Nieuwsbrief

Je bent al wat je zoekt!

Beste lezer,

Wat is het soms lastig om de levensstroom te volgen. Vooral als die stroom in lijkt te gaan tegen wat in je omgeving of in jezelf als ‘goed’, ‘normaal’ of ‘wenselijk’ wordt gevonden. Soms kunnen innerlijke stemmen, mensen of omstandigheden alles uit de kast halen om je over te halen om tegen je eigen stroom in te zwemmen. Om de stem van je hart te negeren en op de automatische piloot te gaan koersen.

Maar natuurlijk protesteert je lichaam om je op die manier te helpen om wakker te worden. Eerst misschien subtiel, dan steeds duidelijker. En als je lichaam niet protesteert, dan maken levensomstandigheden je wel duidelijk dat je tegen je eigen, maar ook tegen de universele waarheid in gaat. Op deze momenten wordt je handelen gevoed door een verhaal of overtuiging die niet klopt. Door tegen je eigen waarheid in te gaan worden gevoelens van afgescheidenheid versterkt. En in plaats van heling vindt dan verdeeldheid plaats.

Iedereen heeft hier zo zijn eigen specifieke gevoeligheden of knoppen voor, waarop maar gedrukt hoeft te worden en waarmee automatisch een patroon in gang gezet wordt waar je uiteindelijk ongelukkig van wordt en wat je onvrij maakt.

Het leven is in wezen zo eenvoudig. Wat een mooi woord. Er is ‘één’ waarin ‘voud’: de verscheidenheid aan vormen zich afspeelt. Vaak verliezen we onze aandacht in de verscheidenheid van vormen en materie. In de film die zich op dat moment in ons leven afspeelt terwijl we vergeten dat de film gemaakt is van ‘scherm’, van Bewustzijn. We proberen binnen de film oplossingen te vinden voor wat de karakters meemaken. Afhankelijk van het type film dat er speelt, doen we dat met ingrediënten die bij het specifieke type film en het specifieke karakter horen. Een drama, komedie, misdaad, een liefdesgeschiedenis… Ieder mens draagt zijn eigen specifieke bagage mee en is op een specifieke manier gevormd. Ieder heeft zijn eigen specifieke thema’s. In wat voor film je karakter zich ook bevindt, er is onvrijheid zolang je niet realiseert dat je niet het karakter in de film bent. Het karakter en de film verschijnen op een scherm. En de werkelijke substantie van de film is (gemaakt van) het scherm. Op een vergelijkbare manier is de werkelijke substantie van alles wat je ervaart (gemaakt van) Bewustzijn. Op jou als scherm kunnen heel veel programma’s draaien en er is een oneindig potentieel dat onaangeboord blijft, wanneer je dit niet beseft.

Het punt is dat we het leven vaak persoonlijk maken. We bekijken het leven vanuit het perspectief van een karakter. We willen van alles realiseren, we willen van alles wel en we willen van alles niet. Het kan dan ook best eng zijn om af te dalen in je wezenlijke natuur omdat het karakter wel voorvoelt, dat in deze natuur geen grip of sturing mogelijk is. Het is in essentie niet mogelijk om als karakter te bepalen welk potentieel zich ontvouwt. En de illusie van grip hebben kan bijzonder aantrekkelijk zijn.

Totdat de kansen zich keren en we als karakter in een nare of pijnlijke scene terecht komen. Een wake-upcall die ons de mogelijkheid biedt om ons bewust te worden van onze werkelijke natuur. De vrede, stilte, liefde en vrijheid van je natuur is er altijd en is vrij toegankelijk voor je. Daarvoor hoef je als karakter jezelf niet te verbeteren of anders te worden. Het begin, midden en einde van de film spelen zich immers af in hetzelfde scherm van vrede en vrijheid. Deze vrede en vrijheid is de diepe Ja van Bewustzijn die alle nee’s die er mogelijk nog in je liggen kan helen. Wanneer je dit toestaat. (Ik heb het hier niet over de nee’s die nodig zijn in het dagelijks leven, om goed voor jezelf te zorgen.)

Dus op wat voor knoppen er nu ook gedrukt worden. Wat het verhaal ook is dat je nog diep van binnen gelooft. Het leven helpt je ten alle tijden om je bewust te maken van je wezenlijke natuur. Door te ‘luisteren’ naar de fluistering van je hart en te ‘kijken’ naar de ervaringen die je meemaakt. Het leven helpt je bewust te worden van alles wat je nog gelooft wat tussen ‘jou’ (als karakter) en je wezenlijke natuur in staat. Dat wat je gelooft zie je weerspiegelt in je leven, het wordt getoond op jou als scherm. Wanneer je deze film als illusie begint te doorzien, met name de illusies die je beperken en ongelukkig maken, dan wordt het gemakkelijker om je natuur te belichamen. De levensstroom volgend, de levensstroom te zijn.

De juni uitgave van Spiegelbeeld, waarin mijn artikel is verschenen, ligt in de schappen van de winkel! Het ziet er prachtig uit en het staat boordevol inspiratie en leuke artikelen.

Een fijne maand gewenst!

Liefs,

Linda
www.het-ja-gevoel.nl

Opmaak 1