: Uw (Gods) wil geschiedde. Ofwel: Het is eenvoudig zoals het is.

Wil je ook leren hoe je de Vragen naar Vrijheid toepast? Zondag 3 maart is er een dagworkshop waarin ik je leer hoe je met het meditatief onderzoek beperkende overtuigingen kunt doorzien, zodat ermee verbonden pijn verwerkt kan worden en de vrede van je natuur steeds meer ruimte krijgt. Die dag start ook de opleiding-3-daagse.

Liefs,

Linda

Afbeelding van vrouw die haar hand voor de zon vouwt

Geef niet op

Lieve lezer,

Onlangs stelde iemand me een prachtige vraag waarop ik in dit artikel antwoord wil geven. De vraagsteller stelde vast dat ‘je hart volgen’ een trend lijkt te zijn geworden waarbij er ook veel ‘stuk’ gaat, zoals de ene scheiding na de andere. Het viel haar op dat het daarna vaak niet eens zoveel beter gaat met de betrokkenen, vooral wanneer er kinderen bij betrokken zijn. Ze vroeg zich af of we wel goed zitten met zijn allen, met dat ‘je hart volgen’.

Zodra ze de vraag stelde wist ik dat dit niet een vraag was om zomaar even antwoord op te geven. Ik besloot er een artikel over te schrijven waarbij ik vooral het thema scheiding als voorbeeld zal nemen, maar ook ontslag of andere keuzen die voortvloeien uit je hart volgen kunnen grote impact hebben.

EEN TREND

De eerste invalshoek die ik wil nemen is die van een trend. Alles wat hip is trekt grotere aantallen mensen aan, waardoor het risico toeneemt dat er mensen bij zijn die ‘het je hart volgen’ op een geheel eigen manier interpreteren. Je hart volgen kan een soort vrijbrief worden om seksuele, spirituele, materiële, emotionele, rationele of sensationele (ego-)impulsen te volgen en uit te leven. De pijnlijke gevolgen die dit met zich mee kan brengen kunnen heel gemakkelijk worden gerechtvaardigd met een spirituele dooddoener als: ‘Ik volgde mijn hart’. Het slagveld wat dan achter blijft zal naar alle waarschijnlijkheid verdeeldheid (het ego) bevestigen. Hoe weet je nu of je werkelijk je hart volgt of dat je ego-verlangens volgt? Wanneer je je ego volgt dan wil je iets hebben van de buitenwereld; veiligheid, waardering, liefde, een high of een low, aandacht en dergelijke. Je hart is liefde, aanwezigheid en aanvaarding en tegelijkertijd rijst in haar een flow op die samenvalt met de levensstroom en daar uitdrukking aan wil geven. Daarbij is je hart bereid verlies te aanvaarden, mocht dat het gevolg zijn van het uitdrukking geven aan de levensstroom. Lange tijd zul je waarschijnlijk zowel ego-verlangens als je hart volgen waarbij gaandeweg je hart de ego-verlangens verlicht en oplost.

WAT VERSTA IK ONDER JE HART VOLGEN?

Om dieper in te gaan op de gevolgen die het trouw zijn aan je hart kan hebben wil ik beschrijven over wat ik daaronder versta. Voor mij is je hart volgen trouw zijn aan wat je diep van binnen weet en voelt wat waar is voor jou. Je volgt het ja- en nee-gevoel in jezelf, ofwel de levensstroom. Deze levensstroom stroomt van nature naar zijn bron: je hart (als symbool van je ware zelf). Daarbij schijnt het licht van je hart, in de vorm van liefde, op alles wat nog innerlijk verdeeld en ongeliefd is. Hoewel dit helend is en innerlijke vrede blootlegt is het ook een pad met uitdagingen.

‘Het is geen pad met alleen maar goud wat voor je ligt. Het is niet zo dat luisteren en trouw zijn aan je hart ervoor zorgt dat het vanaf nu allemaal geweldig en hallelujah is. Uitdagingen horen erbij.’

Dit is een uitspraak van iemand die zowel een scheiding als ontslag op haar pad kreeg terwijl ze ondertussen een diepe spirituele transformatie onderging.

VERANTWOORDELIJKHEID

Je hart volgen brengt een verantwoordelijkheid met zich mee die alleen maar groeit naar mate je het pad verder bewandeld. Het heeft echter niets van doen met de verantwoordelijkheid zoals we die kennen vanuit onze persoonlijkheid, zoals: ‘Als moeder ben je verantwoordelijk voor het geluk van je kinderen.’ Of bijvoorbeeld alle zinnen die beginnen met: ‘Je moet wel …’ Die valse verantwoordelijkheden worden doorzien als illusies. Dat lijkt een paradox, laat het me uitleggen. Wanneer je je hart volgt, zie je met steeds meer helderheid dat alles wat je meemaakt als een spiegel is. Het verschijnt immers in jouw bewustzijn. Kon je eerder de oorzaak van problemen nog buiten jezelf projecteren, dat lukt niet meer wanneer je trouw bent aan je hart. Je neemt dus steeds meer verantwoordelijkheid voor je projecties en doorziet deze. Diepe liefdevolle relaties met anderen of met je kinderen en partner zijn ook mogelijk zonder dit soort overtuigingen.

UITLIJNEN MET JE HART

Wanneer je je hart gaat volgen schijnt haar licht op steeds meer aspecten en kanten van jou. Het is een bevrijdend proces waarbij er steeds meer ruimte ontstaat voor je potentieel en voor innerlijke vrede en vrijheid. Je hart weet tijdens dat proces precies wanneer je ergens wel of nog niet aan toe bent. Wanneer haar licht schijnt op omstandigheden of mensen die spanning in je losmaken dan kun je dat als een uitnodiging beschouwen tot heling. De kans is vrij groot dat het een projectie is van eigen onvrijheid en pijn. Soms lijnen als gevolg van de innerlijke heling de omstandigheden dan alsnog uit met je hart maar als dat niet het geval is wordt het pijnlijk zichtbaar dat de situatie niet meer voor je klopt. Een fase van loslaten en afscheid nemen breekt dan aan. Zo kan het gebeuren dat een werkomgeving die eerst veiligheid bood nu niet meer bij je aansluit en als een keurslijf is geworden voor je potentieel. Ook in vriendschappen of partnerrelaties kan dit gebeuren. Ik denk dat er niemand is die dit proces juichend tegemoet treedt, zeker niet als er kinderen bij betrokken zijn. Afscheid nemen doet pijn.                      Moeder die haar zoon troost, foto Jordan Whitt

Soms, meestal, gaan er jaren van toeleven naar deze fase aan vooraf. Jaren waarin vaak van alles geprobeerd wordt om de keuze van loslaten te voorkomen. Wanneer echter alles is geprobeerd kan het zijn dat afscheid nemen toch de enige mogelijkheid blijkt om trouw te blijven aan jezelf. En hoe pijnlijk de gevolgen ook zijn voor alle betrokkenen, degene die loslaat kan op een bepaalde manier niet anders. Deze mensen weten dat doorgaan met een relatie, baan of wonen op een plek die niet klopt uiteindelijk meer schade zal opleveren dan het loslaten ervan.

‘Het leven is er na mijn scheiding niet gemakkelijker op geworden en leuker ook niet. Ben het schijnbare paradijs dat we hadden verloren en ben nog op weg om te helen. Wat het hele proces het echter ‘waard’ maakt is dat ik toen gevangen zat en nu vrij ben.’

Het is een uitspraak van iemand die ik interviewde over dit onderwerp. Het is wat ik vaker hoor van mensen die gescheiden zijn. Ook wel: ‘Ik zou het niemand aanraden, toch kon ik niet anders en was dit wat ik had te doen.’

AUW

Loslaten en afscheid nemen van mensen, dieren, omstandigheden of een omgeving doet vaak pijn. Er stort iets ineen en hoewel het ruimte schept voor iets nieuws wat meer in lijn is met de liefde en wijsheid van je hart, de fase van afscheid nemen is nu eenmaal pijnlijk. Soms kunnen we vanuit ons persoonlijke perspectief de gevolgen van zo’n keuze niet overzien. Je verliest niet alleen zekerheden en (schijn)veiligheid maar vooral wanneer er kinderen bij betrokken zijn dan kan het lijken of er meer schade dan heling plaatsvindt. Toen ik mijn baan als maatschappelijk werker en therapeut losliet had deze keuze jarenlang grote impact op de relatie met mijn partner en ons gezinsleven. Hoewel ik voelde en wist dat zich een heel mooi en bevrijdend proces voltrok wat in overeenstemming was met ons allemaal, was dat niet zichtbaar voor mijn partner die zich vertwijfeld afvroeg waar ik in hemelsnaam mee bezig was. Hij zag vooral wat we als gezin allemaal verloren en dat was ook zo. Angst, onzekerheid, wanhoop, moedeloosheid, boosheid, verdriet, het zijn allemaal emoties die in deze fase voorbij komen. Juist daarom is enigszins begrijpen wat zich in je voltrekt zo belangrijk, zodat je geaard blijft in vertrouwen. Zo kan de fase waarin zekerheden oplossen en er nog geen nieuwe ijkpunten zijn een spannende en moeilijke fase zijn maar ook een heilige, mooie en bijzondere fase. Mocht je hier meer over willen lezen dan verwijs ik graag naar een artikel in Bresmagazine dat ik er ooit over schreef toen ik er midden in zat; de woestijnfase van spiritueel ontwaken>>

HELING

Wanneer je in deze periode trouw blijft aan je hart en niet opgeeft kan heling plaatsvinden. Deze heling kan zich vervolgens na verloop van tijd gaan weerspiegelen in je levensomstandigheden. Voordat heling helemaal doordringt in de grofstoffelijke wereld is soms tijd nodig. Ik heb vele mensen na een periode van rouw, nieuwe en precies passende liefdes, woonomgevingen en werkomstandigheden zien ontvangen, die zoveel meer aansluiten bij hoe ze nu in het leven staan. De meeste verhalen die ik hoor en meemaak zijn de verhalen van mensen waarbij het uiteindelijk zowel voor henzelf als voor hun omgeving ‘goed’  uitpakt, ook voor de betrokken kinderen. Ik ontmoet echter ook mensen die halverwege lijken op te geven. Ik kan het me zo goed voorstellen, ik heb zelf ook regelmatig op een punt gestaan dat ik het trouw zijn aan mijn hart dreigde op te geven. Omdat het zoveel gevolgen leek te hebben en het alleen maar verlies leek te geven. Het is op dit soort momenten dat het leven diepe overtuigingen bevestigt die zo waar lijken.

regenboog foto van Leo Wieling‘Ik wist in mijn hart dat het mogelijk was om een goede en fijne relatie met mijn ex-partner te hebben en ik ben daar altijd op in blijven zetten. Jarenlang ging het met vallen en opstaan en zeiden mensen tegen me dat het onmogelijk was. Ik bleef erin geloven, erop vertrouwen en het kansen geven. Het had tijd nodig, maar naast dat we als ouders nog steeds goed contact hebben, hebben we het nu ook fijn als ex-partners. We kunnen bij elkaar terecht en zijn er voor elkaar.’                        

Dit is een uitspraak van iemand die me haar verhaal vertelde als voorbeeld van trouw blijven aan haar innerlijke waarheid ondanks vele uitdagingen die er op haar pad kwamen.

HALVERWEGE OPGEVEN, OFWEL EEN OMWEG NEMEN

Wanneer je dan halverwege opgeeft blijf je hangen in een soort niemandsland. Je plukt nog niet de vruchten van ‘de nieuwe aarde’ maar de vruchten van ‘de oude aarde’ smaken je ook niet meer. Het voelt leeg, hol, inspiratieloos, eenzaam en zinloos. Functionerend in een baan waarin je je levenloos voelt of in een relatie waarin je de sprankeling mist, wonend in een omgeving die niet kloppend voelt. De overtuiging die je diep van binnen over de situatie gelooft zie je steeds bevestigd. Bijvoorbeeld ‘Zie je wel, ik kan het niet of ben het niet waard’, ‘Zie je wel, voor mij is liefde, geluk, spiritueel ontwaken, overvloed enz. niet weggelegd’. Leven als een persoonlijkheid is loodzwaar en de kans is vrij groot dat het dan voelt alsof je in een neerwaartse spiraal zit. Wat voor verhaal zie je bevestigd? Dit verhaal mag doorzien en geheeld worden. Gelukkig geeft het leven je nooit op en zal het je blijven uitnodigen om te helen en om te ontwaken in de liefde van je hart. Ieder moment opnieuw kun je op haar afstemmen en luisteren naar wat ze je vertelt. Ze is verbonden met een wijsheid waaruit niet alleen jouw leven maar het hele universum voort komt. Het is één, jij staat niet los van de rest van het universum, het is een levend en kloppend geheel. Bijzonder is dat je vaak achteraf ziet dat ook de omweg nodig was om je op een diepere laag bewust en vrij te maken, ook daarin schuilt wijsheid. Ik maak regelmatig omwegen, het is oké. Er is maar één pad en dat ben jij.

Het is een uitgebreid antwoord geworden. Ik hoop dat het verheldering geeft en licht werpt op wat je misschien zelf meemaakt of om je heen ziet gebeuren. Mocht je steun en inspiratie kunnen gebruiken bij dit proces dan kan ik je natuurlijk mijn boek aanraden en de jaargroep ‘Je hart volgen in het dagelijks leven’. In het voorjaar van 2019 start een nieuwe groep.

Lieve groet,

Linda

Mees en de magische poort

Lieve lezer,

Na ruim een jaar is het zover! Met blijdschap en trots kan ik het fantastische nieuws met je delen dat volgend jaar het kinderprentenboek van Yvonne Molkenboer, Tanja Timmerman en mijzelf  ‘Mees en de magische poort’ verschijnt bij uitgeverij Bewust Zijn! En wat zijn we blij met het prachtige voorwoord van Jan Geurtz!  Vind je het leuk om het verhaal te lezen over de totstandkoming van het prentenboek?

Eind augustus 2017 vielen verschillende puzzelstukjes samen, waardoor het idee in me opkwam om een kinderboek te maken met daarin de Vragen naar Vrijheid opgenomen, aangepast aan het niveau voor kinderen. Je zou het de lichte variant van de Vragen naar Vrijheid kunnen noemen. Een variant die overigens niet alleen voor kinderen maar ook voor volwassenen erg prettig toepasbaar is. Het belangrijkste puzzelstukje was de vraag van mijn dochter of ik een vriendinnetje wilde helpen met de Vragen naar Vrijheid, omdat het meisje last had van angsten. Ze gunde dit meisje zo de ervaring van innerlijke vrede die achter alle angstige en beperkende gedachten ligt. Hoewel ik wist dat daar voor mij geen taak lag roerde zich wel iets in me en een paar dagen later kwam het idee op om een kinderboek te schrijven. Een boek over een magische poort en een toversleutel die deze ontsluit.

Zodra het idee om een boek te schrijven voor kinderen opkwam ‘wist’ ik dat Yvonne Molkenboer degene zou zijn die de illustraties zou maken. Ik ben dol op haar werk omdat het helemaal aansluit bij de sprookjeswereld in mij. (Ik ben opgegroeid in het Anton Pieck-achtige Enkhuizen, vlakbij de binnenhaven tegenover (het toen nog alleen in de zomermaanden open zijnde) Sprookjeswonderland. Ik bracht hele dagen door tussen de kabouters en andere sprookjesfiguren.) Zodra ik Yvonne vroeg of ze dit avontuur met me wilde aangaan, voelde ook zij direct een diepe, brede Ja. Het was of we beiden voelden dat het de bedoeling was om het boek samen te maken. Ze vroeg me of het verhaal zou kunnen gaan over een vogeltje. En het moment dat ze deze vraag stelde vielen er opnieuw puzzelstukjes op zijn plaats. Kort daarvoor had mijn dochter een verlichtingservaring waarbij een vogeltje was betrokken. Dus natuurlijk werd het een vogeltje, Mees! En mijn hemel wat heeft Yvonne mooie prenten gemaakt. Ik vroeg Tanja Timmerman, die ook het boek Het ja-gevoel heeft geredigeerd, of ze me wilde helpen met het (schrijf)proces en zo gingen we als drie musketiers aan de slag met dit prachtige prentenboek. Ik creëerde het verhaal, Yvonne de illustraties en Tanja zorgde ervoor dat alles gestroomlijnd werd en dat het ook taaltechnisch tot in de puntjes klopte. Van tig kantjes tekst, wist zij de tekst in te korten tot prentenboek formaat, zonder aan de inhoud in te boeten, het leek mij een onmogelijke opgave. We vonden een geweldige uitgever, Frank Janse van uitgeverij Bewust Zijn die het boek gaat uitgeven.

Toen ik bezig was met het creëren van het verhaal over Mees en de magische poort vroeg Digmon Roovers, bekend gitarist van The five great guitars, Groningen Guitar college en Gitaar in de klas, me op een dag of ik een lied met hem wilde maken. De vraag borrelde spontaan in hem op en zodra hij het me vroeg, gebeurde er iets vergelijkbaars als toen het idee van het prentenboek opkwam. Ik ‘wist’ op dat moment dat er een lied voor kinderen zou komen over Mees en Konijn. Ik zag Mees breed lachend voor me en wist dat hij er heel blij mee was. Ik nodig je graag uit je hart te laten beroeren door het lied wat je hier onderaan kunt vinden over het heerlijke duo Mees en Konijn. Een lief liedje over de liefde die we in essentie zijn.

Het prentenboek kent twee hoofdpersonages, Mees en Konijn. Nadat het verhaal over deze twee bijzondere dieren op papier stond, liet ik het aan mijn vriend lezen. Hij vertelde dat het hem deed denken aan iets wat we meemaakte toen we nog maar net samen waren. Mijn partner woonde in een studentenhuis aan de rand van de stad Groningen, in de natuur. Daar zagen we dagen achter elkaar een duif optrekken met een konijn. Ze waren onafscheidelijk en ik weet nog hoe bijzonder we deze vriendschap vonden. Het voelde magisch om ze zo samen rond te zien scharrelen. Heeft deze herinnering vanuit mijn onbewuste meegespeeld in de totstandkoming van het verhaal? Ik weet het niet. Wel weet ik dat het verhaal over Mees en de magische poort magie in zich draagt, de magie van de sprookjes waar ik mee opgroeide en waar leven vanuit je hart sowieso mee doordrenkt is.

Toen het verhaal in grote lijnen af was vloog er op een warme nazomermorgen een merel ons huis binnen! Dat was nog nooit eerder gebeurd. Hij vloog zomaar door een open deur naar binnen, vloog een rondje boven onze hoofden om daarna weer naar buiten te vliegen. Het voelde alsof het boek werd gezegend.

Ik wens je veel luister en kijkplezier met het lied en mocht je willen weten waar het boek over gaat dan kun je dat hier lezen>>

Liefs,

Linda

 

Grote ik en kleine ik

Lieve lezer,

Een artikel over bevrijd leven. Wat houdt dat in? Is dat ook mogelijk wanneer je leven alles behalve bevrijd voelt? Of is het alleen maar weggelegd voor een aantal happy few?
Laat ik daar meteen maar duidelijk over zijn. Bevrijd leven is mogelijk, zodra je perspectief verschuift van opgaan in de wereld van doen, naar aanwezig zijn. Op het moment dat je zakt in zijn, merk je dat je in essentie vrij bent. Van daaruit kan de innerlijke vrijheid van je natuur, in een bij jou passend tempo, uitlijnen met je lichaam, geest en levensomstandigheden. Het voelt bevrijd als de loden last van je persoonlijkheid van je afvalt, wat een gevoel van gewichtsloosheid geeft, van ruimte en diepe oké-heid. Het neemt iets overbodigs weg wat alleen werkelijkheidsgehalte heeft als je erin gelooft. Zodra dit wegvalt blijft je natuurlijke staat van zijn en het zich ontvouwend leven over.

Ons kleine en grote ik

In dit artikel heb ik het over ons kleine ik en ons grote ik om het verschil aan te geven tussen ons ego en onze ware natuur. De reden dat ik klein en groot noem is omdat dat precies is hoe het voelt. Wanneer we geloven dat we een persoon zijn dan voelt dat klein, beperkt en benauwd. Meestal hebben we niet door hoe klein dat is als we geen vergelijkingsmateriaal hebben. De meeste van ons zijn gewend geraakt aan de beknelling van ons ego en zijn de onmetelijkheid van onze natuur vergeten, hoewel de fluistering ervan altijd voelbaar is in ons hart. Zodra je echter geproefd hebt van je ware natuur dan wordt het steeds lastiger om als persoonlijkheid te leven. Omdat dat eenvoudigweg te pijnlijk is. Mensen die de Vragen naar Vrijheid of vergelijkbare methoden toepassen geven aan dat dit precies is wat ze ervaren tijdens en na het meditatief onderzoek. Een overtuiging geloven geeft een verkrampt en klein gevoel, terwijl zodra deze doorzien wordt de ruimtelijkheid en vrede van je natuur blootgelegd wordt.

Een constructie

Ons kleine ik bestaat vrijwel volledig uit pogingen om ons te beschermen tegen mogelijk gevaar en tegelijkertijd is het juist de constructie van het kleine ik die ons gevangen houdt in zich eindeloos herhalende pijnpatronen. Het kleine ik is opgebouwd rondom beperktheid-denken door herinneringen aan oud zeer en manieren om dit te overleven. Het ziet wat er allemaal mis kan gaan, afwezig is en onmogelijk, want dat is wat het heeft meegemaakt. Zodra we als kind leren ons te identificeren met (hechten aan) ons lichaam en onze geest dan begint het ploeteren en ons best doen om ons als individu staande te houden. Ik heb hier vaker over geschreven en zal hier vandaag niet uitgebreid op in gaan. Waar het op neer komt is dat we zo graag gelukkig willen worden door daar vreselijk ons best voor doen. Onderwijl vergetende dat geluk onze natuur is en dat dat niet iets is wat bereikt kan worden omdat dat er al is.

Hoe mislukkingen je een groots geschenk kunnen geven

Juist wanneer het leven ervoor zorgt dat (ego) geluk niet meer bereikt kan worden, kan dat ons ego openbreken. Bijvoorbeeld in de vorm van mislukkingen, dat we niet krijgen waar we zo naar verlangen of dat het leven tegen zit. Hoewel dit pijnlijke perioden zijn, kan het ook bevrijdend zijn. Toen ik het boek Het ja-gevoel had geschreven, hechte ik op een gegeven moment aan een uitkomst; het uitgeven van het boek. Zodra dat plaatsvond stokte de energie en kwamen er tegenkrachten op gang die ervoor zorgden dat alles leek te mislukken. Ik kreeg bijvoorbeeld afwijzing op afwijzing van uitgevers. In werkelijkheid ging alles juist precies goed en werd alleen maar de gehechtheid aan een uitkomst opengebroken om plaats te maken voor het zich ontvouwend leven. De tegenkrachten waren alleen maar tegenkrachten voor mijn ego en zodra ik dat zag en voelde, was de tegenstroom niet meer nodig. Ik weet nog hoe na het openbreken zachte vrede alles vulde en hoe ik tot stilstand kwam. Het was bevrijdend om mijn ego-dromen en verlangens op te geven en het gaf een bereidheid om aan te nemen wat er wel was.

Bereidheid om te nemen wat er is

Zodra je bereid bent om te ontvangen wat het leven je geeft dan opent het leven zich voor je. De hele energetische constructie van de persoonlijkheid die weerstand biedt tegen de werkelijkheid valt daarmee weg, wat aanvoelt als een enorme bevrijding. Zachte vrede opent zich, een vrede die er altijd is maar waar de spanning van een persoonlijkheid als een statische deken overheen kan liggen. Op het moment dat de weerstand wegvalt zie je dat er in werkelijkheid geen kleine ik bestaat. ‘Ahhh, er is helemaal niets om te bereiken! Er is helemaal geen ‘ik’ die iets hoeft te doen of zelfs kan doen. Alles ontvouwt zich precies zoals het zich ontvouwt.’ En hoe bevrijdend! Met het doorzien en wegvallen van het kleine ik vindt acute vergeving en ontschuldiging plaats en een zware last valt van de schouders. De last van valse verantwoordelijkheden, schuld, schaamte en nagejaagde verlangens. Er is een diepe vrede en een weten dat alles zich precies ontvouwt zoals ‘de bedoeling is’. Het bevrijdt je van alle lasten die samenhangen met denken een persoon te zijn, van je zelfbeeld, van de noodzaak om aan beelden te voldoen en van het afspelen van steeds dezelfde riedeltjes. Wat overblijft is het zich ontvouwend leven dat niet meer gehinderd wordt door beperktheid-denken. En hoewel je potentieel dan ten volle benut kan worden, is dat niet meer persoonlijk. Het kan dan zijn dat waar de levensstroom naartoe vloeit samenvalt met de verlangens van het kleine ik maar het kan evengoed zo zijn dat de levensstroom een heel andere kant opstoomt. Een kant die nog veel meer voor jou opent en mogelijk maakt.

Vrij zijn

Het fijne is dat je niet volledig verlicht hoeft te zijn om de vruchten te plukken van je verlichte natuur. Iedere keer dat je afdaalt in je zijns-natuur dan lijn je er vanzelf mee uit. Langzaam groeit een diep vertrouwen in je ware natuur, je grote Ik. Dat zou je de natuur of God kunnen noemen, onze Boeddha-natuur of Christus-bewustzijn waar al het leven uit voortkomt. Je realiseert je steeds diepgaander dat je niet hoeft te ploeteren, dat alles van werkelijke waarde er al is, zodat deze realisatie zich steeds dieper kan ontvouwen. Voor ons kleine ik is het niet te bevatten dat al zijn dromen en verlangens niet werkelijk de vreugde zullen schenken waarvan we denken dat het dat zal doen. Het lijkt zo echt. ‘Als ik een partner heb, dan ben ik gelukkig.’, ‘Als ik voldoende inkomen heb, dan ben ik gelukkig.’, ‘Als ik slank ben, dan ben ik gelukkig.’, ‘Als ik dat huis heb, dan ben ik gelukkig.’ En zelfs: ‘Als ik gezond ben, dan ben ik gelukkig.’ En natuurlijk is het fijn om voldoende inkomen te hebben, gelukkig te zijn in de liefde en een gezond lichaam te hebben. Het punt is dat wanneer dat op dit moment niet het geval is, dat geluk in de weg lijkt te staan. Misschien is het juist de grootste uitdaging en uitnodiging om het geluk te leren kennen en realiseren dat er altijd is, onder alle omstandigheden. Want je zult nu eenmaal een imperfect leven houden en uiteindelijk takelen we allemaal af. Daarin te midden is een diepe vrede die alles omvat en wil omvatten.

Over deze vrede, wat ik de vreugde van zijn noem, gaat het filmpje hieronder.

Dat je deze vrede mag ontdekken en belichamen.

Liefs,

Linda

 

groende bladeren

Wat je in je hart weet dat waar is

Lieve lezer,

Een artikel over waarachtig zijn. Maar ja, wat is de waarheid? Want ieder heeft zijn daar zijn eigen perspectief op en hoeveel strijd wordt er wel niet gevoerd over al die verschillende invalshoeken, in naam van de waarheid? Je zou kunnen stellen dat de waarheid alles is, alle verschillende invalshoeken, en dat het er tegelijkertijd de bron van is.

De binnen en buitenkant van de waarheid

En hoewel de buitenkant van de waarheid er voor ieder anders uitziet, al naar gelang zijn gekleurde bril en het perspectief van waaruit hij kijkt, is er een waarheid die voor ieder gelijk is. Namelijk de binnenkant van de waarheid. Een ander woord voor deze waarheid is Bewustzijn. Binnen non-dualiteit spreken ze over de relatieve en de absolute waarheid. De relatieve waarheid is onze subjectieve ervaring van de tastbare- en grond stoffelijke wereld, de wereld van diversiteit. Je kunt dit als de buitenste rand van bewustzijn beschouwen. Wanneer we echter een shift in perspectief maken en onze aandacht naar binnen keren, naar bewustzijn zelf (de binnenkant) dan is daar geen verschil meer te vinden. Geen vorm, geen kleur, geen geur en geen sensatie. Het is tijd- en dimensie loos, het is ruim, weids, onmetelijk, het is één en onbeschrijfbaar; de absolute waarheid. Het is je wezenlijke ervaring in ieder moment, alleen kan het zijn dat je het niet opmerkt wanneer je aandacht opgaat in de tastbare wereld. Ieder woord wat ik echter over de binnenkant van bewustzijn schrijf slaat de plank mis, woorden kunnen het niet beschrijven.

Jouw innerlijke waarheid

Afdalen in de diepe stilte in jezelf is niet alleen helend en verfrissend, het helpt ook eenvoud en helderheid terug te brengen in je dagelijks leven. Denk maar aan wat een nacht goed slapen met je doet, wanneer we in de diepe stilte versmelten. Wat je kunt opmerken wanneer je afdaalt in de stilte van jezelf, dat is dat jouw lichaam precies weet wat voor jou waar is in dit moment. Jouw lichaam is een haarscherp kompas die, zodra je afwijkt van de waarheid, zal uitslaan door middel van het geven van spanning. Zodra er spanning in je lichaam aanwezig is, dan weet je dat je niet helemaal jouw waarheid leeft. Dat je niet helemaal uitgelijnd bent met de bron van het leven. Je gelooft dan iets wat in strijd is met de werkelijkheid. Meestal heeft dit te maken met oude angsten, pijn en de manier waarop we hiermee om hebben leren gaan.

Je kunt de werkelijkheid ontkennen, onderdrukken, compenseren of afleiden. Je kunt haar echter nooit ontlopen. Hoe dieper je hiervan doordrongen bent, hoe gemakkelijker het is de werkelijkheid te omarmen. Haar lief te hebben, omdat de werkelijkheid je leven is. Zodra je de werkelijkheid omarmt en aanvaardt, ben je weer aanwezig in Bewustzijn, en kunnen vrede en vrijheid weer door je heen stromen.
Uit: Het ja-gevoel

Uitlijning met de bron

Er vindt een mystiek wonder plaats wanneer je bereid bent om jouw innerlijke waarheid onder ogen te komen. (Verlangens, behoeften, spanning, grenzen, angst, pijn en de verhalen die je over dit alles gelooft.) Zodra je opent voor wat er is, ben je weer uitgelijnd met de absolute waarheid, de bron van het leven. Hiermee uitgelijnd zijn geeft naast vrede en vrijheid een innerlijk weten dat het allemaal precies klopt en goed is zoals het is. Het opent je voor de onderlinge verbondenheid en eenheid die er is. Het denken kan hier echter niets mee. Die houdt van de verschillen tussen de invalshoeken en ervaart de uitlijning met de bron als ‘niet weten’ en als een verlies van controle. Doodeng en iets wat ten alle tijden vermeden moet worden. Gelukkig is daar de levensflow en fluistering van je hart die op een gegeven moment niet meer te negeren zijn.

Krachtige, verlichte pijn

Voordat de uitlijning met de bron plaatsvindt is het dus nodig om de waarheid in jezelf onder ogen te komen. En hier is de tricky part. Want ons denken en onze instincten zijn getraind om de pijnlijke waarheid te vermijden, onderdrukken, ontkennen en compenseren. Alles om dat maar niet onder ogen te komen. Zodra je ervoor opent en je het licht en de kracht van het universum door je heen voelt stromen, lijkt het onbegrijpelijk dat je je er ooit voor sloot. Want wat een vrede en vrijheid! Wat een kracht en wijsheid staan tot je beschikking! Wonderen blijken mogelijk. Maar ja, voor dit zich voor je opent vraagt het wel moed en wilskracht om naar de pijnlijke waarheid toe te keren en het onder ogen te komen. Het kan bijvoorbeeld betekenen dat je onder ogen komt dat je jezelf hebt verloochend in je relatie(s) door niet uit te spreken hoe iets voor jou is. Uit angst om de ander zijn respect, aandacht of liefde te verliezen. Het kan bijvoorbeeld ook betekenen dat je onder ogen komt dat je jezelf al jaren wijsmaakt dat jouw perspectief op de werkelijkheid onjuist is en dat je je oren hebt laten hangen naar de waarheid van anderen. Daarmee andermans waarheid levend, in plaats van die van jezelf en jouw pad te gaan, jouw leven te leven. Uit angst om verketterd te worden, uitgelachen of afgewezen.

Zodra je de waarheid onder ogen komt en je opent voor de pijn erachter (die er al was maar die onderdrukt of vermeden werd) kan de levensstroom weer door je heen stromen. En hoewel dit rauw kan zijn, staat de energie van de pijn en de energie die nodig was om het te onderdrukken nu weer tot je beschikking. En sta je open voor de levensstroom die uitgelijnd is met het hart van het universum, het hart van de waarheid, van Bewustzijn. Een levensstroom die wijsheid zelf is, vertrouwen en onvoorwaardelijke liefde. Een flow die vrijmaakt wanneer je dat toestaat.

Wil je mee resoneren met waar ik over schijf? In de agenda op deze site kun je kijken of er een bijeenkomst of training is die je aanspreekt. Je bent van harte welkom. Hieronder vind je een vlog over het thema van dit artikel.

Liefs,

Linda

 

lege bladzijde met potlood

Een krachtige oefening

Lieve lezer,

Ik hou van lege bladzijden die voor me liggen, nog onbeschreven. Ze zijn zoals de lente en ik voel me vol verwachting voor de woorden die erop te voorschijn zullen komen. Ik weet nooit van te voren wat zich op papier gaat ontvouwen. Zal het een boek, artikel, gedicht of kort verhaal zijn? Waar zal het over gaan? Ik laat de woorden komen, steeds ontvankelijk voor de volgende woorden, zonder me er als persoon mee te bemoeien. Iedere dag is eigenlijk als zo’n lege bladzijde. In de ochtend weten we nooit werkelijk hoe de dag eruit zal zien. Hoewel de kans vrij groot is dat het een herhaling zal vormen van wat we gewend zijn, tenzij je de dag, ochtend, middag, avond of het (half) uur aangrijpt om als een lege bladzijde te zijn ;-).  Het is een krachtige oefening die zowel je onbegrensde vrijheid als de flow voelbaar maakt en die je helpt om het ego te doorzien.

De oefening

Wat nu als we de dag laten ontvouwen zoals de nu nog halflege bladzijde voor mij zich vult met woorden? Zonder plan, zonder doel, gewoon volgen wat er komt? Het leven een kans geven om zich nieuw, fris en vrij te ontplooien zoals het zich ontplooien wil.

Wat is het eerste wat je dan opmerkt?

Ik vermoed dat je je ‘ik’ zult opmerken die zich met het zich spontaan ontvouwende leven bemoeit door erover na te denken. Want wat kan het ‘ik’ met zoveel vrijheid? Met ruimte, weids en onbegrensd? Met leven dat zichzelf spontaan ontwikkeld?
‘Hoe bedoel je dat?’ ‘Hoe ziet het ‘de dag zich laten ontvouwen’ er uit?’ ‘Betekent het dat ik dan op de bank ga liggen en niets meer ga doen?’ ‘Naar welke gedachten luister ik dan wel en naar welke niet?’ Wat is ontvouwend leven?’ Je ‘ik’ zal hier waarschijnlijk allerlei waardevolle vragen over stellen. Voor deze oefening nodig ik je echter uit om niet je ‘ik’ te volgen en dus niet na te gaan denken over het zich ontvouwend leven, maar om ontvankelijk te zijn en als een lege bladzijde te verblijven die zich vanzelf vult.

Wat volg je?

Het denken kan deze oefening niet bevatten, maar jij wel! Wat als je alle gedachten gewoon laat voor wat ze zijn en het leven opmerkt wat ook zonder het denken zich gewoon ontvouwt. Het omvat alles en beperkt zich niet tot je lichaam en geest. Het is de vlieg die in de kamer vliegt, de temperatuur van je lichaam en het is het geluid van een appje dat binnenkomt. Het is de behoefte aan een glas water en de sensatie van het koele water in je mond en keel. Het is de gedachte aan je vriend(in) en het maffe toeval dat ze je nog geen uur later een appje stuurt. Het is zowel de stilte als de volheid die zich hierin ontvouwt. Je zult merken dat wanneer je stopt met het volgen van een uit wilskracht gestuurde stroom van wat ‘jij’ wilt dat er gebeurt, dat er dan ruimte ontstaat voor een stroom die rechtstreekst uit de bron ontspringt. Je bewustzijn wordt ruimer, breder, weidser. Je opent je als het ware en bent als een verwachtingsvol kind voor wat er zal verschijnen. Open en ontvankelijk.

Een tip: Je weet wanneer het ‘ik’ het leven weer overneemt wanneer je iets met wilskracht wilt bereiken, wanneer je een doel wilt behalen. Het ‘ik’ heeft namelijk altijd een belang die het vervult wil zien. Als een lege bladzijde zijn betekent dat je ontvankelijk en open blijft, ook wanneer je iets doet zoals wandelen of koffie drinken. Experimenteer met het voelen van het verschil tussen doen vanuit ‘ik’ en vanuit als een lege bladzijde zijn.

Magisch

Magisch vind ik wat er dan plaatsvindt. Wie creëert deze woorden? Waar komen ze vandaan? Wie maakt er een logisch geheel van? Wie ademt je en brengt de impuls in je naar boven om de kat te gaan aaien of om net vandaag een stukje in dat boek te gaan lezen waardoor je ogen vallen op een stukje tekst die een kanteling in je teweegbrengt? Met deze vragen wil ik je niet aan het nadenken zetten. Als dat gebeurt is dat prima, maar daal vervolgens weer af in de lege bladzijde die je bent.

De overgang, de brug, tussen het zichtbare en ongeziene dat ben jij.
Het is voelbaar in je hart.
Waar alle werelden één zijn.

Als een lege bladzijde zijn

Zodra je woorden of ervaringen vast houdt, is er geen ruimte meer voor frisse, nieuwe ervaringen. Het is voor baby’s en jonge kinderen nog vanzelfsprekend om als een lege bladzijde te zijn. Maar juist wanneer we leren van onze ervaringen, wordt het moeilijker om als een lege bladzijde te verblijven. De kunst is om erop te vertrouwen dat al onze ervaringen opgenomen zijn in de bron, in Bewustzijn, en dat bewustzijn er verder raad mee weet. De ervaringen en wat we er van hebben geleerd staan dan tot onze beschikking zonder ons te beperken. Hoe meer we erop vertrouwen dat we als persoon de hele zaak niet hoeven te runnen en dat in werkelijkheid een oneindige intelligentie ‘ons runt’, hoe gemakkelijker het is om als een lege bladzijde te zijn en ons over te geven.

Voor het tot wasdom komen van nieuwe vormen is ruimte nodig.
Een bladzijde die volgeschreven is, daar past bijna niets bij.
Daarvan kun je slechts herlezen wat al geschreven is.
Hoe minder er op jou als bladzijde blijft staan, dus hoe leger je bent,
hoe frisser en verrassender de levensvormen zijn die in jou tot bloei kunnen komen.

Dat het je goed mag gaan.

Liefs,

Linda

Hieronder vind je een filmpje dat ik opnam nadat ik deze woorden schreef en die dezelfde uitnodiging in zich draagt. Dat het je mag aanmoedigen en dat je hart ermee mag resoneren.

Je vrij voelen

Lieve Lezer,

Je hebt vast wel eens een gevoel van innerlijke vrede en vrijheid ervaren. Momenten dat je even niet op zoek was naar het volgende moment en kon ontspannen waar je was. Misschien wel terwijl witte sneeuwvlokken om je heen neerdwarrelden, op vakantie, tijdens een mooi muziekstuk, zonsondergang of tijdens een meditatie.

Wat doe je waardoor je de vrede en vrijheid die je bent, verlaat?
Wanneer je de stille vrede hebt leren kennen die je essentie is dan vermoed ik dat  je er meer van wilt. Dat je niet alleen wilt weten dat vrede en vrijheid je essentie vormen maar dat je dit wilt beleven en belichamen. Daarbij kan de volgende vraag behulpzaam zijn:
Wat doe je, of wat geloof je, waardoor je innerlijke vrede en vrijheid verlaat?

Ik stelde mijzelf onlangs die vraag omdat ik voelde dat ik mijzelf klein maakte door mijn volledigheid in een persoonlijkheid te persen. Weg was de is-heid van het leven waar mijn lichaam en geest zich zo graag in laven en hups daar waren piekeren, spanning, angst, streven en kramp. Maar goed, ik stelde mijzelf dus die vraag. Het antwoord luidde dat ik geloofde dat iets buiten mijzelf me gelukkig kon maken. Waarmee ik mijzelf energetisch onttrok uit de volledigheid van het moment door te focussen op iets wat er niet was en wat ik graag wilde hebben. Opeens waren er tralies die innerlijke vrede en vrijheid leken te beperken en het leek of geluk er pas kon zijn wanneer aan bepaalde voorwaarden was voldaan. Dat is de omgekeerde wereld want ik ben geluk, maar het is wel een manier van leven en kijken die me met de paplepel is ingegoten en die voor de meeste mensen een tweede natuur is geworden. Een hardnekkige gewoonte dus. ‘Ik ben gelukkig als … ‘

Terugkeren dus 
Jouw verlichte natuur heeft een unieke manier gevonden om je weer naar de vrede en vrijheid te loodsen die je essentie vormen. En dat is door ervoor te zorgen dat de tralies die je bouwt in de volledigheid van het moment, spanning gaan veroorzaken. Spanning als signaal dat je iets gelooft wat in strijd is met de werkelijkheid. Zodra je in strijd gaat met de werkelijkheid (namelijk dat je geluk bent en dat je geluk niet buiten jezelf kunt vinden), dan voel je je ongelukkig. De tralies zijn gemaakt van overtuigingen die je gelooft over de werkelijkheid en die de levensflow indammen, zoals: ‘Ik ben gelukkig als mijn buik strak is’. Het nare van geloof hechten aan overtuigingen is dat ze, naast je een ongelukkig en gespannen gevoel te geven, zichzelf continue bevestigen. ‘Zie je wel, ik kan niet gelukkig zijn omdat ik een dikke buik heb.’ Tot het moment dat je ze doorziet!

Een keuze
Dus waar je kies je voor? Voor een buiten jezelf geprojecteerd geluk wat er weliswaar nu niet is maar waarvan je hoopt dat het er misschien ooit komt? Het kan ook zijn dat er omstandigheden in je leven zijn die je gelukkig lijken te maken maar waarvan je weet dat je het ooit weer kunt verliezen. Hoe gelukkig voelt dat?
Of kies je voor innerlijke vrede en vrijheid, wat er nu al is en wat oplicht zodra je de hechting aan geluk buiten jezelf zoeken loslaat.

Het is zo gemakkelijk te geloven dat iets buiten jezelf je gelukkig kan maken.
Maar je bent geluk en een kenmerk van dit geluk is dat het volkomen vrij is.
Ieder zoeken naar geluk buiten jezelf maakt je juist ongelukkig.
Het veroorzaakt spanning en lijden omdat het een gevangenis creëert in de vrijheid. 
Een gevangenis die je precies spiegelt wat je nog gelooft.

Ik weet hoe moeilijk het soms is om nagejaagde dromen over geluk los te laten. Zoals ik je zojuist vertelde kan ik soms tijdelijk weer geloven dat het me echt gelukkig zal maken als dit of dat in mijn leven zal zijn. ‘Dan ben ik gelukkig, echt waar.’ Natuurlijk weet ik in mijn hart dat het niet waar is maar als datgene waar mijn verlangen naar uitgaat maar belangrijk genoeg is voor me, dan neig ik toch naar eraan te hechten. Zoals mijn geliefde, ons huis, inkomen, gezondheid en ga zo maar door. Hoe vaker je hebt ervaren wat werkelijk geluk is en dat dit is wie je bent, hoe eerder je voelt dat ieder nagejaagd verlangen je ongelukkig maakt. Vrijheid wordt belangrijker dan het nagejaagde geluk. Omdat er niets zo fijn voelt als het belichamen van de innerlijke vrede en vrijheid die we zijn. Het ontspant de spieren en geeft een gevoel van ruimtelijkheid, openheid en vrijheid. Er is ruimte voor de volledigheid van je ervaring.

Je vrij voelen
Wanneer er ruimte is voor de volledigheid van je ervaring dan kun je weer voelen dat alles wat in je bewustzijn verschijnt, aanvaard en geliefd is. Dat is wat je vrij voelen inhoudt. Je voelt je vrij met alles wat er in je ervaring voorbij komt zoals angst, zorgelijke gedachten, boosheid, vreugde, verlangens, tranen of saaiheid omdat de ervaring je niet meer definieert of beperkt. De is-heid van het leven licht weer op. 

Eigenlijk is het de kunst om geen schepjes extra (zoals je zorgen maken, zelfkritiek of ander drama) over je leven uit te storten.
En tegelijkertijd je hart te openen voor wat er zich nu ontvouwt.

De is-heid van het leven licht daarmee op.
En daarmee innerlijke vrede en vrijheid.
Dus komen er zorgelijke, hatelijke, ondermijnende
of angstig gekleurde gedachten en gevoelens langs,

wanneer je deze er laat zijn zonder er iets mee te doen,
dan zul je merken dat innerlijke vrede en vrijheid er doorheen schijnt.

Ik sluit dit artikel af met een filmpje waarin ik je uitnodig mee af te dalen in de is-heid van het leven, zodat je de shift kunt maken van doen naar zijn. Deze shift maken, zodra je maar kunt, helpt je om de identificatie met de persoonlijkheid losser te maken en je te openen voor de weidsheid en wijsheid van je natuur.

Dat het je goed mag gaan.

Liefs,

Linda

Moed

Lieve lezer,

Tijdens het interview dat ik onlangs had met Monique en Anthony van Hallo radio spirituality werd geopperd dat het moed vraagt om je hart te volgen en dat wellicht niet iedereen deze moed heeft. Dit bleef in me nazingen. Heb je moed nodig om je hart te volgen en hoe zit dat wanneer je alles behalve moed voelt?

Grenzen respecteren
Ik volg het pad van mijn hart en ik voel regelmatig alles behalve moed. Soms kies ik ervoor om iets nog niet te doen, omdat de angst (nee-gevoel) op dat vlak dan nog groter is dan moed. Ik vertrouw er op dat het voor dat moment klopt en dat ik er dan nog niet aan toe ben. Door de jaren heen heb ik namelijk ervaren dat het voor mij niet uitmaakt of een nee-gevoel voortkomt uit angst en ondermijnende overtuigingen of uit een gezonde grens. Een grens is een grens en die respecteer ik wanneer een nee-gevoel krachtiger aanwezig is dan een ja-gevoel. Ook dat is de levensstroom. Wel weet ik dat grenzen die voorkomen uit innerlijke verdeeldheid zoals angst en overtuigingen een uitnodiging zijn tot zelfonderzoek zodat heling plaats kan vinden en de grens eventueel kan verschuiven.

Dus hoe zit het dan met moed? 
Heel eerlijk gezegd denk ik dat het er vooral om gaat waar het zwaartepunt van je verlangen ligt. Ligt je verlangen er in om vrij en waarachtig te leven? Of ligt dat vooral in veilig willen zijn en gewaardeerd willen worden?
Wanneer je dit onderzoekt zul je waarschijnlijk net als ik ontdekken dat beide verlangens in je aanwezig zijn. Ik dacht tijdens het schrijven aan het boek Het ja-gevoel dat mijn verlangen naar vrij zijn en de waarheid groter was dan mijn verlangen naar veiligheid en waardering. Maar als ik keek naar mijn dagelijks leven dan was het duidelijk dat veel van wat ik deed voortkwam uit mijn verlangen naar veiligheid. Zoals aardig doen tegen mensen in de hoop dat ze me niet zouden afwijzen. Of mijn baan proberen te behouden terwijl het niet gezond meer voelde. Het enige dat nodig bleek was om dit onder ogen te komen. Zodra je je bewust bent waar het zwaartepunt van je verlangen ligt en waar dit mee te maken heeft, kan het gaan verschuiven.
Waar ligt bij jou het zwaartepunt?

Het verlangen naar vrij zijn en waarheid (een ja-gevoel) komt voort uit je hart en is om die reden ongekend krachtig, wijs en betrouwbaar. Dit verlangen is de weerspiegeling van je innerlijke vrede en vrijheid, van de waarheid die je bent en het heeft de potentie om je naar huis te leiden langs alle obstakels die er nog voor liggen.
Het verlangen naar veiligheid is verbonden met onze instincten en persoonlijkheid, de manier waarop we ons staande proberen te houden in het leven (meestal geeft dit een nee-gevoel, spanning). Het is verbonden met de herinneringen aan oud zeer en innerlijke verdeeldheid. Het is echter ook een prachtig en krachtig instinct die ons van belangrijke informatie en hulp kan voorzien.

Beginnen waar je bent
Ik denk dat ieder die zijn hart volgt, gewoon niet anders kan. Vraagt het moed? Vast wel en dan vooral om eerlijk naar jezelf te zijn, maar dit is niet iets persoonlijks omdat het voortkomt uit je hart, uit wie je werkelijk bent. Mijn persoonlijkheid (ego) is vooral opgebouwd rondom verlangen naar zekerheid en angsten en toch bewandel ik het pad van mijn hart, voluit. Dat is inclusief angsten en inclusief soms dingen niet durven doen omdat de angst dan nog te groot is. Wat maakt dat uit? Want blijkbaar is het evengoed mogelijk om vanuit mijn hart te leven, te realiseren wie ik werkelijk ben en dit te belichamen. Bijvoorbeeld: lange tijd voelde ik een nee-gevoel ten aanzien van het geven van lezingen. Ik durfde het gewoon niet en voelde er ook geen ja bij, de flow zat er niet in. Tot ik er begin dit jaar opeens zin in kreeg en er een ja-gevoel bij voelde die vele malen krachtiger was dan een nee-gevoel. De flow zat erin. Het fijne van leven vanuit je hart is dat je geen stap verder hoeft te gaan dan waar je nu bent. Dat kan zelfs niet. En waar je nu bent is het veilig om te zijn. Voel het maar hoe dit moment inclusief is en je hele ervaring omvat. Wat er ook speelt in je leven, hier in dit moment kun je zijn. Het is volledig.

Je hart volgen
Het is natuurlijk spannend dat je van te voren niet weet waarheen je hart je zal leiden. Je hart is volkomen vrij en zal zich niet altijd houden aan wat verstandig wordt gevonden of maatschappelijk gewaardeerd. Iedere keer dat je hart je uitnodigt haar te volgen in iets wat tegen je huidige status quo ingaat kunnen beide verlangens getriggerd worden. Het verlangen om veilig te zijn zal je overlevingsstrategieën triggeren en je proberen te manen om naar je hoofd te luisteren, naar wat verstandig lijkt. En ondertussen zal het verlangen om vrij te zijn en de waarheid te leven je uitnodigen naar de stille stem van je hart te luisteren, soms dwars tegen alle redelijkheid in. Dat betekent dat wanneer je verlangen naar veiligheid groter is dan je verlangen naar vrijheid, het lastig en beangstigend kan zijn om je hart te volgen.

Of je er nu voor kiest om je hart te volgen of nog niet omdat je nog te bang bent voor de gevolgen, het is belangrijk om je hiervan bewust te zijn. Hier eerlijk in te zijn. Want eerlijkheid en waarachtigheid zijn belangrijker dan welke stap je ook zet. Eerlijkheid en waarachtigheid komen voort uit je hart en zetten de poort naar jezelf wijd open, zodat heling zich in jou kan voltrekken vanuit je heel zijn. Wanneer de niet werkelijk bestaande poort naar jezelf openstaat kan daar vervolgens moed uit opwellen, om je te ondersteunen in het belichamen van wat je in je hart weet dat waar is voor je.

Dit is het.
Dat waar je zo lang naar zocht en naar verlangde is hier.
Precies zoals dit moment zich openbaart in zijn volledigheid.

en wanneer dit het niet lijkt te zijn…
dan kun je ervan uitgaan dat je aandacht
in een deel van de werkelijkheid is gedoken
en daarin opgaat.
Zich verzettend tegen aspecten van de realiteit
die onaanvaardbaar lijken.
Je achterlatend met een gevoel van beperking
en een gemis aan de bron, je hart.

Waar verzet je je tegen?
Waar houd je aan vast?
Mag het er zijn, zowel je verzet en vasthouden
als dat waar je je tegen verzet en dat waar je aan vasthoud?

Je zult merken dat wanneer je stopt met dit moment te vermijden,
het leven je ervoor opent en zijn diepe wijsheid toont.
Precies daar waar je niet volledig wilt zijn.
Daar ligt je les.

Dat je mag voelen dat je oké en volledig bent in al je onvolkomenheden.

Liefs,

Linda