Nieuwsbrief

Onvoorwaardelijke liefde

Beste lezer,

Vind jij het ook zo fijn wanneer er onvoorwaardelijk van je wordt gehouden?

Ik zag laatst een hond naar zijn baasje kijken. Ogen overstromend van liefde en genegenheid. Het baasje was niet moeders mooiste en ik voelde acuut hoe fijn ik het vind als mijn dochter met vergelijkbare ogen naar mij kijkt. In haar ogen is nog geen verdeeldheid te zien en haar ogen weerspiegelen enkel mijn volledig zijn. Dat komt waarschijnlijk nog wel, als ze zich ontwikkeld zoals we dat allemaal doen, maar nu nog niet. Dus geniet ik er volop van dat ze mijn buikje, hangborsten, ochtendhumeur en andere ongein allemaal onvoorwaardelijk lief heeft. Om deze reden heb ik de baby en kleutertijd van onze kinderen als een bijzonder helende tijd ervaren. In hun ogen was ik de mooiste, liefste, leukste en meest geweldigste moeder en mens die er was. Ik voelde me volledig geliefd en gewaardeerd voor wie en wat ik ben. Zonder poespas, zonder maskers want daar prikten ze toch zo doorheen. Door mijzelf in hun ogen te ontmoeten, durfde ik steeds meer delen toe te laten, waar ik normaal gesproken liever voor wegliep. In Bridget Jones Diary, zegt Marc Darcy tegen Bridget dat hij haar leuk vindt, precies zoals ze is. Heel de wereld smolt, ik smolt. Is dat niet waar we allemaal naar verlangen?

Deze onvoorwaardelijkheid, de inclusiefheid van het leven, is bevrijdend en helend. Een volkomen openheid en liefhebben van alle aspecten van je menselijkheid en wat er op je pad komt. (Met inbegrip van het stellen van grenzen en gevoelens die wat minder liefdevol zijn.) Want wat vechten we toch tegen onze menselijkheid. Juist ook mensen die het spirituele pad volgen zijn hier goed in. Komt er een gevoel van boosheid, irritatie, vergelijken, frustratie, gemis, verveling of gekwetstheid in ons op, dan denken we al snel dat het niet goed is. “Oh nee, dat is niet erg bevrijd om dat te voelen of denken.” Hoezo?!

We zullen nooit bevrijd worden van dit soort gevoelens en gedachten. Hoe eerder we hiervan doordrongen zijn, hoe eerder werkelijke bevrijding plaatsvindt. De gedachten en gevoelens zijn niet persoonlijk, ze zijn niet van jou, ze spoelen door jou. Net zoals gedachten en gevoelens van geluk, bliss, ontspanning, vrijheid, succes, genieten, ook niet van jou zijn maar door jou gaan. Wat werkelijk bevrijd, is dat we stoppen met vechten tegen wat er op dit moment door ons heen spoelt en het verlichten met ons bewustzijn. Stoppen met iets anders willen realiseren dan er is, omdat we denken dat dat beter, verlichter of succesvoller is. Dat is gewoon een spirituele variant op de conditionering humaine. Namelijk dat we altijd bezig zijn om ergens anders te komen dan we nu zijn. Waarmee we innerlijke vrede en vrijheid volkomen over het hoofd zien.

Wat er nu in je leven is, is de poort naar het diepste geluk, bevrediging en voldoening. Het is de poort naar onvoorwaardelijke liefde voor heel je wezen. Als baby vielen we samen met het leven op een onbewuste manier. Toen we wat ouder werden, ontplooide ons bewustzijn en leerden we de delen in het geheel te onderscheiden. Daarbij verloren we geleidelijk het bewustzijn van ons vol-ledig zijn. We hadden nog niet zo’n verdiept bewustzijn, dat het mogelijk was om vanuit heel zijn onderscheid te kunnen maken. Nu we volwassen zijn en we glimpen hebben opgevangen van ons innerlijke heel zijn, kunnen we ons verder ontplooien en ons volledig zijn ontdekken, realiseren en belichamen in ons dagelijks leven. Waarbij we zowel de delen kunnen onderscheiden als de heelheid daarin. Op de website kun je een hartmeditatie vinden, die hier mooi bij aansluit.

Hartelijke groet,

Linda Rood