Nieuwsbrief

Crisis

Beste lezer,

Veel mensen maken op dit moment een crisis mee in hun leven, in wat voor vorm ook.

Maak jij crisis door?

Het is mijn hartenwens dat je weet dat je niet alleen bent. Ook al voelt dat misschien soms wel zo.

Ik ontmoet dagelijks mensen die worstelen met zeer pijnlijke situaties. Depressie, het verlies van een dierbare, ziekte, burn out, ontslag of dreigend ontslag… Maar ook spirituele crisis. Is dit hoe ik wil leven? Is dit alles wat het leven voor mij in petto heeft? Geen crisis is met elkaar te vergelijken. Iedere crisis is pijnlijk en draagt een mogelijkheid tot diepgaande rouw en transformatie in zich.

Je voelt dat je het oude verliest en dat doet pijn. Hartverscheurend pijn. Wat het oude ook is; Een dierbare, gezondheid, je huis, een kind die uit huis gaat, de zekerheid van een baan, je identiteit….

Het kan je twee kanten op bewegen.

Een beweging terug naar oude en bekende gronden. Gebruik makend van bekende overlevingsstrategieën. Rollen en maskers dragende die op een bepaalde manier houvast geven. Zodat je de crisis in iedere geval overleeft. Je hard je, pantsert je en beschermd je zachte hart. Het leven verlies iets van zijn glans, wordt dor en verschraald.

Het kan je ook vooruit bewegen het onbekende in. Zonder houvast van de oude identiteit (ideeën over jezelf of je leven.) ‘Vriendin of vriend van …’, ‘Werknemer van …’, ‘Gezond en vitaal’, ‘Onzeker’, ‘Zeker’, ‘Jong’, ‘Oud’, ‘Wonende in …’. De pijn, de leegte, het gemis, het afscheid nemen, het verdriet, de eenzaamheid, de twijfel… tegemoet tredend. Erin openend vanuit je hart. Zodat de pijn de oude identiteit van je af kan scheuren en je leeg achterblijft. Zodat je hart het verdriet en de boosheid, de twijfel en de angst kan omarmen en het ruimte maakt voor het leven om door en voor jou te stromen. We kunnen het leven niet vasthouden. In de leegte die ruimte geeft aan je leven, kun je ontdekken dat het bruist en dat er diepe vrede is. Ook te midden van de pijn. Uiteindelijk zal de leegte zich weer vullen met een nieuwe vorm en wanneer je leeft vanuit je hart, zal deze nieuwe levensvorm kloppen met jou en met het kloppend hart van heel het universum.

Maar hoe weet je nu hoe je heelhuids door de crisis kunt geraken? Wanneer er zoveel onzekerheid is.

Brahman, God, Boeddhanatuur, het Leven, de Bron of welke naam je het vanuit jouw taal ook geeft, openbaart zich in jou en spreekt tot je, door middel van het ja- en nee- gevoel in jezelf. Het kan zijn dat het je toefluistert. Het kan ook een oerschreeuw zijn. Geloof echter niet wat ik schrijf. Onderzoek voor jezelf hoe dit voor jou en in jouw leven is. De antwoorden liggen in jou. Niet in de wereld buiten je. Die wereld buiten je, wordt nog grotendeels bevolkt door mensen en instanties die vanuit ‘de oude wereld’ leven. Je weet wel wat ik bedoel. Een wereld van machtstrijd, mooie woorden en ideeën, van gekte, van beheersing en verdeling. Wat diepgaand helpend kan zijn, is om mensen en een omgeving op te zoeken wat je inspiratie geeft en voedt. Mensen die je begrijpen. Zodat je mee kunt resoneren met hun trilling en niet terug gezogen raakt in vertwijfeling en niet functionele overlevingsmechanismen. Tenzij dat is wat je wilt natuurlijk. Of wat je nu nog wilt. Of half. Het is allemaal oké. Er bestaat geen juist of onjuist pad om te bewandelen. Het pad wat je bewandeld is precies goed, zoals het is.

Ik bevind me zelf in het middelpunt van een pijnlijke, betoverende en bij tijd en wijle adembenemende crisis. Het leven stript alles van me af, wat ik gebruikte als houvast en om een identiteit aan te ontlenen. Er is weinig tot geen ruimte meer om niet waarachtig te zijn. Dat was thuis al zo, de kinderen en mijn vriend prikten overal doorheen. Nu ook in de buitenwereld. Ik ontleende veel houvast aan mijn beroepsidentiteit als maatschappelijk werker. Dat ben ik aan het verliezen, wat op verschillende levensterreinen gevolgen heeft. Zowel materieel, relationeel, persoonlijk en spiritueel. Trouw volg ik de fluistering van het ja gevoel in me, maar doe dat soms met grote angst, tegenstribbelend, met verdriet en boosheid. Dan weer vol moed en vertrouwen, overstromend van licht en leven. Ik kan (en wil!) niet eens meer tegen de levensstroom in gaan en deze stroom volgen voelt krachtig en goed. Terwijl tegelijkertijd de verinnerlijkte oude wereld soms in me loopt te schreeuwen dat ik gek geworden ben en weer terug moet keren naar veiliger gronden. Het online zetten van de inspiratie site; het-ja-gevoel, was een soort coming out en heeft dit afstrip proces versneld.

De crisis heeft me laten ontdekken wat leven is, zonder houvast van ideeën over wat het leven is of hoe het zou moeten zijn. Ik ben er nog lang niet en soms krabbel ik terug. Ook daarin ligt de schoonheid en de volledigheid van het leven. Het leven heeft me de kans gegeven om vele mensen te mogen inspireren en begeleiden, bij hun avontuur en proces van het leven ontdekken uit eerste hand. Ik heb vele mensen hun (belemmerende) ideeën over ‘hun leven’ en ‘het leven’, los zien laten. Zodat het leven zich rechtstreeks in hun uit kon storten, vol overgave en overvloed. Dit avontuur voelt goed, het voelt spannend en ik ben blij dat ik een deel ervan met je mag delen en je een hart onder de riem mag steken. Zoals zo velen hun verhalen met mij delen of mij een hart onder de riem steken.

Hartelijke groet,

Linda Rood

www.het-ja-gevoel.nl