Latest Posts

Stoppen

Lieve lezer,

Een leeg blad met het woord STOPPEN lag vandaag op onze tafel. Ik was wakker geworden met dit woord in mijn hoofd en hart en wist dat ik hierover wilde schrijven. Ik stond daarom wat vroeger op dan de rest van ons gezin en liet de woorden op papier vloeien. Eerst ontstond er een nieuwsbrief. Net toen ik aan dit artikel wilde beginnen kwam de rest van ons gezin naar beneden. Enkel de titel stond op papier en bleef zo een poosje op onze tafel liggen. Iedere keer dat ik mijn telefoon wilde pakken om Facebook of mijn mail te checken of dat ik neigde op te gaan in andere bezigheden zag ik het woord ‘STOPPEN’. ūüôā

Wat gebeurt er wanneer je stopt?
Wat gebeurt er wanneer je stopt met vooruit snellen naar het volgende moment?
– Dan land je in dit moment.-
Lekkere open deur maar dat is het nu juist. Deze uitnodiging is een open deur! Hij staat wagenwijd voor je open. De werkelijkheid nodigt je als het ware liefdevol en zachtjes uit; zonder dwang, zonder te pushen. Door te stoppen, gewoon voor een moment, voel je wat er te voelen is, bewust van gedachten die voorbij komen, geluiden in de kamer, het gevoel van zwaartekracht in je lichaam… Je kunt het nu opmerken. Wat voor geluiden hoor je?
Zonder naar geluiden op zoek te gaan: merk eenvoudig de geluiden op die binnen je aandacht verschijnen. Het mooie is dat je daarvoor dit moment niet hoeft en kunt te verlaten. Je hoeft niet naar geluiden op zoek te gaan, je hoeft niet uit te reiken. De geluiden ‘komen naar jou toe’. Van opgaan met de aandacht in doen is je aandacht nu al verschoven naar ontvankelijk zijn; naar aanwezigheid zelf. Dit ontvankelijk zijn voor bijvoorbeeld geluiden zou je als een poort kunnen beschouwen die tussen doen en aanwezigheid lijkt te staan.¬†

Wat je kunt merken is hoe je aandacht zich verruimt en tegelijkertijd verdiept en kan samenvallen met haar bron; aanwezigheid. De aandacht is niet meer vernauwd in een gedachte of ervaring maar rust in zichzelf waarin de gedachten en ervaringen verschijnen. En wat is het fijn als je niet meer gelooft dat je een vernauwd onderdeeltje bent in die grote tastbare wereld. In het begin kan het gebeuren dat er allerlei gevoelens en gedachten opkomen die normaal onderdrukt worden. Als dat gebeurt, weet dan dat je er niets mee hoeft te doen. Dit gaat juist om stoppen met doen en aanwezig zijn (met wat daar maar in verschijnt). In deze aanwezigheid schuilt een intelligentie waar wij met ons denken niet aan kunnen tippen en deze intelligentie weet heel goed raad met gevoelens en gedachten. Ook hierbij kun je het woord ‘stoppen’¬† gebruiken. Stoppen met je vereenzelvigen met de gedachten en gevoelens en merken dat ze door jou heen spoelen.

Vanuit gedachten en gevoelens kun je jezelf niet vinden.
Gedachten denken dat ze een ‘ik’ zijn
en houden je dat ook voor doordat ze overal: ‘Ik…’ voorplakken.

Als je goed in je lichaam voelt dan merk je dat dit een vernauwing geeft.

In wie komen de gedachten op?
Verplaats daar je aandacht naartoe.
Je merkt dat vernauwing plaatsmaakt
voor ruimtelijkheid en onmetelijkheid.

Juister gezegd: Stop met het automatisch opgaan
en identificeren met gedachten en gevoelens
en merk op dat ze in jou verschijnen.

Je bent vrij.

Stop
Stop, zodat je er weer bent. Zodat je niet volautomatisch opgaat in een ervaring, zoals denken en voelen. Zodat je niet opgaat in dingen doen. Dat is de wereld van de ratrace en in die wereld is er geen ontsnappen mogelijk. Het denken (en doen) kan vanuit zichzelf geen vrede en vrijheid vinden. En dat hoeft ook helemaal niet. Want je hoeft enkel te stoppen met opgaan en vereenzelvigen met gedachten, gevoelens en ervaringen om op te merken dat al er al die tijd vrede en vrijheid is. Geen mysterieuze of schreeuwerige vrede en vrijheid. Het zijn slechts woorden voor wat je zelf ten diepste bent en ook ten diepste ervaart, ook als dat onbewust is. Je zou het ook Liefde kunnen noemen. Intu√Įtief ‘weet’ iedereen dat het er is, maar doordat we ernaar zoeken in de tastbare wereld van ‘dingen doen’ en we daar slechts de afspiegeling ervan vinden, blijven we almaar zoeken. Terwijl al die die tijd, midden in onrust, midden in een gevoel en midden in een gedachte, vrede en vrijheid er is. Het kan voor je oplichten wanneer de aandacht niet meer volautomatisch opgaat en vereenzelvigt met gedachten en gevoelens.

Het denken kan dit niet begrijpen. Dus laat die poging voor dit moment maar los. Daal af in dit tijdloze moment zodat je de is-heid van het leven kunt opmerken. Gewoon de feitelijkheid van je ervaring in dit moment. De geluiden…, warmte en kou, het gewicht wat je afgeeft aan de grond onder je, de sensatie van je voeten en handen…
Al deze ervaringen verschijnen in jou. In jou… In jou, altijd in jou.¬†

Ik wil graag afsluiten met een gedichtje.

Voor vervulling en liefde
hoef je niets te presteren.
Hoef je niets te bereiken.
Het is altijd aanwezig in je leven.

Wanneer dit geschenk zich opent,
kan het zijn dat je je verwonderd afvraagt
wat het toch is wat je zo gelukkig maakt?
Je hebt niets bereikt, niets verdiend en niets gepresteerd.
Het kan zelfs zo zijn dat je pijn voelt in je lichaam of ander ongemak.
En toch is daar een diepe vervulling en vreugde.

Dit geschenk dat ben jij en dat ben ik.
Dit geschenk is wat we delen en wat in zichzelf ondeelbaar is.
Daal erin af, dieper en dieper, zodat het zich voor je opent.
Tot het alles doordrenkt en alles is.
Het streelt je zonder aanraking en zegt zonder woorden:
smelt in mij, smelt in mij.

Dat het je goed mag gaan.

Liefs,

Linda

Volmaakt onvolmaakt

Lieve lezer,

Er zal altijd wat aan jou, je geliefden, je omgeving en de wereld te verbeteren zijn. En het is ook mooi, fijn en vervullend als je potentieel zich ontvouwt en je je licht kunt delen. Maar het mechanisme van ontwikkeling is ook een van de grootste valkuilen op het spirituele pad van verlichting. Verlichting zelf verwordt vaak tot doel, als verbeterpunt. Waarmee het ten dienste komt van ego, in het domein van de eeuwige en eindeloze strijd tussen de tegenpolen. Je kunt het in je lichaam voelen wanneer je aandacht en energie hierin ronddoolt. Je kunt het gelukkig ook voelen wanneer je aandacht landt, ontspant en aardt in de werkelijkheid die hieraan ten grondslag ligt.

Toestaan om te landen in wat er echt is.
Hoe zou het voor je zijn wanneer je werkelijk toe zou laten in je ervaring dat je al volmaakt onvolmaakt bent?
Hoe zou het voor je zijn wanneer je in je ervaring toestaat dat datgene wat je anders wilt hebben aan jezelf, je huis, je geliefden, de wereld, dat dit allemaal nu precies is zoals het nu ‘moet’ zijn? Want dit is wat er is. En hierin ligt de grootste gift van het aardse bestaan gelegen.
Jezus spreekt over het paradijs op aarde. Hij vertelt dat dit niet in het wereldse leven te vinden is en er ook nooit gevonden kan worden, in de duale wereld. Tegelijkertijd legde hij ook uit dat het paradijs er al wel degelijk is. Het is niet ver weg, in de hemel. Het is ook hier, midden in ons onvolmaakte leven. Je vind het alleen niet wanneer je ernaar zoekt in de tastbare wereld. Zowel het leven van Jezus als Boeddha (Als Eckhart Tolle, Byron Katie, Jeff Foster en zo velen) laat zien dat het mogelijk is te ontwaken in het paradijs (dat er al is!) Daarvoor hoefde geen van hun eerst volmaakt en perfect te worden. Integendeel. Ze doorzagen dat het juist dit streven is dat hen gevangen hield in de duale wereld van tegenpolen.

Alles
Scheten, zweten, angsten, boosheid, irritant gedrag, ziekte… het hoort er gewoon allemaal bij. Verlichting heeft niets met perfectie of volmaaktheid te maken. Of met heldhaftigheid, goedheid of altru√Įsme. Het is de hele werkelijkheid zoals die nu is.
Het is juist het mechanisme van uit dit moment gaan met de aandacht, het verzetten en niet willen dat het is zoals het is, wat de vrede van zijn verhult. Maar enkel verhult! Het is en blijft er al die tijd, wachtend tot je ervoor opent, het ziet, ervaart en vooral leeft.

Iedere keer dat ik verhalen ga geloven dat ik niet goed genoeg zou zijn zoals ik ben, verlaat ik de werkelijkheid. Een werkelijkheid die heel duidelijk is. Ik kan me soms als een heks gedragen, heb regelmatig een ochtendhumeur, ben voor van alles en nog wat bang… Nou ja je snapt de boodschap wel. Ik ben net als jij niet volmaakt. Vermoed ik in ieder geval. ūüėČ Wat gebeurt er wanneer ik negatief gekleurde verhalen daarover ga geloven? Dan gedraag ik me als een heks en ga ik me daar ook nog eens beroerd over voelen. Waardoor de kans vrij groot is dat ik me als een nog grotere heks ga gedragen en in een kringetje terecht kom. Het hele punt is dat wat er is, niet persoonlijk is. En dat zodra ik geloof dat dat wel zo is, alles loodzwaar en nauwelijks te dragen wordt. Dan wordt het weer ploeteren en overleven. Nou ik vermoed dat je daar je portie wel van hebt gehad. Ik wel in iedere geval.

De werkelijkheid die schuil lijkt te gaan achter de tastbare wereld.
Dus het paradijs is er al. Maar waar dan? Want als je alleen naar de tastbare wereld kijkt, dan is daar een continue strijd tussen het goede en kwade en fijne en gelukkige momenten worden afgewisseld met onprettige en zelfs ongelukkige momenten.
Wanneer je aandacht volledig opgaat in de tastbare wereld is dat het. Het is een heen en weer pingpongen in een leven in tijd en ruimte tussen prettig en onprettig.
Terwijl al die tijd wie je werkelijk bent onveranderlijk aanwezig is, ongebonden aan tijd, ruimte of tegenstellingen. Hoewel jouw Zelf niet iets is wat je kunt vastpakken of ervaren als zijnde iets, kun je er wel in afdalen met je aandacht. En wanneer je ontspant in deze onbegrensde natuur van zuivere aanwezigheid, verandert er iets in je ervaring en inzicht. Het is helder dat de tegenstellingen volledig zijn, zonder begrenzingen. Het is duidelijk dat er niet een ik is of een jij. Niet werkelijk, pas wanneer je erover nadenkt. Iets wat voor praktische doeleinden te gebruiken is. Het is duidelijk dat als er geen ik is, dat de doener die we altijd dachten te zijn dus ook niet bestaat. Alles, werkelijk alles rijst op in en als je natuur. Niet alleen gedachten, ook de impuls om iets wel of niet te gaan doen. En ook de geluiden die je hoort, ook dat wat je als ‘buiten jezelf’ beschouwt komt op in diezelfde ondeelbare natuur. Dit inzicht bevrijdt. Het bevrijd je van een niet bestaande ik met al zijn zorgen, schaamte, schuld, piekeren, zijn best doen en vooral grip proberen te houden op een ongrijpbare wereld. En hoewel het verhaal gaat dat het je in een klap kan bevrijden is het mijn ervaring dat het je in een verdiepend proces bevrijdt. Het is je ervaring in dit moment wat onderdeel is van de uitnodiging tot bevrijding. Het leven zal je steeds, iedere seconde, uitnodigen om de vrede van je hart te ontdekken.¬†

Deze maand, 22 september komt mijn boek Het Ja-gevoel uit bij uitgeverij Samsara! Het boek leest als een poort naar de stille vrede en vrijheid van je hart en wezenlijke natuur. Je kunt hier voor meer informatie kijken>> Ik kan je ook een kijkje op de site van Samsara Books aanraden!

Een fijne maand gewenst.

Liefs,

Linda

 

Alléén

Lieve lezer,

Je overgeven aan de werkelijkheid is best spannend. Want hoewel we allemaal ten diepste weten met ons hoofd dat we geen grip hebben op de werkelijkheid, is het toch heel anders wanneer je dit ervaart. We weten immers allemaal wat voor rampspoed ons zou kunnen overkomen. Het overkomt sommigen van ons ook op dit moment. We zijn allemaal sterfelijk en wanneer we daarmee geconfronteerd worden kan dat onze wereld op zijn kop zetten en afschuwelijk pijn doen. Hmmm, ik vermoed dat je nu zou kunnen afhaken met lezen. Toch wil ik dit schrijven. Want het is precies de angst voor deze rampspoed en voor verlies, die ons kan aanzetten om ons af te sluiten voor de werkelijkheid. Terwijl daar ook onze bevrijding ligt.

Alléén
De vergankelijkheid van het leven kan je doen voelen dat je alleen bent. Want je weet dat je alles in de tastbare wereld ooit zal verliezen. Dat kan een gevoel van alleen zijn doen oplichten. Alles kan immers van je afgenomen worden. Alles? Wanneer je in het alleen zijn afdaalt, zonder de idee√ęn erover, blijf Jij over. Om dan te merken dat je all√©√©n bent. Alles wat je voelt, ruikt, ziet, hoort en proeft ben jij. En hier smelt all√©√©n samen met liefde.¬†

Wanneer je weet wie je bent,
ben je op een bepaalde manier alleen.
Je weet dat geluk en vervulling niet meer ‘daar’ te vinden zijn.
Omdat daar niet bestaat.
Er is alleen nog dit ondeelbare alléén zijn

Geen vervulling meer ‘daar’
We hebben als persoon geen invloed op hoe ons leven zich ontvouwt, omdat er helemaal¬†geen persoon bestaat. Dat denken we alleen maar. Ik kom hier straks nog op terug want ik kan me voorstellen dat het denken nu steigert. ūüėČ En hoewel het mijn ervaring is dat hartgedragen wensen zich neigen te manifesteren en ook dat er wonderen mogelijk zijn, betekent dat niet dat we als persoon invloed hebben op het leven. Er is geen persoon die met hartgedragen wensen iets beinvloedt zodat een wens¬†wellicht uitkomt. Er is leven dat zichzelf leeft en als onderdeel daarvan kunnen hartgedragen wensen zijn die oprijzen en tot ontplooiing komen. En dat is voor het denken¬†best raar. Sowieso voor het denken vanuit een persoonlijkheid bekeken. Want die bestaat zo’n beetje bij de gratie van het idee dat hij grip of geen grip heeft op het leven.

Geen persoon?
Maar hoe kun je nou geen persoon zijn? Ik kan me voorstellen dat het denken hier helemaal niets mee kan. Want hiermee betreed je een gebied waar woorden en gedachten alleen maar de plank mis kunnen slaan. Dit gaat over waar je focus van identificatie ligt. Of het zwaartepunt van je aandacht. Ligt deze bij je lichaam en geest? Of in je tijdloze natuur van zijn? Dat maakt nogal een verschil in hoe je het leven ervaart. Uiteindelijk zal van je gevraagd worden om iedere identificatie op te geven, ook die met het absolute perspectief. Maar daar wil ik in een ander artikel nog eens op terugkomen. Als tijdelijke tussenstap, kan ik je van harte aanraden om je focus van identificatie te verschuiven van je lichaam en geest, naar je grenzeloze zijn.

Niet doen is opmerken
dat doen in en als jou verschijnt.

Het leven ontvouwt zich volgens zijn eigen wetten en hoewel je dat leven bent, ben je er ook onderdeel van. Wat zin kan geven, hoop, vertrouwen en vervulling is dat, wat er ook in je leven plaatsvindt, je ten alle tijde kunt ervaren dat je heel en volledig bent. Ook wanneer je lichaam gaat haperen. Ook wanneer je zelfbeeld aan gruzelementen gaat. Ook wanneer je overspoelt raakt door oud zeer. Dat wat plaatsvindt is een golf van veranderende energie, een ontstaan en uiteenvallen van vorm en de stof waar het van is gemaakt, dat ben jij!

Iets kan pijn doen of niet leuk zijn.
Maar zonder verhaal eromheen gebreid, kan het je niet ongelukkig maken.

Wat een vrede, wat een vrijheid wanneer je het verhaal over de pijn,
over het niet leuke, niet meer hoeft te geloven!

Het is de vrede, vrijheid, het geluk waar je van bent gemaakt.
Het is in jou, zoals het in mij is.
Ieder moment toegankelijk.

En wanneer er een dikke poort voor lijkt te staan,
dan is de uitnodiging om te onderzoeken waar die poort van is gemaakt.
Om uiteindelijk te ontdekken dat het van hetzelfde is gemaakt
als waar jij van bent gemaakt.

Het idee van een persoon denken te zijn toevertrouwen aan het Leven
Het is fijn en bevrijdend om het idee van een persoon te zijn toe te vertrouwen aan de oneindige intelligentie van het Leven. Om dit ik-idee¬†door het leven te laten verteren. Zodat het leven je bevrijdt van de loden last van ‘de doener’ en zodat het een proces van innerlijke heling kan versnellen welke zich uitstrekt tot ver voorbij het persoonlijke. Daar hoef en kun ‘jij’ echter niet iets voor doen, want het is die ‘jij’ die juist¬†steeds meer doorzien word. Je mag eerder juist leren te ontdoen. Steeds diepgaander zien dat het ik die je dacht te zijn, slechts bestaat uit gedachten, gevoelens en andere sensaties en ervaringen. Ervaringen die verschijnen in de volledige transparantie die je bent.

Ik wil je een fijne zomer toewensen en een vertrouwen in de onmetelijke wijsheid van je hart.

Liefs,

Linda

Een pad vol wonderen

Beste lezer,

Wanneer je stil wordt, is het mogelijk om op te merken dat je hart ieder moment van de dag tot je zingt. En je uitnodigt om haar te volgen zodat ze je mee kan nemen haar wonderbaarlijke wereld in. Een wereld waarin het onmogelijke mogelijk blijkt en waarin ieder moment fris en nieuw is. Maar bovenal een wereld waarin alles, alles volledig is. Je hart is geworteld in het Onnoembare en tijdloze van je essentie en naarmate je je meer en meer afstemt en trouw bent aan je hart, kun je ervaren dat ze je naar huis leidt. Zodat je je heelheid ervaart. Want hoewel je in essentie altijd thuis en heel bent, kan de persoonlijkheid flink afdwalen. Gelukkig kan je hart, je thuis, je ieder moment weer terug leiden als je bereid bent op haar af te stemmen en naar haar te luisteren.

Wanneer het leven je tot stilstand brengt
Wanneer dit tot je door begint te dringen kan dat je leven 180 graden veranderen. Sommige mensen worden zich hiervan bewust door een wake up call. Bijvoorbeeld door het verlies van een dierbare, door ziekte of ontslag. Bij anderen groeit dit hartgedragen bewustzijn langzaam of is er het er altijd al geweest. (En natuurlijk is het in essentie in ieder evenzo aanwezig, we zijn er allemaal van gemaakt.) Zodra je beseft wat voor een onmetelijke kracht en wijsheid je hart in zich draagt sta je voor een belangrijke keuze. Ga je weer terug een geconditioneerd leven in? Waarbij je de gebaande paden volgt en je het leven leeft, zoals je dat behoort te doen. Of verlaat je de voor jou bedachte en talloze malen bewandelde paden en stap je het onbekende in? Waar je weliswaar de weg niet kent maar waarvan  je wel diep van binnen voelt dat hier je bestemming ligt. Dit onbekende en ongekende pad bewandelen vraagt innerlijke moed. De moed om alle moetens, angsten en oordelen te onderzoeken op werkelijkheidswaarde, zodat je het leven uit eerste hand kunt (her) ontdekken. Hoe? Bijvoorbeeld met het meditatief zelfonderzoek met de Vragen naar Vrijheid. Je wordt wakker voor het leven dat er is. Rijk, overvloedig en volledig. Het is alles, behalve zoals je dacht dat het was.

Van het pad af
Ik koos er twee en een half jaar geleden voor om de gebaande paden te verlaten en mijn hart te volgen. Het leven en mijn hart hielpen me daarbij. Door deze keuze verloor ik weliswaar mijn baan maar vond ik bezieling, vrijheid, talenten en inspiratie. En ondanks dat ik vanaf het begin wist dat ik mijn hart zou blijven volgen, stond ik toch duizenden angsten uit. Een voor een ontmoette ik deze angsten en de onderliggende overtuigingen in mijn hart met de Vragen naar Vrijheid en mocht ik ze doorzien voor wat ze werkelijk waren. (Ver-)vormingen van Liefde! Het was de grootste beproeving die ik tot dan had meegemaakt. Ik was iemand die altijd het zekere (bekende) voor het onzekere nam en door mijn hart te volgen, leek ik het leven te tarten. Sommige mensen om mij heen dachten dat ik van het padje afwas. Wat natuurlijk ook zo was. Dat wil zeggen ik was van het gebaande pad afgegaan om in de stroom van het leven terecht te komen. Hoe meer ik de ogenschijnlijke controle over mijn leven losliet, hoe meer ik opmerkte dat ik het leven ben. Dat was natuurlijk altijd al zo, alleen had ik dat nooit gezien. Op het juiste moment kwamen de juiste mogelijkheden, hulpbronnen, mensen en obstakels op mijn pad die me hielpen¬†dieper af te dalen in mijn hart. Het leven bleek een spiegel waarin ik zowel mijn ware gezicht als het gecre√ęerde gezicht kon ontmoeten.

Ja of nee?
Om mee te stromen met de levensstroom en zijn overvloed te ervaren is het maken van een wezenlijke keuze en bereidheid heel belangrijk. Zeg je ‘Ja.’ voor het leven? Of zeg je ‚ÄėNee.’ omdat je daar duizend begrijpelijke redenen voor hebt?¬†En wanneer het antwoord nog nee is, wil ik je¬†op het hart drukken om ook hierop te vertrouwen! Geen proces kan geforceerd worden en¬†in iedere beweging schuilt eigenwijsheid. Je kunt¬†onderzoeken of er nog iets is wat je gelooft over jezelf of de situatie zodat de innerlijke nee zijn schat aan je openbaart. Wanneer je ‘Ja’ hebt gezegd of voelt dat je dat ooit wilt zeggen weet dan dat je dan geen steun en bevestiging meer kunt vinden in de oude geconditioneerde wereld. Op een bepaalde manier ben je een eenling. Wat een spannend pad! Een pad zonder routebeschrijving. De enige weg die je kunt bewandelen is jouw unieke en nooit eerder bewandelde pad aan de hand van een feilloos werkend kompas, jouw hart.

Het ja-gevoel
Ik noem dit innerlijke kompas: het ja-gevoel. Het ja-gevoel is het gevoel van sprankeling en levendigheid in jezelf wanneer je voelt dat ‚Äėhet klopt‚Äô. Dat jij klopt, dat het leven klopt en dat jij in overeenstemming met het leven klopt. Letterlijk is het zo dat je hart op deze momenten in harmonie klopt met een helende en optimale trilling van het universum. Een trilling die alles met elkaar verbindt, afstemt en in overeenstemming brengt. Dit noemen ze hartcoherentie. Je innerlijk kompas: het ja-gevoel, leidt je naar wie je werkelijk bent. Sommigen noemen dit de bron, Boeddha- natuur, God,¬†Leegte, Brahman of Leven. Wat voor naam je er ook aan geeft, het is datgene in jou wat onveranderlijk, vormloos en tijdloos is en tegelijkertijd is het ook alles wat daarin verschijnt. Eenmaal ontwaakt in je hart realiseer je dat alles, alles wat je ervaart en meemaakt, een uitdrukking van jouw Zelf¬†is. Precies zoals dat altijd was, alleen ontdaan van alle idee√ęn erover. Alle idee√ęn over verlichting, zelfrealisatie of bevrijding¬†zullen¬†aan diggelen vallen.¬†Want het is zowel een zucht van verlichting, een scheet die dwarszit, een blunder maken, iets mega spannend vinden, het stralend middelpunt van een ontmoeting zijn, ergens in uitblinken, vreugde… het is alles.

Kan het zo eenvoudig zijn?
Dit is het.
Dit, wat er nu is.

Een pad vol wonderen
Wat volgt is een pad vol wonderen. Het onmogelijke blijkt mogelijk, juist omdat je niet meer vasthoudt aan idee√ęn en verwachtingen over hoe iets eruit zou moeten zien. Vanaf het moment dat ik ‘ja’ zei, begon een wonderlijk avontuur waarbij het leven alle houvast begon af te nemen om er liefde en overvloed voor bloot te leggen. Ook en op een bepaalde manier juist in die delen waarvan ik dacht dat dat toch niet overvloedige liefde kon zijn?! Mijn schaduwkanten, mijn onhebbelijkheden, mijn kwetsbaarheden. Liefde vindt je ook in de kieren en scheuren van je leven. Het leven wacht geduldig tot je stopt met geloven dat je op de een of andere manier nog niet goed genoeg bent of nog niet klaar voor zelfrealisatie of voor geluk, maar morgen misschien. Dat is een overtuiging waarmee je het leven in de wacht zet. Waarom zou je¬†wachten? Wat geloof je dat er anders zou moeten zijn in je leven, voordat je gelukkig kunt zijn? Onderzoek dit verhaal zodat je tot de realisatie komt dat het alleen maar het geloven in dit verhaal is wat tussen jou en geluk instaat. Je bent gemaakt van geluk, van pure liefde, en het grootste wonder ligt niet in de buitenwereld maar in de herkenning dat we heel zijn en dat dit alles, alles omvat.

Liefs,

Linda

 

 

Je hart volgen

Beste lezer,

Ik heb er vaker over geschreven en op een bepaalde manier gaat het meeste van wat ik schrijf hierover. Namelijk over het volgen van en trouw zijn aan je hart. Ook en juist wanneer dat waanzin lijkt.

De oude wereld
De oude wereld kraakt in zijn voegen en zonder omslag van ego-bewustzijn naar hartgedragen bewustzijn lijkt het erop dat de mensheid zijn eigen ondergang tegemoet gaat.¬†En hoewel ook het ego dat niet zal overleven, beseft het¬†heel goed dat als je gaat luisteren naar je hart dat uiteindelijk tot de ondergang van het ego¬†leidt.¬†Best logisch dus dat het¬†niet staat te trappelen om het roer uit handen te geven. De kans is vrij groot dat het van alles uit de kast zal halen om je over te halen om in zijn verhalen te blijven geloven. Gebruik makend van het feit dat zijn verhalen vaak nog weerspiegeld worden in onze levenssituatie.¬†Waardoor de stem van het ego zo waar lijkt. ‘Zie je wel, als je luistert naar je hart dan …(angst en doem scenario.)’

Jouw hart
En toch is je hart, hoe stil het je ook toefluistert, oneindig sterk en krachtig en nodigt ze je uit om in haar diepte te springen. Op haar te vertrouwen. Een sprong het onbekende in. Iedere keer weer.
Jouw prachtige, zuivere hart. Die je haar licht en liefde schenkt en die ook haar licht doet schijnen op alles wat je nog innerlijk in verwarring brengt. Jouw prachtige, warme hart die de wijsheid van het universum aan haar zijde heeft en samen klopt met het hart van moeder aarde. Jouw hart die precies weet wat juist en kloppend is omdat ze uit een wijsheid en intelligentie put waar ons denken niet aan kan en hoeft te tippen. Wanneer het denken ten dienste staat van ons hartgedragen bewustzijn is er zoveel moois mogelijk.

De nieuwe wereld
Er is een nieuwe wereld die schuilgaat¬†te midden in de oude wereld. Eigenlijk heeft deze nieuwe wereld altijd bestaan. Jezus spreekt over deze nieuwe wereld als de hemel op aarde. Eckhart Tolle heeft er een prachtig boek over geschreven ‘de nieuwe aarde’. Het is voor ons als mensen mogelijk om af te stemmen en te¬†ontspannen in deze nieuwe wereld. Zodat ons handelen¬† afgestemd is op het potentieel dat in harmonie is met¬†de aarde,¬†de mensheid en het hele universum.¬†Je hart is al geworteld in de bron van deze nieuwe wereld en ze zal je steeds opnieuw uitnodigen om je handelen in overeenstemming te brengen met haar oneindige liefde en wijsheid.

Pijn
Maar o jee, wanneer ons hart haar licht laat stralen op die punten in ons waar we nog gehecht zijn aan de oude wereld, dan kan dat voor veel onrust en spanning zorgen. Het kan onzekerheid, verwarring, chaos, twijfel, angst en soms zelfs wanhoop veroorzaken. We weten het dan even niet meer en neigen er soms naar om terug te vallen op dat wat ons bekend is. Ik weet hoe pittig deze perioden zijn. De verwarring en spanning die je dan voelt geven aan dat je nog in iets gelooft dat in strijd is met de liefde, vrede en vrijheid van je hart. De uitnodiging is om dit te onderzoeken, zodat de verhalen aan het licht komen en doorzien worden. Wat geloof je nog over de situatie waarin je verkeert en over jezelf in relatie tot deze situatie? Geven die verhalen je een gevoel van vrede, ruimte en vrijheid? Of veroorzaken ze spanning en verkramping?

Liefde en vertrouwen
Jouw hart is je grond van vertrouwen. Wortel en aard hierin. In essentie ben je gemaakt van dit vertrouwen en deze liefde. Het zijn andere woorden voor jouw vormloze aanwezigheid, waarin je hele leven zich afspeelt. Door af te stemmen op je hart en je handelen ermee in overeenstemming te brengen, ervaar je meer en meer dat je het leven zelf bent; onverdeeld en heel. De nieuwe aarde kan hieruit tot bloei komen. Wonderen blijken mogelijk.

Stap voor stap
Om trouw te zijn aan en te leven vanuit¬†je hart is het meestal niet nodig om rigoureuze stappen te zetten. Eigenlijk is er ‘alleen maar’ een shift in perspectief nodig om te ervaren dat alles goed is zoals het is. Verbind je met hartenwensen en voel wat je intentie is; wat is voor jou het meest wezenlijk belangrijk om te realiseren? ‘Leg’ deze wensen in je hart, erop vertrouwend dat het leven er verder zorg voor draagt. Je zult merken dat in dit moment zich¬†‘vanzelf’ de volgende stap openbaart die gemaakt kan worden en die stap is altijd nu.¬†Meer en meer raak je ervan doordrongen dat je¬†niet hoeft te piekeren over de stappen die hierna zullen volgen. Omdat het niet aan ‘jou als persoonlijkheid’ is.

Hoe meer het denken ontspant,
hoe meer vertrouwen toeneemt,
hoe meer je werkelijkheid
vanuit hier vorm krijgt.

Ik wens je een heel fijne maand!

Liefs,

Linda

Mocht je het fijn vinden om een artikel te lezen dat ik schreef voor de januari editie van Spiegelbeeld magazine: ‘een duik in fris, helder water’, dan kun je die hier lezen.

 

The flow(er) of life

Beste lezer,

Hoewel ik gewend ben om te leven vanuit mijn hart, pingpongde ik deze maand twee weken lang vooral heen en weer tussen ‘een ingebeelde persoonlijkheid’ en mijn hart.¬†Dat schuurde en maakte me zo gespannen als een veer. Opeens was er weer ploeteren in mijn leven en het idee dat ik van alles moest doen. En tegelijkertijd waren daar ook weer¬†oude manieren om daarmee om te willen gaan vanuit controle en beheersing. Maar natuurlijk werkt dat helemaal niet (meer) in mijn leven¬†en dus zat ik¬†lekker vast. Ik zal je zo vertellen wat er gebeurde want het was een prachtige uitnodiging om op een nog diepere laag te ontspannen in mijn hart en het verhaal van ‘de ingebeelde persoonlijkheid’ te doorzien. Ik wens je toe dat deze woorden ook voor jou een uitnodiging zijn om vanuit de eventuele verkramping van een ‘ik’ te ontspannen en openen in de wijd open armen van je hart.

De flow(er) of life
De flow of life is weliswaar be√Įnvloedbaar door¬†gedachten en verhalen die we over haar geloven maar is, wat voor verhaal we ook geloven, gebonden¬†aan zijn eigen stroom en het geheel van ups en downs en het natuurlijke ritme van het leven. De flow of life stroomt door pijn en fijn en iedere pijn draagt het zaadje van fijn in zich en omgekeerd. Je zou bijvoorbeeld¬†stevige trek kunnen zien als pijn en de bevrediging ervan als fijn. De bevrijding waar ieder naar verlangt, al beseft misschien niet iedereen dit zich, is om niet meer te verzetten of hechten aan dit natuurlijke ritme van het leven en te ervaren dat de levensstroom door je heen stroomt als een rivier door zijn bedding. Wanneer onze aandacht volledig opgaat in de tastbare wereld en we vanuit een ingebeelde persoonlijkheid (de verhalen die we geloven over onszelf en het leven) de levensstroom proberen te manipuleren door eraan¬†te hechten, verzetten, duwen en trekken,¬†dan kan het natuurlijke ritme van het leven, de flow of life, niet meer vrijuit stromen.¬†Het maakt¬†dat ieder zaadje fijn¬†dat besloten ligt in de natuurlijke golf van pijn, niet tot volle¬†ontplooiing kan komen waardoor er een verwrongen of verkrampte golf kan ontstaan en waardoor de golf van pijn vreselijk lang uitgerekt, herhaalt of in stand gehouden kan worden. Het is dan verworden tot een pijnlijk aftreksel van wat de natuur in potentie in zich draagt. Wanneer we de levensflow echter door ons heen laten stromen, zoals het van nature stroomt, kan¬†de flower of life in ons tot volle bloei komen.

Mijn verhaal
Zowel pijn als fijn zijn niet persoonlijk. Wanneer je dit begint te beseffen stroomt het leven steeds moeitelozer door je heen en kan de flower of life zich ontvouwen. Zoals je wellicht weet was ik lange tijd¬†nogal gehecht aan een persoonlijkheid die was geweven rondom aannames¬†van ‘iets niet kunnen’ en ‘niet goed genoeg zijn’. Toen deze verhalen begonnen op te lossen bleek er zoveel meer mogelijk dan ik had durven dromen. Iedere keer dat ik iets ondernam wat in tegenspraak was met het script van mijn persoonlijkheid, dan schoot ik tijdelijk in een kramp.¬†De flow of life stroomde namelijk naar steeds meer zichtbaar worden.¬†En iedere keer dat ik¬†wat meer zichtbaar werd, schoten mijn lichaam en geest¬†in een¬†kramp. Soms was dit heel kort en soms, zoals¬†de afgelopen weken, duurde dit wat langer.¬†Het begon ermee toen ik mijn woorden voor het eerst deelde via mijn website, deze mails en het boek dat ik schreef. Wat vond ik dat spannend. Toen was mijn stem te horen via YouTube zodat mensen, die niet bij de meditatieve bijeenkomsten aanwezig konden zijn, de meditaties konden volgen. Ik had destijds een week lang keelpijn, zo spannend vond ik het. Het mijzelf laten ‘zien’¬†activeerde¬†op die momenten¬†mijn overlevingsinstincten, overtuigingen en gewoontepatronen. GEVAAR! Het waren de momenten dat ik¬†het meditatief onderzoek met de Vragen naar Vrijheid onderzocht, zodat mijn bewustzijn kon verdiepen en er speelruimte vrijkwam.

En toen werd ik een aantal weken geleden uitgenodigd om een workshop te verzorgen voor het online festival ‘gelukkig van binnenuit’. Ik voelde direct een blije¬†‘Ja’ in mijn hart maar mijn lichaam reageerde¬†onmiddellijk met ‘HELP wat gaat ze nou doen!’. Het zou namelijk betekenen dat ik¬†zichtbaar in beeld zou zijn. Binnen een paar minuten zat mijn lichaam helemaal vast. Mijn nek en schouders zaten op slot en ik had het gevoel dat ik geen kant meer op kon. Wat ook zo was. Er was maar 1 kant die ik op kon en dat was richting mijn hart. Dank je leven en dank je lieve vrienden die me hierbij hielpen! Ik onderzocht de pijn en kramp met de Vragen naar Vrijheid¬†en belandde¬†weer in de armen van het leven. ‘Ahhhh, het is helemaal niet persoonlijk!’ Het is. De beelden en overtuigingen die langskwamen hadden te maken met het idee dat ik¬†mijn hoofd boven het maaiveld uit zou¬†steken en de angst dat¬†het mij de kop kon kosten.¬†Er kwamen beelden op van¬†‘mij’ bij een schavot.¬†Ik heb die beelden wel eens eerder voorbij zien flitsen. En of het nu werkelijk¬†heeft plaatsgevonden of dat de beelden bijvoorbeeld uit het collectief onbewuste komen, het was een verhaal dat ik diep van binnen nog geloofde. Het bleek helend om de beelden¬†(opnieuw) te zien, de angst¬†onder ogen te komen en de verhalen eromheen te doorzien. Toen ik mijn hart die avond uitstortte bij vriendinnen en vertelde hoe verkrampt ik was, vroegen ze me¬†wat ik in mijn hart voelde. … Daar was vrede en stilte. Opeens ‘was ik er weer’ en¬†was mijn defensie gesmolten. ¬†Jemig, ik had echt weer geloofd dat ik¬†een persoon was. En mijn hemel, wat is het zwaar om als een persoon te leven! Dit gedichtje schreef ik vlak nadat ik weer gesmolten was:

Troost

Keer terug naar je hart.
Wanneer je je eenzaam voelt,
of verkrampt en samengetrokken
tot een denkbeeldige persoon.

Weet, het is niet echt.
Echt niet.
Dat denk je alleen maar.
En daardoor lijkt het zo echt.
Zo echt.

Smelt in je hart.
Laat je tranen maar los.
In je hart is het stil.
Stille liefde.
Het is er voor je.
Altijd.

Vrede is er altijd en je ervaart het zodra je¬†ogen niet meer vanuit¬†verhalen¬†kijken maar vanuit je hart. Ik kwam mijn angst om te falen en afgewezen te worden onder ogen en realiseerde me opnieuw dat er geen ‘ik’ is die kan falen of afgewezen kan worden. Het is slechts een verhaal terwijl het leven zichzelf leeft door mij heen. Falen, ergens goed of niet goed in zijn, is niet persoonlijk. Het leven drukt zich gewoon uit zoals het zich wil uitdrukken. Meer is het niet. En de vrijheid en vreugde is om dit te ervaren zonder het opnieuw vanuit een nieuw verhaal vast te grijpen. De ochtend dat we de¬†begeleide meditatie opnamen, leek het eerst of alles ‘mis liep’. Mijn dochter bleek ziek en bleef bij mij thuis. Het programma dat nodig was voor de opname kreeg ik niet aan de praat en¬†het leek erop dat de opname niet door kon gaan. Maar gelukkig was ik al gesmolten en verbleef ik in mijn hart zodat ik wist dat wat er ook gebeurde, het goed was zoals het was. Een goede vriend die me hielp door mee te mediteren bleef rustig en moedigde me aan en Luz van de Schoot, de organisatrice van¬†het festival ‘gelukkig van binnenuit’, hielp me om het programma toch aan de praat te krijgen.¬†Mijn dochter ging boven via uitzending gemist naar boer zoekt vrouw kijken en het lukte, we konden de meditatie opnemen!

Pijn en fijn
En zo kon het zaad van fijn te midden van de pijn van zere schouders en nek uitgroeien tot een¬†flow(er) van fijn. Fijn; een begeleide meditatie waaraan je straks tijdens het festival mee kunt doen. En deze golf fijn draagt natuurlijk¬†alweer het zaadje ‘pijn’ in zich en zal ineen vallen. Ieder ineen vallen (wat een prachtig woord! Ineen.) van een golf draagt de belofte in zich van de ruimte waarin, waaruit en waarals het ontstaat. En het ineenvallen van de ene vorm biedt ruimte voor een nieuwe vorm om te ontstaan. Levend in en vanuit de ruimte van je hart zal je merken dat vrede groeit en dat deze vrede de golven met zijn zachte licht doordrenkt en dat de golven ermee resoneren. De begeleide meditatie die we¬†hebben opgenomen¬†voor het festival is te bekijken door je aan te¬†melden voor het festival ‘gelukkig van binnenuit’. Bekende sprekers geven er workshops en interviews zoals Jan Geurtz en Lisette Thooft.¬†De¬†workshop die ik geef¬†is maandag 8 mei om tien uur. Kijk hier voor het hele programma en voor je gratis kaartje>> In de begeleide meditatie die ik geef, neem ik je mee je hart in waar vrede is, altijd.

Een fijne maand gewenst!

Liefs,

Linda

Soevereiniteit

Beste lezer,

Soevereiniteit…
Ik vind het een mooi woord, vol betekenis. Wanneer je dit woord als het ware door je heen laat gaan als het proeven van een goede wijn. Wat proef je dan bij dit woord?
De betekenis van dit woord kan een krachtige impuls geven voor je spiritueel ontwaken omdat het je op je eigen benen zet, in jezelf. Het wijst je ernaar dat de bron van vreugde en geluk in je hart ligt. En dat je ondanks menselijke verlangens naar waardering, erbij willen horen en veiligheid, je bereid bent om te kiezen voor alleen zijn, jouw pad te gaan. Dat je nee durft te zeggen tegen afslagen die je af zouden leiden van jouw pad, jouw zijn. Ook al zien de afslagen er nog zo verleidelijk of vertrouwd uit.

Elastiek
De soevereiniteit waar ik op doel is niet iets nobels en ook niet iets om na te streven. Het is gewoon iets dat in je groeit wanneer je steeds meer afstemt en trouw bent aan je hart. Het is of er een elastiek¬†verbonden is met je hart die je weer terug trekt wanneer je¬†te ver¬†afdwaalt. En de rekbaarheid van dit elastiek neemt af naar mate je meer verblijft in je hart.¬†Blijven trekken aan dit elastiek doet gewoonweg teveel pijn en weegt niet op tegen¬†tijdelijke korte termijn voordelen zoals¬†hopen aardig gevonden te¬†worden, waardering te¬†krijgen, erbij te horen, voldoende inkomen te verdienen, veilig (denken te) zijn…

Bibberend en twijfelend
Zoals je weet ben ik de afgelopen jaren steeds meer gaan ‘kiezen’ voor mijn hart en het ‘Ja’ dat ik daar voel. En met een sensitief lichaam dat weinig trek heeft in veel prikkels betekent dat, dat¬†ik regelmatig nee als antwoord geef wanneer ik uitgenodigd wordt voor feestjes, bijeenkomsten en dergelijken, zodat ik kan verblijven in ‘Ja’. Ook op werkgebied¬†sloeg ik soms een aanbod of uitnodiging af en¬†volgde ik waar mijn hart me toe uitnodigde. Meestal was dat om te verblijven in stilte en¬†deze stilte met mensen te delen.¬†En hoewel dit goed voelde, kwamen er regelmatig gedachten voorbij die me probeerde wijs te maken dat ik gek geworden was, van het padje af was. Dat ik niet alleen mijzelf, maar ook ons gezin tot armoede zou brengen. Wie duikt er nou de stilte¬†in terwijl er brood op de plank moet komen! Soms golfde de angst en twijfel door me heen. Wat nu als de gedachten waar blijken te zijn? Desondanks bleef ik afstemmen op mijn hart waar het volkomen¬†stil was.

Manipulatie
Je hart is vrij en zonder twijfel. Dus bij twijfel is dit de place to be! Aarden en ontspannen in de ruimte van je hart, ofwel in de stilte van jezelf, helpt je om met ogen van helderheid naar de situatie te kijken. Je hart is immers¬†ongevoelig voor manipulatie terwijl je persoonlijkheid daar juist hypergevoelig voor is. Zowel voor manipulatie van jezelf als van anderen. Stemmetjes die je proberen te verleiden met: ‘Ah, toe nou. Deze ene keer kun je wel toegeven. Dat is helemaal niet erg.’ Of: ‘Joh, als je nu dit doet dan …(droom/ ideaal scenario).’ Of wat dwingender: ‘Als je dit niet doet dan…(angst en doem scenario).’ Wanneer de persoonlijkheid nog grotendeels aan het roer van je leven staat dan draait vrijwel alles om het veilig stellen en vergroten van je (eigen-) belangen. Dit is geen veroordeling! Het is gewoon hoe de persoonlijkheid werkt. Je kunt om je heen kijken om te zien waartoe dit leidt, hoe begrijpelijk het ook is.

De reis van je hart
Dat het volgen van je hart¬†consequenties heeft voor wat betreft de keuzes die je maakt, is niet iets dat iedereen beseft wanneer hij aan de reis van zijn hart begint. Ik besefte het in ieder geval niet en werd het me¬†pas¬†bewust toen ik al ruim op weg was. Langzaam drongen de¬†implicaties van het volgen van mijn hart tot me door. Ik ontdekte dat rusten in de ‘Ja’ van mijn hart ook betekent dat ik nee gebruik om daarin te kunnen verblijven. En mijn hemel, wat was en ben ik soms¬†bang voor de gevolgen daarvan. Soms begrijp ik niet waarom ik ergens nee bij voel. Dan¬†vind ik de mensen die me een vraag stellen leuk en is het gewoon een ontzettend leuke en fijne uitnodiging.¬†En toch zegt mijn hart heel duidelijk en¬†rustig nee. Daarnaast legde een innerlijke nee soms ook¬†een diepe innerlijke angst bloot voor de grootste¬†nee van het leven. Namelijk de angst dat het leven mij nee (vuistslag van het leven/ pijn) kan geven, juist wanneer ik me ontspan en me overgeef aan ‘Ja’. Gelukkig leerde¬†het leven me hoe ik alles wat ik hier nog over geloofde kon onderzoeken op werkelijkheid. Zodat ‘onnodige’ pijn door het herhalen van conditioneringen op kon lossen en er¬†meer speelruimte overbleef. Een proces van eindeloze verdieping.

Bevrijding
Want het tegenovergestelde van waar je bang voor bent kan natuurlijk ook gebeuren! Wanneer je stopt met het geloven van gedachten over het leven of jezelf, geef je het leven de kans om je te¬†verrassen. In plaats van de doem- of ideale scenario’s van je hoofd, kan het leven je verassen met de vreugde van leven vanuit¬†je hart! Kun je je voorstellen hoe dit zich weerspiegelt in je lichaam en leven?! Mijn hoofd kan dat nog steeds niet bevatten en kan het alleen maar aanschouwen als een mystiek en vreugdevol¬†wonder. Er is iedere dag brood op de plank en rusten in stilte blijkt niet alleen mij vreugde en bevrijding te schenken maar ook anderen wanneer ik het deel. En wat is het prachtig dat juist de oude wereld, de wereld van pijnlijke conditioneringen de voedingsbodem blijkt voor het tot bloei komen van nieuwe loten die zich¬†fris en groen¬†boven de aarde uitsteken. Zonder de nee’s zou ik ‘Ja’ niet hebben ontdekt.
De omstandigheden zoals ze zijn, de aarde, zon, de maan, de wind en de regen zorgen als ouders voor de jonge loten. En zelfs een storm blijkt soms van onschatbare waarde. Alle elementen voorzien de loten steeds op het juiste moment van voeding en de juiste omstandigheden zodat ze uit kunnen groeien tot krachtige en stralende planten, bloemen, bomen en struiken. Met ieder zijn unieke bijdrage aan de wereld om hem heen.

Jij bent zo’n prachtige vrucht en bloem. Ik wens je toe dat je huidige omstandigheden de voedingsbodem mogen zijn om in te groeien. Deze mail is van dezelfde aard als de aarde, regen, zon, maan en wind en ik hoop dat het je mag voeden met inspiratie.
Zorg goed voor jezelf!

Liefs,

Linda

Stilte

Beste lezer,

Hoewel ik meditatieve bijeenkomsten begeleid, ben ik zelf eigenlijk helemaal niet zo van het mediteren. Dat wil zeggen, van het verplicht een aantal minuten stil zitten. Want wat gebeurt er in deze minuten van verplicht stilzitten? Voordat ik met deze woorden voor misverstanden zorg wil ik het graag toelichten. Want ik kan je het tot rust komen in de stilte van zijn natuurlijk wel van harte aanraden. Het is natuurlijk ook maar net wat je onder meditatie verstaat.

Iets proberen te bereiken
Van veel mensen weet ik dat ze hun meditatietijd vullen met het bereiken van bijvoorbeeld ontspanning of stilte. Ik hoor verhalen over hoe de stilte gevuld is met allemaal gedachten-treinen, met vechten tegen bepaalde gedachten en gevoelens of het focussen van de aandacht op de ademhaling of een mantra en dergelijke (om een stille geest of heling of wat ook te bewerkstelligen). Jaren heb ik op deze manier gemediteerd. Hoewel het op deze manier mediteren van alles op kan leveren besteed ik mijn tijd nu liever anders. Desondanks hou ik van stilte, zijn grote delen van mijn dag ermee gevuld en kan ik je het verblijven in stilte ook van harte aanbevelen. Dit lijkt paradoxaal, laat het me toelichten.

De stem van je hart
In stilte kan de stem van je hart weer hoorbaar worden.
In stilte kun je de meest wezenlijke vragen in je hart leggen en is het mogelijk ontvankelijk te zijn voor antwoorden. Wat je bidden zou kunnen noemen.
En in stilte is het mogelijk om niet alleen antwoord te krijgen op de meest wezenlijke vragen die er zijn, maar deze ook te ervaren en belichamen. Zoals op de meest wezenlijke vraag die er is: Wie ben ik?
Uiterlijke stilte kan resoneren met de stilte die je in wezen bent. 
‘Maar dit is toch mediteren?’ Kan ik me voorstellen dat je nu denkt?

Stoppen met investeren in de doener
Het verblijven in stilte, waar ik hier op doel, is¬†geen beoefening en geen manier om iets te bereiken. Zodra je mediteert om iets te bereiken, hoe subtiel ook, dan leidt¬†dat je alleen maar verder van jezelf vandaan. Stilte licht juist vanzelf op als je natuur¬†zodra je stopt met iets proberen te bereiken en zodra je stopt met het identificeren met ‘de doener’. Je ontspant en opent¬†in dit moment juist doordat je gestopt bent met ontspannen als doel te maken. Om af te dalen in de stilte van jezelf hoeven de omstandigheden namelijk niet stil of ontspannen te zijn en hoef je ook geen ‘leeg’ hoofd te hebben. Wat een last kan er van je af vallen wanneer je de doener¬†onderzoekt en doorziet!¬†Wanneer je niet meer hoeft te vechten tegen gedachten en gevoelens. Want¬†wat is het zwaar om te geloven dat je een ‘ik’ bent in een¬†potentieel onveilige wereld.¬†Steeds maar je best doen om je staande te houden. Steeds maar op je hoede zijn. Steeds maar naar het volgende moment op weg zijn en iets proberen te bereiken.

Toestaan dat het leven je liefheeft
Terwijl het leven je zo liefheeft en naar jou toekomt. Het leven reikt op dit moment naar je uit, als je het wilt en kunt opmerken. En als je bereid bent om je verwachtingen over hoe dat eruit ziet los te laten. Want vooral wanneer we gewend zijn om via de doener te leven, is ons leven gevuld met aannames, verwachtingen en overtuigingen over hoe het leven is en hoort te zijn. De uitnodiging is om al deze aannames, verwachtingen en overtuigingen in je hart te leggen en daar te onderzoeken op werkelijkheidsgehalte. En het mooie is dat dit onderzoeken niet plaatsvindt op de manier zoals je dat gewend was, door iets te doen. Het is juist een stoppen met doen en het opmerken van je zijn. Dat is wat stilte bloot kan leggen. Alle antwoorden en vervulling liggen in deze stilte, in jouzelf.

Van agressie naar ontvankelijkheid
Door te stoppen met volautomatisch opgaan in doen, kun je opmerken dat de stilte jou doet en dat je er eindeloos in af kunt dalen. Aan de buitenkant is de stilte gevuld met de wereld van het persoonlijke. Met je lichaam, geschiedenis, relaties en bezigheden. Hoe meer je echter afdaalt in stilte, hoe minder ik er overblijft. Woorden, geschiedenis en verhalen zijn hier betekenisloos. Dit is een mysterie wat zowel jouw essentie als de essentie van alles is. Dit is wie je werkelijk bent en alles komt hieruit voort. En toch kun je het niet sturen en heb je er geen zeggenschap over. Hier is immers geen je. Hier is zijn. En hier worden alle verhalen die gesponnen zijn rondom een niet bestaande ik versus de wereld blootgelegd en doorzien.

Een sprong in vertrouwen
Verblijvend in stilte, te midden van de drukte van het dagelijks leven, is het mogelijk om op een bepaalde manier moeiteloos te zijn. Om geaard te zijn in dit moment. Het is in dit moment¬†niet nodig om jezelf te splitsen in een persoon die je toch niet bent. En wanneer dit toch plaatsvindt, omdat de gewoonten nog stevig verankert liggen in je lichaam, geest en ziel, dan is de uitnodiging van je hart om hiermee te zijn. Zonder agenda, zonder verwachting en zonder het te veranderen. Omdat zodra je dat zou doen, je weer investeert in een niet bestaande doener. Dus is de uitnodiging om er ‘enkel’ mee zijn en te vertrouwen in de helende intelligentie en kracht van aanwezigheid zelf. Voor de persoonlijkheid voelt dat als het leggen van je leven in de waagschaal. En in zekere zin is dat natuurlijk ook zo. Want er zijn geen garanties en je zult niet worden gevrijwaard van menselijke pijn en ongemak. Maar je hart, wat vertelt je hart je?
Stilte?
Vertrouwen?
Een diep weten dat het goed is zoals het is?

Ik wens je een hele fijne maand en een herkennen van je innerlijke stilte,

Linda

Zijn met wat is

Beste lezer,

Of je nu wel of niets hebt met spiritueel ontwaken en verlichting, de meeste mensen zijn het er over eens dat het voor bewust leven nodig is om te zijn met wat (er) is. Je hoort, ziet en leest het overal. Mij verbaast en verwondert het me iedere keer weer hoe immens krachtig het is om werkelijk aanwezig te zijn in dit moment. En hoe eigenlijk alle spirituele lessen hierop terug te voeren zijn.

Het natuurlijke getij
Vertrouwen in je natuur is ook vertrouwen in het natuurlijk getij van het leven dat door je heen spoelt. Ook dat is¬†Bewustzijn/ Brahman/ God. De ups en downs, geboorte en dood. Het kan een uitdaging zijn om dit getij niet persoonlijk te maken en om de verhalen erover niet¬†te¬†geloven. Je herkent vast wel dat¬†een periode van creativiteit¬†vaak zijn oorsprong vindt¬†in een periode van nietsheid. En dat een bruisende periode weer plaatsmaakt voor een saaie periode waarin weinig lijkt te gebeuren. Wij als mensen¬†kunnen¬†niet altijd de diepere betekenis van deze bewegingen, van dat wat er is,¬†zien. Dat kan ons angstig maken, want stel dat het dit keer niet¬†‘goed’ komt of beter wordt? Hoe meer we leven vanuit ons hart, hoe meer vertrouwen in Bewustzijn groeit en we erin ontspannen.

Jouw roerloze, stille en onverstoorbare aanwezigheid
De liefde en het vertrouwen die je natuur vormen, zijn in hun aard moeiteloos. Het is en het biedt ruimte aan alles wat erin verschijnt. Daarin ontspannen opent je en doordrenkt je lichaam en geest zodat ook je handelen vanuit deze moeiteloosheid¬†ontstaat. Je lichaam is dan als het ware een ontvangst- en vertaalstation voor jouw kloppend hart en het kloppend hart van het universum. Wanneer de aandacht echter nog grotendeels opgaat in de persoonlijkheid, zoals bij de meeste mensen het geval is, dan vraagt¬†het afdalen en verblijven in je natuur wel degelijk moeite. Het vraagt namelijk van je om de uitgaande beweging van het¬†weg van jezelf (willen) gaan niet meer volautomatisch¬†te volgen. En ook al is die uitgaande beweging er eentje van ploeteren en uiteindelijk niet fijn, toch kan het¬†in eerste instantie flink wat kracht vragen om te blijven waar je bent. Het vraagt van je om je conditioneringen, gebaseerd op diepe angsten, onder ogen te komen en daarmee te zijn. Dus om, ook wanneer instinctieve reacties in je¬†opkomen en die in je gillen: ‘Ga weg! Weg hier vandaan! Weg, weg, weg hier!’,¬†te blijven waar¬†je bent en met deze gillende beweging te zijn.

Onder ogen komen wat er is
De mensen die ik ken die ook het pad bewandelen van trouw zijn aan hun hart, en de weg naar binnen, hebben ieder zo hun eigen manier gevonden om te zijn met wat er is. Ze zijn vaak als glasheldere spiegels, zonder dat ze daar iets voor doen. Ik heb gemerkt dat alleen al hun aanwezigheid me helpt om zelf ook meer aanwezig te zijn (met wat er is).

Het klinkt prachtig ‘zijn met wat is’. Toch weet ik van deze mensen en ook uit¬†eigen ervaring dat openen voor wat is, niet altijd eenvoudig is. Vooral wanneer er pijnlijke of onprettige gevoelens zijn en een instinctieve reactie om erbij weg te gaan opkomt. Ik¬†merkte laatst dat subtiele spanning zich in mijn lichaam opbouwde. Ik had geen idee wat er aan de hand was. Tot ik met een vriendin aan de telefoon sprak, ik vertelde over¬†de spanning¬†en ze me vroeg of ik er al ruimte voor had gemaakt? Ehhhh… jeetje. Opeens werd ik me bewust dat ik de strijd was aangegaan met de spanning en dat ik¬†het niet had willen aanvaarden. Wat kan er een strijd aan vooraf gaan, om uiteindelijk te zijn met wat er is! Uiteindelijk merk je dat de spanning niet eens meer torenhoog hoeft te zijn, om toch al te storen. Zelfs de meest subtiele vorm van spanning, door een verzet tegen wat is, is op den duur onverdraaglijk pijnlijk en stuwt je op die manier naar overgave. Je wordt als het ware steeds fijngevoeliger voor verstoringen, zodat je opmerkt wanneer de situatie voor jou niet meer klopt.

In je stille natuur blijven terwijl een storm door je heen raast
Erbij blijven door de inhoud van gillende, fluisterende, smekende of dreigende gedachten niet meer volautomatisch te geloven.
Erbij blijven als je lichaam opeens een eigen taal lijkt te spreken en zich nogal heftig uitdrukt met trillen, hartkloppingen, zweten of pijn.
Erbij blijven zonder dat je weet wat de uitkomst zal zijn omdat het niet om een uitkomst gaat, maar om er nu volledig zijn. Iedere bedachte uitkomst ligt immers niet in dit moment. Het is de uitgaande beweging naar een verbeelde toekomst of een herinnerd verleden. Maar dat brengt je niet naar je hart, naar liefde. Alleen openen in dit moment, zijn met wat is, brengt je in je hart.

Liefde
Zodra je opent voor wat is kun je opmerken dat wat is, niet hetzelfde is als wat je denkt dat het is. Het opent je voor wat er werkelijk is en schijnt haarscherp op alle verhalen die je daarover bent gaan geloven en die je weerspiegelt ziet. Zodat ze doorzien kunnen worden en kunnen oplossen. Dit doorzien vindt echter niet plaats vanuit het denken maar vanuit en in je hart. Waar ieder verhaal volkomen aanvaard is. En waar het ook volkomen helder is dat ieder verhaal geboren is uit liefde. Weliswaar vervormde en vaak schadelijke liefde, als we het volautomatisch geloven en volgen, maar desondanks liefde. En alleen in liefde kan het verhaal en de erbij horende gevoelens weer ontspannen en oplossen. Toen de vriendin, waar ik zojuist over schreef, me vroeg of ik ruimte had gemaakt voor de spanning en ik de spanning daardoor echt voelde wist ik ook waar het uit voort was gekomen. Zonder dat ik erover na hoefde te denken. Liefde stroomde naar de spanning en naar de verhalen eronder. Echt zijn, opent je voor wat is. Het is als een poort naar je roerloze en stille aanwezigheid waarin het getij van je leven als een heldere bron opwelt.

Vrij en onbegrensd
Zijn met wat er is, is een uitnodiging om af te dalen in dit moment. Zonder houvast. En wat is het fijn om de verhalen te doorzien als je bedenkt dat zoveel verhalen zijn gebaseerd op angst!
Ieder verhaal dat oplost, omdat we aankomen en verblijven in wat (nu) is, maakt ruimte voor liefde. De buitenste rand van bewustzijn, de tastbare wereld, valt naadloos samen met de binnenste rand van bewustzijn, roerloze en onvoorwaardelijke aanwezigheid. En hoewel daar allerlei ervaringen doorheen spoelen, merk je dat het nu gemakkelijker is voor gedachten, gevoelens en ervaringen die resoneren met onvoorwaardelijke liefde om op te rijzen. Grenzen stellen, je hart volgen en goed zorgen voor jezelf (en je omgeving) zijn hier een natuurlijk uitvloeisel van. En tegelijkertijd zul je merken dat, hoewel wonderen en ervaringen die resoneren met je hart toenemen, het natuurlijke getij gewoon door je heen blijft spoelen. En iedere keer opnieuw wordt je uitgenodigd daarmee te zijn zonder je er in te verliezen, ermee te identificeren of tegen te verzetten. Zodat wat er werkelijk is zich voor je opent.

Mocht je het fijn vinden om een begeleide meditatie te beluisteren die hierbij aansluit dan kun je die hier vinden. (Het is de tweede meditatie van woensdag 18-01-2017.)

Warme groet,

Linda Rood

Vertrouwen

Beste lezer,

Soms noem ik onze grond-natuur onvoorwaardelijke liefde. In deze inspiratiemail noem ik het vertrouwen. Wanneer je steeds meer ontspant in je natuur dan groeit vertrouwen. Een vertrouwen waarin ook angst, pijn, wantrouwen en alle andere golven van het leven kunnen oprijzen. Maar wat is het een verschil wanneer angst door vertrouwen spoelt! Met andere woorden: wanneer je je niet meer identificeert met de golf maar ervaart dat de golf onderdeel is van de zee. Met ieder verhaal rondom het¬†‘ik’ dat oplost, komt vertrouwen meer vrij te liggen.

Jezus Christus belichaamt het Ja
Vorige maand kreeg ik van een vriendin op mijn verjaardag een dagelijks Bijbelcitaat. Het luidde: Jezus Christus belichaamt het Ja. Ik vond het zo gaaf, op mijn verjaardag nog wel!
Het is deze Ja, waar ik met vertrouwen op doel. Het leven van Jezus was een belichaming van Ja. Ja voor wie hij¬†ten diepste was en is:¬†Christus-bewustzijn, Leven, de zoon van God… wat voor naam je er ook aan geeft. Een Ja die alle menselijke aspecten omvat, ook de ja en nee van het dagelijks leven, ook vreugde en verdriet. We zijn allemaal kinderen van God, van het Leven. En wanneer in¬†je hart Ja zingt en dit het lichtpunt is van je reis, brandt deze Ja alle nee’s die er nog in je liggen op, als een heilig vuur. (En natuurlijk zingt in jouw hart Ja. Anders las je deze mail nu niet.)¬†De oude wereld: de wereld van verdeeldheid, machtsstrijd en geweld spiegelt de nee’s die nog in ons liggen en helpt ons op die manier te helen. Omdat we tot in onze haarvaten voelen dat we niet meer op die manier in verdeeldheid willen leven. We’ve been there, done that. En het is klaar. Door meer en meer af te dalen in vertrouwen, komen de nee’s die¬†nog in ons liggen¬†steeds gemakkelijker aan het licht om te worden bevrijd en geheeld.¬†Om op die manier ruimte te maken voor een wereld die¬†oprijst uit vertrouwen, zodat ons leven een belichaming is van Ja. Een utopie? Het antwoord kunnen we alleen ontdekken door het te onderzoeken en het een kans te geven.

Heling
Vertrouwen maakt je lichaam en geest zacht, ontspant en opent je voor natuurlijke heling en ontplooiing. Wanneer je in omstandigheden verkeerd die oude angsten en pijn losmaken dan is de uitnodiging om ruimte te maken voor, en af te dalen in je natuur. Je zult merken dat je daarmee ook afdaalt in vertrouwen. Ook wanneer je dit aan de buitenste rand van bewustzijn, de tastbare wereld, niet voelt wanneer er bijvoorbeeld pijn of angst door je heen golft. Wanneer de omstandigheden in je leven oude overtuigingen en aannames weerspiegelen (oude pijn) is het een flinke uitdaging om te blijven gronden in je natuur en dus in vertrouwen. Toch is dat precies wat je doet, wanneer je je aannames en overtuigingen op waarheid durft te onderzoeken. Vraag jezelf af wat je weerspiegelt ziet in je leven en wat je daar nog over gelooft?

Toetssteen?
Maak de weerspiegeling die je ziet echter niet de toetssteen van vertrouwen. Omdat zodra je vertrouwen buiten jezelf zoekt,¬†je zult merken¬†dat je op een subtiele of minder subtiele manier verkrampt.¬†Je hecht dan aan, of verzet je tegen dat¬†wat is. Vaak stellen we allerlei voorwaarden: ‘Ik durf te vertrouwen en me te ontspannen, wanneer ik eerst….(voldoende geld heb, een partner, werk, leuke¬†vrienden enz.)’. Terwijl¬†in wat er ook in je leven speelt, je kunt openen en smelten in je zijns-grond van vertrouwen.¬†Vergeet niet dat¬†verlichte zielen als Jezus en¬†Boeddha ook¬†flink door de duivel en Mara werden uitgedaagd en verleid¬†om vertrouwen te verlaten. En juist doordat ze dit weerstonden realiseerden ze hun ware natuur.
Het leven vraagt je of je bereid bent om te kiezen voor vertrouwen, ook wanneer dat zich niet weerspiegelt in je levensomstandigheden. Pas in tweede instantie zul je merken dat vertrouwen zich in en om je heen gaat weerspiegelen. Soms kan dat echter best een poos duren en dan is het belangrijk dat je weet dat het licht van vertrouwen niet om je heen te vinden is, maar in je hart.

Stil in jou
Met het wegvallen van de verhalen wordt het steeds stiller en eenvoudiger in je. De complexiteit maakt ruimte voor de eenvoud van het zich ontvouwend leven. Omdat er geen of minder een ik-persoon is (de verhalen) die zich druk hoeft te maken over het leven of zich zorgen hoeft te maken. Er is slechts wat er is. Ook wanneer er mist is, pijn, verdriet, een gebroken hart….
De een-voud is er, zodra je je laat zakken in vertrouwen, de grond van je leven.

Goede voornemens?

Doe geen moeite om jezelf te verbeteren!

Alle zogenaamde zelf verbetering, vanuit wilskracht, is van korte duur.
Ontspan in je natuur.
Voel dat alles, het hele spel, in jou verschijnt.
Het is niet persoonlijk en alle moeite die je hebt met jezelf (of anderen),
komen juist voort uit het persoonlijk maken.

Je bent volmaakt en heel en het is slechts het spel dat we als imperfect bestempelen.
Iets wat je overigens alleen maar vanuit het spel zelf kunt doen.
Voel en daal af in je ware natuur,
zodat je van hieruit, met ogen van liefde, naar je zogenaamde imperfecties kunt kijken.

Vertrouw in je natuur en weet dat deze geen fouten maakt.
Je zult merken dat hoe meer je ontspant in dit vertrouwen, ook wanneer het spel zich ontvouwt als angst, pijn en wantrouwen, dat het spel uitlijnt met je natuur.
Moeiteloos.

Warme groet,

Linda Rood