Latest Posts

Jezelf tegenkomen

Lieve lezer,

Jezelf tegenkomen… Nou ik kwam mijzelf behoorlijk tegen de afgelopen maand en dan vooral oude patronen, twijfels, angsten en pijn. Ik had de indruk dat het hele universum samenspande om dit in mij naar boven te halen. Ik zag het niet alleen bij mijzelf gebeuren. Vooral de wat gevoeligere mensen om mij heen leken door vergelijkbare processen te gaan waarbij oude patronen, rode draden, haarscherp zichtbaar werden. Het zijn de uitdagingen die op ons pad komen.

Auw!
Oud zeer en oude patronen kwamen zo hevig in mij naar boven dat ik besloot om even geen belangrijke keuzes te maken en de pijn als het ware uit te zieken. Ik vond dat moeilijk omdat ik er vanuit de patronen juist iets aan wilde doen en ik van nature nogal ongeduldig ben. Ondertussen zorgde de onderliggende pijn en patronen ervoor dat ik aan van alles in mijn leven twijfelde. Het waren bijzondere weken waarin mijn hart me aangaf me volledig over te geven aan de angst, twijfel, pijn en het niet weten wat te doen, zonder daar conclusies aan te verbinden of van daaruit keuzes te maken.

Het zat me mee
De afgelopen jaren was in mij een heel krachtige flow voelbaar, waar ik op kon koersen en aan over kon geven. Als ik die flow volgde dan klopte de situatie en leek het leven mij te overspoelen met de bevestiging dat het ook daadwerkelijk klopte. Het leek soms wel een sprookje zoals de keer dat er een merel door ons huis vloog, over onze hoofden, nadat ik geïnspireerd door onze zoon en dochter, samen met Yvonne Molkenboer en Tanja Timmerman net was begonnen aan het kinderprentenboek over Mees en Konijn. Ik zag het als een bevestiging dat het Leven zijn zegen gaf aan het boek. Dromen kwamen uit. In deze periode waren er natuurlijk wel uitdagingen maar deze duurde meestal relatief kort omdat ik de onderliggende overtuigingen vrij snel doorzag.
Tot de stroom kort na de zomervakantie opeens leek op te drogen en ik afwijzing na afwijzing kreeg. Ik snapte er niets van. Wat wil het leven mij hiermee laten zien? Wat zie ik over het hoofd? Angst die opgerold lag te sluimeren in mijn buik, strekte zich uit en baande zich een weg door mijn lichaam. Het verlamde me en zoals ik eerder al schreef wist ik dat ik vanuit deze situatie geen stappen moest zetten. Ik wist het niet meer, ik wist niet welke kant het leven met me op wilde. Ik voelde geen stroom die ergens naartoe ging. Een week duurt lang wanneer je aan alles twijfelt, wanneer je niet meer weet welke kant uit te gaan. Het hield anderhalve maand aan.

Angst weerspiegelde zich
Wat er gebeurde was dat mijn angst zich in de wereld om mij heen weerspiegelde. Alles leek onder mijn handen uiteen te vallen. Ik wist wel dat het de weerspiegeling was van angst maar ik voelde me er compleet machteloos in. Ik twijfelde aan alles wat ik de afgelopen jaren had geleerd, de ervaring die ik had opgedaan in koersen op mijn hart, de wonderen die daaruit tot bloei waren gekomen en gegroeid. ‘Stel nu dat het toch niet waar is? Dat het leven me nu gaat laten zien dat ik in een sprookje heb geloofd?’ Tegelijkertijd was het rustig en vredig in mijn hart en hoewel angst me influisterde daar toch zeker niet te blijven, er moest immers nu echt iets gebeuren!, was dat toch de meest veilige plek om te verblijven. Wanneer je naar mijn situatie keek vanuit de materiële tastbare wereld dan leek het ontzettend stom dat ik geen stap zette. Onverantwoord misschien zelfs. Anderhalve maand voelde ik geen stroom en was mijn verblijfplaats ‘het niet te weten’ terwijl dingen uiteen bleven vallen om mij heen. Het voelde niet als fijn spiritueel ontwaakt ‘niet weten’, het voelde als compleet donker niet weten. Wat natuurlijk hetzelfde is maar wat de angst volledig inkleurde. Het was gewoon geen hand voor ogen zien. Zo nu en dan onderzocht ik ‘de Vragen naar Vrijheid’. De noodzaak om een stap te zetten in de tastbare wereld werd onontkoombaar maar mijn hart was daarin volkomen duidelijk. ‘Geen stap zetten!’ Pfff.

Als het leven mij een nee geeft,
dan weet ik dat ik iets kan leren.
Als het leven mij nee op nee geeft,
dan weet ik dat de les belangrijk is.

Volg je een stroming of je eigen stroom?
Tot op een middag het kwartje viel. Eerder die week had ik vanuit pure wanhoop een helderziende geraadpleegd. Ze bevestigde wat ik in mijn hart wel wist maar waar angst als een zwarte sluier voor lag. Na dit gesprek ontstond er langzamerhand helderheid in mij tot het kwartje helemaal viel. Doordat de situatie me had opengebroken en ik me daaraan had overgegeven, kon ik aannemen wat het leven me gaf. Opeens was het glashelder. Naast dat het leven me opnieuw had leren loslaten (bevrijdend!) besefte ik dat ik was afgeweken van mijn spoor, wat blijkbaar niet de bedoeling was. Het leven hielp me door een tegenstroom te geven, zodat ik terug kon keren naar mijn eigen spoor, mijn unieke pad. Hoewel het zijspoor heel veel gelijkenissen vertoonde met mijn oorspronkelijke pad, was het tegelijkertijd wezenlijk anders. Het zijspoor draagt de naam – isme. Boeddhisme, Non-dualisme, Soefisme en alle andere stromingen die er zijn. Veel stromingen lijken op mijn stroom en ze komen allemaal bij dezelfde liefde, hetzelfde licht, uit. Hoewel ik vermoed dat de verschillen vooral over taal en het vertalen van de werkelijkheid gaan, is het voor mij blijkbaar toch belangrijk om bij mijn eigen taal te blijven. Omdat ik sterk de neiging heb om andermans taal, zoals de non-duale taal als waarheid te gaan zien, waardoor het zich in mijn hoofd kon vast zetten en het lastig voor mij was om vrij te blijven, de werkelijkheid zelf te onderzoeken, ontdekken en realiseren. Dat zegt niets over non-dualiteit of welke stroming dan ook! En ik wil hiermee ook niet suggereren dat het niet mogelijk is om je eigen stroom te volgen en tegelijkertijd deel te zijn van een stroming. Het zegt iets over hoe ik ermee omging. En hoewel ik ervan geniet om me te laten inspireren door andere bronnen is het voor mij belangrijk om alle ideeën over de werkelijkheid los te laten om zo mijn eigen stroom te kunnen volgen. Ik denk dat het neer komt op de vergelijking die in de zen wordt gemaakt wanneer ze zeggen: als je Boeddha tegenkomt, dood hem. ‘Zen Master Lin Chi spoke thus: ‘If you meet the Buddha, kill the Buddha. If you meet a Patriarch, kill the Patriarch. (Dae Kwang. ‘Kill the Buddha’) Waarmee bedoeld wordt dat het belangrijk is om wat iemand ook zegt of schrijft ;-), hoe verlicht diegene ook is, je het voor jezelf onderzoekt. En wat ik wil benadrukken is dat bij welke groep je eventueel ook hoort, wanneer je het pad van je hart wilt volgen dan is het belangrijk om daar dan ook op te koersen. En dat is zeker niet altijd een gemakkelijk pad. Mijn hart ligt in verlichting en mijn pad is het volgen van mijn hart en andere mensen inspireren en begeleiden bij het volgen van hun hart en vooral de invulling daarvan in het dagelijks leven. Want in het dagelijks leven liggen onze uitdagingen, daar laat het leven ons zien waar we nog sluiten en waar we nog onvrij en ongelukkig zijn.

Wie leeft?
Vanaf het moment dat het kwartje viel, draaide alles om. Ik denk dat in een kwartier tijd de hele energie omdraaide. Ik heb dit vaker meegemaakt en blijf me erover verwonderen hoe dat werkt. Het onmogelijke blijkt mogelijk en wonderen vinden plaats. Het leven maakte me duidelijk dat ik weer op het juiste spoor zat. De mooiste realisatie was opnieuw de ervaring dat ‘ik’ hiervoor niets had kunnen doen. Het was overgave geweest, geduld, vertrouwen in de wijsheid van mijn hart en het me openen voor hulp wat ervoor had gezorgd dat de antwoorden en oplossing zowel door mij heen als via mijn omgeving naar mij toe konden komen. Ik vond het wel grappig dat juist door de ideeën over bijvoorbeeld non-dualiteit los te laten, ik opnieuw uitkwam bij dezelfde realisatie als waar non-dualiteit in geworteld is. Namelijk dat er geen ‘ik’ is die de touwtjes in handen heeft. Ik voelde hoe God, het Leven, Christus-bewustzijn, Boeddha-natuur leeft en zichzelf ontvouwt. De ‘ik’ in mij was juist vertwijfeld geweest, angstig, in de war en af en toe wanhopig. Die had liefde en begrip nodig gehad om uiteindelijk opnieuw op te lossen in het inzicht dat het in werkelijkheid niet echt was.

Waar wortel je in?
Waarom deel ik mijn verhaal van de afgelopen anderhalve maand? Omdat ik weet dat ik niet de enige ben die uitdagingen tegenkomt. Omdat ik weet dat wanneer je het pad van je hart volgt, dit moed van je vraagt en dat het soms een flinke uitdaging is om erop te koersen. Juist omdat je in ‘de oude wereld’ geen bevestiging meer kunt vinden voor jouw pad en de keuzes die je vanuit je hart maakt. Sterker nog, wanneer je daar bevestiging zoekt dan zul je waarschijnlijk juist aan jezelf gaan twijfelen, wanhopen en de moed verliezen. De oude wereld bevestigt immers de oude pijn en patronen in jezelf en zal je proberen te verleiden daar naar terug te keren. En als dat niet werkt zal het angst inzetten, zijn laatste troef. Door je hart te volgen verlaat je de gebaande paden. Je laat ‘de oude wereld’ achter je en stemt af en bouwt aan ‘een nieuwe wereld’. 

Dus waar wortel je in en waar stem je op af?

In januari en februari starten er twee groepen die aansluiten bij het thema van je hart volgen en het bouwen aan een nieuwe wereld. Dit bouwen vindt compleet anders plaats dan wat we gewend zijn vanuit de oude wereld. Het bouwen begint namelijk van binnen, in het begin ogenschijnlijk onzichtbaar. Het echte werk vindt in ons plaats en van daaruit volgen moeiteloos de stappen in de buitenwereld. Want hoewel het lijkt alsof uitdagingen in de buitenwereld liggen, liggen ze in werkelijkheid in jou. Je zult merken dat als ‘jij’ verandert, alles in en om je heen mee verandert. Dit vraagt om te wortelen in zijnskwaliteiten als: vertrouwen, overgave, ‘niet doen’ en geduld. Het vraagt ook inzicht; de moed en het verlangen om de waarheid die het leven je op dat moment aanreikt onder ogen te komen. Daarvoor is het nodig om door de ogenschijnlijke werkelijkheid heen te leren kijken, de werkelijkheid zoals je die geleerd hebt te zien. Meditatief onderzoek is hier een handvat voor zoals The Work van Byron Katie, het meditatief onderzoek met de Vragen naar Vrijheid wat ik ontwikkelde of het mooie werk van Hans Laurentius: Eerste hulp bij onvolwassenheid.
De kracht van de jaargroep is dat je hier mensen ontmoet die kiezen voor het wortelen in de nieuwe aarde, in hartgedragen bewustzijn en dat je elkaar hierbij kan ondersteunen, spiegelen, inspireren en bevestigen. In januari start de achtweekse cursus ‘Leren mediteren’>>. En in februari start de jaargroep ‘Je hart volgen in het dagelijks leven’>>.

Alle liefs en de beste wensen voor 2018!

Linda

 

Mystiek

Lieve lezer,

Spiritueel ontwaken is een blijvend vallen in de onmetelijkheid van je natuur en een blijvend loslaten van houvast en zekerheden. Het is eigenlijk een blijvende les in nederigheid. Je kunt de werkelijkheid niet begrijpen of vasthouden en net als je denkt het wel te begrijpen of ‘er te zijn’ dan zal je merken dat het leven opnieuw van je vraagt om door de knieën te gaan.

Vrije val
Als je hart je tot zich roept en je heeft uitgenodigd om het te volgen en als je ‘Ja’ hebt geantwoord dan begint een reis die een bereidheid vraagt om alles op te geven wat een illusie van houvast geeft. Je hart vraagt van je om in het diepe te springen zonder vangnet. Gelukkig geeft het leven tekens en signalen dat het ‘veilig’ is om te springen, dat liefde daar op je wacht. En dat heb je ook nodig want de kans is vrij groot dat je gewoontepatronen juist ingesteld zijn om te voorkomen dat je een vrije val maakt. Want, …, er zijn duizenden goede redenen te bedenken waarom het verstandiger is om niet te springen. Eigenlijk vraagt liefde je om met haar te versmelten en als haar te zijn: open, vloeiend, ruimte biedend aan de ervaringen die voorbij komen. In werkelijkheid ben je dat ook natuurlijk.

Mystiek
Het leven is een mysterie en het pad van verlichting is pure mystiek. Iedere keer dat zich vaste grond onder je voeten lijkt te vormen, scheurt het leven dat weer van je af. Dat lijkt harteloos maar is pure genade, oneindige liefde. Het hart van Bewustzijn wil niet dat je opnieuw ergens aan hecht en vast komt te zitten. Het wil jou niet gevangen zetten, het wil je bevrijden. Het is pure Liefde dat zich door jou wil laten zien, voelen, horen en leven. Het wil geen ideeën die een illusoire schijnwereld creëren van verdeeldheid, het wil jou. Liefde wil alles doordringen en het wil niet alleen dat je deze liefde ontvangt, het wil ook dat je dit leeft en belichaamt. Het mysterie van wie we werkelijk zijn laat zich niet doorgronden met onze geest. Het laat zich enkel leven, je bent het. Dat vraagt een overgave aan wat is, van waaruit de natuurlijke flow van het leven vrijuit kan stromen. Dit volgen van de natuurlijke flow noem ik het ja-gevoel. Het ja-gevoel is de natuurlijke flow die oprijst uit je hart en die verbonden is met de wijsheid die het hele universum schept. We kunnen erop koersen als op een kompas en het leidt ons feilloos naar heling. Onlosmakelijk verbonden met een ja-gevoel is ook een nee-gevoel. Een nee-gevoel kan een gezonde grens tot uitdrukking brengen maar het kan ook een stroom zijn die oprijst uit ego-patronen; gewoontepatronen en conditioneringen. Het wordt steeds zichtbaarder op aarde waartoe deze patronen leiden. Als je goed in je lichaam voelt dan merk je dat deze patronen spanning veroorzaken, dat het niet goed voelt. Lijden draagt op deze manier de potentie in zich om ons leven te verlichten en karma op te lossen. Het lijden is er niet om ons te pesten, het wil ons bevrijden. Ik zal daar straks wat meer over beschrijven want een nieuwe aarde wil geboren worden!

Het leven draagt je, leeft je, bloeit je en uiteindelijk sterft je.

Sta je het leven toe jou lief te hebben?
Durf je het leven en zijn bron te vertrouwen, eraan over te geven en ermee te versmelten?
Zeg je Ja tegen het leven?
Of krimpt je hart nog ergens samen in een nee, uit angst voor …?
En als er een nee is, kan of durf je deze dan te ontmoeten in je hart? Kun je zien dat het leven die nee weerspiegelt? Wat gebeurt er wanneer je halverwege opgeeft, terugkrabbelt?
Ik heb een aantal keren meegemaakt dat ik bijna wilde opgeven om mijn hart te volgen. Ik kwam op die momenten in pijnstukken terecht en het leek zoveel verstandiger om dat te gaan overleven. Het hele leven leek op deze momenten de pijn en het verhaal dat ik daarover geloofde te bevestigen. Meestal was dat iets in de trant van: Ik kan het niet, het leven is onveilig, het komt niet goed. Ik zag dat dan ook weerspiegelt in mijn levensomstandigheden. Toch was daar altijd een stille resolutie in mijn hart die me aanmoedigde niet op te geven. In mijn geval moedigde mijn hart me aan om op zulke momenten de Vragen naar Vrijheid te onderzoeken, zodat de oorspronkelijke pijn boven water kon komen samen met de overtuiging die de pijn nog bevestigde en in stand hield. Iedere keer dat ik de pijn durfde toe te staan in mijn hart en iedere keer dat een overtuiging sneuvelde, groeide liefde in mijn lichaam en geest, waarna het ook zichtbaar werd in mijn levensomstandigheden. Meestal willen we dat echter graag andersom zien. Willen we dat eerst onze levensomstandigheden veranderen om pas daarna onze overtuigingen los te laten. Maar bij heling werkt het precies andersom en begint de transformatie in je hart, waar je heel bent. Om zich pas daarna in je levensomstandigheden te weerspiegelen. Dat kan een flinke uitdaging zijn en je hebt geen enkele garantie. Het kan dan belangrijk zijn om steun te vinden in helende teksten, Satsang, filmpjes op YouTube, de natuur of ontmoetingen met mensen die dit begrijpen. 

Sta je het Leven toe jou lief te hebben? Of stuiten haar warme stralen tegen gedachten waar nog pijn aan vast zit zoals: ‘Ik ben het eigenlijk niet waard.’. Ik denk dat jouw hart ook wil dat je doorzet, dat je niet voortijdig opgeeft. Dat je de nee’s die mogelijk nog in je liggen onderzoekt. Zodat de nee’s smelten in Ja. Ook wanneer je voor de duizendste keer een nee ontmoet. Belichamen van wat je in je hart weet dat waarheid en liefde is vraagt je om blijvend te openen, daar zit geen einde aan.

Laat je maar raken door het leven.
Naakt en kwetsbaar.
Dat zijn we toch wel.
M
uren bouwen voor je hart.
Beschermt je niet tegen pijn.
Het ketent je er juist aan vast.
De pijn die dit geeft is hard en taai.
Terwijl wanneer het leven je raakt in openheid,
dit vloeiend is en je nog verder opent.
Er blijft niets aan je plakken
en hete tranen spoelen je schoon.

Ik wil graag afsluiten met het benoemen dat openen voor mogelijke pijn die er nu is, iets anders is als gaan wroeten in oud zeer. In het laatste geval ga je pulken aan iets, wat wellicht beter nog bedekt kan blijven. Het kan zijn dat je systeem het nog niet aankan om je daarvoor te openen. Alles heeft een juist tijd en heling voltrekt zich op zijn eigen mysterieuze wijze op het juiste moment. De sterren, planeten, zeeën, mensen en de aarde, alles heeft hierin zijn betekenis en functie. Dat hoef ‘jij’ gelukkig allemaal niet te weten, je mag juist vertrouwen op dit mysterie, er aan overgeven en er ruimte voor bieden.

Mocht je meer willen weten over het meditatief onderzoek met de Vragen naar Vrijheid, individuele begeleiding hierbij of de introductiedag of training om hier zelf mee ‘te werken’, dan kun je op de linkjes klikken. Ik wil je ook graag verwijzen naar het boek ‘Het ja-gevoel’  waarin de Vragen naar Vrijheid beschreven worden, zodat je deze zelf kunt toepassen.

Op YouTube kun je een begeleide mediatie van me vinden die mooi aansluit bij het thema van dit artikel. 

Liefs,

Linda

Kun je van jezelf houden?

Lieve lezer,

Veel mensen geloven negatieve gedachten over ‘zichzelf’. Gedachten over schuld en schaamte, tekortkomingen, angsten en falen die allemaal worden toegedicht aan een zogenaamd zelf. En hoewel het slechts gedachten zijn en niet werkelijkheid, is het toch zo dat zodra we een negatief zelfbeeld optuigen we dit weerspiegelt zien in ons leven, waardoor het onze beleving is. Hetzelfde gaat op voor gedachten die we geloven over de wereld.

De vraag of je van jezelf kunt houden kun je vanuit verschillende perspectieven beantwoorden. Want wie is die zelf waar je wel of niet van houdt? Gaat het hier om de gedachten en gevoelens die je hebt, om de combinatie aan eigenschappen die we onszelf toedichten, onze geschiedenis, de rollen die we vervullen en de leeftijd en het geslacht dat we hebben? Of gaat het om ons ware zelf? En wat is dat dan? Een mooi woord dat wat mij betreft inruilbaar is voor de woorden ‘ware zelf’ is liefde. Deze liefde kan niet van zichzelf houden, omdat het liefde is. Er is hier niets anders dan liefde. Alles verschijnt als en in liefde, er is geen onderscheid.

Twee zelven?
De vraag ‘Hou je van jezelf?’ impliceert bijna of er twee zelven zijn. Jij en jezelf. Eentje die kan houden van en eentje waarvan gehouden kan worden. Maar heb je ooit werkelijk ervaren dat je twee bent? Ik denk het niet. Ik vermoed wel dat je de ervaring kent van opgaan in gedachten en gevoelens, om vanuit deze laag je daarmee te vereenzelvigen. In die laag lijkt het soms of er wel duizenden ikjes zijn die soms ook nog eens volledig tegenstrijdig en innerlijk verdeeld zijn. Wanneer je aandacht hierin opgaat zit je vast in een cirkel waaruit geen ontsnappen mogelijk is. Proberen om in deze laag van jezelf te houden kan alleen door positieve gedachten te geloven (als tegenhanger van negatieve gedachten) en je hebt vast wel gemerkt dat dat alleen tijdelijk soelaas biedt en bovendien wilskracht en moeite kost. Het goede nieuws is dat het niet nodig is om vanuit de laag van gedachten deze situatie op te lossen. Er is namelijk niets dat opgelost hoeft te worden. De gedachten zijn niet het probleem en ook niet gevoelens of ervaringen die in je verschijnen. In feite zijn ze neutraal tenzij je ze een bepaalde lading en macht geeft. Op het moment dat dat gebeurt, merk je dat je aandacht zich vernauwt.

Liefde
De unieke mogelijkheid die we als mens hebben gekregen is dat onze natuur van liefde via ons hart zijn licht werpt op alles waar het mee in aanraking komt. Je noemt dat houden van. Ons lichaam met zijn zintuigen vormt als het ware een poort tussen onze ongevormde natuur en de tastbare wereld. En hoewel je natuur van Liefde niet werkelijk van zichzelf kan houden omdat het onverdeeld is, kan het via je hart wel houden van alles wat in zijn licht verschijnt; je ervaring van de tastbare wereld! Je houdt van iets, iemand, eigenschappen, gedachten, gevoelens, verhalen, een geschiedenis. Wat zo fijn is aan de liefde van onze natuur, is dat het ook vernauwing liefheeft.

(In)spanning loos
Als liefde is wie we zijn en we zijn niet werkelijk twee, dan blijft er alleen liefde over. Hoewel ons denken hier niets mee kan (vanuit het denken zelf) is dit waar verlichting naar verwijst. Het versmelten van dualiteit in liefde. Of juister gezegd: het opmerken dat de werkelijkheid is dat er geen dualiteit is. Het vereist geen enkele inspanning om jezelf te zijn en wat er ook in je verschijnt is moeiteloos aanvaard en geliefd. Dat is ook het geval wanneer je dat niet bewust bent. Het is ten diepste altijd je ervaring, ook als het onbewust is. Dit bewust te zijn is diepgaand vervullend en geeft een ervaring van oceanische liefde. Iedere golf is dezelfde oceaan.

Als liefde is wie we zijn en we zijn niet werkelijk twee,
dan blijft alleen liefde over.

De inspanning die het wel vraagt
Ook al is vrijheid en vrede (bewustzijn) ten diepste altijd onze ervaring toch vraagt het van ons om er bewust in af te dalen. Zodat ons zwaartepunt kan verschuiven van opgaan in de tastbare wereld naar rusten in de ruimtelijkheid en vrijheid van aanwezigheid. Verlichting houdt in dat we ons bewust worden wat in werkelijkheid altijd is. Het houdt in dat we dit niet alleen bewust zijn maar dat we het ook belichamen en leven. En hoewel onze natuur tijdloos is, vindt onze menselijke beleving plaats in tijd en ruimte en daarom kan de belichaming van vrede en vrijheid zich eindeloos verdiepen. Dat vraagt van je om alles wat de vrede en vrijheid nog in de weg lijkt te staan onder ogen te komen. Het leven helpt daarbij door situaties op je pad te brengen die je aandacht nog kunnen kapen en vernauwen. Verlichting is geen paradijselijke toestand waarin niets ons meer kan raken en waarin we verheven zijn boven menselijke ervaringen als pijn, verlies, verdriet, boosheid en dergelijke. Verlichting is de hele ervaring, volledig.

Liefde wil liefhebben
Liefde wil eenvoudigweg lief hebben en alles in zich op nemen wat ogenschijnlijk verdeeld lijkt te zijn. Het kan niet anders. En wanneer je rust in je hart zal je merken dat de liefde die je bent uitstroomt en uitreikt naar al die aspecten in je leven die nog onverlicht en ongeliefd zijn. Het is een bewust worden van wat in werkelijkheid al zo is. Want ook een hatelijke gedachte is in werkelijkheid al volledig aanvaard in je hart. Evenzo als een beweging van verzet of hechten aan iets, angst, verkramping, ontzetting… Dit bewust te zijn verruimt, verlicht, heelt en bevrijdt je aandacht van het volautomatisch opgaan in de vernauwing van het ego. Je realiseert je dat het niet nodig is om gevoelens en gedachten van schuld, schaamte, (valse) verantwoordelijkheid en zorgen maken te geloven en dat je ze niet vast hoeft te houden. Zodra je dat ziet, kunnen ze jou ook niet meer vasthouden, zoals dat eerder wel zo leek te zijn. Hun zuigkracht lost op. De gedachten en gevoelens zeggen niets over jou! En ze hebben dat ook nooit werkelijk gedaan. Wat er ook aan ervaringen in jou verschijnt, ze zijn niet persoonlijk. En pas wanneer je ze persoonlijk maakt door er een verhaal omheen te breien, zoals we dat allemaal leerden te doen, ontstaat er verdeeldheid en ontstaan er problemen. En tegelijkertijd zijn de problemen unieke kansen en uitnodigingen tot ontwaken en bevrijding.

Lijkt het je fijn om mee te doen met de bijeenkomst ‘de sleutel tot geluk’ die ik 10 december organiseer in Groningen? Kijk dan hier voor meer informatie>>  En als het je fijn lijkt om een dag door te brengen in stilte dan ontmoet ik je graag zondag 21 januari tijdens de stiltedag. Hierover kun je hier meer informatie vinden>>

Liefs,

Linda

Stoppen

Lieve lezer,

Een leeg blad met het woord STOPPEN lag vandaag op onze tafel. Ik was wakker geworden met dit woord in mijn hoofd en hart en wist dat ik hierover wilde schrijven. Ik stond daarom wat vroeger op dan de rest van ons gezin en liet de woorden op papier vloeien. Eerst ontstond er een nieuwsbrief. Net toen ik aan dit artikel wilde beginnen kwam de rest van ons gezin naar beneden. Enkel de titel stond op papier en bleef zo een poosje op onze tafel liggen. Iedere keer dat ik mijn telefoon wilde pakken om Facebook of mijn mail te checken of dat ik neigde op te gaan in andere bezigheden zag ik het woord ‘STOPPEN’. 🙂

Wat gebeurt er wanneer je stopt?
Wat gebeurt er wanneer je stopt met vooruit snellen naar het volgende moment?
– Dan land je in dit moment.-
Lekkere open deur maar dat is het nu juist. Deze uitnodiging is een open deur! Hij staat wagenwijd voor je open. De werkelijkheid nodigt je als het ware liefdevol en zachtjes uit; zonder dwang, zonder te pushen. Door te stoppen, gewoon voor een moment, voel je wat er te voelen is, bewust van gedachten die voorbij komen, geluiden in de kamer, het gevoel van zwaartekracht in je lichaam… Je kunt het nu opmerken. Wat voor geluiden hoor je?
Zonder naar geluiden op zoek te gaan: merk eenvoudig de geluiden op die binnen je aandacht verschijnen. Het mooie is dat je daarvoor dit moment niet hoeft en kunt te verlaten. Je hoeft niet naar geluiden op zoek te gaan, je hoeft niet uit te reiken. De geluiden ‘komen naar jou toe’. Van opgaan met de aandacht in doen is je aandacht nu al verschoven naar ontvankelijk zijn; naar aanwezigheid zelf. Dit ontvankelijk zijn voor bijvoorbeeld geluiden zou je als een poort kunnen beschouwen die tussen doen en aanwezigheid lijkt te staan. 

Wat je kunt merken is hoe je aandacht zich verruimt en tegelijkertijd verdiept en kan samenvallen met haar bron; aanwezigheid. De aandacht is niet meer vernauwd in een gedachte of ervaring maar rust in zichzelf waarin de gedachten en ervaringen verschijnen. En wat is het fijn als je niet meer gelooft dat je een vernauwd onderdeeltje bent in die grote tastbare wereld. In het begin kan het gebeuren dat er allerlei gevoelens en gedachten opkomen die normaal onderdrukt worden. Als dat gebeurt, weet dan dat je er niets mee hoeft te doen. Dit gaat juist om stoppen met doen en aanwezig zijn (met wat daar maar in verschijnt). In deze aanwezigheid schuilt een intelligentie waar wij met ons denken niet aan kunnen tippen en deze intelligentie weet heel goed raad met gevoelens en gedachten. Ook hierbij kun je het woord ‘stoppen’  gebruiken. Stoppen met je vereenzelvigen met de gedachten en gevoelens en merken dat ze door jou heen spoelen.

Vanuit gedachten en gevoelens kun je jezelf niet vinden.
Gedachten denken dat ze een ‘ik’ zijn
en houden je dat ook voor doordat ze overal: ‘Ik…’ voorplakken.

Als je goed in je lichaam voelt dan merk je dat dit een vernauwing geeft.

In wie komen de gedachten op?
Verplaats daar je aandacht naartoe.
Je merkt dat vernauwing plaatsmaakt
voor ruimtelijkheid en onmetelijkheid.

Juister gezegd: Stop met het automatisch opgaan
en identificeren met gedachten en gevoelens
en merk op dat ze in jou verschijnen.

Je bent vrij.

Stop
Stop, zodat je er weer bent. Zodat je niet volautomatisch opgaat in een ervaring, zoals denken en voelen. Zodat je niet opgaat in dingen doen. Dat is de wereld van de ratrace en in die wereld is er geen ontsnappen mogelijk. Het denken (en doen) kan vanuit zichzelf geen vrede en vrijheid vinden. En dat hoeft ook helemaal niet. Want je hoeft enkel te stoppen met opgaan en vereenzelvigen met gedachten, gevoelens en ervaringen om op te merken dat al er al die tijd vrede en vrijheid is. Geen mysterieuze of schreeuwerige vrede en vrijheid. Het zijn slechts woorden voor wat je zelf ten diepste bent en ook ten diepste ervaart, ook als dat onbewust is. Je zou het ook Liefde kunnen noemen. Intuïtief ‘weet’ iedereen dat het er is, maar doordat we ernaar zoeken in de tastbare wereld van ‘dingen doen’ en we daar slechts de afspiegeling ervan vinden, blijven we almaar zoeken. Terwijl al die die tijd, midden in onrust, midden in een gevoel en midden in een gedachte, vrede en vrijheid er is. Het kan voor je oplichten wanneer de aandacht niet meer volautomatisch opgaat en vereenzelvigt met gedachten en gevoelens.

Het denken kan dit niet begrijpen. Dus laat die poging voor dit moment maar los. Daal af in dit tijdloze moment zodat je de is-heid van het leven kunt opmerken. Gewoon de feitelijkheid van je ervaring in dit moment. De geluiden…, warmte en kou, het gewicht wat je afgeeft aan de grond onder je, de sensatie van je voeten en handen…
Al deze ervaringen verschijnen in jou. In jou… In jou, altijd in jou. 

Ik wil graag afsluiten met een gedichtje.

Voor vervulling en liefde
hoef je niets te presteren.
Hoef je niets te bereiken.
Het is altijd aanwezig in je leven.

Wanneer dit geschenk zich opent,
kan het zijn dat je je verwonderd afvraagt
wat het toch is wat je zo gelukkig maakt?
Je hebt niets bereikt, niets verdiend en niets gepresteerd.
Het kan zelfs zo zijn dat je pijn voelt in je lichaam of ander ongemak.
En toch is daar een diepe vervulling en vreugde.

Dit geschenk dat ben jij en dat ben ik.
Dit geschenk is wat we delen en wat in zichzelf ondeelbaar is.
Daal erin af, dieper en dieper, zodat het zich voor je opent.
Tot het alles doordrenkt en alles is.
Het streelt je zonder aanraking en zegt zonder woorden:
smelt in mij, smelt in mij.

Dat het je goed mag gaan.

Liefs,

Linda

Volmaakt onvolmaakt

Lieve lezer,

Er zal altijd wat aan jou, je geliefden, je omgeving en de wereld te verbeteren zijn. En het is ook mooi, fijn en vervullend als je potentieel zich ontvouwt en je je licht kunt delen. Maar het mechanisme van ontwikkeling is ook een van de grootste valkuilen op het spirituele pad van verlichting. Verlichting zelf verwordt vaak tot doel, als verbeterpunt. Waarmee het ten dienste komt van ego, in het domein van de eeuwige en eindeloze strijd tussen de tegenpolen. Je kunt het in je lichaam voelen wanneer je aandacht en energie hierin ronddoolt. Je kunt het gelukkig ook voelen wanneer je aandacht landt, ontspant en aardt in de werkelijkheid die hieraan ten grondslag ligt.

Toestaan om te landen in wat er echt is.
Hoe zou het voor je zijn wanneer je werkelijk toe zou laten in je ervaring dat je al volmaakt onvolmaakt bent?
Hoe zou het voor je zijn wanneer je in je ervaring toestaat dat datgene wat je anders wilt hebben aan jezelf, je huis, je geliefden, de wereld, dat dit allemaal nu precies is zoals het nu ‘moet’ zijn? Want dit is wat er is. En hierin ligt de grootste gift van het aardse bestaan gelegen.
Jezus spreekt over het paradijs op aarde. Hij vertelt dat dit niet in het wereldse leven te vinden is en er ook nooit gevonden kan worden, in de duale wereld. Tegelijkertijd legde hij ook uit dat het paradijs er al wel degelijk is. Het is niet ver weg, in de hemel. Het is ook hier, midden in ons onvolmaakte leven. Je vind het alleen niet wanneer je ernaar zoekt in de tastbare wereld. Zowel het leven van Jezus als Boeddha (Als Eckhart Tolle, Byron Katie, Jeff Foster en zo velen) laat zien dat het mogelijk is te ontwaken in het paradijs (dat er al is!) Daarvoor hoefde geen van hun eerst volmaakt en perfect te worden. Integendeel. Ze doorzagen dat het juist dit streven is dat hen gevangen hield in de duale wereld van tegenpolen.

Alles
Scheten, zweten, angsten, boosheid, irritant gedrag, ziekte… het hoort er gewoon allemaal bij. Verlichting heeft niets met perfectie of volmaaktheid te maken. Of met heldhaftigheid, goedheid of altruïsme. Het is de hele werkelijkheid zoals die nu is.
Het is juist het mechanisme van uit dit moment gaan met de aandacht, het verzetten en niet willen dat het is zoals het is, wat de vrede van zijn verhult. Maar enkel verhult! Het is en blijft er al die tijd, wachtend tot je ervoor opent, het ziet, ervaart en vooral leeft.

Iedere keer dat ik verhalen ga geloven dat ik niet goed genoeg zou zijn zoals ik ben, verlaat ik de werkelijkheid. Een werkelijkheid die heel duidelijk is. Ik kan me soms als een heks gedragen, heb regelmatig een ochtendhumeur, ben voor van alles en nog wat bang… Nou ja je snapt de boodschap wel. Ik ben net als jij niet volmaakt. Vermoed ik in ieder geval. 😉 Wat gebeurt er wanneer ik negatief gekleurde verhalen daarover ga geloven? Dan gedraag ik me als een heks en ga ik me daar ook nog eens beroerd over voelen. Waardoor de kans vrij groot is dat ik me als een nog grotere heks ga gedragen en in een kringetje terecht kom. Het hele punt is dat wat er is, niet persoonlijk is. En dat zodra ik geloof dat dat wel zo is, alles loodzwaar en nauwelijks te dragen wordt. Dan wordt het weer ploeteren en overleven. Nou ik vermoed dat je daar je portie wel van hebt gehad. Ik wel in iedere geval.

De werkelijkheid die schuil lijkt te gaan achter de tastbare wereld.
Dus het paradijs is er al. Maar waar dan? Want als je alleen naar de tastbare wereld kijkt, dan is daar een continue strijd tussen het goede en kwade en fijne en gelukkige momenten worden afgewisseld met onprettige en zelfs ongelukkige momenten.
Wanneer je aandacht volledig opgaat in de tastbare wereld is dat het. Het is een heen en weer pingpongen in een leven in tijd en ruimte tussen prettig en onprettig.
Terwijl al die tijd wie je werkelijk bent onveranderlijk aanwezig is, ongebonden aan tijd, ruimte of tegenstellingen. Hoewel jouw Zelf niet iets is wat je kunt vastpakken of ervaren als zijnde iets, kun je er wel in afdalen met je aandacht. En wanneer je ontspant in deze onbegrensde natuur van zuivere aanwezigheid, verandert er iets in je ervaring en inzicht. Het is helder dat de tegenstellingen volledig zijn, zonder begrenzingen. Het is duidelijk dat er niet een ik is of een jij. Niet werkelijk, pas wanneer je erover nadenkt. Iets wat voor praktische doeleinden te gebruiken is. Het is duidelijk dat als er geen ik is, dat de doener die we altijd dachten te zijn dus ook niet bestaat. Alles, werkelijk alles rijst op in en als je natuur. Niet alleen gedachten, ook de impuls om iets wel of niet te gaan doen. En ook de geluiden die je hoort, ook dat wat je als ‘buiten jezelf’ beschouwt komt op in diezelfde ondeelbare natuur. Dit inzicht bevrijdt. Het bevrijd je van een niet bestaande ik met al zijn zorgen, schaamte, schuld, piekeren, zijn best doen en vooral grip proberen te houden op een ongrijpbare wereld. En hoewel het verhaal gaat dat het je in een klap kan bevrijden is het mijn ervaring dat het je in een verdiepend proces bevrijdt. Het is je ervaring in dit moment wat onderdeel is van de uitnodiging tot bevrijding. Het leven zal je steeds, iedere seconde, uitnodigen om de vrede van je hart te ontdekken. 

Deze maand, 22 september komt mijn boek Het Ja-gevoel uit bij uitgeverij Samsara! Het boek leest als een poort naar de stille vrede en vrijheid van je hart en wezenlijke natuur. Je kunt hier voor meer informatie kijken>> Ik kan je ook een kijkje op de site van Samsara Books aanraden!

Een fijne maand gewenst.

Liefs,

Linda

 

Alléén

Lieve lezer,

Je overgeven aan de werkelijkheid is best spannend. Want hoewel we allemaal ten diepste weten met ons hoofd dat we geen grip hebben op de werkelijkheid, is het toch heel anders wanneer je dit ervaart. We weten immers allemaal wat voor rampspoed ons zou kunnen overkomen. Het overkomt sommigen van ons ook op dit moment. We zijn allemaal sterfelijk en wanneer we daarmee geconfronteerd worden kan dat onze wereld op zijn kop zetten en afschuwelijk pijn doen. Hmmm, ik vermoed dat je nu zou kunnen afhaken met lezen. Toch wil ik dit schrijven. Want het is precies de angst voor deze rampspoed en voor verlies, die ons kan aanzetten om ons af te sluiten voor de werkelijkheid. Terwijl daar ook onze bevrijding ligt.

Alléén
De vergankelijkheid van het leven kan je doen voelen dat je alleen bent. Want je weet dat je alles in de tastbare wereld ooit zal verliezen. Dat kan een gevoel van alleen zijn doen oplichten. Alles kan immers van je afgenomen worden. Alles? Wanneer je in het alleen zijn afdaalt, zonder de ideeën erover, blijf Jij over. Om dan te merken dat je alléén bent. Alles wat je voelt, ruikt, ziet, hoort en proeft ben jij. En hier smelt alléén samen met liefde. 

Wanneer je weet wie je bent,
ben je op een bepaalde manier alleen.
Je weet dat geluk en vervulling niet meer ‘daar’ te vinden zijn.
Omdat daar niet bestaat.
Er is alleen nog dit ondeelbare alléén zijn

Geen vervulling meer ‘daar’
We hebben als persoon geen invloed op hoe ons leven zich ontvouwt, omdat er helemaal geen persoon bestaat. Dat denken we alleen maar. Ik kom hier straks nog op terug want ik kan me voorstellen dat het denken nu steigert. 😉 En hoewel het mijn ervaring is dat hartgedragen wensen zich neigen te manifesteren en ook dat er wonderen mogelijk zijn, betekent dat niet dat we als persoon invloed hebben op het leven. Er is geen persoon die met hartgedragen wensen iets beinvloedt zodat een wens wellicht uitkomt. Er is leven dat zichzelf leeft en als onderdeel daarvan kunnen hartgedragen wensen zijn die oprijzen en tot ontplooiing komen. En dat is voor het denken best raar. Sowieso voor het denken vanuit een persoonlijkheid bekeken. Want die bestaat zo’n beetje bij de gratie van het idee dat hij grip of geen grip heeft op het leven.

Geen persoon?
Maar hoe kun je nou geen persoon zijn? Ik kan me voorstellen dat het denken hier helemaal niets mee kan. Want hiermee betreed je een gebied waar woorden en gedachten alleen maar de plank mis kunnen slaan. Dit gaat over waar je focus van identificatie ligt. Of het zwaartepunt van je aandacht. Ligt deze bij je lichaam en geest? Of in je tijdloze natuur van zijn? Dat maakt nogal een verschil in hoe je het leven ervaart. Uiteindelijk zal van je gevraagd worden om iedere identificatie op te geven, ook die met het absolute perspectief. Maar daar wil ik in een ander artikel nog eens op terugkomen. Als tijdelijke tussenstap, kan ik je van harte aanraden om je focus van identificatie te verschuiven van je lichaam en geest, naar je grenzeloze zijn.

Niet doen is opmerken
dat doen in en als jou verschijnt.

Het leven ontvouwt zich volgens zijn eigen wetten en hoewel je dat leven bent, ben je er ook onderdeel van. Wat zin kan geven, hoop, vertrouwen en vervulling is dat, wat er ook in je leven plaatsvindt, je ten alle tijde kunt ervaren dat je heel en volledig bent. Ook wanneer je lichaam gaat haperen. Ook wanneer je zelfbeeld aan gruzelementen gaat. Ook wanneer je overspoelt raakt door oud zeer. Dat wat plaatsvindt is een golf van veranderende energie, een ontstaan en uiteenvallen van vorm en de stof waar het van is gemaakt, dat ben jij!

Iets kan pijn doen of niet leuk zijn.
Maar zonder verhaal eromheen gebreid, kan het je niet ongelukkig maken.

Wat een vrede, wat een vrijheid wanneer je het verhaal over de pijn,
over het niet leuke, niet meer hoeft te geloven!

Het is de vrede, vrijheid, het geluk waar je van bent gemaakt.
Het is in jou, zoals het in mij is.
Ieder moment toegankelijk.

En wanneer er een dikke poort voor lijkt te staan,
dan is de uitnodiging om te onderzoeken waar die poort van is gemaakt.
Om uiteindelijk te ontdekken dat het van hetzelfde is gemaakt
als waar jij van bent gemaakt.

Het idee van een persoon denken te zijn toevertrouwen aan het Leven
Het is fijn en bevrijdend om het idee van een persoon te zijn toe te vertrouwen aan de oneindige intelligentie van het Leven. Om dit ik-idee door het leven te laten verteren. Zodat het leven je bevrijdt van de loden last van ‘de doener’ en zodat het een proces van innerlijke heling kan versnellen welke zich uitstrekt tot ver voorbij het persoonlijke. Daar hoef en kun ‘jij’ echter niet iets voor doen, want het is die ‘jij’ die juist steeds meer doorzien word. Je mag eerder juist leren te ontdoen. Steeds diepgaander zien dat het ik die je dacht te zijn, slechts bestaat uit gedachten, gevoelens en andere sensaties en ervaringen. Ervaringen die verschijnen in de volledige transparantie die je bent.

Ik wil je een fijne zomer toewensen en een vertrouwen in de onmetelijke wijsheid van je hart.

Liefs,

Linda

Een pad vol wonderen

Beste lezer,

Wanneer je stil wordt, is het mogelijk om op te merken dat je hart ieder moment van de dag tot je zingt. En je uitnodigt om haar te volgen zodat ze je mee kan nemen haar wonderbaarlijke wereld in. Een wereld waarin het onmogelijke mogelijk blijkt en waarin ieder moment fris en nieuw is. Maar bovenal een wereld waarin alles, alles volledig is. Je hart is geworteld in het Onnoembare en tijdloze van je essentie en naarmate je je meer en meer afstemt en trouw bent aan je hart, kun je ervaren dat ze je naar huis leidt. Zodat je je heelheid ervaart. Want hoewel je in essentie altijd thuis en heel bent, kan de persoonlijkheid flink afdwalen. Gelukkig kan je hart, je thuis, je ieder moment weer terug leiden als je bereid bent op haar af te stemmen en naar haar te luisteren.

Wanneer het leven je tot stilstand brengt
Wanneer dit tot je door begint te dringen kan dat je leven 180 graden veranderen. Sommige mensen worden zich hiervan bewust door een wake up call. Bijvoorbeeld door het verlies van een dierbare, door ziekte of ontslag. Bij anderen groeit dit hartgedragen bewustzijn langzaam of is er het er altijd al geweest. (En natuurlijk is het in essentie in ieder evenzo aanwezig, we zijn er allemaal van gemaakt.) Zodra je beseft wat voor een onmetelijke kracht en wijsheid je hart in zich draagt sta je voor een belangrijke keuze. Ga je weer terug een geconditioneerd leven in? Waarbij je de gebaande paden volgt en je het leven leeft, zoals je dat behoort te doen. Of verlaat je de voor jou bedachte en talloze malen bewandelde paden en stap je het onbekende in? Waar je weliswaar de weg niet kent maar waarvan  je wel diep van binnen voelt dat hier je bestemming ligt. Dit onbekende en ongekende pad bewandelen vraagt innerlijke moed. De moed om alle moetens, angsten en oordelen te onderzoeken op werkelijkheidswaarde, zodat je het leven uit eerste hand kunt (her) ontdekken. Hoe? Bijvoorbeeld met het meditatief zelfonderzoek met de Vragen naar Vrijheid. Je wordt wakker voor het leven dat er is. Rijk, overvloedig en volledig. Het is alles, behalve zoals je dacht dat het was.

Van het pad af
Ik koos er twee en een half jaar geleden voor om de gebaande paden te verlaten en mijn hart te volgen. Het leven en mijn hart hielpen me daarbij. Door deze keuze verloor ik weliswaar mijn baan maar vond ik bezieling, vrijheid, talenten en inspiratie. En ondanks dat ik vanaf het begin wist dat ik mijn hart zou blijven volgen, stond ik toch duizenden angsten uit. Een voor een ontmoette ik deze angsten en de onderliggende overtuigingen in mijn hart met de Vragen naar Vrijheid en mocht ik ze doorzien voor wat ze werkelijk waren. (Ver-)vormingen van Liefde! Het was de grootste beproeving die ik tot dan had meegemaakt. Ik was iemand die altijd het zekere (bekende) voor het onzekere nam en door mijn hart te volgen, leek ik het leven te tarten. Sommige mensen om mij heen dachten dat ik van het padje afwas. Wat natuurlijk ook zo was. Dat wil zeggen ik was van het gebaande pad afgegaan om in de stroom van het leven terecht te komen. Hoe meer ik de ogenschijnlijke controle over mijn leven losliet, hoe meer ik opmerkte dat ik het leven ben. Dat was natuurlijk altijd al zo, alleen had ik dat nooit gezien. Op het juiste moment kwamen de juiste mogelijkheden, hulpbronnen, mensen en obstakels op mijn pad die me hielpen dieper af te dalen in mijn hart. Het leven bleek een spiegel waarin ik zowel mijn ware gezicht als het gecreëerde gezicht kon ontmoeten.

Ja of nee?
Om mee te stromen met de levensstroom en zijn overvloed te ervaren is het maken van een wezenlijke keuze en bereidheid heel belangrijk. Zeg je ‘Ja.’ voor het leven? Of zeg je ‘Nee.’ omdat je daar duizend begrijpelijke redenen voor hebt? En wanneer het antwoord nog nee is, wil ik je op het hart drukken om ook hierop te vertrouwen! Geen proces kan geforceerd worden en in iedere beweging schuilt eigenwijsheid. Je kunt onderzoeken of er nog iets is wat je gelooft over jezelf of de situatie zodat de innerlijke nee zijn schat aan je openbaart. Wanneer je ‘Ja’ hebt gezegd of voelt dat je dat ooit wilt zeggen weet dan dat je dan geen steun en bevestiging meer kunt vinden in de oude geconditioneerde wereld. Op een bepaalde manier ben je een eenling. Wat een spannend pad! Een pad zonder routebeschrijving. De enige weg die je kunt bewandelen is jouw unieke en nooit eerder bewandelde pad aan de hand van een feilloos werkend kompas, jouw hart.

Het ja-gevoel
Ik noem dit innerlijke kompas: het ja-gevoel. Het ja-gevoel is het gevoel van sprankeling en levendigheid in jezelf wanneer je voelt dat ‘het klopt’. Dat jij klopt, dat het leven klopt en dat jij in overeenstemming met het leven klopt. Letterlijk is het zo dat je hart op deze momenten in harmonie klopt met een helende en optimale trilling van het universum. Een trilling die alles met elkaar verbindt, afstemt en in overeenstemming brengt. Dit noemen ze hartcoherentie. Je innerlijk kompas: het ja-gevoel, leidt je naar wie je werkelijk bent. Sommigen noemen dit de bron, Boeddha- natuur, God, Leegte, Brahman of Leven. Wat voor naam je er ook aan geeft, het is datgene in jou wat onveranderlijk, vormloos en tijdloos is en tegelijkertijd is het ook alles wat daarin verschijnt. Eenmaal ontwaakt in je hart realiseer je dat alles, alles wat je ervaart en meemaakt, een uitdrukking van jouw Zelf is. Precies zoals dat altijd was, alleen ontdaan van alle ideeën erover. Alle ideeën over verlichting, zelfrealisatie of bevrijding zullen aan diggelen vallen. Want het is zowel een zucht van verlichting, een scheet die dwarszit, een blunder maken, iets mega spannend vinden, het stralend middelpunt van een ontmoeting zijn, ergens in uitblinken, vreugde… het is alles.

Kan het zo eenvoudig zijn?
Dit is het.
Dit, wat er nu is.

Een pad vol wonderen
Wat volgt is een pad vol wonderen. Het onmogelijke blijkt mogelijk, juist omdat je niet meer vasthoudt aan ideeën en verwachtingen over hoe iets eruit zou moeten zien. Vanaf het moment dat ik ‘ja’ zei, begon een wonderlijk avontuur waarbij het leven alle houvast begon af te nemen om er liefde en overvloed voor bloot te leggen. Ook en op een bepaalde manier juist in die delen waarvan ik dacht dat dat toch niet overvloedige liefde kon zijn?! Mijn schaduwkanten, mijn onhebbelijkheden, mijn kwetsbaarheden. Liefde vindt je ook in de kieren en scheuren van je leven. Het leven wacht geduldig tot je stopt met geloven dat je op de een of andere manier nog niet goed genoeg bent of nog niet klaar voor zelfrealisatie of voor geluk, maar morgen misschien. Dat is een overtuiging waarmee je het leven in de wacht zet. Waarom zou je wachten? Wat geloof je dat er anders zou moeten zijn in je leven, voordat je gelukkig kunt zijn? Onderzoek dit verhaal zodat je tot de realisatie komt dat het alleen maar het geloven in dit verhaal is wat tussen jou en geluk instaat. Je bent gemaakt van geluk, van pure liefde, en het grootste wonder ligt niet in de buitenwereld maar in de herkenning dat we heel zijn en dat dit alles, alles omvat.

Liefs,

Linda

 

 

Je hart volgen

Beste lezer,

Ik heb er vaker over geschreven en op een bepaalde manier gaat het meeste van wat ik schrijf hierover. Namelijk over het volgen van en trouw zijn aan je hart. Ook en juist wanneer dat waanzin lijkt.

De oude wereld
De oude wereld kraakt in zijn voegen en zonder omslag van ego-bewustzijn naar hartgedragen bewustzijn lijkt het erop dat de mensheid zijn eigen ondergang tegemoet gaat. En hoewel ook het ego dat niet zal overleven, beseft het heel goed dat als je gaat luisteren naar je hart dat uiteindelijk tot de ondergang van het ego leidt. Best logisch dus dat het niet staat te trappelen om het roer uit handen te geven. De kans is vrij groot dat het van alles uit de kast zal halen om je over te halen om in zijn verhalen te blijven geloven. Gebruik makend van het feit dat zijn verhalen vaak nog weerspiegeld worden in onze levenssituatie. Waardoor de stem van het ego zo waar lijkt. ‘Zie je wel, als je luistert naar je hart dan …(angst en doem scenario.)’

Jouw hart
En toch is je hart, hoe stil het je ook toefluistert, oneindig sterk en krachtig en nodigt ze je uit om in haar diepte te springen. Op haar te vertrouwen. Een sprong het onbekende in. Iedere keer weer.
Jouw prachtige, zuivere hart. Die je haar licht en liefde schenkt en die ook haar licht doet schijnen op alles wat je nog innerlijk in verwarring brengt. Jouw prachtige, warme hart die de wijsheid van het universum aan haar zijde heeft en samen klopt met het hart van moeder aarde. Jouw hart die precies weet wat juist en kloppend is omdat ze uit een wijsheid en intelligentie put waar ons denken niet aan kan en hoeft te tippen. Wanneer het denken ten dienste staat van ons hartgedragen bewustzijn is er zoveel moois mogelijk.

De nieuwe wereld
Er is een nieuwe wereld die schuilgaat te midden in de oude wereld. Eigenlijk heeft deze nieuwe wereld altijd bestaan. Jezus spreekt over deze nieuwe wereld als de hemel op aarde. Eckhart Tolle heeft er een prachtig boek over geschreven ‘de nieuwe aarde’. Het is voor ons als mensen mogelijk om af te stemmen en te ontspannen in deze nieuwe wereld. Zodat ons handelen  afgestemd is op het potentieel dat in harmonie is met de aarde, de mensheid en het hele universum. Je hart is al geworteld in de bron van deze nieuwe wereld en ze zal je steeds opnieuw uitnodigen om je handelen in overeenstemming te brengen met haar oneindige liefde en wijsheid.

Pijn
Maar o jee, wanneer ons hart haar licht laat stralen op die punten in ons waar we nog gehecht zijn aan de oude wereld, dan kan dat voor veel onrust en spanning zorgen. Het kan onzekerheid, verwarring, chaos, twijfel, angst en soms zelfs wanhoop veroorzaken. We weten het dan even niet meer en neigen er soms naar om terug te vallen op dat wat ons bekend is. Ik weet hoe pittig deze perioden zijn. De verwarring en spanning die je dan voelt geven aan dat je nog in iets gelooft dat in strijd is met de liefde, vrede en vrijheid van je hart. De uitnodiging is om dit te onderzoeken, zodat de verhalen aan het licht komen en doorzien worden. Wat geloof je nog over de situatie waarin je verkeert en over jezelf in relatie tot deze situatie? Geven die verhalen je een gevoel van vrede, ruimte en vrijheid? Of veroorzaken ze spanning en verkramping?

Liefde en vertrouwen
Jouw hart is je grond van vertrouwen. Wortel en aard hierin. In essentie ben je gemaakt van dit vertrouwen en deze liefde. Het zijn andere woorden voor jouw vormloze aanwezigheid, waarin je hele leven zich afspeelt. Door af te stemmen op je hart en je handelen ermee in overeenstemming te brengen, ervaar je meer en meer dat je het leven zelf bent; onverdeeld en heel. De nieuwe aarde kan hieruit tot bloei komen. Wonderen blijken mogelijk.

Stap voor stap
Om trouw te zijn aan en te leven vanuit je hart is het meestal niet nodig om rigoureuze stappen te zetten. Eigenlijk is er ‘alleen maar’ een shift in perspectief nodig om te ervaren dat alles goed is zoals het is. Verbind je met hartenwensen en voel wat je intentie is; wat is voor jou het meest wezenlijk belangrijk om te realiseren? ‘Leg’ deze wensen in je hart, erop vertrouwend dat het leven er verder zorg voor draagt. Je zult merken dat in dit moment zich ‘vanzelf’ de volgende stap openbaart die gemaakt kan worden en die stap is altijd nu. Meer en meer raak je ervan doordrongen dat je niet hoeft te piekeren over de stappen die hierna zullen volgen. Omdat het niet aan ‘jou als persoonlijkheid’ is.

Hoe meer het denken ontspant,
hoe meer vertrouwen toeneemt,
hoe meer je werkelijkheid
vanuit hier vorm krijgt.

Ik wens je een heel fijne maand!

Liefs,

Linda

Mocht je het fijn vinden om een artikel te lezen dat ik schreef voor de januari editie van Spiegelbeeld magazine: ‘een duik in fris, helder water’, dan kun je die hier lezen.

 

The flow(er) of life

Beste lezer,

Hoewel ik gewend ben om te leven vanuit mijn hart, pingpongde ik deze maand twee weken lang vooral heen en weer tussen ‘een ingebeelde persoonlijkheid’ en mijn hart. Dat schuurde en maakte me zo gespannen als een veer. Opeens was er weer ploeteren in mijn leven en het idee dat ik van alles moest doen. En tegelijkertijd waren daar ook weer oude manieren om daarmee om te willen gaan vanuit controle en beheersing. Maar natuurlijk werkt dat helemaal niet (meer) in mijn leven en dus zat ik lekker vast. Ik zal je zo vertellen wat er gebeurde want het was een prachtige uitnodiging om op een nog diepere laag te ontspannen in mijn hart en het verhaal van ‘de ingebeelde persoonlijkheid’ te doorzien. Ik wens je toe dat deze woorden ook voor jou een uitnodiging zijn om vanuit de eventuele verkramping van een ‘ik’ te ontspannen en openen in de wijd open armen van je hart.

De flow(er) of life
De flow of life is weliswaar beïnvloedbaar door gedachten en verhalen die we over haar geloven maar is, wat voor verhaal we ook geloven, gebonden aan zijn eigen stroom en het geheel van ups en downs en het natuurlijke ritme van het leven. De flow of life stroomt door pijn en fijn en iedere pijn draagt het zaadje van fijn in zich en omgekeerd. Je zou bijvoorbeeld stevige trek kunnen zien als pijn en de bevrediging ervan als fijn. De bevrijding waar ieder naar verlangt, al beseft misschien niet iedereen dit zich, is om niet meer te verzetten of hechten aan dit natuurlijke ritme van het leven en te ervaren dat de levensstroom door je heen stroomt als een rivier door zijn bedding. Wanneer onze aandacht volledig opgaat in de tastbare wereld en we vanuit een ingebeelde persoonlijkheid (de verhalen die we geloven over onszelf en het leven) de levensstroom proberen te manipuleren door eraan te hechten, verzetten, duwen en trekken, dan kan het natuurlijke ritme van het leven, de flow of life, niet meer vrijuit stromen. Het maakt dat ieder zaadje fijn dat besloten ligt in de natuurlijke golf van pijn, niet tot volle ontplooiing kan komen waardoor er een verwrongen of verkrampte golf kan ontstaan en waardoor de golf van pijn vreselijk lang uitgerekt, herhaalt of in stand gehouden kan worden. Het is dan verworden tot een pijnlijk aftreksel van wat de natuur in potentie in zich draagt. Wanneer we de levensflow echter door ons heen laten stromen, zoals het van nature stroomt, kan de flower of life in ons tot volle bloei komen.

Mijn verhaal
Zowel pijn als fijn zijn niet persoonlijk. Wanneer je dit begint te beseffen stroomt het leven steeds moeitelozer door je heen en kan de flower of life zich ontvouwen. Zoals je wellicht weet was ik lange tijd nogal gehecht aan een persoonlijkheid die was geweven rondom aannames van ‘iets niet kunnen’ en ‘niet goed genoeg zijn’. Toen deze verhalen begonnen op te lossen bleek er zoveel meer mogelijk dan ik had durven dromen. Iedere keer dat ik iets ondernam wat in tegenspraak was met het script van mijn persoonlijkheid, dan schoot ik tijdelijk in een kramp. De flow of life stroomde namelijk naar steeds meer zichtbaar worden. En iedere keer dat ik wat meer zichtbaar werd, schoten mijn lichaam en geest in een kramp. Soms was dit heel kort en soms, zoals de afgelopen weken, duurde dit wat langer. Het begon ermee toen ik mijn woorden voor het eerst deelde via mijn website, deze mails en het boek dat ik schreef. Wat vond ik dat spannend. Toen was mijn stem te horen via YouTube zodat mensen, die niet bij de meditatieve bijeenkomsten aanwezig konden zijn, de meditaties konden volgen. Ik had destijds een week lang keelpijn, zo spannend vond ik het. Het mijzelf laten ‘zien’ activeerde op die momenten mijn overlevingsinstincten, overtuigingen en gewoontepatronen. GEVAAR! Het waren de momenten dat ik het meditatief onderzoek met de Vragen naar Vrijheid onderzocht, zodat mijn bewustzijn kon verdiepen en er speelruimte vrijkwam.

En toen werd ik een aantal weken geleden uitgenodigd om een workshop te verzorgen voor het online festival ‘gelukkig van binnenuit’. Ik voelde direct een blije ‘Ja’ in mijn hart maar mijn lichaam reageerde onmiddellijk met ‘HELP wat gaat ze nou doen!’. Het zou namelijk betekenen dat ik zichtbaar in beeld zou zijn. Binnen een paar minuten zat mijn lichaam helemaal vast. Mijn nek en schouders zaten op slot en ik had het gevoel dat ik geen kant meer op kon. Wat ook zo was. Er was maar 1 kant die ik op kon en dat was richting mijn hart. Dank je leven en dank je lieve vrienden die me hierbij hielpen! Ik onderzocht de pijn en kramp met de Vragen naar Vrijheid en belandde weer in de armen van het leven. ‘Ahhhh, het is helemaal niet persoonlijk!’ Het is. De beelden en overtuigingen die langskwamen hadden te maken met het idee dat ik mijn hoofd boven het maaiveld uit zou steken en de angst dat het mij de kop kon kosten. Er kwamen beelden op van ‘mij’ bij een schavot. Ik heb die beelden wel eens eerder voorbij zien flitsen. En of het nu werkelijk heeft plaatsgevonden of dat de beelden bijvoorbeeld uit het collectief onbewuste komen, het was een verhaal dat ik diep van binnen nog geloofde. Het bleek helend om de beelden (opnieuw) te zien, de angst onder ogen te komen en de verhalen eromheen te doorzien. Toen ik mijn hart die avond uitstortte bij vriendinnen en vertelde hoe verkrampt ik was, vroegen ze me wat ik in mijn hart voelde. … Daar was vrede en stilte. Opeens ‘was ik er weer’ en was mijn defensie gesmolten.  Jemig, ik had echt weer geloofd dat ik een persoon was. En mijn hemel, wat is het zwaar om als een persoon te leven! Dit gedichtje schreef ik vlak nadat ik weer gesmolten was:

Troost

Keer terug naar je hart.
Wanneer je je eenzaam voelt,
of verkrampt en samengetrokken
tot een denkbeeldige persoon.

Weet, het is niet echt.
Echt niet.
Dat denk je alleen maar.
En daardoor lijkt het zo echt.
Zo echt.

Smelt in je hart.
Laat je tranen maar los.
In je hart is het stil.
Stille liefde.
Het is er voor je.
Altijd.

Vrede is er altijd en je ervaart het zodra je ogen niet meer vanuit verhalen kijken maar vanuit je hart. Ik kwam mijn angst om te falen en afgewezen te worden onder ogen en realiseerde me opnieuw dat er geen ‘ik’ is die kan falen of afgewezen kan worden. Het is slechts een verhaal terwijl het leven zichzelf leeft door mij heen. Falen, ergens goed of niet goed in zijn, is niet persoonlijk. Het leven drukt zich gewoon uit zoals het zich wil uitdrukken. Meer is het niet. En de vrijheid en vreugde is om dit te ervaren zonder het opnieuw vanuit een nieuw verhaal vast te grijpen. De ochtend dat we de begeleide meditatie opnamen, leek het eerst of alles ‘mis liep’. Mijn dochter bleek ziek en bleef bij mij thuis. Het programma dat nodig was voor de opname kreeg ik niet aan de praat en het leek erop dat de opname niet door kon gaan. Maar gelukkig was ik al gesmolten en verbleef ik in mijn hart zodat ik wist dat wat er ook gebeurde, het goed was zoals het was. Een goede vriend die me hielp door mee te mediteren bleef rustig en moedigde me aan en Luz van de Schoot, de organisatrice van het festival ‘gelukkig van binnenuit’, hielp me om het programma toch aan de praat te krijgen. Mijn dochter ging boven via uitzending gemist naar boer zoekt vrouw kijken en het lukte, we konden de meditatie opnemen!

Pijn en fijn
En zo kon het zaad van fijn te midden van de pijn van zere schouders en nek uitgroeien tot een flow(er) van fijn. Fijn; een begeleide meditatie waaraan je straks tijdens het festival mee kunt doen. En deze golf fijn draagt natuurlijk alweer het zaadje ‘pijn’ in zich en zal ineen vallen. Ieder ineen vallen (wat een prachtig woord! Ineen.) van een golf draagt de belofte in zich van de ruimte waarin, waaruit en waarals het ontstaat. En het ineenvallen van de ene vorm biedt ruimte voor een nieuwe vorm om te ontstaan. Levend in en vanuit de ruimte van je hart zal je merken dat vrede groeit en dat deze vrede de golven met zijn zachte licht doordrenkt en dat de golven ermee resoneren. De begeleide meditatie die we hebben opgenomen voor het festival is te bekijken door je aan te melden voor het festival ‘gelukkig van binnenuit’. Bekende sprekers geven er workshops en interviews zoals Jan Geurtz en Lisette Thooft. De workshop die ik geef is maandag 8 mei om tien uur. Kijk hier voor het hele programma en voor je gratis kaartje>> In de begeleide meditatie die ik geef, neem ik je mee je hart in waar vrede is, altijd.

Een fijne maand gewenst!

Liefs,

Linda

Soevereiniteit

Beste lezer,

Soevereiniteit…
Ik vind het een mooi woord, vol betekenis. Wanneer je dit woord als het ware door je heen laat gaan als het proeven van een goede wijn. Wat proef je dan bij dit woord?
De betekenis van dit woord kan een krachtige impuls geven voor je spiritueel ontwaken omdat het je op je eigen benen zet, in jezelf. Het wijst je ernaar dat de bron van vreugde en geluk in je hart ligt. En dat je ondanks menselijke verlangens naar waardering, erbij willen horen en veiligheid, je bereid bent om te kiezen voor alleen zijn, jouw pad te gaan. Dat je nee durft te zeggen tegen afslagen die je af zouden leiden van jouw pad, jouw zijn. Ook al zien de afslagen er nog zo verleidelijk of vertrouwd uit.

Elastiek
De soevereiniteit waar ik op doel is niet iets nobels en ook niet iets om na te streven. Het is gewoon iets dat in je groeit wanneer je steeds meer afstemt en trouw bent aan je hart. Het is of er een elastiek verbonden is met je hart die je weer terug trekt wanneer je te ver afdwaalt. En de rekbaarheid van dit elastiek neemt af naar mate je meer verblijft in je hart. Blijven trekken aan dit elastiek doet gewoonweg teveel pijn en weegt niet op tegen tijdelijke korte termijn voordelen zoals hopen aardig gevonden te worden, waardering te krijgen, erbij te horen, voldoende inkomen te verdienen, veilig (denken te) zijn…

Bibberend en twijfelend
Zoals je weet ben ik de afgelopen jaren steeds meer gaan ‘kiezen’ voor mijn hart en het ‘Ja’ dat ik daar voel. En met een sensitief lichaam dat weinig trek heeft in veel prikkels betekent dat, dat ik regelmatig nee als antwoord geef wanneer ik uitgenodigd wordt voor feestjes, bijeenkomsten en dergelijken, zodat ik kan verblijven in ‘Ja’. Ook op werkgebied sloeg ik soms een aanbod of uitnodiging af en volgde ik waar mijn hart me toe uitnodigde. Meestal was dat om te verblijven in stilte en deze stilte met mensen te delen. En hoewel dit goed voelde, kwamen er regelmatig gedachten voorbij die me probeerde wijs te maken dat ik gek geworden was, van het padje af was. Dat ik niet alleen mijzelf, maar ook ons gezin tot armoede zou brengen. Wie duikt er nou de stilte in terwijl er brood op de plank moet komen! Soms golfde de angst en twijfel door me heen. Wat nu als de gedachten waar blijken te zijn? Desondanks bleef ik afstemmen op mijn hart waar het volkomen stil was.

Manipulatie
Je hart is vrij en zonder twijfel. Dus bij twijfel is dit de place to be! Aarden en ontspannen in de ruimte van je hart, ofwel in de stilte van jezelf, helpt je om met ogen van helderheid naar de situatie te kijken. Je hart is immers ongevoelig voor manipulatie terwijl je persoonlijkheid daar juist hypergevoelig voor is. Zowel voor manipulatie van jezelf als van anderen. Stemmetjes die je proberen te verleiden met: ‘Ah, toe nou. Deze ene keer kun je wel toegeven. Dat is helemaal niet erg.’ Of: ‘Joh, als je nu dit doet dan …(droom/ ideaal scenario).’ Of wat dwingender: ‘Als je dit niet doet dan…(angst en doem scenario).’ Wanneer de persoonlijkheid nog grotendeels aan het roer van je leven staat dan draait vrijwel alles om het veilig stellen en vergroten van je (eigen-) belangen. Dit is geen veroordeling! Het is gewoon hoe de persoonlijkheid werkt. Je kunt om je heen kijken om te zien waartoe dit leidt, hoe begrijpelijk het ook is.

De reis van je hart
Dat het volgen van je hart consequenties heeft voor wat betreft de keuzes die je maakt, is niet iets dat iedereen beseft wanneer hij aan de reis van zijn hart begint. Ik besefte het in ieder geval niet en werd het me pas bewust toen ik al ruim op weg was. Langzaam drongen de implicaties van het volgen van mijn hart tot me door. Ik ontdekte dat rusten in de ‘Ja’ van mijn hart ook betekent dat ik nee gebruik om daarin te kunnen verblijven. En mijn hemel, wat was en ben ik soms bang voor de gevolgen daarvan. Soms begrijp ik niet waarom ik ergens nee bij voel. Dan vind ik de mensen die me een vraag stellen leuk en is het gewoon een ontzettend leuke en fijne uitnodiging. En toch zegt mijn hart heel duidelijk en rustig nee. Daarnaast legde een innerlijke nee soms ook een diepe innerlijke angst bloot voor de grootste nee van het leven. Namelijk de angst dat het leven mij nee (vuistslag van het leven/ pijn) kan geven, juist wanneer ik me ontspan en me overgeef aan ‘Ja’. Gelukkig leerde het leven me hoe ik alles wat ik hier nog over geloofde kon onderzoeken op werkelijkheid. Zodat ‘onnodige’ pijn door het herhalen van conditioneringen op kon lossen en er meer speelruimte overbleef. Een proces van eindeloze verdieping.

Bevrijding
Want het tegenovergestelde van waar je bang voor bent kan natuurlijk ook gebeuren! Wanneer je stopt met het geloven van gedachten over het leven of jezelf, geef je het leven de kans om je te verrassen. In plaats van de doem- of ideale scenario’s van je hoofd, kan het leven je verassen met de vreugde van leven vanuit je hart! Kun je je voorstellen hoe dit zich weerspiegelt in je lichaam en leven?! Mijn hoofd kan dat nog steeds niet bevatten en kan het alleen maar aanschouwen als een mystiek en vreugdevol wonder. Er is iedere dag brood op de plank en rusten in stilte blijkt niet alleen mij vreugde en bevrijding te schenken maar ook anderen wanneer ik het deel. En wat is het prachtig dat juist de oude wereld, de wereld van pijnlijke conditioneringen de voedingsbodem blijkt voor het tot bloei komen van nieuwe loten die zich fris en groen boven de aarde uitsteken. Zonder de nee’s zou ik ‘Ja’ niet hebben ontdekt.
De omstandigheden zoals ze zijn, de aarde, zon, de maan, de wind en de regen zorgen als ouders voor de jonge loten. En zelfs een storm blijkt soms van onschatbare waarde. Alle elementen voorzien de loten steeds op het juiste moment van voeding en de juiste omstandigheden zodat ze uit kunnen groeien tot krachtige en stralende planten, bloemen, bomen en struiken. Met ieder zijn unieke bijdrage aan de wereld om hem heen.

Jij bent zo’n prachtige vrucht en bloem. Ik wens je toe dat je huidige omstandigheden de voedingsbodem mogen zijn om in te groeien. Deze mail is van dezelfde aard als de aarde, regen, zon, maan en wind en ik hoop dat het je mag voeden met inspiratie.
Zorg goed voor jezelf!

Liefs,

Linda