Nieuwsbrief

Gedoe en bewustzijn

foto-6
Beste lezer,

*

 Het nu ontsluit alleen haar geheimen,

wanneer je alles loslaat wat je wilt bereiken.

 Het is het sterven van het streven.

In de realisatie dat het nergens toe leidt.

Je bent er al.

 *

Heb jij dat ook wel eens? Dat je knetter wordt van jezelf?

Ik kan soms echt moe worden van mijn eigen gedoe. Mijn ik zoekt naar kicks, naar highs en lows. Mijn ik zoekt naar geluk, naar verlichting, naar waardering, naar van alles. Wat uiteindelijk altijd terug te brengen is naar iets proberen te bereiken wat er nu (ogenschijnlijk) niet is. Dat is lijden. De ondraaglijke last van je ik meetorsen. In plaats van mij te ontspannen in wat er wel is. De moeheid en het er spuugzat van zijn, zijn de bellen die me gaan rinkelen zodat ik weer terug kan keren naar mijn natuurlijke staat van zijn. (Hoewel het niet zozeer een terugkeren is, als wel opmerken dat mijn natuurlijk staat van zijn gewoon al die tijd er al was en is. Met wat zich daar ook in ontvouwt.)

Diep van binnen voel je, weet je, dat er iets essentieels mist in je leven wanneer je vast zit in conditioneringen. Zoals wat ik beschreef over mijn gedoe. Diep van binnen herinneren we ons dat de competitieve, dualistische en rationele menselijke maatschappij niet helemaal klopt wanneer ons hart, ons bewustzijn van onze heelheid, erin mist. Hoe pijnlijk het soms ook is om als eenafgescheiden ik door het menselijk leven te ploeteren, in ons hart klopt altijd de fluistering, de echo van onze Goddelijkheid. Het is deze oneindig wijze kracht die ons de weg wijst en de weg is van ons ware zelf.

Het lastige is dat we vaak op zoek gaan naar onze ware natuur vanuit datzelfde afgescheiden ik. Die naarstig op zoek gaat en zijn best gaat doen om innerlijke vrede en vrijheid te realiseren. Uitputtend. Onze ware natuur, ons zijn, is niet te vinden vanuit ons ik. Bewustzijn is alleen op te merken vanuit bewustzijn. Iedere vorm van onze ware natuur proberen te zoeken vanuit ons ik, is streven naar iets waarvan we denken dat het er nu niet is. Terwijl ons zijn, onze ware natuur, er gewoon is. Knarsen je hersenen als je dit leest?

Goed zo! Ontspan en laat iedere poging om iets te bereiken, begrijpen of realiseren los. Inclusief het loslaten! Realiseer dat je er al bent en dat er dus niets is wat je hoeft los te laten of bereiken. Loslaten en bereiken komt op in bewustzijn. Beiden bewegingen hoeven niet te verdwijnen wanneer je bewust bent. Alleen opgaan en geloven in gedachten en conditioneringen is wat je kan scheiden van Brahman/ God/ de Natuur. Je kunt je ware natuur alleen over het hoofd zien, wanneer je ernaar zoekt vanuit je hoofd! Laat je in het leven zakken. Mediteer moeiteloosheid. Wees aanwezig. Keer van de oppervlakte (je hoofd) terug naar de diepte (bewustzijn en alles) van het leven. Neem tijd om stil te vallen en op te merken wat allemaal in deze stilte opkomt. Doe daar niets mee, dan ermee zijn. Wees aanwezig met wat er nu wel is. Ontvankelijk voor dit moment. Je er helemaal in laten zakken. Je adem. De beelden die via je ogen en de geluiden die via je oren binnenkomen. Temperatuur en een windvlaag op je huid. Je buik, de zwaartekracht, de stoel onder je billen, deze tekst voor je ogen. Letterlijk zijn. Vertrouwend dat het nu precies goed is zoals het is. Vertrouwend dat het leven zich vanzelf ontvouwt, jou daarin meenemend. Laat het los om te willen en te streven naar iets wat er nu niet is.

Wanneer je ontspant in vertrouwen, verdiept dit vertrouwen zich vanzelf. Wanneer je afdaalt in het leven, merk je dat je je geen zorgen hoeft te maken. Het leven ontvouwt zichzelf moeiteloos met een intelligentie waar we nooit aan zullen en hoeven te tippen. Je hart klopt vanzelf! De cellen in je lichaam vernieuwen zich, zonder dat jij je daar druk over hoeft te maken! Je hand reikt vanzelf naar de boterham om het naar je mond te brengen. En zelfs je eigen wil is onderdeel van de stroom van het leven.

Er ontstaan pas problemen wanneer we proberen om onze wil uit te oefenen op het leven, zonder dat we bewustzijn van wie of wat we werkelijk zijn. Het is dan ‘ik wil’, in plaats van dat onze wil samenvalt met ‘Uw wil geschiedde.’ (Uw: de Natuur, Brahman, God, de Bron waaruit de levensstroom opkomt.) De kans is vrij groot dat je dan op basis van conditioneringen tegen de stroom in gaat ploeteren in plaats van dat je de stroom in jezelf volgt. Het leven zal je dan helpen hier bewust van te worden, zodat je steeds opnieuw een keuze kunt maken. Hoe meer je helderheid toeneemt, hoe meer je beseft: Ik hoef me geen zorgen te maken. Het leven klopt precies.

Achter en in alle gedachten en gewoonten ligt vrede op je te wachten. Achter alle!

Dat het je goed mag gaan.

Hartelijke groet,

Linda Rood